Αρχική Νέα "Έφυγε" η σκηνογράφος Ρένα Γεωργιάδου

"Έφυγε" η σκηνογράφος Ρένα Γεωργιάδου

1274

Εξαιρετικά πολύτιμη ήταν στο θέατρο και στην τηλεόραση η Ρένα Γεωργιάδου που υπέστη χθες έμφραγμα το οποίο υπήρξε μοιραίο.

Η κηδεία της θα γίνει την Πέμπτη στις 12 το μεσημέρι στο Β´Νεκροταφείο.

Η Γεωργιάδου ήταν επί σειρά ετών υπεύθυνη του σκηνογραφικού στο Εθνικό Θέατρο ενώ είχε κάνει και υπέροχες δικές της δουλειές, αλλά και την εξαιρετική έκθεση Ένδυμα Θεάτρου στην Πινακοθήκη!

Επίσης, είχε συνεργαστεί επιτυχώς με τον Κώστα Κουτσομύτη σε πολλές τηλεοπτικές δουλειές του.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Λεμεσό. Σπούδασε στην Αθήνα κοντά στον Αντώνη Απέργη, διαμορφώνοντας παράλληλα τις δικές της τεχνικές. Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Κατά το διάστημα 1969/2003 συνεργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε περισσότερες από 15 παραγωγές έργων από ολόκληρο το φάσμα του ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου, συγγραφέων όπως οι Ευριπίδης, Αριστοφάνης, Βιτσέντζος Κορνάρος, Παντελής Χορν, Στέφανος Ιωαννίδης, Μολιέρος, Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ευγένιος Ο΄Νηλ, Χάρολντ Πίντερ, Άρθρουρ Μίλλερ κ.ά. Έχει, επίσης, συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, μεταξύ άλλων σε βοντβίλ του Ζωρζ Φεϊντώ (1982), σε κωμωδίες των Δημήτρη Κορομηλά, Άγγελου Βλάχου και Ηλία Καπετανάκη (1988), καθώς και στις παραγωγές Λυσιστράτη του Αριστοφάνη (Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, 2004), Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της [Mutter Courage und ihre Kinder, 2007] του Μπέρτολτ Μπρεχτ. Υπήρξε, σε συνεργασία με τον Γιάννη Μετζικώφ, επιμελήτρια της έκθεσης «Το Εθνικό Θέατρο στην Εθνική Πινακοθήκη» (εκδήλωση της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, 2003). Έχει πραγματοποιήσει τα σκηνικά της τηλεοπτικής σειράς Πρόβα νυφικού (ΑΝΤ1, 1995). Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος στις παραγωγές των έργων Η φωτιά του Γιώργου Σισιλιάνου (1987/88) και Ευγένιος Ονιέγκιν (1996/97).

 

Μήνυμα από το ΚΘΒΕ

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια της ζωγράφου, σκηνογράφου και ενδυματολόγου Ρένας Γεωργιάδου, η οποία συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ σε περισσότερες από 15 παραγωγές έργων του ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου.

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνογραφία, ενδυματολογία και ιστορία της τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ρώμης και ξένες γλώσσες στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης.

Η πρώτη της επαγγελματική σκηνογραφία στο θέατρο χρονολογείται το 1966, χρονιά κατά την οποία σχεδίασε τα σκηνικά του έργου του Λουίτζι Πιραντέλλο Κυρία Μάρλι (σκηνοθεσία: Αλέξης Σολομός), για λογαριασμό της Ελληνικής Σκηνής της Άννας Συνοδινού. Στη συνέχεια σχεδίασε σκηνικά και κοστούμια για περισσότερες από 120 παραστάσεις, σε έργα τόσο του διεθνούς όσο και του ελληνικού δραματολογίου.

Έχει συνεργαστεί με όλες τις κρατικές σκηνές (Εθνικό Θέατρο, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Εθνική Λυρική Σκηνή, Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα) και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους (θίασος Αντιγόνης Βαλάκου-Αλέκου Αλεξανδράκη, θίασος Γιώργου Κιμούλη, θίασος Βάσιας Παναγοπούλου, Θέατρο «Κάτω από τη Γέφυρα» κ.ά.). Στο πλαίσιο των παραπάνω συνεργασιών, δούλεψε με τους περισσότερους έλληνες σκηνοθέτες: Κωστή Μιχαηλίδη, Θάνο Κωτσόπουλο, Ανδρέα Φιλιππίδη, Νίκο Χατζίσκο, Μήτσο Λυγίζο, Αλέξη Σολομό, Σπύρο Ευαγγελάτο, Κώστα Τσιάνο, Ανδρέα Βουτσινά, Γιώργο Θεοδοσιάδη, Ντίνο Δημόπουλο, Γιώργο Μεσσάλα, Γιώργο Ρεμούνδο, Στέλιο Παπαδάκη, Νίκο Ραφτόπουλο, Κανέλλο Αποστόλου, Πέρη Μιχαηλίδη κ.ά.

Είναι η πρώτη γυναίκα σκηνογράφος η οποία σχεδίασε σκηνικό παράστασης που παρουσιάστηκε στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού (Ιφιγένεια η εν Ταύροις του Ευριπίδη, σκηνοθεσία: Γιώργος Θεοδοσιάδης, ΚΘΒΕ, 1972).

Το 1975 ορίστηκε υπεύθυνη τεχνικού τομέα της κρατικής μονάδας στο περιοδεύον Άρμα Θέσπιδος. Το 2001, ύστερα από τριάντα πέντε χρόνια αδιάλειπτης ενασχόλησης με τη σκηνογραφία, έγινε η πρώτη γυναίκα υπεύθυνη τεχνικού τομέα του Εθνικού Θεάτρου.

Από το 1969 ως το 1973 δούλεψε για την ιταλική κρατική τηλεόραση (RAI-TV), χάρη στην ιταλική υποτροφία ΕΝΙ. Σχεδίασε επίσης σκηνικά και κοστούμια για μεγάλες τηλεοπτικές παραγωγές, όπως Το τελευταίο αντίο (σκηνοθεσία: Γιάννη Διαμαντόπουλου), Κόντρα στον άνεμο, Ο κατάδικος, Ο κίτρινος φάκελος, Πρόβα νυφικού, Η αγάπη άργησε μια μέρα (όλες σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη) κ.ά.

Το διάστημα 1965-1968 δίδαξε στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο-Σχολή Δοξιάδη. Την εικοσαετία 1988-2008 δίδαξε σκηνογραφία στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Τιμήθηκε με το βραβείο σκηνογραφίας και ενδυματολογίας «Πρόσωπα του ’97» της εφημερίδας Έθνος για τη δουλειά της στην τηλεοπτική σειρά Η αγάπη άργησε μια μέρα (σκηνοθεσία: Κώστας Κουτσομύτης, 1997).

Συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ ως σκηνογράφος-ενδυματολόγος στις εξής παραγωγές:

  • «Σέντζας» του Παντελή Χορν, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου (2003)
  • «Δόνα Ροζίτα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, σε σκηνοθεσία Τάκη Καλφόπουλου (1991)
  • «Πάρτυ γενεθλίων» του Χάρολντ Πίντερ, σε σκηνοθεσία Στέλιου Γούτη (1989)
  • «Δάφνες και πικροδάφνες» των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένη Χαβιαρά, σε σκηνοθεσία Τάκη Καλφόπουλου (1988)
  • «Τα ξαδέλφια» του Κώστα Θλιμμένου, σε σκηνοθεσία Πάνου Παπαϊωάννου (1985)
  • «Η βέρα - Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη, σε σκηνοθεσία Τάκη Καλφόπουλου (1984)
  • «Αγάπης αγώνας άγονος» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Κανέλλου Αποστόλου (1983)
  • «Ο ανακριτής έρχεται» του Τζων Μπόυντον Πρίσλεϋ, σε σκηνοθεσία Τάκη Καλφόπουλου (1983)
  • «Πλούτος» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη (1981)
  • «Πόθοι κάτω από τις λεύκες» του Ευγένιου Ο' Νηλ, σε σκηνοθεσία Κούλας Αντωνιάδη (1981)
  • «Στη γέφυρα του Λουλέ-Μπουργκάζ» του Στέφανου Ιωαννίδη, σε σκηνοθεσία Τάκη Καλφόπουλου (1980)
  • «Ο ματωμένος γάμος» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, σε σκηνοθεσία Πάνου Παπαϊωάννου (1978)
  • «Ο Ταρτούφος» του Μολιέρου, σε σκηνοθεσία Πάνου Χαρίτογλου (1978)
  • «Η δοκιμασία» του Άρθουρ Μίλλερ, σε σκηνοθεσία Νίκου Ραφτόπουλου (1976)
  • «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη (1974)
  • «Βάκχες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη (1973)
  • «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη (1972)
  • «Ερωτόκριτος» του Βιτσέντζου Κορνάρου, σε σκηνοθεσία Θάνου Κωτσόπουλου (1969)