3262

Διγενής Ακρίτας, στα όρια

Αρχείο Παίχτηκε από 10/12/2018 έως 22/01/2018
στο 104

2ος χρόνος παραστάσεων
Διάρκεια: 80'
Δραματουργική επεξεργασία: Σοφία Καραγιάννη
Σκηνοθέτης: Σοφία Καραγιάννη
Σκηνικά: Σοφία Καραγιάννη, Βάσια Μίχα
Κοστούμια: Σοφία Καραγιάννη, Βάσια Μίχα
Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος
Ερμηνεύουν: (αλφαβητικά) Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Κωνσταντίνος Πασσάς, Αλέξανδρος Τούντας

Περιγραφή

Τρεις «ραψωδοί» ζωντανεύουν  τον  Διγενή Ακρίτη, το  ηρωικό ποίημα που είναι και το πρώτο γραπτό μνημείο  της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Πολεμάνε, ερωτεύονται,  αναμετριούνται με δράκους και θηρία, χορεύουν, τραγουδάνε, παίζουν με το θάνατο και ζούνε την κάθε μέρα τους τόσο έντονα σαν να είναι η τελευταία  μιας μακρόχρονης ζωής. Υπάρχει όμως ένα όριο και για αυτούς που αψηφούν τη στιγμή του τέλους. Ένα όριο που μας εξομοιώνει όλους . Μπορεί να ξεφύγει κανείς από αυτό;

Περισσότερα

Η ομάδα GAFF παρουσιάζει μια εκδοχή του έπους « Βασίλειος Διγενής Ακρίτης», του έμμετρου ποιήματος του 11ου – 12ου  αιώνα,  αγνώστου συγγραφέα και εξιστορεί  την ζωή, τις ανδραγαθίες και τον θάνατο ενός ήρωα που έχει ταξιδέψει ανά τους αιώνες και που καταγράφηκε ως σύμβολο της ηρωικής ψυχής.

Τρεις «ραψωδοί» ζωντανεύουν  την μεταφυσική χροιά του ηρωικού αυτού ποιήματος.  Πολεμάνε, ερωτεύονται,  αναμετριούνται με δράκους και θηρία, χορεύουν, τραγουδάνε, παίζουν με το θάνατο και ζούνε την κάθε μέρα τους τόσο έντονα σαν να είναι η τελευταία  μιας μακρόχρονης ζωής.

Ανασύρουν από τη μνήμη της ιστορίας έναν ήρωα με δύο γένη (Συριακής και Βυζαντινής καταγωγής) και τον φέρνουν αντιμέτωπο ξανά με τον θάνατο, αυτόν  που στην πραγματικότητα του χάρισε την αθανασία.  Πως όμως αυτός ο ήρωας διαπραγματεύεται την άγνοια της θανατικής στιγμής;  Μια στιγμής που είναι ένα φυσικό ανθρώπινο άκρο, ένα όριο που μας εξομοιώνει όλους. Πως το περνάμε αυτό το όριο και γιατί δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς από αυτό;

Ο Διγενής είναι σε έναν ανοιχτό διάλογο με τον θάνατο, βαδίζει μαζί του, τον προκαλεί αλλά  ζητάει και χρόνο. Σαν μια παρτίδα σκάκι που λίγο πριν τελειώσει κάποιο πιόνι ψιθυρίζει.. «γλυκειά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα» .

Σήμερα πολλοί είναι αυτοί που έχουν ντύσει αυτόν τον  ήρωα με εθνοπρέπεια και του έχουν κάνει ιδεολογική κατάχρηση. Κρατάω  την ψυχική του ετοιμότητα και  την έντονη στάση του για ζωή. Κι ας συνεχίσει να ταξιδεύει μέσα στο χρόνο από πανηγύρι σε πανηγύρι  και από πένθος σε πένθος.

Η θεατρική ομάδα Gaff  επιχορηγήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Επιμέλεια κίνησης: Μαργαρίτα Τρίκκα
Διαμόρφωση ηχητικού τοπίου: Ρηνιώ Κυριαζή
Βοηθός σκηνοθέτη : Βάσια Μίχα
Φωτογραφίες: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Trailer: Στέφανος Κοσμίδης
Σχεδιασμός αφίσας: Βασίλης Σελιμάς

Φωτογραφίες

13 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ωραία προσπάθεια να κάνει θέατρο με ένα παλιό έπος, να το ζωντανέψει μόνο και μόνο με την δεξιότητα των ηθοποιών. Αφού είμαι ξένη, δεν μπόρεσα να καταλάβω καλά την γλώσσα, παρ'όλα αυτά, απόλαυσα την παράσταση. Μπράβο σας!

  2. Παρά πολύ ωραία και ιδιαίτερη παράσταση. Εξαιρετική η σκηνοθετική προσέγγιση της κα. Καραγιάννη σε ένα ωραίο αλλά δύσκολο στην απόδοσή του κείμενο. Εξαιρετικοί και οι τρις ηθοποιοί με ρυθμό, χιούμορ και αντοχές. ΜΠΡΑΒΟ σε όλους.

  3. Καταπληκτική παράσταση με συγκλονιστικές ερμηνείες και σκηνοθεσία.
    Με πολύ σεβασμό και ευλάβεια απέδωσαν το υπέροχο αυτό έπος στη γλώσσα που γράφτηκε !
    Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές!
    Οι θεατρόφιλοι δεν πρέπει να τη χάσουν αυτή την παράσταση!!!

  4. Καταπληκτική παράσταση όπου ένα υπέροχο κείμενο ευτύχησε εξαιρετικής μεταχείρισης σε όλους τους τομείς. Ο κος Ιωσηφίδης αποτελεί εγγύηση σε ότι και αν παίξει αλλά και οι άλλοι δύο ηθοποιοί ήταν εξαιρετικοί. Μια παράσταση που αξίζει να δει κανείς. Ευχαριστώ πολύ Θεατρομάνια.

  5. Ευχαριστω πολυ τη Θεατρομανια που μου εδωσε την ευκαιρια να παρακολουθησω την παρασταση αν και λογω ασθενειας δεν μπορεσα εντελει να τη δω. Την παραχωρησα στον Φοιβο Παυλιδη. Ελπιζω να εχω την ευκαιρια να τη δω καποια αλλη στιγμη.