Θέλω να σου κρατάω το χέρι

Στο επίκεντρο της παράστασης, μια σχέση που έχει διανύσει χρόνια κοινής ζωής και βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Η φθορά της καθημερινότητας, η σιωπηλή απόσταση, η απιστία, η ανάγκη για επαναπροσδιορισμό.

Σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου ημιδιαμονής –έναν χώρο προσωρινό, σχεδόν μετέωρο– δύο άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ. Με λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση, οι ήρωες καλούν τους θεατές σε μια βαθιά αναγνωρίσιμη εμπειρία. Δεν αφηγούνται απλώς μια ιστορία· καθρεφτίζουν στιγμές που πολλοί έχουν ζήσει ή φοβηθεί ότι θα ζήσουν.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι θεατές φεύγουν λέγοντας πως είδαν επί σκηνής τη δική τους ζωή.