HIV-Ένα τέλος αιματωμένο

Ένας θεατρικός μονόλογος της Επίφανι Γκούντμαν, ενός μικρού κοριτσιού που γεννήθηκε στην Νιγηρία απήχθη και έγινε θύμα trafficking, βρέθηκε σεξουαλική σκλάβα στις πιάτσες της Ευρώπης και αυτοκτόνησε στην Αθήνα το 2013, δέκα μέρες μετά την προώθηση των προσωπικών της στοιχείων, καθώς και της φωτογραφίας της, στον τύπο για «να ενημερωθούν οι πελάτες της πως έχει AIDS…»

Σημείωμα του συγγραφέα:

Έγραψα το HIV στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας στις αρχές του 2017, υπό συνθήκες ιδιαίτςερης συναισθηματικής φόρτισης, και θέλοντας να μιλήσω για τα ανυπολόγιστα (σήμερα περισσότερα από 40) εκατομμύρια των γυναικών του καιρού μας που απάγονται για να καταλήξουν μέσω του trafficking σεξουαλικές σκλάβες. Για την δική μου οπτική όλα αυτά δεν είναι τα εγκλήματα ενός ή εκατό αρχιδολοφόνων και των εφιαλτικών υπαλλήλων τους (εν προκειμένω: των διαφόρων μεγαλοσυμμοριών του trafficking)· είναι το έγκλημα όλων των κοινωνιών της Δύσης που αναδιέταξαν την καθημερινότητα των πολιτών τους, το παρόν και το μέλλον τους πάνω στη ρημαγμένη σάρκα των σκλαβωμένων γυναικών. Είναι το έγκλημα των προπατόρων μας και των συμπολιτών μας· και, όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, το αίμα των δολοφονημένων, ακρωτηριασμένων, βασανισμένων, κομματιασμένων, σκλαβωμένων γυναικών του trafficking, πέφτει πάνω σε εμάς και στα παιδιά μας. Με άλλα λόγια, πιστεύω πως είμαστε ένοχοι – εγγόνια ενόχων και γεννήτορες ενόχων. Και πως δεν υπάρχει κανένας “Θεός” για να διαχειριστούμε μαζί του, με συμφωνίες και διαθήκες, ετούτη την ενοχή.