758

Sacrifise

Αρχείο Παίχτηκε από 05/05/2018 έως 06/05/2018
στο Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

Περιγραφή

Δεν είναι, απλώς, χορός. Δεν είναι, απλώς, μια ενότητα έργων με μεικτά μέσα. Είναι μια εξτραβαγκάντσα. Το Sacrifice στο πλαίσιο του Onassis Fast Forward 5 – Athens, σε διάφορους χώρους της Στέγης στις 5 και 6 Μαΐου, είναι ένα ξέφρενο θέαμα-θυσία στον βωμό της τέχνης, μια γιορτή των αισθήσεων και, ταυτόχρονα, ένα απροσδόκητο «φεστιβάλ-μέσα-στο-φεστιβάλ» που καταλαμβάνει απ’ άκρη σ’ άκρη το κτίριο της Στέγης – από την Κεντρική Σκηνή μέχρι τα φουαγιέ.

Περισσότερα

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΣΤΕΓΗΣ

ONASSIS FAST FORWARD FESTIVAL 5 – ATHENS

SACRIFICE

Erna Ómarsdóttir, Iceland Dance Company, Ragnar Kjartansson, Matthew Barney

5 & 6 Μαΐου | 18:00 – 00:00 | Σε διάφορους χώρους της Στέγης

Ψυχεδέλεια: μόνο έτσι μπορεί να περιγραφεί αυτό το «φεστιβάλ-μέσα-στο-φεστιβάλ» που έρχεται από την Ισλανδία και καταλαμβάνει απ’ άκρη σ’ άκρη τη Στέγη. Χοροθέαμα και, μαζί, ροκ συναυλία, βίντεο εγκατάσταση, αλλά και αγορά ιδεών (και προϊόντων!), μια γιορτή-τελετή των αισθήσεων και των παραισθήσεων από την Iceland Dance Company, με τη συμμετοχή διεθνούς κύρους εικαστικών, όπως οι Matthew Barney και Ragnar Kjartansson.

Το Sacrifice συνδυάζει χορό, ροκ συναυλία, χάπενινγκ, βίντεο εγκατάσταση και, μαζί, μια παράξενη Αγορά ιδεών αλλά και… προϊόντων. Όλα μαζί στο «εδώ και τώρα», πλέκοντας έναν ηδονικό κοινό ύμνο στη δύναμη της Τέχνης: αυτή είναι η πρωτότυπη σύλληψη της Iceland Dance Company, με τη συμμετοχή διεθνούς κύρους εικαστικών.

Πέντε ανατρεπτικοί καλλιτέχνες, πολλά διαφορετικά μέσα και τεχνικές, μια Αγορά, μια παράσταση, που στην πραγματικότητα είναι τρεις, και στο κέντρο η ζωή και ο θάνατος, η φύση, ο χρόνος, η ανάγκη μας για τελετουργία.

Δύο κορυφαίοι Ισλανδοί καλλιτέχνες, η χορεύτρια και χορογράφος Erna Ómarsdóttir, την οποία ο διεθνής Τύπος χαρακτηρίζει «ιδιοφυΐα του χορού», ο μουσικός, συνθέτης και σχεδιαστής φωτισμών Valdimar Jóhannsson (οι δυο τους διευθύνουν καλλιτεχνικά την ομάδα χορού Shalala, καθώς και το φεστιβάλ Sacrifice) και ο εικονοκλάστης Αμερικανός εικαστικός και κινηματογραφιστής Matthew Barney, συνέλαβαν την ιδέα μιας σειράς τελετουργικών έργων, που θα εμπνέονταν από την εναλλαγή ζωής και θανάτου. Στην ομάδα προστέθηκαν δύο εικαστικοί, ο διεθνούς φήμης Ragnar Kjartansson και η Gabríela Friðriksdóttir, και όλοι μαζί με ενθουσιασμό δημιούργησαν αυτή τη συλλογή «ζωντανών» έργων που συναποτελούν το Sacrifice.

Με αφορμή την ανάγκη για πνευματικότητα και τελετουργία, τα μοναδικά και ιδιαίτερα έργα που προτείνουν οι καλλιτέχνες μπορεί να αξιοποιούν διαφορετικά μέσα και τεχνικές, όλα όμως περιστρέφονται γύρω από την οντολογική ανάγκη του ατόμου να ξαναβρεί την ουσιαστική επαφή με τον άλλον, να μοιραστεί, να ανήκει σε μια κοινότητα, να δημιουργεί και να επαναπροσδιορίζει την επαφή του με τη φύση και τον χρόνο.

Γιατί η Πίστη, η Ζωή, ο Θάνατος, η άγρια χαρά του «μαζί» και η ανάγκη για τελετουργία διαπνέουν το Sacrifice. Ψυχεδέλεια: μόνο έτσι μπορεί να περιγραφεί το αλλόκοτο αυτό θέαμα-γεγονός που έχει ως άξονα την κοινή, ιερή, παράλογη και φθαρτή συνθήκη που μας προσδιορίζει όλους: την ανθρώπινη κατάσταση.

 

Dies Ιrae

Προβάλλεται σε επαναλήψεις από τις 18:00 | Μικρή Σκηνή

 

Η ταινία Dies Ιrae της εικαστικού Gabríela Friðriksdóttir είναι μια ραψωδία σε λευκό και μαύρο, στην οποία εναλλάσσονται η χαρά, ο θρήνος, η θλίψη, ο θάνατος και η ανάσταση μέσα από συγκεκριμένες ή αφηρημένες εικόνες. Το σάουντρακ είναι μια ηχογράφηση του εκκλησιαστικού ύμνου Dies Irae, σε ερμηνεία των μοναχών της Παναγίας των Παρισίων, που ακούγεται από το τέλος προς την αρχή. Αυτή η παρέμβαση κάνει τον ήχο να μοιάζει με τα κύματα του ωκεανού στην παλίρροια, στοιχείο το οποίο παραπέμπει στην αιωνιότητα. Η ζωή είναι μια αδιάκοπη ροή και όλα κινούνται από τη ζωή προς τον θάνατο και το αντίστροφο. «Το μέλλον είναι μια αντανάκλαση του παρελθόντος, το παρόν είναι μια βάρκα χωρίς κουπιά σε μια ήρεμη λίμνη».

 

Η παράσταση

Αποτελείται από 3 διαφορετικά έργα (Shrine, No Tomorrow, Union of the North)

18:30 | Κεντρική Σκηνή

 

Shrine

Καλωσορίσατε στο Shrine, ένα ιερό του μόχθου και της προσευχής. Εδώ, οι δημιουργικές δυνάμεις δοκιμάζονται σε μια τελετουργία για τη ζωή και τον θάνατο, σε ένα ταξίδι, μια ηδονική και επώδυνη πάλη με τα όρια του σώματος και της ύπαρξης. Είναι αδύνατο να επιστρέψουμε εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε, όσο κι αν αγωνιζόμαστε ασταμάτητα. Αυτή η παράσταση των Erna Ómarsdóttir & Valdimar Jóhannsson είναι ένα ρέκβιεμ για την ανθρωπότητα και όλα όσα έχει χάσει.

 

No Tomorrow

Ένα χορογραφικό έργο των Ragnar Kjartansson, Margrét Bjarnadóttir & Bryce Dessner για οχτώ χορευτές και οχτώ ακουστικές κιθάρες. Ένα μανιφέστο χορού, ρυθμού, συγχορδιών, νιάτων και αόριστων συναισθημάτων. Αχ, αυτός ο ήχος, πώς ταξιδεύει στο θέατρο! Αχ, αυτές οι κιθάρες, πώς επηρεάζουν τα συναισθήματα! Κι αν οι δημιουργοί λένε πως εμπνεύστηκαν από τη Σαπφώ, τελικά δεν κράτησαν παρά μόνο έναν στίχο της, γιατί τους απορρόφησε μια νουβέλα γεμάτη πόθο και υπερβολή, το Point de Lendemain του Dominique Vivant Denon, ένα αριστούργημα της γαλλικής ερωτικής λογοτεχνίας του 18ου αιώνα. Κι έτσι, τι κι αν η παράσταση μοιάζει με ντεφιλέ του Calvin Klein; Κατά τους δημιουργούς της, είναι εντελώς ροκοκό, σαν ένας πίνακας του Watteau…

 

Union of the North

Το Union of the North είναι μια επιτελεστική βίντεο εγκατάσταση των Matthew Barney, Erna Ómarsdóttir & Valdimar Jóhannsson που επιχειρεί να παντρέψει τον κοινοτισμό με την ατομικότητα, δίνοντας νέα πνοή σε μια αρχαία τελετή. Η θεά Νάμμου των Σουμερίων, σύμβολο της θάλασσας που γέννησε το σύμπαν, στην ταινία δεν είναι παρά μια πωλήτρια στον πάγκο ενός Dunkin' Donuts, η οποία ετοιμάζει ένα ολόχρυσο ντόνατ για έναν γάμο. Μια άλλη οπτική για τους απλούς εργαζομένους, αλλά και μια εικονοκλαστική ματιά σε κλισέ όπως ο γάμος και οι παραδοσιακοί ρόλοι της οικογένειας (μπαμπάς, μαμά, παιδί).

 

Η Αγορά

Eκθεσιακός χώρος -1

Η Αγορά είναι το κομμάτι του Sacrifice που συνδέει μεταξύ τους όλα τα άλλα. Καλλιτέχνες, ΜΚΟ και άλλοι φορείς από την πόλη όπου παρουσιάζεται το φεστιβάλ κάθε φορά «πωλούν» τις ιδέες τους, συζητώντας, δοκιμάζοντας, αλλά πάνω απ’ όλα επικοινωνώντας. Όπως στις Αγορές της αρχαιότητας, έτσι κι εδώ η γνωριμία νέων ιδεών, η πολιτική συζήτηση και η ανταλλαγή είναι ο πυρήνας. Σημασία έχει να πιστεύει κανείς σε αυτό και να θέλει να το μοιραστεί... Η Iceland Dance Company παρεμβαίνει καταλυτικά σε απρόσμενες στιγμές.

 

ΜΕΛΙΣΣΑ

Δίκτυο μεταναστριών που ζουν στην Ελλάδα

Γυναίκες, μέλη του δικτύου που προωθεί την ενδυνάμωσή τους και αναδεικνύει τη συμβολή τους στην κοινωνική συνοχή, μοιράζονται μαζί μας τις δραστηριότητες που προσφέρει το δίκτυό τους: ανοιχτά μαθήματα ζωγραφικής, πλεκτικής και άλλων παραδοσιακών χειρωνακτικών τεχνών και τεχνικών.

 

ANIMA – ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ

Σωματείο για την περίθαλψη και την επανένταξη άγριων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον

Tι κάνεις αν βρεις ένα τραυματισμένο ζώο, όπως ένα νεογέννητο πουλί, κάτι ιδιαίτερα σύνηθες την άνοιξη; Μάθετε τα πάντα σε μια παρουσίαση με ομοιώματα ζώων, συνοδεία κινηματογραφημένης προβολής με πραγματικά περιστατικά. Ακολουθεί συζήτηση και δίνεται εγχειρίδιο πρώτων βοηθειών.

 

MAMADOO

Σχεδιαστής μόδας από τη Σενεγάλη

O νέος Αφρικανός σχεδιαστής φέρνει στο Market τα πολύχρωμα, afro-urban κομμάτια του και, με τα μοντέλα του, στήνει ένα κανονικό fashion show.

 

MS FIKIRTE

Έμπορος από την Αιθιοπία

Ένα μικρό pop-up shop, γεμάτο είδη διακόσμησης, κοσμήματα, υφάσματα, χειροποίητα είδη και άλλους θησαυρούς από την πατρίδα της ιδιοκτήτριας.

 

ΑΝΑSA

Πολιτιστικό Κέντρο Αφρικάνικης Τέχνης και Πολιτισμών στην Ελλάδα

Πώς ηχεί το σώμα; Το body percussion workshop της ANASA μοιράζεται τις τεχνικές, ενώ μια 30λεπτη συναυλία με οχτώ μουσικούς και τέσσερις χορευτές κλείνει την ημέρα. Όλα αυτά από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό που στοχεύει στον διαπολιτισμικό διάλογο και την ένταξη και ενδυνάμωση των νέων αφρικανικής καταγωγής που ζουν στην Ελλάδα, μέσω της τεχνών και του πολιτισμού.

 

OPTIONS FOODLAB

Ένα νομαδικό, συνεργατικό σχήμα από πρόσφυγες και μετανάστες σεφ, με σύνθημα «στην κουζίνα, είμαστε όλοι ίσοι». Η γευσιγνωσία δεν ήταν ποτέ πιο διαπολιτισμική.

Η οργάνωση αναλαμβάνει το catering του Market, προτείνοντας ένα παραδοσιακό αιθιοπικό μενού, ασιατικά σνακ, καθώς και ποτά/ροφήματα από όλο τον κόσμο.

 

ΣΤΕΓΗ Βιβλιοθήκη

«Και βγήκα στο μπαλκόνι μελαγχολικά – βγήκα ν’ αλλάξω σκέψεις» έγραφε ο Καβάφης και 12 Έλληνες ποιητές της νεότερης γενιάς βγαίνουν στα εσωτερικά «μπαλκόνια» των ορόφων της Στέγης και απαγγέλλουν από κοινού τα ποιήματά τους. Το κοινό προσκαλείται να αλληλεπιδράσει –μεταφορικά και κυριολεκτικά–, προσθέτοντας τη δική του φωνή στο απρόβλεπτο αυτό ποιητικό ηχοτοπίο.

Ποιητές ομαδικής performance ποίησης: Γιώργος Καναβός, Billy MacKinnon, Sine Lege, Ελένη Νανοπούλου, Νάνα Παπαδάκη, Πάολα Ρεβενιώτη, Δημήτρης Σάλτος, Στέφανος Σκιαλίβας, Κατερίνα Χανδρινού, Έλενα Ψαρρέα και η ομάδα της Bibliotheque, Γεωργία Οικονομοπούλου, Ρόζα Μπασιάκου, Μαριάννα Κάτσου

 

ΙΣΛΑΝΔΙΚΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

Happenings με χορό, τραγούδι, φωνητικούς αυτοσχεδιασμούς και stand-up στα φουαγιέ της Στέγης (από τη σκηνοθέτρια της Iceland Dance Company, Erna Omarsdóttir, και τις τραγουδίστριες Sophia Jernberg και Putrid Saphire), πωλητήριο με έργα τέχνης του Ισλανδού εικαστικού Sigtryggur Berg Sigmarsson και της κεραμίστριας Putrid Saphire και, τέλος, ένα πωλητήριο της Iceland Dance Company με προγράμματα, t-shirts κι άλλα αντικείμενα εμπνευσμένα από τις παραστάσεις τους.

 

Συντελεστές

Καλλιτεχνική Διεύθυνση του Sacrifice: Erna Ómarsdóttir & Valdimar Jóhannsson

 

The Market

Δημιουργοί: Ásgeir Helgi Magnússon, Bjarni Jónsson, Dóra Jóhannsdóttir, Erna Ómarsdóttir, Friðgeir Einarsson, Hannes Thór Egilsson, Sigtryggur Berg, Sofia Jernberg & Valdimar Jóhannsson

Σκηνογραφία: Signe Becker

Βοηθός Σκηνογράφος: Kjersti Alm Eriksen

 

Shrine

Σύλληψη & Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Erna Ómarsdóttir & Valdimar Jóhannsson

Χορογραφία: Erna Ómarsdóttir σε συνεργασία με τους χορευτές

Πρωτότυπη Μουσική: Valdimar Jóhannsson

Σχεδιασμός Φωτισμών: Björn Bergsteinn Guðmundsson

Σχεδιασμός Κοστουμιών: Júlianna Lára Steingrímsdóttir

Φώτα: Pálmi Jónsson

Ήχος: Finnur Hákonarson

Τεχνική Διεύθυνση: Valdimar Jóhannsson

Φωτογραφίες: Jónatan Grétarsson

Ερμηνεύουν: Aðalheiður Halldórsdóttir, Ásgeir Helgi Magnússon, Elín Signý Weywadt Ragnarsdóttir, Erna Ómarsdóttir, Friðgeir Einarsson, Heba Eir Kjeld, Hjördís Lilja Örnólfsdóttir, Inga Maren Rúnarsdóttir, Lovísa Ósk Gunnarsdóttir, Sofia Jernberg, Sigtryggur Berg & Sigurður Andrean Sigurgeirsso

 

No Tomorrow

Χορογραφία: Margrét Bjarnadóttir & Ragnar Kjartansson

Πρωτότυπη Μουσική: Bryce Dessner

Σχεδιασμός Φωτισμών: Björn Bergsteinn Guðmundsson

Σχεδιασμός Κοστουμιών: Helga I. Stefánsdóttir

Φώτα: Pálmi Jónsson

Ήχος: Finnur Hákonarson

Φωτογραφίες: Jónatan Grétarsson

Χορεύουν: Aðalheiður Halldórsdóttir, Anaïs Barthe, Elín Signý Weywadt Ragnarsdóttir, Heba Eir Kjeld, Hjördís Lilja Örnólfsdóttir, Inga Maren Rúnarsdóttir & Lovísa Ósk Gunnarsdóttir

 

Union of the North

Σκηνοθεσία: Erna Ómarsdóttir & Valdimar Jóhannsson

Σενάριο: Matthew Barney

Χορογραφία: Erna Ómarsdóttir, σε συνεργασία με τους ερμηνευτές

Πρωτότυπη Μουσική: Valdimar Jóhannsson – με τη συμμετοχή της Sofia Jernberg

Στίχοι: Matthew Barney

Κείμενο: Friðgeir Einarsson

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Tómas Örn Tómasson

Βοηθός Σκηνοθέτης: Anna Gunndís Guðmundsdóttir

Μοντάζ: Frosti Jón Runólfsson

Ηχοληψία: Agnar Friðbertsson & Ari Rannveigarson

Εικονολήπτες: Anni Ólafsdóttir, Frosti Jón Runólfsson & Viktor Orri Andersen

Βοηθός Εικονολήπτης: Victor Bogdanski

Σκηνογραφία: Guðni Rúnar Gunnarsson & Ari Birgir Ágústsson

Βοηθός Σκηνογράφος: Vilhjálmur Pétursson

Σχεδιασμός γιγαντιαίου ντόνατ: Matthew Barney

Σχεδιασμός Κοστουμιών: Rebekka Jónsdóttir & Hrafnhildur Hólmgeirsdóttir

Βοηθός Ενδυματολόγος: Kolbrún Sigurðardóttir

Κομμώσεις & Μακιγιάζ: Harpa Finnsdóttir

Βοηθός Κομμώτρια & Μακιγιέρ: Kamilla Kristín Auðunsdóttir

Παραγωγή & Συντονισμός: Kata Ingva, Heba Eir Kjeld, Ragnheiður Skúladóttir, Bjarni Jónsson & Hulda Helgadóttir

Ερμηνεύουν: Aðalheiður Halldórsdóttir, Anna Guðrún Tómasdóttir, Ásgeir Helgi Magnússon, Dóra Jóhannsdóttir, Elín Signý Weywadt Ragnarsdóttir, Erna Ómarsdóttir, Friðgeir Einarsson, Halla Thórðardóttir, Hannes Thór Egilsson, Hjördís Lilja Örnólfsdóttir, Inga Maren Rúnarsdóttir, Lovisa Ósk Gunnarsdóttir, Raven Laxdal, Sofia Jernberg, Sigtryggur Berg Sigmarsson, Valdimar Jóhannsson & Thyri Huld Árnadóttir

 

Iceland Dance Company

Erna Ómarsdóttir: καλλιτεχνική διευθύντρια

Ragnheiður Skúladóttir: διοικητική διευθύντρια

Katrín Ingvadóttir: διευθύντρια προβών

Íris María Stefánsdóttir: διευθύντρια μάρκετινγκ

 

Το SACRIFICE είναι μια παραγωγή της Iceland Dance Company, σε συνεργασία με το Reykjavík City Theatre και το LÓKAL Performing Arts Reykjavík

Συμπαραγωγή των: Spring Festival (Ουτρέχτη), Kunstcentrum BUDA (Κορτρέικ), Tanzhaus (Ντίσελντορφ), Reykjavík Dance Festival (apap)

Με την υποστήριξη των: Ισλανδικού Υπουργείου Παιδείας, Επιστήμης και Πολιτισμού, Kulturkontakt Nord, Nordic Culture Fund, Δήμου Ρέικιαβικ, Shalala

 

 

Διαβάστε περισσότερα

Shrine

Η Erna Ómarsdóttir είναι η καλλιτεχνική διευθύντρια της Iceland Dance Company. Μετά τις σπουδές της στη διάσημη σχολή PARTS, δούλεψε με τους Jan Fabre, Sidi Larbi Cherkaoui και Les Ballets C de la B, ενώ ίδρυσε μαζί με άλλους καλλιτέχνες τις κολεκτίβες Ekki (Ρέικιαβικ) και Poni (Βρυξέλλες). Το 2008 ίδρυσε, μαζί με τον Valdimar Jóhannsson, την ομάδα περφόρμανς Shalala, με την οποία έχει δημιουργήσει πολλές παραστάσεις χορού και περφόρμανς που έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικά φεστιβάλ και θέατρα. Έχει χορογραφήσει πολλά έργα για την Iceland Dance Company, από το 2005 μέχρι σήμερα. Το 2016 της απονεμήθηκε ένα από τα Ισλανδικά Βραβεία Θεάτρου, στην κατηγορία Χορευτικής και Θεατρικής Κίνησης.

Ο Valdimar Jóhannsson είναι συνθέτης και μουσικός με σπουδές ηχοληψίας στο SAE Institut στις Βρυξέλλες. Από το 1994 μέχρι σήμερα έχει συνθέσει μουσική για τα συγκροτήματα Mamma Hestur, Nine Elevens, Reykjavík!, Rodeo Machine και Lazyblood, στα οποία έπαιζε επίσης. Έχει γράψει τη μουσική για όλες τις παραστάσεις της ομάδας Shalala, που συνδιευθύνει με την Erna Ómarsdóttir, καθώς και για άλλες παραστάσεις θεάτρου και χορού, αλλά και για ταινίες. Το 2016 μοιράστηκε, με τον Árni Heiðar Karlsson, το βραβείο Καλύτερης Μουσικής Σύνθεσης, στα Ισλανδικά Βραβεία Θεάτρου.

 

No Tomorrow

Η νουβέλα Point de Lendemain του Dominique Vivant Denon κυκλοφορεί στα ελληνικά, με τίτλο Χωρίς επαύριον, από τις Εκδόσεις Άγρα, σε μετάφραση των Ανδρέα Στάικου και Ιωάννας Λεκκάκου.

Ο διεθνούς φήμης καλλιτέχνης Ragnar Kjartansson είναι εικαστικός, συχνά όμως χρησιμοποιεί και άλλα καλλιτεχνικά μέσα, όπως το βίντεο και την περφόρμανς. Έχει εκθέσει σε μεγάλα μουσεία και ιδρύματα τέχνης στην Ευρώπη και την Αμερική. Επιπλέον, έχει εμπνευστεί και σκηνοθετήσει τρεις παραστάσεις για τη Volksbühne του Βερολίνου. Στα έργα του συχνά υπάρχουν αναφορές στην ιστορία του κινηματογράφου, των καλών τεχνών, της μουσικής και της λογοτεχνίας.

Η Margrét Bjarnadóttir είναι χορογράφος, εικαστικός και ποιήτρια. Σπούδασε στο ArtEZ του Άρνεμ και έχει παρουσιάσει χορογραφίες, εγκαταστάσεις και περφόρμανς σε πολλά μουσεία και φεστιβάλ. Το 2006 τιμήθηκε με δύο Ισλανδικά Βραβεία Θεάτρου: Καλύτερη Χορεύτρια και Καλύτερη Χορογραφία της χρονιάς.

Οι Ragnar Kjartansson και Margrét Bjarnadóttir έχουν συνεργαστεί και σε άλλα πρότζεκτ στο παρελθόν. Για το No Tomorrow απέσπασαν το 2017 ένα Ισλανδικό Βραβείο Θεάτρου στην κατηγορία της Καλύτερης Χορογραφίας.

Τη μουσική ειδικά γι’ αυτό το έργο έχει συνθέσει ο Bryce Dessner, ένας από τους πιο διάσημους μουσικούς της γενιάς του. Έχει συνθέσει μουσική για τα κορυφαία μουσικά σύνολα σύγχρονης μουσικής, ενώ έργα του έχουν παρουσιαστεί σε όπερες, θέατρα, μουσεία, φεστιβάλ και κέντρα τεχνών σε όλο τον κόσμο. Έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Philip Glass, ο Steve Reich και ο Justin Peck και έχει συνθέσει, μαζί με τους Ryuichi Sakamoto και Alva Noto, τη μουσική για την ταινία The Revenant του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη Alejandro Inarritu. Πέρα όμως από την καριέρα του στη σύγχρονη λόγια μουσική, ο πολυτάλαντος Dessner είναι πιο γνωστός ως κιθαρίστας και συνιδρυτής του ροκ συγκροτήματος The National, με τους οποίους εξακολουθεί να ηχογραφεί και να περιοδεύει ανά τον κόσμο.

 

Union of the North

Ο Matthew Barney γεννήθηκε στο Σαν Φρανσίσκο και μεγάλωσε στο Άινταχο και στη Νέα Υόρκη. Άρχισε την καριέρα του μετά την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο Γέηλ και μέσα σε ελάχιστο χρόνο ήταν ένας από τους πιο πολυσυζητημένους καλλιτέχνες στον κόσμο. Έγινε γνωστός με τον κύκλο ταινιών Cremaster (1 έως 5), στις οποίες ο ίδιος παίζει διάφορους ρόλους σε σενάρια που αναμειγνύουν με αιρετικό και ιδιοφυή τρόπο ιστορία, αυτοβιογραφία και μυθολογία μέσα σε ένα εικονοπλαστικό σύμπαν φανταστικών συμβόλων. Ακολούθησαν ταινίες όπως οι The Drawing Restraint 9 και The River of Fundament – η τελευταία, ένας επικός φιλμικός στοχασμός πάνω στον θάνατο, τη μετενσάρκωση και τη σεξουαλικότητα, προβλήθηκε στο πλαίσιο του Fast Forward Festival του 2015, στη Στέγη. Ατομικές εκθέσεις των έργων του έχουν παρουσιαστεί σε μουσεία και πολιτιστικά ιδρύματα σε όλο τον κόσμο, μεταξύ άλλων στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης του Παρισιού, στην Kunsthalle της Βιέννης, στο μουσείο Guggenheim, καθώς και σε κορυφαίες εκθέσεις όπως η Μπιενάλε της Βενετίας (2003). Το Guggenheim τού έχει απονείμει το Hugo Boss Prize.

Η περφόρμανς Blood of two, που έκανε μαζί με την Elizabeth Payton, εγκαινίασε το 2009 τα «Σφαγεία της Ύδρας» του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ.

 

Dies Ιrae

Η ταινία Dies Ιrae, που έγινε σε συνεργασία με την Erna Ómarsdóttir και τον Valdimar Jóhannsson, ήταν η πηγή έμπνευσης του Shrine που θα δούμε στην Κεντρική Σκηνή.

Dies Ιrae (Ημέρα Οργής) ονομάζεται ένας ύμνος, οι λατινικοί στίχοι του οποίου αποδίδονται από κάποιους στον Tommaso da Celano και από άλλους στον Latino Malabranca Orsini, που έζησαν τον 13ο αιώνα, μερικοί όμως τον αποδίδουν σε παλαιότερους λόγιους, μεταξύ άλλων και στον Άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό. Το Dies Irae αποτελεί σημαντικό μέρος της νεκρώσιμης ακολουθίας της Καθολικής Εκκλησίας (Requiem) και αναφέρεται στην ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας.

Η Gabríela Friðriksdóttir είναι μια από τις πιο σημαντικές εικαστικούς της Ισλανδίας. Έχει εκπροσωπήσει τη χώρα της στην Μπιενάλε της Βενετίας το 2005 και έχει εκθέσει σε σημαντικά μουσεία της Ευρώπης, όπως το Centre Pompidou στο Παρίσι και η Κunsthalle στη Φρανκφούρτη. Χρησιμοποιεί διάφορα εκφραστικά μέσα και τεχνικές στα έργα της, τα οποία παίζουν με τα όρια του ονείρου και της πραγματικότητας, αντλούν από μια προσωπική της μυθολογία και αναφέρονται συχνά στο χάος και τις υπερβολές της σύγχρονης κοινωνίας.

 

Onassis Fast Forward Festival 5 - Athens

Η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση έχει στον πυρήνα της ύπαρξής της την Αθήνα. Από τις 2 έως τις 16 Μαΐου μας καλεί να ανακαλύψουμε το 5ο Onassis Fast Forward Festival Athens. Από το Μουσείο της Ακρόπολης έως το Εθνικό Θέατρο, από τη Διπλάρειο Σχολή έως την Ίριδα, από το Αναγνωστήριο του Βαλλιάνειου κτιρίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος έως μια παλιά κατοικία στη Δεριγνύ, από τη Βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής (Παλαιό Χημείο) έως το Πεδίον του Άρεως και τους χώρους της Στέγης, το Onassis Fast Forward Festival 5 – Athens, με αναθέσεις, διεθνείς συμπαραγωγές και παγκόσμιες πρεμιέρες, ανιχνεύει τις ρωγμές του χρόνου στα όρια του μύθου και της μαρτυρίας, της εμπειρίας και της φαντασίας.

Καλλιτέχνες και ερευνητές από διάφορα μέρη ανά τον κόσμο διερευνούν τον καθοριστικό ρόλο της αρχαιολογίας στην κατασκευή των εθνικών αφηγήσεων και της συλλογικής μνήμης, αλλά και τη διαλεκτική σχέση της με την πολιτιστική κληρονομιά.

Στο FFF5 συμμετέχουν: Kader Attia, Matthew Barney, Ali Cherri, Chto Delat (Tsaplya Olga Egorova, Nina Gasteva, Nikolay Oleynikov, Dmitry Vilensky), Hikaru Fujii, Joana Hadjithomas & Khalil Joreige, Iceland Dance Company (Erna Ómarsdóttir & Valdimar Jóhannsson), Anton Kats, Ragnar Kjartansson, Μέντη Μέγα, Leonardo Moreira, Rabih Mroué, Markus Öhrn, Walid Raad, Ho Rui An, Rayyane Tabet, Mark Teh, Ho Tzu Nyen, Akram Zaatari, Robert Zhao Renhui κ.ά.

Καλλιτεχνική Επιμέλεια Φεστιβάλ: Κάτια Αρφαρά
Γενική Διεύθυνση Παραγωγής: Δήμητρα Δερνίκου
Γενική Τεχνική Διεύθυνση: Λευτέρης Καραμπίλας
Εκτέλεση Παραγωγής: Βασίλης Παναγιωτακόπουλος
Οργάνωση Παραγωγής: Χριστίνα Πιτούλη
Γενικός Συντονισμός & Έρευνα: Μαρίνα Τρουπή
Συντονισμός Συζητήσεων και Εργαστηρίων: Μυρτώ Λάβδα, Ελεάννα Σεμιτέλου, Μαρίνα Τρουπή
Βοηθοί Εκτέλεσης Παραγωγής: Δέσποινα Σιφνιάδου, Ειρηλένα Τσάμη, Γιώργος Λιναρδάκης, Κωστής Λεβάντης

 

 

Σημείωμα Αφροδίτης Παναγιωτάκου, Διευθύντριας Πολιτισμού Ιδρύματος Ωνάση

Το Onassis Fast Forward Festival 5 – Athens διεκδικεί την έκπληξη στην πόλη που νομίζουμε ότι ξέρουμε. Δημιουργεί πεδία πειραματισμού για τους καλλιτέχνες και τους πολίτες, για να καταλάβουμε όσα μας συνδέουν και όσα μας χωρίζουν, για να δημιουργήσουμε παρά να προσδιορίσουμε μια κοινή επικράτεια, για να πυροδοτήσουμε συζητήσεις γύρω από το τι σημαίνει να ζει κανείς σήμερα σε πόλεις τραυματισμένες, ανήσυχες και, γι’ αυτό, ζωντανές. Το Onassis Fast Forward Festival 5 είναι εδώ για να διεγείρει την περιέργεια και να άρει την άρνηση για ό,τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, μέσα μας, γύρω μας.

Ένα φεστιβάλ τοπικό, γι’ αυτό και παγκόσμιο, εντοπισμένο και οικουμενικό. Ένα φεστιβάλ που θέλει να συνομιλήσει όχι μόνο με τον χώρο, αλλά κυρίως με την κατάσταση, συμπυκνώνοντας τον χρόνο και τον τόπο, βασισμένο στα ίδια τα υλικά της πόλης, που δεν είναι άλλα από τα διανύσματα της ζωής των ανθρώπων της. Έτσι, κυκλοφορεί στον δημόσιο και τον κοινωνικό χώρο, καταλαμβάνει κτίρια, επαναπροσδιορίζει το περιεχόμενό τους.

Η Αθήνα των πολυκατοικιών και των νεοκλασικών, της Ιστορίας και της αρχαιολογίας, της μνήμης και του παρόντος, του ματαιωμένου μεγαλείου και της παραπλανητικής νοσταλγίας, η Αθήνα των διαστρωματώσεων και των στρωματογραφικών κενών, με τα δικά της ίχνη βίας και καταστροφών, με τις δικές της ιστορικές ασυμφωνίες, αποκαλύπτεται.

Αναθέσεις, διεθνείς συμπαραγωγές και παγκόσμιες πρεμιέρες συνδέουν πρόσωπα και οργανισμούς, συγκεντρώνοντας στο κέντρο της πόλης εκείνους που θέλουν να αναρωτηθούν, αλλά κυρίως όσους η τυχαιότητα, και όχι η πρόθεση, τους φέρει κοντά σε όσα θα συμβούν.

Καλλιτέχνες του κόσμου, με αφετηρία τους τη Βηρυτό, το Βερολίνο, την Κουάλα Λουμπούρ, το Παρίσι, το Ρέικιαβικ, το Σάο Πάολο, τη Σιγκαπούρη, τη Στοκχόλμη και το Τόκυο –σε συνεργασία με Έλληνες καλλιτέχνες, ερευνητές και κατοίκους– ανασκάπτουν και επαναπροσδιορίζουν το αρχαίο και πρόσφατο παρελθόν της Αθήνας, έτσι όπως αυτό ψιθυρίζει ή κραυγάζει στο παρόν.

 

Σημείωμα Κάτιας Αρφαρά, Καλλιτεχνικής Διευθύντριας Θεάτρου & Χορού της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση

Σε μια χρονική περίοδο πολιτιστικού ιμπεριαλισμού και νεοαποικιακής ρητορικής, το 5ο FFF διερευνά το πεδίο μιας διευρυμένης αρχαιολογίας, που αμφισβητεί επιστημονικές βεβαιότητες και ιστορικές γραμμικότητες. Μέσα από επιτόπια και αρχειακή έρευνα, επιστημονική μεθοδολογία, επαναδράσεις και επανοικειοποιήσεις του αρχαίου και πρόσφατου παρελθόντος της Αθήνας, οι καλλιτέχνες αρθρώνουν έναν κριτικό στοχασμό πάνω στα μνημεία, τα τέχνεργα και τα κατάλοιπα. Αναθέσεις, συμπαραγωγές και επιτόπιες καλλιτεχνικές παρεμβάσεις σε δημόσιους οργανισμούς και ανοιχτούς χώρους της πόλης ανιχνεύουν τον σημαίνοντα ρόλο της αρχαιολογίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς στη διαμόρφωση εθνικών και θρησκευτικών ταυτοτήτων και, κατά συνέπεια, στην ερμηνεία της ιστορίας.

Με την εκταφή λανθανουσών αφηγήσεων, το φετινό φεστιβάλ μεταμορφώνεται σε παλίμψηστο, αποκαλύπτοντας τις χρονικές και χωρικές διαστάσεις των υλικών τεκμηρίων και τις πολλαπλές «αλήθειες» τους. Πώς μπορεί η τέχνη να διατηρήσει μια κριτική θέση απέναντι σε ρητορικές που στιγματίζουν το δημόσιο χώρο; Πώς μπορεί ένα καλλιτεχνικό έργο να αμφισβητήσει την αυταρχική κληρονομιά της δημόσιας μνήμης; Μπορούμε να επαναδιαπραγματευτούμε έννοιες όπως η πολιτιστική κληρονομιά σε μια πόλη σαν την Αθήνα, όπου τα κατάλοιπα του παρελθόντος θεωρούνται ως τα φυσικά τεκμήρια της αδιάλειπτης συνέχειας του ελληνικού πολιτισμού;

Με ένα δεκαπενθήμερο πρόγραμμα εγκαταστάσεων, περφόρμανς, εκθέσεων, προβολών, εργαστηρίων και δημόσιων διαλόγων, το φεστιβάλ επιχειρεί να δημιουργήσει ένα δυναμικό κοινό πεδίο ή, όπως το έθεσε ο Édouard Glissant, έναν ανοιχτό χώρο «ποιητικής αναγκαιότητας» όπου παράγονται συνεχώς σχέσεις μεταξύ των ιδεών και των φαντασιακών του ενός μέρους και των αντίστοιχων ενός άλλου.

 

Βίντεο