Κριτική για την παράσταση "Δούλες"

Από τη θεατρολόγο Μαρία Μαρή

Πριν ξεκινήσει η παράσταση οι ηθοποιοί συντονίζονται με χορευτική κίνηση ώστε να μπουν στο ίδιο φάσμα. Εξαιρετική η κίνησή τους και βέβαια, η εξέλιξή της πάνω στη σκηνή καθ’όλη τη διάρκεια της παράστασης. Σολάνζ: Ντένια Στασινοπούλου
Κλαιρ: Ιωάννα Λέκκα

Οι ηθοποιοί Ντένια Στασινοπούλου (Σολάνζ), Ιωάννα Λέκκα(Κλαιρ), Holly Grace -Θέμης Θεοχάρογλου (Κυρία) ντύνονται επί σκηνής. Το φόρεμα των υπηρετριών και τα χοντρά άκομψα παπούτσια τους, αμετακίνητα κοινωνικά βαρίδια τις καθορίζουν. Το φόρεμα είναι ο ρόλος, ρόλος είναι το φόρεμα. Όσο η Σολάνζ (Ντένια Στασινοπούλου )φορά το φόρεμα της Κυρίας, είναι και φέρεται σαν την Κυρία. Η Σολάνζ - Κυρία και η Κλαιρ στο ρόλο της Σολάνζ. Η μεταξύ τους κλιμακούμενη σχέση φτάνει στο σημείο που επιτέλους η πράξη πρέπει να ολοκληρωθεί, όμως εισβάλλει η πραγματικότητα και τις διακόπτει. Το τηλεφώνημα του Κυρίου (του εραστή της Κυρίας) , που τους γνωστοποιεί ότι αφέθηκε ελεύθερος από την Αστυνομία , ανατρέπει την εξέλιξη. Οι ίδιες τον είχαν εμπλέξει με κάποιες ανώνυμες καταγγελίες περί κλοπής , αποβλέποντας να κάνουν κακό στα αφεντικά τους. Τώρα ο κύριος περιμένει την Κυρία να τον συναντήσει . Ο φόβος τους μην αποκαλυφθεί το παιχνίδι τους ή μην καταλάβει η κυρία ότι χρησιμοποιούν τα αντικείμενά της, ή μήπως και αποκαλυφθεί η σκευωρία εναντίον του κυρίου και το ενδεχόμενο σύλληψής τους , τις παγώνει, τους χαλά την οργασμική κατάσταση στην οποία έμπαιναν οι δυο τους σταδιακά. Φοβούνται μήπως το φως, τα αντικείμενα, ο καθρέφτης τις προδώσουν.

Όση ώρα διαμείβεται το παιχνίδι ρόλων μεταξύ τους, το μπουντουάρ της κυρίας με τους καθρέφτες και τον φωτισμό είναι ανοιχτό και διαθέσιμο, ενώ η κυρία (Holly Grace -Θέμης Θεοχάρογλου) αθόρυβα ετοιμάζεται, βάφεται και ενδύεται το πολυτελές ρούχο της για να αναλάβει τον ρόλο της. Η προετοιμασία της και η κίνησή της είναι εξαιρετικές. Το μπουντουάρ είναι χρηστικό για τα ρούχα και τη γούνα, αλλά λειτουργεί και σαν παράθυρο στο κόσμο, ενώ οι καθρέφτες επιτρέπουν τον αντικατοπτρισμό των θεατών , της κοινωνίας, που αναπαράγει το ίδιο στερεότυπο του κοινωνικού χάσματος , που μοιάζει απροσπέλαστο και μη αναστρέψιμο, γεγονός που οδηγεί στο έγκλημα και το θάνατο.

Ο στόχος του παιχνιδιού τους είναι να κατεβάσουν την Κυρία στο επίπεδό τους και να την εξολοθρεύσουν. Βρίσκονται σε αδιέξοδο και κάθε φορά το παιχνίδι είναι σαν μια ερωτική πράξη που δεν ολοκληρώνεται. Δεν μπορεί να τελεσφορήσει το έργο και αυτή η ένταση πια έχει συσσωρευτεί και μόνο μια μπορεί να είναι η έκβαση, οφείλουν να κάνουν διαπύηση τραύματος.

Σε ένα ατμοσφαιρικό σκηνικό- το μπουντουάρ της αστής κυρίας εκτυλίσσεται όλο το έργο του Ζενέ. Το σκηνικό του Γιάννη Αρβανίτη, η σκηνοθεσία της Βάσια Χρονοπούλου, που συνδύασε την ανάδειξη του ερωτισμού, μαζί με το πολιτικό μήνυμα του έργου βασισμένο πάνω στην μετάφραση της ιδίας και της Ντένιας Στασινοπούλου ανέδειξε στην σκηνή την πολυδιάστατη σκέψη του Ζενέ, όσον αφορά την επιθυμία κάθε ανθρώπου για μια καλύτερη ζωή, την ζήλεια, την ερωτική, τιμωρητική μανία, την επανάσταση που στομώνεται κάθε τόσο, το στημένο παιχνίδι, την ανελεύθερη ζωή, τον εγκλωβισμό ε ένα κρεβάτι κελί, φορτισμένο με ονειρώξεις και οράματα. Όμως και το μπουντoυάρ, αυτό το dress room, τελεί χρέη φυλακής. Η Κυρία είναι φυλακισμένη σε μια fake εικόνα, σε μια κοινωνική θέση που την υποχρεώνει σε μια ψεύτικη , ψευδεπίγραφη συμπεριφορά, κύριος μπαινοβγαίνει στη φυλακή και οι δούλες αισθάνονται θανάσιμα εγκλωβισμένες.

Το έγκλημα θα τις ανυψώσει και τις δυο από την ανωνυμία στη διασημότητα. Έστω και με τον τρόπο αυτόν, τον μόνο που τους έχει απομείνει, θα γίνουν γνωστές και θα μείνει το όνομά τους στην ιστορία.

Εξαιρετική η διδασκαλία της κίνησης του Κωνσταντίνου Παπανικολάου. Η θηλυκότητα της Κυρίας, η επιθυμητή Σολάνζ όταν φορά το φόρεμα της Κυρίας, η άγαρμπη, αδέξια κίνηση του ρόλου της Κλαιρ δίνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Σε αυτό συνεπικουρούν ο φωτισμός του  Δημήτρη Μπαλτά και η μουσική του Γρηγόρη Ελευθερίου.
Σπαρακτικό το κείμενο του Ζενέ, που αν και το έχουμε δει πολλές φορές στη θεατρική σκηνή οι ερμηνείες και των τριών ηθοποιών της Ντένιας Στασινοπούλου (Σολάνζ), της Ιωάννας Λέκκα (Κλαιρ) και της Holly Grace -Θέμης Θεοχάρογλου (Κυρία) το ξεδίπλωσαν διαφορετικά, ανοίγοντας άλλη μια πτυχή, αποκαλύπτοντας μια ακόμα προοπτική για μιαν αναπόφευκτη εξέγερση, ένα ακόμα βήμα προς την αυτοεκπλήρωση.

Πληροφορίες για την παράστασηΕδώ

Προηγούμενο άρθροΘεατρικό ημερολόγιο - Λεύκωμα ΤΑΣΕΗ 2022 για το ελληνικό θεάτρο και τη Μικρασιατική καταστροφή
Επόμενο άρθροOpen Call: Virtual Workspaces του Ευριπίδη Λασκαρίδη // OSMOSIS