1958

Τα 7 κουτιά της Πανδώρας

Αρχείο Παίχτηκε από 30/10/2019 έως 05/12/2019
στο Από Κοινού
Διάρκεια: 90’
Συγγραφέας: Βασίλης Ζιώγας
Σκηνοθέτης: Φαίη Τζανετοπούλου
Σκηνογραφία: Λαμπρινή Κλαδάρα
Κοστούμια: Λαμπρινή Κλαδάρα
Μουσική: Γιάννης Μακρίδης
Μουσική σύνθεση: Γιάννης Μακρίδης
Ερμηνεύουν: Βάνα Πεφάνη, Γιώργος Στριφτάρης

Περιγραφή

Το γοητευτικό και συνάμα αιρετικό έργο του σημαντικού Βασίλη Ζιώγα ανεβαίνει τον Οκτώβρη στο Από Κοινού Θέατρο, σε σκηνοθεσία της Φαίης Τζανετοπούλου. Πρωταγωνιστούν η Βάνα Πεφάνη και  ο Γιώργος Στριφτάρης.

Περισσότερα

Η Πανδώρα ηθοποιός ρεπερτορίου και ο Γιώργος, ευφυής,  αυτοεξόριστος  συγγραφέας,  συνυπάρχουν   στον δικό τους αρμονικό κόσμο.

Η Πανδώρα, τελειώνοντας την παράσταση, επιστρέφει στο σπίτι ντυμένη με το κοστούμι του ρόλου της: της Ιουλιέτας , της Μαργαρίτας , της Αντρέγιεβνα, της Τζένης , της Αγίας Ιωάννας, της Τζούλιας και της Κατερίνας. Εκεί στην ασφάλεια του σπιτιού τους, το θέατρο συνεχίζεται και εκτός θεάτρου και μετατρέπεται σε ένα παιχνίδι που στήνουν οι ίδιοι, μεταμορφώνοντας τη σχέση τους από την Αρχή ως το Τέλος.

Αγάπη, μίσος, υποταγή,  απελευθέρωση, λύτρωση. Ο έρωτας και ο θάνατος ζυγίζονται ...

 

Σημείωμα της σκηνοθέτιδας Φαίης Τζανετοπούλου

Το θέατρο για τον Β. Ζιώγα  δεν είναι  διασκέδαση, είναι μυσταγωγία όπως και στην αρχαιότητα.  Ο μύθος γίνεται Αλήθεια.

Πώς να χωρέσει σε μια σελίδα ο πολυσήμαντος και αιρετικός Β.Ζιώγας;

Τα 7 κουτιά της Πανδώρας, ίσως το πιο προκλητικό του έργο, πρωτοπαρουσιάσθηκαν στη Βιέννη ( και όχι στο τόπο του , όχι τυχαία)  το 1982 στο Thetear beim Auersberg.

7 κουτιά της Πανδώρας , 7 στιγμές ενός πολυεπίπεδου  έρωτα , που ζει και αναπνέει μέσα από μια σχέση αιωνιότητας, βαδίζοντας σε ένα δρόμο πολλαπλών και επικίνδυνων επιλογών.

7 κουτιά 7 στιγμιότυπα ενός σκληρού παιχνιδιού, ανάμεσα στο θηλυκό και στο αρσενικό.

7 ετερόκλητοι ρόλοι , 7 διαφορετικών εκδοχών.

Ένα ερωτευμένο ζευγάρι, ο Γιώργος ένας αυτοεξόριστος – ανατρεπτικός συγγραφέας, και η Πανδώρα, ηθοποιός ρεπερτορίου , που έχει την ιδιομορφία; Την Παραξενιά; Να επιστρέφει στο σπίτι της με το κοστούμι  του ρόλου, φέρνοντας  μαζί της και την ηρωίδα της.

Ένα ταξίδι αιώνων στο χώρο-χρόνο , για να μας αποκαλύψει τη διαμάχη των δύο φύλων και τη συμφιλίωση της Αγάπης , το Θάνατο , τη Ζωή.

Η Ιουλιέτα  (Ρωμαίος και Ιουλιέτα Σαίξπηρ), η Μαργαρίτα (Φάουστ Γκαίτε ), η Αντρέγιεβνα  (Βυσσινόκηπος Τσέχωφ), η Τζένη ( η όπερα της πεντάρας Μπρέχτ ), η Αγ.Ιωάννα ( Μπ.Σω), η Τζούλια ( Στρίντμπεργκ), η Κατερίνα (Το ημέρωμα της στρίγγλας Σαίξπηρ), θα διεισδύσουν,  θα μεταμορφώσουν, θα αποσυνθέσουν , όλα τα  δεδομένα .

Και οι ΔΥΟ γίνονται υποχείρια του παιχνιδιού, φθάνοντας στην αποσύνθεση τους.
Στο τέλος , αν υπάρχει τέλος,
«δεν θα έρθει ο θάνατος , μη φοβάσαι . Δεν θα συμβεί  ποτέ …δεν συμβαίνει ποτέ»
«’Εχουμε τη πολυτέλεια να είμαστε Δύο. Αυτό είναι μια φοβερή δύναμη»
η αγάπη λειτουργεί καταλυτικά  και ίσως νικήσει.
Φαίη Τζανετοπούλου

 ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Texnis

Φωτογραφίες

24 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ωραία παράσταση στο σύνολό της με θαυμάσια σκηνοθεσία, εξαιρετικές ερμηνείες, ενδιαφέρουσα υπόθεση και καλογραμμένο κείμενο. Τα επτά στάδια ωρίμανσης μιας ιδιόμορφης σχέσης ενός ζευγαριού.
    Με ενθουσίασε η ερμηνεία της κας Πεφάνης!
    Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές.

  2. Κατ' αρχάς ευχαριστώ την Θεατρομάνια για τις προσκλήσεις. Η παράσταση αφορά ένα ζευγάρι που είναι ηθοποιός η γυναίκα και συγγραφέας ο άντρας. Σε επτά μικρές ιστορίες (που είναι επηρεασμένες από γνωστά θεατρικά έργα) μας δείχνει πως είναι η σχέση των δύο φύλων σε ευτυχία, δυστυχία, εγκλωβισμό, πόνο, αδιαφορία αλλά σε βάζει και σε σκέψεις πως όλα αυτά κινούνται ταυτόχρονα. Το σενάριο θέλει λίγο επεξεργασία για να είναι πιο καθαρά στον θεατή τα μηνύματα του. Η σκηνοθεσία καλύπτει την παράσταση. Η προσπάθεια τον ερμηνευτών καλή αλλά επηρεάζεται αρκετά από το σενάριο. Ενδιαφέρον παράσταση προτείνω σε κάποιον να την δει.

  3. Κατ μια ιδιοφυής παράσταση ! Τόσα νοήματα τόσες διαφορετικές ερμηνείες .. Πολυεπίπεδο σενάριο 7 διαφορετικά έργα- πράξεις - σχέσεις - προσωπικότητες σε ένα . Καλές ερμηνείες και από τους δυο ηθοποιούς σίγουρα μια παράσταση ποιο εύπεπτη για τους μυημένους άλλα ενδιαφέρουσα και για τους μη . Εξαιρετική ! Ευχαριστώ για την πρόσκληση

  4. Η παρασταση περιείχε 7 σενάρια μέσα σε ένα που εκθέτουν την πορεία μιας σχέσης σε όλο της το μεγαλείο! Όλες οι φάσεις που περνάνε τα ζευγάρια από τον έρωτα,τον τσακωμο,την απιστία,το διαζυγιο,αλλά που τελικά όλη αυτή η αναζήτηση νικιέται από την αγάπη! Πολύ ωραίες ερμηνείες!

  5. Η πάλη των φύλων ή μήπως όχι; Τα 7 κουτιά της Πανδώρας, 7 σκηνές από έναν γάμο/συμβίωση, 7 κλασικά θεατρικά έργα μέσα σε ένα σύγχρονο, 7 ρόλοι μέσα σε έναν μόνο, αυτόν της γυναίκας. Κι ο άντρας να προσαρμόζεται και να αντιδρά όπως απαιτείται. Ο έμπειρος θεατής το παρακολουθεί πιο εύκολα, καθώς αναγνωρίζει τα έργα, τις ηρωΐδες και την προσωπικότητά τους. Αλλά κι ο άπειρος θα μείνει ευχαριστημένος, έστω κι αν περιοριστεί στις "σκηνές από έναν γάμο", στις οποίες θα αναγνωρίσει καταστάσεις από τον δικό του ή από κάποιον του περιβάλλοντός του.
    Το ζευγάρι των ηθοποιών -Βάνα Πεφάνη και Γιώργος Στριφτάρης- έμπειρο στην τέχνη του (αλλά και στη ζωή) αποδίδει πειστικά τους ρόλους.
    Μια ακόμα καλή παράσταση, σ' έναν ακόμα μικρό χώρο. Κι εφέτος τα θαύματα γίνονται στα μικρά θέατρα!

  6. Ενδιαφέρον σενάριο! Γεγονότα δημιουργικών "καλΗτεχνικών φύσεων". Τροφή για σκέψη και συζήτηση!
    Μια προσωπική άποψη θα ήταν το τελευταίο κομμάτι του έργου να το άφηναν στην φαντασία τού θεατή.
    Συγχαρητήρια!

  7. Ο συγγραφέας του έργου «Τα 7 κουτιά της Πανδώρας» Βασίλης Ζιώγας καταπιάνεται με το θέμα των σχέσεων των δύο φύλων, το παιχνίδι των ρόλων. Οι ήρωές του, είναι ο Γιώργος [Γιώργος Στριφτάρης], συγγραφέας που ζει απομονωμένος και άφραγκος στο σπίτι, προσπαθώντας να γράψει το πρώτο του έργο και η Πανδώρα [Βάνα Πεφάνη], ηθοποιός κλασικών ρόλων, που βγάζει το ψωμί της οικογένειας και γυρνά στο σπίτι, κάθε φορά, με το κουστούμι του ρόλου που υποδύεται. Τα 7 κουστούμια, οι 7 ρόλοι που παρουσιάζονται στην παράσταση, ανοίγουν κάθε φορά διαφορετικές πτυχές στη σχέση των δύο τους. Πτυχές που οδηγούν σε διαρκείς ανατροπές και θέτουν ερωτήματα.
    Η έγνοια της Πανδώρας για το φοιτητή που τον χτυπούν στην αφισοκόλληση, η παθητική – μοιρολατρική στάση του Γιώργου, αποτελεί το μοναδικό πολιτικό στοιχείο του έργου που μας εισάγει στους διαφορετικούς και όμως εφαπτόμενους κόσμους των δύο πρωταγωνιστών. Απομονωμένοι από ένα περιρρέον κοινωνικό γίγνεσθαι που δεν γίνεται αντιληπτό, γεμάτοι ψυχώσεις και κατάθλιψη, είναι εκεί για να υπερασπιστούν ένα εγώ που βρίσκεται υπό ανακάλυψη, να στηρίξουν τον σύντροφό τους και συνάμα να τον κατασπαράξουν, να ζητήσουν την αποκλειστικότητα στη σχέση και ταυτόχρονα να διοχετεύονται σε αδιέξοδους πειραματισμούς. Είναι η σχέση που μας παρουσιάζεται πράγματι μια σχέση έρωτα κι αγάπης ή είναι μία σχέση μονόδρομος σε όλα τα άλλα αδιέξοδα, μία σχέση καταδίκης κι εξάρτησης, αναγκαστική επιλογή και μικρότερο κακό; Πώς το εξωτερικό περιβάλλον, μιας εποχής χωρίς ιδιωτικότητα, εισχωρεί στο εσωτερικό, εκβιάζει, πιέζει, επιβάλλει; Η ελπίδα στην απομόνωση του καθενός, είναι, τελικά το να είμαστε δύο… αλλά με ποιους όρους και με ποια «κόκκινη γραμμή» στις υποχωρήσεις; ……
    Η Φαίη Τζανετοπούλου, η σκηνοθέτρια, στήνει μια παράσταση αξιόλογη, προσπαθώντας να αναδείξει τις διαρκείς ανατροπές. Οι δύο ηθοποιοί παίζουν πολύ καλά, με επαγγελματισμό και πειστικότητα.

  8. Μια καλή παράσταση με ενδιαφέρον θέμα, αν και λίγο δυσνόητη σε κάποια σημεία για τους μη μυημένους στα θεατρικά. Ευχαριστώ το θέατρο για τη φιλοξενία και το site για την ευκαιρία που μου έδωσε να παρακολουθήσω την παράσταση.

  9. Λογικά δεν διαθέτω την πνευματική ωριμότητα και καλλιτεχνική καλλιέργεια ώστε να αντιληφθώ το μήνυμα που προσπάθησε να περάσει η παράσταση. Προχωράμε.
    Όπως και να χει ευχαριστώ το θεατρομανια για την ευκαιρία που μου προσέφερε

  10. Ενα μικρο και συμπαθητικο θεατρακι φιλοξενησε μια πολυ καλη παρασταση. Η βαθια αγαπη ενος ζευγαριου θριαμβευσε μεσα στον γαμο τους. Η κριση μιας σχεσης διαρκειας, η ανατροφοδοτηση της σχεσης, τα επικινδυνα μονοπατια που βαδιζε, τα εντονα συναισθηματα που βιωνε, η απογοητευση, η γοητεια, τα παιχνιδια, ολα σ'ενα θεατρικο που τοποθετουσε σε θρονο το υπερτατο συναισθημα.. Καταπληκτικοι οι πρωταγωνιστες, οπως και το σεναριο.