7267

Οι δούλες

Αρχείο Παίχτηκε από 25/02/2019 έως 31/03/2019
στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν - Υπόγειο
Συγγραφέας: Ζαν Ζενέ
Μετάφραση: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνοθέτης: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνογραφία: Χριστίνα Κάλμπαρη
Κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Μουσική: Νέστωρ Κοψιδάς (επιμέλεια)
Μουσική σύνθεση: Νέστωρ Κοψιδάς (επιμέλεια)
Ερμηνεύουν: Κάτια Γέρου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Μαριάννα Κάλμπαρη

Περιγραφή

Το έργο-μύθος του Ζαν Ζενέ που ανέβηκε πέρσι στη σκηνή του Υπογείου, 50 ακριβώς χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή του στον ίδιο χώρο, παρουσιάζεται σε επανάληψη για 10 μόνο παραστάσεις.

Περισσότερα

Η υπόθεση με λίγα λόγια έχει ως εξής: Δύο υπηρέτριες καταστρώνουν την εξόντωση της λατρεμένης, αλλά και απόλυτα μισητής τους Κυρίας. Τα αφελή σχέδια τους αποτυγχάνουν και στρέφονται εναντίον τους.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει το έργο του Ζενέ να ανεβαίνει τόσο συχνά στην παγκόσμια σκηνή από το 1947 που γράφτηκε μέχρι τις μέρες μας; Σίγουρα: “Δεν πρόκειται για ένα έργο που θέλει να υπερασπιστεί τη μοίρα της τάξης των υπηρετών. Υπάρχει συνδικάτο που ασχολείται με τα ζητήματα αυτών των ανθρώπων. Πρόκειται για μια αλληγορική ιστορία...» διευκρινίζει ο ίδιος ο Ζενέ.

Οι δούλες, είμαστε εμείς. Με τα μικρά και μεγάλα μας όνειρα, τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους, την απελπισμένη ανάγκη μας να δραπετεύουμε από την πραγματικότητα, να φαντασιωνόμαστε μια άλλη ζωή από αυτή που ζούμε. Εμείς που ζηλεύουμε αυτό που δεν έχουμε και βασανιζόμαστε, γιατί ξέρουμε ότι δε θα το αποκτήσουμε ποτέ. Εμείς που νιώθουμε φόβο, μίσος αλλά και λατρεία απέναντι στην εξουσία. Εμείς που δεν τολμάμε να ζήσουμε αληθινά.

Οι Δούλες είναι οι αντι-ηρωΐδες της τραγωδίας των ημερών μας. Και η Κυρία τους είναι η φτηνή θεά που ορίζει τη μοίρα τους. Που σκηνοθετεί τη ζωή τους. Καμμία μεγαλειώδης κάθαρση σε αυτή τη σύγχρονη τραγι-κωμωδία. Ανθρώπινες στιγμές μόνο. Σκληρές, τρυφερές, αστείες, βίαιες, συγκινητικές. Και πάνω απ΄όλα, μια βαθιά ανάγκη για «παιχνίδι» μέχρι τελικής πτώσης. Αυτήν την ανάγκη που κινεί το ίδιο το θέατρο και κρατά ζωντανή την επιθυμία μας να καταφεύγουμε σε αυτό είτε ως δημιουργοί, είτε ως κοινό. Αναζητώντας αυτό το «κάτι» που η ζωή επιμένει να μας κρύβει.

Συνεργάτης στη Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου
Δραματολόγος παράστασης:  Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου
Βοηθός σκηνοθέτη- Εκτέλεση παραγωγής: Μαριλένα Μόσχου
Επεξεργασία ήχου- Β βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Ευστρατίου

Φωτογραφίες

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ευχαριστώ πολύ τη ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ για την τόσο δυνατή παράσταση που παρακολούθησα. Εξαιρετικές ερμηνείες και πολύ ευρηματική σκηνοθεσία σε ένα απαιτητικό και πικρό κείμενο.. Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές!

  2. Αφού περάσαμε από την εμπόλεμη ζώνη (λόγω συλλαλητηρίου), μπήκαμε σε αυτό το όμορφο ιστορικό θέατρο σαν σε καταφύγιο. Ευρηματικότατες σκηνογραφία και ενδυματολογία! Ονειρική μουσική επένδυση! Εξαιρετικές σκηνοθεσία και ερμηνείες! Μαγική παράσταση!!! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση.

  3. ΤΙ να πω ...υπέροχη !Νομίζω ότι είναι μια από τις καλύτερες παραστάσεις αυτής της χρονιάς!!!Η Κωνσταντίνα Τακαλου εύθραυστη και γοητευτική μαγεύει με το υποκριτικό της ταλέντο!Ευχαριστώ πολύ Θεατρομανια για τις προσκλήσεις.για μια παράσταση που μπορεί και να την προσπερνουσα.και να την εχανα!!! 🙂

  4. Ψυχολογικό θρίλερ-κοινωνικό.
    Ακροβατεί στην πραγματικότητα και τη φαντασία.
    Συγκλονιστικές οι ερμηνείες!
    Η υπόθεση δεν μου άρεσε. 2 υπηρέτριες μισούσαν θανάσιμα την κυρία τους για ότι ηταν και είχε!!
    Κυριαρχούσε το ισχυρότερο και καταστροφικότερο συναίσθημα, η ζήλεια, η πηγή όλων των κακών . Μίσος, παραλογισμος, ραδιουργία, αυτοκαταστροφή, κλπ