Το Μισό του Μηδέν

Μια παράσταση βαθιά ανθρώπινη με έντονο συναίσθημα που… αναρωτιέται πώς τα παιχνίδια του μυαλού δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη φαντασία από την πραγματικότητα;

Όπως σημειώνει ο συγγραφέας Μηνάς Βιντιάδης ο ήρωας του έργου είναι ένας άντρας που γίνεται έρμαιο του μυαλού του και τον κάνει να πιστεύει ότι οι αναμνήσεις του είναι πιστά αντίγραφα στιγμών του παρελθόντος, ενώ στην πραγματικότητα είναι μικρές ιστορίες που ξαναγράφονται, κάθε φορά που τις ανακαλεί στη μνήμη του. «Νομίζει ότι γνωρίζει ποιος είναι, μέχρι που, σιγά σιγά, γίνεται κάποιος άλλος», σημειώνει ο Μηνάς Βιντιάδης ο οποίος, μέσα από το έργο του, θέλει να στείλει το μήνυμα ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο όσα θυμάται, αλλά και όσα αισθάνεται, όσα το μυαλό κρύβει, η καρδιά μπορεί να τα θυμάται...

Η παράσταση

Ένα ξαφνικό γεγονός έρχεται να ανατρέψει τη ζωή, ενός τραπεζικού υπαλλήλου, ο οποίος ζει με την οικογένειά του μια φαινομενικά συμβατική ζωή. Μια είδηση που θα τον οδηγήσει στον απολογισμό των επιλογών, των σχέσεων και της ίδιας του της ύπαρξης. Θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους μεγαλύτερους φόβους του, αλλά και με τις πιο τολμηρές του φαντασιώσεις. Θα αναμετρηθεί με τον εαυτό του· με τα πάντα και με το τίποτα, αναζητώντας μέχρι το τέλος το μισό του μηδενός.

«Το μισό του μηδέν» του Μηνά Βιντιάδη είναι ένα βαθιά ανθρώπινο κείμενο, γραμμένο με τρυφερότητα και ευαισθησία. Τα πρόσωπα του έργου καλούνται να αντιμετωπίσουν τις απρόβλεπτες εκδοχές της ζωής, είτε αυτές προκύπτουν από την τύχη είτε από την ατυχία, αποκαλύπτοντας τις πολλαπλές όψεις της ανθρώπινης φύσης. Ακροβατώντας ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη, τη φαντασία και την πραγματικότητα, ο Μηνάς Βιντιάδης χειρίζεται με δεξιοτεχνία τα διαφορετικά επίπεδα τόπου και χρόνου, μέσα σε ένα σκηνικό σύμπαν όπου η φαντασία και η πραγματικότητα διαπλέκονται. Χρησιμοποιώντας το εύρημα του αναπάντεχου γεγονότος, ο συγγραφέας δοκιμάζει τα όρια των ανθρώπινων σχέσεων και διερευνά την ειλικρίνεια, την αγάπη και τη σταθερότητά τους, διεισδύοντας κάτω από την επιφάνεια των κοινωνικών συμβάσεων.

*Κατάλληλο για θεατές άνω των 12 ετών

Σκηνοθετικό σημείωμα

Ένα σύγχρονο νεοελληνικό έργο, που κινείται στον χώρο του κοινωνικού-ψυχολογικού θεάτρου. Μέσα από την πληθώρα των συγκρούσεων και τον πυκνό διάλογο των χαρακτήρων διαφαίνεται η αίσθηση του κενού, της απώλειας και της αναζήτησης του νοήματος της ύπαρξης.

Το μισό του μηδέν πέρα από ευφάνταστος τίτλος έργου, λειτουργεί ως σύμβολο απουσίας, κενού, έλλειψης και μοναξιάς. Πάνω σε έναν πολυμορφικό και πολυεπίπεδο καμβά εξυφαίνονται οι διαπροσωπικές σχέσεις των ανθρώπων, αποκαλύπτοντας ανάγκες , εξαρτήσεις, μυστικά και απογοητεύσεις.

Εδώ όμως υπεισέρχεται και η ιδιαιτερότητα του έργου, καθώς όλα τα ανωτέρω καλύπτονται κάτω από την ομπρέλα της ασθένειας του ήρωα. Μια ασθένεια, η οποία προσβάλλει τους μετωπιαίους λοβούς, οδηγώντας αργά αλλά σταθερά στην έλλειψη της συνείδησης , στη λήθη στην απουσία και τέλος στo θάνατο.

Ότι διαδραματίζεται στο έργο, συμβαίνει μέσα στο μυαλό του ήρωα  σε παγωμένο χρόνο. Σε  μια ρωγμή αυτού του παγωμένου χρόνου προβάλλονται όλες οι σκέψεις του  ως διάλογοι,  εικόνες, επαναλήψεις , σε έναν λαβύρινθο  γεμάτο από κενό ,απουσία, έκλαμψη, βύθιση και συνειδητότητα.

Το μισό του μηδέν παραπέμπει στο ανύπαρκτο. Ωστόσο, αποκτά ένα ιδιαίτερο δραματικό βάρος, όταν συνδέεται με την ανθρώπινη εμπειρία και υπόσταση.

Ένα  έργο –εργαλείο, καθώς επιτρέπει δραματουργικά μέσα από  σουρεαλιστικές φόρμες, να προσπαθήσει κανείς, να  προσεγγίσει και να ανιχνεύσει την χαοτική διαδικασία σκέψης του μυαλού. Κάτω από το βάρος της ασθένειας,  ο χαρακτήρας δίνει μια σκληρή και εναγώνια μάχη με το ίδιο του το μυαλό, καθώς προσπαθεί να επεξεργαστεί και να κατανοήσει την ίδια του τη ζωή.

  Υπάρχουν πολλές ψυχολογικές και φιλοσοφικές προεκτάσεις, δίνοντας έτσι  στον θεατή τροφή για σκέψη και αναζήτηση.

Γιώργος Κιουρτσίδης