234

Δωδέκατη νύχτα

Αρχείο Παίχτηκε από 20/10/2016 έως 08/01/2017
στο Εθνικό θέατρο - Κτήριο Τσίλλερ
Συγγραφέας: Σαίξπηρ
Μετάφραση: Νίκος Χατζόπουλος
Σκηνοθέτης: Δημήτρης Καραντζάς
Ερμηνεύουν: Γιώργος Χρυσοστόμου, Εύη Σαουλίδου, Έμιλυ Κολιανδρή, Νίκος Χατζόπουλος, Άρης Μπαλής, Μιχάλης Σαράντης. Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Ελίνα Ρίζου, Γιάννης Κλίνης, Αινείας Τσαμάτης Βαγγέλης Αμπατζής, Δημήτρης Κίτσος, Βασίλης Μαγουλιώτης, Σπύρος Χατζηαγγελάκης

Περιγραφή

Ο Σαίξπηρ όπως σε όλες τις μεγάλες δημιουργίες του, έτσι και στη «Δωδέκατη Νύχτα», πίσω από το παιχνίδισμα της περιπέτειας, της μεταμφίεσης και της γοητευτικής ποιητικής σύλληψης, επεξεργάζεται μια κοσμοθεωρία, που επαναπροσδιορίζει τις αρχετυπικές έννοιες του έρωτα, της εξουσίας και των συμβάσεων, που ορίζουν τη ζωή των ανθρώπων.

Περισσότερα

Χρονιά Σαίξπηρ η φετινή και το Εθνικό Θέατρο συνεχίζει το επετειακό αφιέρωμα στον μεγάλο ελισαβετιανό (που ξεκίνησε την προηγούμενη περίοδο με τον «Ριχάρδο Γ‘» και το «Δωμάτιο του Σαίξπηρ»), ανοίγοντας την Κεντρική Σκηνή, στις 20 Οκτωβρίου με τη «Δωδέκατη νύχτα».

To έργο

Τα δίδυμα αδέρφια Βιόλα και Σεμπαστιάν ναυαγούν στις ακτές της Ιλλυρίας, μιας χώρας σχεδόν μυθικής, που δίνει την εντύπωση πως δεν προϋπάρχει, αλλά αρχίζει να ζει εκείνη τη στιγμή. Τα αδέρφια χάνονται μεταξύ τους και η Βιόλα «παρενδύεται» και γίνεται ο Σεζάριο, έτσι ώστε να αναζητήσει ανενόχλητη τον αδερφό της στον άγνωστο τόπο. Τον τόπο αυτόν, επιχειρούν να κατακτήσουν δύο αντιθετικές και μπανάλ δυνάμεις: το Πένθος, που εκπροσωπείται από την Ολίβια που αποκρούει τον Ορσίνο, και ο Έρωτας, που εκπροσωπείται από τον Ορσίνο που κυνηγάει την Ολίβια. Αυτή τους η αναμέτρηση λαμβάνει χώρα κατά το δωδεκαήμερο της ασυδοσίας, στις πλέον ακατάλληλες συνθήκες τόσο για πένθη όσο και για έρωτες: τη νύχτα που «όλα επιτρέπονται».

Μετάφραση: Νίκος Χατζόπουλος
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση: Σταυρούλα Σιάμου
Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός
Σύμβουλος στη δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Κέλλυ Παπαδοπούλου
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Βοηθός σκηνογράφου: Στεφανία Ηλέκτρα Πανταβού
Bοηθός ενδυματολόγου: Ιφιγένεια Νταουντάκη

Διανομή:
Ορσίνο: Γιώργος Χρυσοστόμου
Ολίβια: Εύη Σαουλίδου
Βιόλα: Έμιλυ Κολιανδρή
Μαλβόλιο: Νίκος Χατζόπουλος
Σεμπάστιαν: Άρης Μπαλής
Άντριου: Μιχάλης Σαράντης
Τόμπυ: Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης
Μαρία: Ελίνα Ρίζου
Φέστε: Γιάννης Κλίνης
Αντόνιο: Αινείας Τσαμάτης
Φάμπιο, Κούριο, Βαλεντίν, Πλοίαρχος, Αστυνόμος: Βαγγέλης Αμπατζής, Δημήτρης Κίτσος, Βασίλης Μαγουλιώτης, Σπύρος Χατζηαγγελάκης

Φωτογράφος παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας 

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Υπερβολικά επιτηδευμένη παράσταση. Υπερβολικά διαφορετική από αυτό που θα περίμενε να δει κάποιος όταν ακούει το όνομα ''Σαίξπηρ''. Στο τέλος, από τα πολλά και ετερόκλητα σκηνοθετικά ερεθίσματα, έχανες την ουσία του έργου.