Η ωραία Ελένη στην κοιλάδα των νέκρων ερώτων

Μετά την τεράστια επιτυχία της παράστασης που έκανε πρεμιέρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και τις άριστες κριτικές, η μουσικοθεατρική παράσταση «Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΕΡΩΤΩΝ» συνεχίζει την θεατρική της πορεία στο Θέατρο RADAR

από την Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Το κείμενο και η δραματουργία είναι του Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα και η Γεωργία Ζώη ερμηνεύει το ρόλο της Ελένης, υπό την σκηνοθετική μπαγκέτα του Κωστή Καπελώνη.

Ιδιαίτερη και ευτυχής συγκυρία αποτελεί το γεγονός ότι η Γεωργία Ζώη εμφανίζεται για πρώτη φορά ως ηθοποιός σε έναν από τους θεατρικούς χώρους του οποίου έχει κάνει την μελέτη, με την ιδιότητά της ως Αρχιτέκτων.

Στον ρόλο της Ελένης εμφανίζεται η Γεωργία Ζώη, βραβευμένη, πρόσφατα με ένα ακόμη βραβείο, εκείνο της Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της στο έργο Amber Alert (17ο Διεθνές Φεστιβάλ Μονοδράματος «ΜΟΝΟΑΚΤ», Πρίστινα, 13/06/2025). Μέσα από μια βαθιά ανθρώπινη και πολιτική προσέγγιση, η ερμηνεία της αγγίζει τον πυρήνα της γυναικείας εμπειρίας από την αρχαιότητα έως σήμερα.

Η συνθέτις Ζωή Τηγανούρια υπογράφει την πρωτότυπη μουσική της παράστασης και πλαισιωμένη επί σκηνής από τον Στέλιο Γενεράλη στα κρουστά, μας καθηλώνει με την γνωστή εκτελεστική της δεινότητα ως βιρτουόζος του ακορντεόν αλλά και με τις συνθέσεις  της που έχουν ρόλο αφηγηματικό παράλληλα με τον λόγο. Μαζί, ζωντανεύουν μουσικά τα έντονα και αντιφατικά συναισθήματα της πολυσύνθετης γυναικείας υπόστασης.

Η Ωραία Ελένη, το αιώνιο σύμβολο ομορφιάς και κατάρας, σε προχωρημένη  ηλικία πια, παίρνει για πρώτη φορά η ίδια τον λόγο. Δεν μιλούν οι ποιητές, οι άντρες, οι στρατηγοί∙ μιλά η ίδια.

Από τα τείχη της Τροίας μέχρι τους σημερινούς πολέμους, η φωνή της γίνεται κραυγή ενάντια στη βία, τον πόλεμο, την κακοποίηση των γυναικών. Θρηνεί για τα παιδιά που χάθηκαν, καταγγέλλει τους άρχοντες που πλουτίζουν με αίμα, διεκδικεί το δικαίωμα των γυναικών να μιλούν, να αντιστέκονται, να ζουν.

Η παράσταση εναλλάσσει συγκίνηση, θυμό, χιούμορ, τρυφερότητα και πάθος, κρατώντας τον θεατή σε διαρκή συναισθηματική εγρήγορση.

Ο μονόλογος συνδυάζει λόγο, μουσική και τραγούδια που ερμηνεύει η Γεωργία Ζώη.

Η «Ωραία Ελένη στην κοιλάδα των νεκρών ερώτων», στην κοιλάδα του Ευρώτα όπου μοσχοβολούνε πορτοκάλια, τραγουδάει τον πόνο, την απώλεια, τον έρωτα, την ομορφιά, την Ειρήνη..

Στο τέλος, η Ελένη δεν είναι πια το εξιλαστήριο θύμα μιας τραγωδίας… γίνεται σύμβολο Ειρήνης, Αγάπης και Ελευθερίας.

Ένα έργο που μας αφορά όλους.

Ένας μονόλογος που διδάσκει, συγκινεί, προβληματίζει.

Μια φωνή που δεν σωπαίνει πια.

Περιγραφή του έργου

«Η Ωραία Ελένη» Είναι κακοποιημένη, όπως κάθε ανυπεράσπιστη ύπαρξη που άγεται και φέρεται στις μυλόπετρες της Ιστορίας, ενόσω η μακρόθυμος Νέμεσις επιφυλάσσεται να αποκαταστήσει την ηθική, συμπαντική, κοσμική τάξη.

Την αδικήσανε από μικρή.

Σύμβολο αδικημένης ομορφιάς, σύμβολο της χαμένης ουράνιας αρμονίας.

Το Χάος που εμφιλοχωρεί ανάμεσα στους στοχασμούς μας γεφυρώνεται από αυτή την συμβολική μορφή που εξακολουθεί να υπάρχει, να εξελίσσεται παρ' όλα αυτά, να βιώνει την καθημερινή χαρμολύπη, να συμβιβάζεται με τον Χρόνο, να αποδέχεται τον εαυτό της, να καλοδέχεται τα γηρατειά ως ευλογία που την απαλλάσσει από το μαρτύριο τού Έρωτα. Η ομορφιά είναι κατάρα όταν δεν συνοδεύεται από την ελεύθερη βούληση, τη δυνατότητα επιλογής, τη γαλήνη...

Ελένη: Αστόχησα να είμαι καλή μητέρα και σύζυγος. Κι ο μεγάλος έρωτάς μου καταστροφή. Κορμιά νεκρά σωριάζονταν στα τείχη της Τροίας. Εμούχλιαζαν. Χολέρα και πανούκλα. Λοιμός, λιμός, καταποντισμός. Η θάλασσα φούσκωνε. Απειλούσε να μας καταπιεί. Καταπιεσμένη οργή σιγοβράζει στα σπλάχνα μου.

Ναι, πήγα πολλές φορές να αποδράσω. Της Τροίας τα τείχη με ετρόμαξαν.

Δεν πηδάει κανείς εύκολα στο κενό. Ο έρωτας είναι φυλακή

Αλλά όχι η χειρότερη απ' όλες.

…Βίωσα το Θάνατο

Στο θλιμμένο βλέμμα μιας κακοποιημένης ύπαρξης.

Έσκισα τις σάρκες μου, διαμοίρασα και τα τελευταία ιμάτια

Για να ντύσω  τους αδικημένους…

Στερνή θυσία.

Υπέρ αδυνάμου ο Λόγος, πάντα.

Για κάθε πλάσμα που αδικείται

Η Θέμις μακροθυμεί μεν

Η Νέμεσις όμως εξανίσταται.

Δίκη και Δικαιοσύνη δεν είναι πάντοτε συνώνυμες.

Δεν αντέχω την αδικία.

Δεν την ανέχομαι…

… Τώρα δεν μετανιώνω πια για τίποτα.

Εκχύλισμα πικρό των ημερών το άνθος

Σας εύχομαι καλήν αυγινήν...

Σε έναν άλλον κόσμο

Δικαιότερο,

Κάτω από έναν ήλιο που δεν δύει, μόνον ανατέλλει ατέλειωτα.

Κι αφού δεν γίνεται να πεθάνω,

Κι αφού δεν μετέχω ετούτης τής ευλογίας Τού Θανάτου,

Την πλάτη Σάς γυρίζω. Ταπεινά…

Αυτή είναι Η Ελένη του Δρα Κωνσταντίνου Μπούρα. Η Ελένη που τα έχει βρει με τον εαυτό της, κοιμάται ήσυχη τα βράδια, συγχώρησε τους διώκτες της, συμπάσχει με όλα τα έμβια όντα. Είναι η Ελένη της Ειρήνης.

Στη συνέχεια ακολουθεί διαδραστική συζήτηση του συγγραφέα του έργου Δρ. Κωνσταντίνου Μπούρα με το κοινό, διάρκειας 10΄ με 15΄ και η παράσταση θα κλείσει με μουσική και τραγούδι από τους επί σκηνής καλλιτέχνες και με την συμμετοχή του κοινού.

Οι παραστάσεις θα συνεχίσουν και σε περιοδεία στο εξωτερικό όπως: Μιλάνο, Βουκουρέστι, Κόσσοβο, Τίρανα, καθώς και άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού

..…κι αν ξαναγεννηθώ να μην με πουν ωραία Ελένη, αιτία πολέμου,

να μην με ξαναπούν Ελένη της Τροίας,

να με πουν Ελένη της Ειρήνης.

Κατασκευή κοστουμιών: Μαριέττα & Μεζουρίτσα

Φωτογραφίες: Θέμης Πανταζόπουλος  - Capture Lab

Φωτογραφίες - Video: Ιωάννης Αρμυριώτης

Προσωπικές φωτογραφίες Γεωργίας Ζώη: Νίκος Ζαχαρόπουλος – Grand Magazine

Video trailer: Ευάγγελος Κάλλοου

Κατασκευή σκηνικών:  Σάββας Σουρμελίδης

Artwork / Poster design: Σάββας Χριστομόγλου

Makeup Artist: Αργυρώ Βενέτη

Γραμματεία παραγωγής: Μάρα Μπήτρου