190

Το Γράμμα στον Ορέστη & Ο Επικήδειος

Διάρκεια: 70’
Συγγραφέας: Ιάκωβος Καμπανέλλης
Σκηνοθέτης: Μαίη Σεβαστοπούλου, Βασίλη Κατσικονούρη

Περιγραφή

Δύο μονόλογοι του Ιάκωβου Καμπανέλλη

Περισσότερα

«Το Γράμμα στον Ορέστη»

 με την Φίλια Δενδρινού,

 σε σκηνοθεσία Μαίης Σεβαστοπούλου

&

Ο «Επικήδειος»

με τον  Βασίλη Βλάχο

σε σκηνοθεσία: Βασίλη Κατσικονούρη

 

«Το γράμμα στον Ορέστη» είναι η απολογία της Κλυταιμνήστρας, μιας γυναίκας εξουθενωμένης από τον βίαιο και μισαλλόδοξο Αγαμέμνονα. Είναι το ουμανιστικό χαμόγελα της αντιηρωικής  βασίλισσας, που μέσα από την τραγική της ενοχή, βρίσκει την ευκαιρία να απολογηθεί για τις πράξεις της, ελπίζοντας στη συμφιλίωση με τους θεατές και την ιστορία. Ένα γράμμα, που δεν θα φτάσει ποτέ στον παραλήπτη, δίνει την ευκαιρία στον Ιάκωβο Καμπανέλλη να επαναξιολογήσει το πρόσωπο της φόνισσας βασίλισσας.

«Ο Επικήδειος», ένα από τα τελευταία έργα του κορυφαίου νεοέλληνα θεατρικού συγγραφέα Ιάκωβου Καμπανέλλη, είναι ένας μονόλογος που σχολιάζει με καυστικό χιούμορ και σαρκασμό τη ματαιοδοξία των ανθρώπων και ιδιαίτερα των ανθρώπων των γραμμάτων και των τεχνών που στο τέλος της ζωής τους ανάβει η σπίθα για υστεροφημία. Συγκεκριμένα παρουσιάζει το δράμα ενός συγγραφέα που πλησιάζοντας στο τέλος του, διαπιστώνει ότι δεν είχε την αναγνώριση που του άξιζε και προσπαθεί να γίνει γνωστός μετά θάνατον.

8 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ ΧΘΕΣ ΔΥΟ ΩΡΑΙΟΥΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΥΣ ΜΕ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ
    ΣΕ ΜΙΑ ΑΥΛΗ ΠΟΥ ΕΝΙΩΘΕΣ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
    Η ΔΡΟΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΑΒΙΑΣΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟΥ κ ΒΛΑΧΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝΒΡΑΔΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΤΗ ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

  2. Μια ατμοσφαιρική αυλή στο κέντρο της Αθήνας υποδέχεται τον έμπλεο νοημάτων θεατρικό λόγο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Ξεχωριστές ερμηνείες από δύο πολύ καλούς ηθοποιούς. Στον πρώτο μονόλογο η Κλυταιμνήστρα προσπαθώντας να εξηγήσει στον Ορέστη τη συμπεριφορά της και όχι να ζητήσει συγχώρεση, του γράφει ένα γράμμα, τονίζοντας τη θέση της γυναίκας στις κοινωνίες ανά τους αιώνες, με τρόπο που συγκινεί και αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές μας. Η ηθοποιός πραγματικά εξαιρετική, δεν μιλούσε μόνο με τη φωνή της, αλλά με τα χέρια και την έκφραση του προσώπου επίσης. Στον δεύτερο μονόλογο, ο Βασίλης Βλάχος ενσαρκώνει με μεγάλη επιτυχία τον ρόλο του συγγραφέα που ενδιαφέρεται για την υστεροφημία του. Όσο μακάβριο ακούγεται, τόσο και περισσότερο γέλιο βγάζει ο συγκεκριμένος μονόλογος, αβίαστα και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Ο ηθοποιός χειρίζεται έξυπνα με εξαιρετικό χιούμορ το σατυρικό κείμενο του Καμπανέλλη. Υπέροχη παράσταση, Θεατρομάνια ευχαριστούμε!!!

  3. Δύο διαφορετικοί μονόλογοι,δύο υπέροχοι ηθοποιοί σε μια όμορφη αυλή!!Έκπληξη η αυλή με τη μικρή σκηνή και τα δέντρα!!Σαν σκηνικό μιας άλλης Αθήνας!Και οι δύο ηθοποιοί πάρα πολύ καλοί!!Η κα Σεβαστοπούλου σαν Κλυταιμνήστρα πολύ λιτή αλλά δίνοντάς μας με πάθος τη πλευρά της γυναίκας σε μια αντρική υπόθεση που κατέληξε σε ταγωδία.Και αμέσως μετά ο κος Βλάχος καταπληκτικός στον συγγραφέα που ενδιαφέρεται για τον επικήδειό του!Αντίθετα νε τον τίτλο του δεύτερου μονόλογου η διάθεση αλλάζει από την απολαυστρική ερμηνεία του κου Βλάχου!!Σας ευχαριστώ για την όμορφη παράσταση που παρακολούθησα σε έναν όμορφο χώρο!!!

  4. Οι δυο μονόλογοι έλαβαν χώρα στο αίθριο θεατράκι, σε μια αυλή που μυρίζει καλοκαιράκι στην πόλη!! Ευχαριστηθήκαμε και τους δυο ηθοποιούς, είχε συγκίνηση κι εξομολογητικό χαρακτήρα ο μονόλογος της ηθοποιού ενώ ο μονόλογος του ηθοποιού είχε απολαυστικό κυνισμό, μαύρο και πηγαίο χιούμορ!!
    Αξίζει να παρακολουθήσετε την παράσταση!! Σε ευχαριστώ Θεατρομάνια για την διπλή πρόσκληση!!!

  5. O πολυχώρος Αλεξάνδρεια στην οδό Σπάρτης, στην πλατεία Αμερικής, σε υποδέχεται με την επιγραφή στην είσοδο και σε ενημερώνει πως εδώ έζησε μεγάλο κομμάτι της ζωής του ο Μ.Καραγάτσης και αμέσως σου περνάει από το μυαλό ότι ίσως και αυτό το τρίπατο με το ισόγειο κτήριο να αποτελούσε την έμπνευσή του για το "Δέκα"....Πολλά δωμάτια, πολλά παράθυρα και μάλλον πολύς κόσμος θα ζούσε εκεί.
    Η πίσω αυλή του χώρου, όπου ακόμα υπάρχει το περίγραμμα ενός σφραγισμένου μεγάλου πηγαδιού, έχει διαμορφωθεί σε ένα πολύ όμορφο και δροσερό θεατράκι και εκεί παίχτηκαν οι δύο μονόλογοι του Ιάκωβου Καμπανέλλη από τη Φίλια Δενδρινού και τον Βασίλη Βλάχο.
    Η Φίλια Δενδρινού ενσάρκωσε με απλό, δωρικό αλλά σπαρακτικό τρόπο την Κλυταιμνήστρα, στον μονόλογο "Γράμμα στον Ορέστη", δίνοντας τη δική της θέση για τον κύκλο αίματος στις Μυκήνες, στιγματίζοντας τη θέση της γυναίκας στις κοινωνίες, καταγγέλοντας ταυτόχρονα τους στρατοκράτες ανά τους αιώνες. Δεν αποποιείται τις ευθύνες της, εξηγεί όμως τη συμπεριφόρα της.
    Στον δεύτερο μονόλογο,"Ο επικήδειος" η βαριά ατμόσφαιρα από την πρώτη παράσταση χαλαρώνει αν και ο ανυποψίαστος με το κείμενο θεατής, στα πρώτα λεπτά του έργου ξεγελιέται νομίζοντας πως πρόκειται για ένα ακόμα τραγικό κείμενο αφού το "πένθιμο" εμβατήριο στη μουσική επένδυση κυριαρχεί. Στην ουσία πρόκειται για μια σάτιρα της ματαιοδοξίας του ανθρώπου (και ειδικότερα του συγγραφέα) για υστεροφημία και την αγωνία του για μια ηθική επιβεβαίωση ότι υπήρξε σημαντικός μέσα όμως από ασήμαντες, ευτελείς και μάλλον εφήμερες λειτουργίες και δράσεις.
    Ο Βασίλης Βλάχος, χειρίζεται με μαεστρία το λόγο του Καμπανέλλη, ξέροντας καλά ποιες λέξεις πρέπει να τονίσει και με ποιό τρόπο, έτσι ώστε το γέλιο του κοινού έρχεται αβίαστο και αυθόρμητο.
    Σε γενικές γραμμές μια πολύ αξιοπρεπής παράσταση, και μια πραγματικά δροσερή πρόταση για κάποιο ζεστό βράδυ του Ιούνη!