Κοιμούνται τα ψάρια;

Αρχείο Παίχτηκε από 26/01/2026 έως 25/02/2026
στο Σταθμός
Διάρκεια: 65’
Μετάφραση: Κατερίνα Θεοδωράτου
Σκηνοθέτης: Ζωή Ξανθοπούλου
Σκηνογραφία: Γιώργος Λιντζέρης
Κοστούμια: Γιώργος Λιντζέρης
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Ερμηνεύουν: Στον ρόλο της Γέτε, η Ευγενία Δημητροπούλου

Περιγραφή

Και μια που το ’φερε η κουβέντα, τα ψάρια κοιμούνται τελικά.
Σίγουρα! Άραγε να ονειρεύονται κιόλας;

Περισσότερα

Μετά “Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος”, η Ζωή Ξανθοπούλου σκηνοθετεί άλλον έναν συγκλονιστικό μονόλογο. Το “Κοιμούνται τα ψάρια;” του Jens Raschke, αφού έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, απέσπασε βραβεία και τιμητικές διακρίσεις, όπως το Mülheimer Children’s Theater Prize 2012, και μεταφράστηκε στα αγγλικά και σε πολλές ακόμα γλώσσες, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μετάφραση της Κατερίνας Θεοδωράτου.

Στο έργο του Raschke η δεκάχρονη Γέτε αφηγείται με απλότητα και συχνές πινελιές χιούμορ - έχει πολύ χαμόγελο αυτό το έργο, άλλοτε πικρό κι άλλοτε λυτρωτικό - τη δική της απώλεια. Δεν κρύβει τίποτα, δεν φοβάται τις λέξεις, δεν φοβάται τις εικόνες. Μαζί της αντικρίζουμε κι εμείς τη φευγαλέα σκιά αυτού που μας στοιχειώνει και τελικά απρόσμενα μας λυτρώνει.

Το θέμα του έργου θα μπορούσε εύκολα να προσδιοριστεί ως “διαχείριση πένθους”, αλλά είναι πολύ περισσότερα από αυτό: είναι μια παιδική, αθώα, κλεφτή ματιά στην τραγικότητα της ανθρώπινης συνθήκης, στο άδηλο “μετά”, στην οδυνηρή συμφιλίωση με την απώλεια. Η ιστορία και η γραφή του Raschke ανοίγει έναν θεραπευτικό δρόμο για την ανακούφιση του πόνου, την ελπίδα, τη σημασία της μνήμης, αλλά και της αδελφικής αγάπης.

Σκηvoθετικό σημείωμα Ζωής Ξαvθοπούλου

Παρόλο που ο κόσμος είναι γεμάτος πόνο, είναι επίσης γεμάτος και από το ξεπέρασμά του.

Helen Keller

Το πένθος και η διαχείρισή του. Μια αναπόδραστη συνθήκη του ανθρώπου. Στο έργο του Jens Raschke, η Γέτε, είναι δέκα χρονών και, έναν χρόνο μετά το θάνατο του μικρού της αδερφού, αφηγείται ό,τι συνέβη. Στην παράστασή μας, η Γέτε, ενήλικη πια, έρχεται να μοιραστεί με το κοινό τη διαδρομή του πένθους της: το «τότε» και το «τώρα». Στήνει με τον δικό της τρόπο ένα μνημόσυνο στον αδελφό της, και, ταυτόχρονα, ανοίγει -επιτέλους- βήμα για τα επόμενα, για τη δική της ζωή. Σε πραγματικό χρόνο, μέσα σε μία ώρα, συνομιλεί με το κοινό, ρωτά κι αναρωτιέται, φιλοσοφεί, γελά, εκθέτει αλήθειες και τύψεις, πότε με χιούμορ και πότε με συγκίνηση. Κοινός τόπος ο φόβος και η αγωνία του θανάτου, η απώλεια, η ανάγκη να πιαστεί κανείς από κάπου για να επιβιώσει. Η Γέτε του σήμερα εμπεριέχει την εκδοχή του παιδιού που ήταν. Γιατί μπροστά στην απώλεια όλοι είμαστε παιδιά που παλεύουν να σταθούν σαν μεγάλοι.

 

Φωτογραφίες: Σπύρος Περδίου

Bοηθός σκηνοθέτη: Γιώτα Παναγή

Φωτογραφίες

Βίντεο

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Παρακολούθησα την παράσταση στις 25/2/26 με διπλή πρόσκληση από το theatromania το οποίο και ευχαριστώ πολύ.

    Η παράσταση είναι αριστούργημα. Πολύ συγκινητική. Ωραίο κείμενο, πολύ καλή σκηνοθεσία/σκηνικά, μουσική και εκπληκτική η ερμηνεία της πανέμορφης και υπερταλαντούχας κυρίας Δημητροπούλου.
    Προτείνεται με κλειστά μάτια η παράσταση, αρκεί να είστε προετοιμασμένοι να γελάσετε, να κλάψετε και να στεναχωρηθείτε αρκετά.

    Ευχαριστώ πολύ και πάλι theatromania.

  2. Είναι μία πάρα πολύ συγκινητική και τρυφερή παράσταση. Σίγουρα θα χρειαστείτε σε κάποιο σημείο ένα χαρτομάντηλο. Το κείμενο είναι πολύ ωραίο και ακριβές, περιγράφει όλα αυτά τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κάποιος όταν βιώνει την απώλεια, με την ειλικρίνεια και την τρυφερότητα ενός παιδιού. Η σκηνοθεσία με τα παιδικά στοιχεία είναι τέλεια και αυτή, με προσοχή στις λεπτομέρειες. Η κυρία Δημητροπούλου ήταν εξαιρετική σε όλα: στις εναλλαγές της διάθεσης και του σκηνικού, στην ερμηνεία, στο συναίσθημα, στη φωνή. Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τις συντελεστές και ένα ευχαριστώ στο θεατρομανια για την πρόσκληση!

  4. Εξαιρετική παράσταση, τρυφερή, ανθρώπινη, δοσμένη με αγάπη και γλυκύτητα απ'την υπέροχη γλυκιά Ευγενία! Μας καθήλωσε και μας συγκίνησε με το ταλέντο της! Συγχαρητήρια!!! Ευχαριστούμε πολύ θεατρομάνια για την όμορφη θεατρική εμπειρία!

  5. Εξαιρετική παράσταση γεμάτη από την τρυφερότητα, συγκίνηση, ευγένεια και γλυκύτητα που εκπέμπει η υπέροχη και υπερταλαντούχα Ευγενία Δημητροπούλου! Επίσης συγχαρητήρια στην σκηνοθέτιδα και σε όλους τους άλλους συντελεστές που βοήθησαν για το αποτέλεσμα αυτού του αριστουργήματος! Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση!

  9. Ενθουσιαστήκαμε με την ευρηματική σκηνοθεσία της κυρίας Ζωής Ξανθοπούλου που έδωσε έναν ρυθμό που σε παρέσυρε γλυκόπικρα στον εσωτερικό χορό της Γέτε, και την κυρία Ευγενία Δημητροπούλου που ντύθηκε τόση φρεσκάδα και τραγικότητα και μας συγκίνησε σε ένα κείμενο που, αν θέλεις, σε προσκαλεί να αναστοχαστείς δικές σου απώλειες και να χορέψεις και εσύ.