Από τον Ιωάννη Λάζιο
Αξίζει ιδιαίτερη μνεία στην πρωτοβουλία της Χορωδίας Δήμου Αθηναίων και του Ολύμπια, Δημοτικού Μουσικού Θεάτρου «Μαρία Κάλλας», που ανέλαβαν την αναβίωση αυτού του έργου και την παρουσίασή του στο αθηναϊκό κοινό. Σε μια εποχή όπου η καλλιτεχνική παραγωγή συχνά υποκύπτει στη λογική της εύκολης εντύπωσης, η επιλογή να αναδειχθεί η προσωπικότητα της Nelly’s μέσα από ένα μουσικοθεατρικό αναλόγιο αποτελεί πράξη πολιτισμικής ευθύνης και μορφωτικής ευαισθησίας.
Η παράσταση δεν λειτούργησε απλώς ως καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά ως μια μορφή πολιτιστικής μνήμης. Μέσα από την προσεκτική σύνθεση λόγου, μουσικής και εικόνας, το κοινό είχε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με μια σπουδαία μορφή της ελληνικής καλλιτεχνικής ιστορίας, της οποίας το έργο εξακολουθεί να καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αισθητική του ελληνικού τοπίου και της ανθρώπινης μορφής.
Ιδιαίτερη θέση στην παράσταση κατείχε το μουσικό μέρος, το οποίο δεν λειτούργησε απλώς ως συνοδευτικό στοιχείο της αφήγησης, αλλά ως οργανικό μέρος της σκηνικής σύνθεσης. Τα τραγούδια που επιλέχθηκαν, διατρέχοντας ένα ευρύ φάσμα της ελληνικής μουσικής δημιουργίας, διανθίζουν τις εικόνες με το χαρακτηριστικό ηχόχρωμα της Ελλάδας. Όπως ακριβώς η Nelly’s υπήρξε η γυναίκα που συνέλαβε μέσα από τον φακό της το φως και την αισθητική της ελληνικής γης, έτσι και η μουσική της παράστασης αποτύπωσε ηχητικά το ίδιο τοπίο.
Την ερμηνεία των τραγουδιών ανέλαβε ο Χριστόφορος Σταμπόγλης, ο οποίος απέδωσε το μουσικό υλικό με αξιοθαύμαστη εκφραστική ευαισθησία και τεχνική αρτιότητα. Με φωνή στιβαρή και βαθιά, κατάφερε να μεταφέρει την ποιητικότητα και τη δραματουργική ένταση των συνθέσεων χωρίς υπερβολές, υπηρετώντας το πνεύμα της παράστασης με εσωτερικότητα και μέτρο. Σημαντική υπήρξε και η συμβολή του Κάρολου Ζουγανέλη στο πιάνο, ο οποίος με διακριτική αλλά ουσιαστική παρουσία πλαισίωσε τις ερμηνείες, δημιουργώντας ένα μουσικό περιβάλλον που ενίσχυσε τη συγκινησιακή δύναμη της αφήγησης.
Καθοριστική υπήρξε η παρουσία της Μάγδας Μαυρογιάννη, η οποία υπέγραψε το κείμενο και ανέλαβε την αφήγηση του έργου. Με λόγο μεστό και καθαρό, ανέδειξε τα βαθύτερα νοήματα της ζωής και της καλλιτεχνικής πορείας της Nelly’s, λειτουργώντας ως ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις εικόνες, τη μουσική και την ιστορία. Η αφήγησή της έδωσε ρυθμό και συνοχή στην παράσταση, επιτρέποντας στον θεατή να παρακολουθήσει όχι μόνο τη βιογραφία μιας σπουδαίας φωτογράφου, αλλά και την εσωτερική διαδρομή μιας γυναίκας που κατόρθωσε να συλλάβει μέσα από την τέχνη της την ίδια την ψυχή της Ελλάδας.
Η μουσική διεύθυνση του Σταύρου Μπερή συνέβαλε καθοριστικά στη συνολική αισθητική ισορροπία της παράστασης, ενορχηστρώνοντας με ακρίβεια τα επιμέρους στοιχεία και αναδεικνύοντας την καλλιτεχνική δυναμική της Χορωδίας Δήμου Αθηναίων. Με συνέπεια και υψηλή αισθητική αντίληψη, η χορωδία απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς φορείς της πόλης.
Τέτοιες πρωτοβουλίες υπενθυμίζουν ότι το θέατρο και η μουσική δεν υπάρχουν μόνο για να συγκινούν ή να ψυχαγωγούν· υπάρχουν και για να μορφώνουν, να αφυπνίζουν και να επανασυνδέουν το κοινό με τις σημαντικές μορφές της ιστορίας του. Και υπό αυτή την έννοια, η συγκεκριμένη αναβίωση δεν είναι απλώς μια παράσταση· είναι μια πράξη πολιτισμικής συνέχειας.
Πληροφορίες για την παράσταση: Εδώ
