Αρχική Κριτικές Κριτική για την παράσταση "Μήνυμα"

Κριτική για την παράσταση "Μήνυμα"

117

Από τη θεατρολόγο Μαρία Μαρή

Το «Μήνυμα» του Αργύρη Χιόνη παίχτηκε στο Ανοιχτό Θέατρο Γκράβας από την Ομάδα Θεάτρου APUS , που έχει συσταθεί από την Ανθή Φουντά, τον Γιώργο Πατεράκη και τον Αντώνη Κυριακάκη. Δόθηκε μια μόνη παράσταση την Τετάρτη 14 Ιουλίου στις 21.00 υπό την αιγίδα του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων ( ΟΠΑΝΔΑ).

Το έργο έχει εμφανείς μπεκετικές αναφορές . Εδώ δυο άνθρωποι δεν περιμένουν τον Γκοντό, που ποτέ δεν έρχεται , αλλά πρέπει να δώσουν σε κάποιον ένα μήνυμα που δεν θυμούνται.

Σε ένα σκηνικό που μοιάζει με παιδικό παιχνίδι , δυο μπανταρισμένοι άνθρωποι, ίσως ιδρυματοποιημένοι , μετακινούν κάποια ξύλα για να δομήσουν ένα είδος επιδαπέδιου παζλ, που μετά εξελίσσεται σε κλουβί ή ένα είδος φυλακής και έχουν μια αποστολή να μεταφέρουν ένα μήνυμα. Είναι δυο μπουφόνοι, που με ακρίβεια κάνουν τις ίδιες κινήσεις και διερωτώνται παραστασιακά ή λεκτικά για την ορθότητά της . Έχουν απολέσει τη μνήμη τους , δεν θυμούνται πια το περιεχόμενο του μηνύματος. Είναι εγκλωβισμένοι σε μια αποστολή, της οποίας δεν θυμούνται την αρχή και το τέλος ωστόσο εξακολουθούν σαν τα κουρδισμένα στρατιωτάκια να κάνουν τις ίδιες απέλπιδες κινήσεις.

Μια κλοουνερί δυο ανθρώπων του Α και του Β που αντιλαμβάνονται ότι έχουν χαθεί. Ψάχνουν κάτι που δεν ξέρουν, γυρνούν γύρω γύρω και αναρωτιούνται αν είναι ακόμα μακριά από τον προορισμό τους. Στο μεταξύ κουράζονται. Επικρατεί το γκροτέσκο και το κωμικό στοιχείο με άσκοπους διάλογους και γκάφες των δυο προσώπων.

« Αποκλείεται να χαθήκαμε. Αν έρθει ένα αυτοκίνητο θα μας πατήσει.

  • Όχι, θα μας δει.
  • Όχι, θα το δούμε εμείς.»

Οραματίζονται ότι το αυτοκίνητο περνά και τους παίρνει πιο κάτω για να μην πάνε με τα πόδια. Τους είπαν να τραβήξουν τον δρόμο ευθεία και αυτοί συνέχισαν να περπατούν χωρίς να υπάρχει πια δρόμος. Μιλούν για τα ταξίδια που έχουν κάνει ή δεν έχουν κάνει και ο ένας μιλά με τις πατούσες σε στάση κατακόρυφου. Κοιμούνται σε όρθια στάση και παθαίνουν πανικό όταν καταλαβαίνουν ότι δεν θυμούνται το περιεχόμενο του μηνύματος.

« - Θα μας μαλώσει!

  • Όχι είναι καλός!»

Στο σημείο αυτό ο θεατής κάνει την σκέψη για έναν μεταφυσικό προβληματισμό.

Καθώς όμως πρόκειται για φάρσα το ξεπερνούν με μια αριστοφανική διάσταση καθώς σκέπτονται ότι μπορεί να θυμηθούν με λίγο κρασάκι και ντοματούλα , με μια εικονική καλοπέραση. « Άσπρο πάτο !» Πίνουν , δεν θυμούνται και κλαίνε. Σκαρφίζονται ιστορίες σαν παιδιά για να ξεχαστούν. Ο φωτισμός κάνει τεράστιες τις σκιές τους στον τοίχο.

Μιλούν για ένα βασίλειο όπου όλοι ήταν κακοί και υπήρχε μόνο ένας καλός. Ο βασιλιάς τότε αποφάσισε να δοκιμάσει την πίστη του. Ο καλός νόμιζε ότι το καλό πληρώνεται με καλό. Μετά μέσα σε μια αγνότητα, απλότητα, αγαθότητα το αναιρούν και σκέφτονται βασιλιάδες χωρίς υπηκόους ή υπηκόους χωρίς βασιλιάδες. Ο Α και ο Β αδυνατούν να θυμηθούν το όνομα του πιστού υπηκόου και το μήνυμα και καταλήγουν ότι μάλλον τελικά το μήνυμα για να το ξεχάσουν δεν θα ήταν και πολύ σπουδαίο.

Μετά σκέπτονται να παρουσιαστούν στον κύριο και να φτιάξουν καλή ώρα μια δική τους ιστορία για μήνυμα. Το παρουσιάζουν και παίζουν τη σκηνή, κάνουν συνεχώς θέατρο μέσα στο θέατρο. Σκέπτονται να τον εξαπατήσουν με άριστη υποκριτική τέχνη, κάτι που παραπέμπει στον Σαίξπηρ.

Το εξαιρετικό αυτό κείμενο σε δραματουργική επεξεργασία: από την Oμάδα APUS (Ανθή Φουντά, Αντώνης Κυριακάκης, Γιώργος Πατεράκης) παρουσιάστηκε με δροσερό τρόπο, αναδεικνύοντας τον προβληματισμό του συγγραφέα.

Απανωτές σκέψεις και προβληματισμοί μέσα από το παράλογο και βέβαια από την υπέροχη σκηνοθεσία της Ανθής Φουντά, το ευρηματικό σκηνικό του Σταμάτη Λεόντιου, παιδικό παιχνίδι και τα κοστούμια της Ξένιας Σοφιανάτου, τραυματισμένοι άνθρωποι, που ίσως νοσηλεύονται. Ο Α και ο Β Αντώνης Κυριακάκης και Ανθή Φουντά, είναι απολύτως μέσα στο πνεύμα του παραλόγου και με καταπληκτική κίνηση, απόλυτα συντονισμένη και μελετημένη, που επιμελήθηκε ο Ευθύμης Χρήστου, μπόρεσαν να αναδείξουν αυτό το κείμενο του Αργύρη Χιόνη, με πολλές σύγχρονες αναφορές.

 

Ταυτότητα της παράστασης

Κείμενο: Αργύρης Χίονης

Σκηνοθεσία/Σκηνογραφία: Ανθή Φουντά

Δραματουργική επεξεργασία: Oμάδα APUS (Ανθή Φουντά, Αντώνης Κυριακάκης, Γιώργος Πατεράκης)

Επιμέλεια Κίνησης: Ευθύμης Χρήστου

Σκηνικά: Σταμάτης Λεόντιος

Κοστούμια: Ξένια Σοφιανάτου

Photo credits: Ηλίας Παπαϊωάννου

Επικοινωνία παράστασης: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας

Ερμηνεύουν: Αντώνης Κυριακάκης, Ανθή Φουντά

Προηγούμενο άρθρο"Έφυγε" ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Γιώργος Μεσσάλας
Επόμενο άρθρο"Έφυγε" η ηθοποιός Μάγια Λυμπεροπούλου