Anéantir (εκμηδένιση)

Αρχείο Παίχτηκε από 05/03/2026 έως 29/03/2026
στο Ροές
Διάρκεια: 100 λεπτά
Δραματουργία: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου
Σκηνοθέτης: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Δέσποινα Αναστάσογλου
Σκηνογραφία: Μαγδαληνή Αυγερινού
Κοστούμια: Μαγδαληνή Αυγερινού
Φωτισμοί: Ιωάννα Αθανασίου, Τάσος Παλαιορούτας
Μουσική: Διαμαντής Αδαμαντίδης
Κίνηση: Δέσποινα Αναστάσογλου
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Αγαρτζίδης, Μαρκέλλα Γιαννάτου, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Ελίνα Παντελεμίδου, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου

Περιγραφή

Μια παράσταση για ανθρώπους που αναγνωρίζουν την ήσυχη απώλεια και τη δυσκολία να συνεχίσεις να ζεις όταν δεν πιστεύεις πια σε τίποτα — εκτός ίσως από την ανάγκη να αγαπηθείς.

Περισσότερα

Θα είναι η ώρα των λύκων και των σπασμένων ασπίδων,

όταν η εποχή των ανθρώπων θα τελειώσει.

Αλλά αυτή η μέρα δεν έχει έρθει – But it is not this day.

Θα πολεμήσουμε.

Για ό,τι σας είναι ακριβό σε τούτη τη γη.

Αντισταθείτε, άνθρωποι της Δύσης!

 

Η ομάδα Elephas Tiliensis παρουσιάζει σε παγκόσμια πρεμιέρα μια σκηνική εκδοχή του τελευταίου μυθιστορήματος του Μισέλ Ουελμπέκ, Εκμηδένιση, ολοκληρώνοντας έναν άτυπο κύκλο πάνω στο έργο του συγγραφέα, μετά τη «Σεροτονίνη». Η Εκμηδένιση εξετάζει πώς συνεχίζουμε να ζούμε χωρίς να αντέχουμε, μέσα σε έναν κόσμο που αποδομείται ήσυχα, όπου η αγάπη παραμένει η μοναδική κινητήρια δύναμη.

Πρωτοφανείς τρομοκρατικές επιθέσεις ανά τις θάλασσες του πλανήτη κόβουν πλοία στα δύο. Ποιοι και γιατί; Κανείς δεν μπορεί να τις εξηγήσει. Ένα πολιτικό δράμα που διασχίζει άφοβα όλα τα κύτταρα της σύγχρονης πραγματικότητας. Κεντρικό πρόσωπο, ο Πωλ Ραιζόν, δεξί χέρι του υπουργού Οικονομικών. Η επιστροφή του Πωλ στο

πατρικό του λόγω σοβαρής αιφνίδιας ασθένειας του πατέρας του βάζει σε αξονικό τομογράφο τις οικογενειακές σχέσεις και αντιπαραθέτει τον κόσμο των αμπελώνων και των ωραίων δειλινών με τον φρενήρη βίο των πόλεων. Η δραματουργία εστιάζει σε διαλυμένες οικογενειακές σχέσεις, στην πολιτική και στην αποκτηνωτική αδιαφορία για τον περίγυρο που οι ήρωες τον αποδέχονται με ένα «so fucking what…», αρκεί να υπάρχει σύνδεση στο ίντερνετ για καλό πορνό, λεφτά, εστιατόρια και ακριβά αυτοκίνητα.

 

Η Εκμηδένιση μιλά για τη μόνιμη ανάγκη αναζήτησης νοήματος σε έναν κόσμο που καταρρέει και αποθεώνει το εφήμερο. Αποδομεί βάναυσα κάθε ιερό και όσιο της δυτικής τεχνολογικής μεταβιομηχανικής κοινωνίας, εκθέτει τις υποκρισίες και τα σαθρά θεμέλια των κοινωνικών συμβάσεων, γκρεμίζει κάθε τοτέμ που έχουμε χτίσει και τα μεταπλάθει σε παθιασμένα μανιφέστα για το νόημα της Αγάπης. Δεν μιλά για το τέλος του κόσμου, αλλά για το τέλος της αντίδρασης. Ο κόσμος της Δύσης αποδομείται. Σε μια Ευρώπη που δεν καταρρέει θεαματικά, αλλά σβήνει αθόρυβα, οι άνθρωποι συνεχίζουν να εργάζονται, να αγαπούν και να αρρωσταίνουν μέχρι να μη μείνει τίποτα να υπερασπιστούν.

 

Στην Εκμηδένιση αναγνωρίζουμε το τραύμα μας. Η βία έχει ήδη συμβεί. Το τέλος δεν μοιάζει με τέλος. Μοιάζει με καθημερινότητα. Όλα καταρρέουν, όμως εμείς δεν ακούμε τον θόρυβο. Δεν επαναστατούμε. Απλώς σωπαίνουμε. Κανείς μας δεν πιστεύει πια σε κάτι. Κι όμως όλοι συνεχίζουμε. Και όταν όλα έχουν πια  χαθεί η αγάπη επιστρέφει.

Η Εκμηδένιση δεν προσφέρει λύτρωση. Δεν παρηγορεί.
Παρατηρεί.

Επιστημονικός συνεργάτης: Παναγιώτης Μιχαλόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Φαίδρα Φασούλα

Βοηθός σκηνογράφου/ενδυματολόγου: Αγγελική Πολίτη

Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

Φωτογραφίες

Βίντεο

30 ΣΧΟΛΙΑ

  2. Έχει βρει ένα μοτίβο η συγκεκριμένη ομάδα που την είχα παρακολουθήσει τελευταία φορά στο Bios. Στη συγκεκριμένη παράσταση κατορθώνει να αποτυπώσει καλύτερα το κείμενο που ως μυθιστόρημα για μένα είναι δύσκολο task. Η παράσταση σε βάζει στο πνεύμα και τις ανησυχίες που αποτυπώνει ο Ουελμπέκ στο έργο του, και μόνο γι'αυτό τους αξίζουν συγχαρητήρια. Από την άλλη δεν είναι εύκολη παράσταση και το ευμετάβλητο της ψυχολογίας της συζύγου-ηρωίδας θα έπρεπε να υπογραμμιστεί περισσότερο, όσο και αν αποδόθηκαν ορθά τα σαρκαστικά κομμάτια που αφορούσαν την ινσταγκραμική οικοδόμηση μιας περσόνας. Ενδιαφέρον αλλά χρειάζεται να έχει κάνει κανείς προεργασία στο πνεύμα του συγγραφέα ακόμα και αν δεν έχει διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο. Η αγαπησιακή μεταστροφή στο τέλος δίνεται πολύ απότομα ίσως και δραματουργικά άγαρμπα αλλά αφήνει μια ελπίδα που πάντα αξίζει. Σας ευχαριστώ!

  3. Με δυσκολεύει το συγκεκριμένο θέατρο, νιώθω οτι οι παραστάσεις δεν "χωράνε" στη σκηνή του, περιορίζετσι η σκηνοθεσία με κάποιον τρόπο. Το ένιωσα και σε αυτή την παράσταση, που θεωρώ σε άλλη Σκηνή, με άλλους φωτισμούς και άλλες σκηνοθετικές λύσεις θα ειχε αναδειχθεί διαφιρετικά. Το συγκεκριμένο ανέβασμα πολύ φιλότιμο, με καλούς ηθοποιούς αλλά δεν με ενθουσίασε.

  4. Σε γενικές γραμμές μου άρεσε η παράσταση. Οι ηθοποιοί ηταν αρκετά καλοί όπως και το σενάριο. Θα μπορούσε να έχει μικρότερη διάρκεια ομως. Επίσης ενιωσα οτι ο φωτισμός και η σκηνοθεσία ηταν καπως φτωχά. Παρόλα αυτα η παράσταση περασε αυτα που ήθελε στο κοινό. Συγχαρητήρια!

  21. Ωραίες ερμηνείες, αλλά δε μας άρεσε το έργο. Θεωρήσαμε ασύνδετα κάποια μέρη, χωρίς κάποια έκβαση.
    Είχε σεξουαλικές σκηνές (που ενδεχομένως να ενόχλησε κάποιους) όμως θεωρώ υπερβολικά κάποια σχόλια. Ευχαριστούμε για την πρόσκληση.