424

Η νοσταλγός

Αρχείο Παίχτηκε από 26/09/2016 έως 22/11/2016
στο Αλκμήνη

2ος χρόνος παραστάσεων
Διάρκεια: 70'
Συγγραφέας: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Σκηνοθέτης: Άννα Παπαμάρκου
Ερμηνεύουν: Αριέττα Μουτούση, Μαρία Λογοθέτη, Δημήτρης Λιόλιος,Θεόδωρος Κατσαφάδος

Περιγραφή

Μετά την επιτυχημένη περσινή παρουσίαση, αλλά και την εξίσου επιτυχημένη καλοκαιρινή περιοδεία της θεατρικής μεταφοράς του αριστουργήματος του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, παρουσιάζουν τη Νοσταλγό, σε ένα νέο κύκλο 18 παραστάσεων. Ο Παπαδιαμάντης μιλά για ένα ταξίδι, που θα επαναλαμβάνεται όσο ο άνθρωπος παραμένει μακριά από την πατρίδα... Ποια είναι άραγε αυτή η πατρίδα για τον καθένα;

Περισσότερα

Στη θεατρική μεταφορά του έργου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη "Η Νοσταλγός» η μνήμη ξυπνά και ζητά λύτρωση στο παρόν. Η Λιαλιώ ταξιδεύει και πάλι πέρα... Τότε, που ήταν νέα, παντρεμένη με συνομήλικο του πατέρα της. Τότε, που φλεγόταν από τη νοσταλγία για το πατρικό της σπίτι. Μια φεγγαρόλουστη νύχτα έκλεψε μια βάρκα μαζί με τον νεαρό ερωτευμένο Μαθιό. Η αθώα βαρκάδα εξελίχθηκε σε αγωνιώδες ταξίδι φυγής, καθώς ο σύζυγος τούς καταδίωξε. Η νοσταλγός ήταν αποφασισμένη να φτάσει πάση θυσία στην απέναντι όχθη και να επιστρέψει στην πατρίδα…

Η Λιαλιώ συμβολίζει κάθε ψυχή που ασφυκτιά μέσα στην αδιέξοδη πραγματικότητα και αναζητά την επιστροφή στην αθωότητα και την ακεραιότητα. Είναι η ψυχή που έχει τόση θέρμη και αφοσίωση στην αλήθεια της, ώστε να μεταμορφώνεται η ίδια σε βάρκα και πανί και σε άνεμο ευνοϊκό, που την οδηγεί πίσω στην δική της «Ιθάκη»…

― Σὲ λίγο θὰ μᾶς ἔφταναν, ἂν εἴχαμε κάμει δρόμο πρὸς τὰ ἐκεῖ.
―Ὥστε καλὰ κάμαμε νὰ ᾽ρθοῦμε πρὸς τὰ ἐδῶ;
― Δὲν ἤρθαμε θεληματικῶς· μᾶς ἔφεραν τὰ ρέματα.
― Ξέρουν τί κάνουν τὰ ρέματα!

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Η Λιαλιώ συμβολίζει την κάθε ψυχή που ασφυκτιά μέσα στην αδιέξοδη πραγματικότητα και νοσταλγεί την επιστροφή στην αθωότητα και την ακεραιότητα. Συμβολίζει την ψυχή που δεν καταδέχεται να παραμείνει εγκλωβισμένη στη νοσταλγία, αλλά κάνει την ηρωική έξοδο αποφασισμένη να αλλάξει τη μοίρα της. Τολμά με ωριμότητα, με σεβασμό στον εαυτό της, αλλά και στον περίγυρο της.
Ένα θέμα πάντα επίκαιρο, καθώς ζητούμενο της εποχής παραμένει η ελευθερία και η αυθεντικότητα. Στη θεατρική μεταφορά του διηγήματος γίνεται ένα άλμα στο χρόνο. Η αφετηρία της δράσης μεταφέρεται χρόνια μετά. Το φώς της σελήνης, οι ήχοι της φύσης μοιάζουν σαν τότε… Ξυπνούν τις μνήμες από τη νεανική φυγή και ζητούν λύτρωση στο παρόν. Σε έναν σκηνικό χώρο που διαρκώς κινείται ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, με την επιβλητική παρουσία της ανατέλλουσας σελήνης και του νερού, όλα είναι ρευστά και όλα είναι δυνατά.

"Η Νοσταλγός» ταξιδεύει και πάλι πέρα... Ένα ταξίδι που θα επαναλαμβάνεται όσο ο άνθρωπος παραμένει μακριά από την πατρίδα. Ποια να είναι άραγε αυτή η πατρίδα για τον καθένα;"Άννα Παπαμάρκου

Σκηνικά, δημιουργία αφίσας, trailer: Λένα Λέκκου
Κοστούμια: Ιωάννα Τιμοθεάδου
Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ
Μουσική Σύνθεση: Δημήτρης Λαμπριανός
Κίνηση: Εριφύλη Στεφανίδου
Βοηθός σκηνοθέτη: Βάσια Χρονοπούλου
Video: Δημήτρης Γκότσης
Φωτογραφίες: Αντώνης Λέκκος
Παραγωγή: “Λώτινος Ήλιος”

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Χάρη στη Θεατρομάνια παρακολούθησα απόψε μια πολύ ωραία παράσταση!Το υπέροχο κείμενο του Παπαδιαμάντη δουλεύτηκε από άξιους ερμηνευτές,με ωραία σκηνοθεσία & λειτουργική μουσική εκεί που χρειαζόταν!Πολύ ωραία & η παρουσία του Θ.Κατσαφάδου έστω & σε βίντεο.Ευχαριστώ πολύ Θεατρομάνια!

  2. Γνώρισα ένα από τα έργα του Παπαδιαμάντη. Η σκηνοθεσία ήταν πολύ έξυπνη. Κατάφεραν να περάσουν στη θεατρική σκηνή, με πολύ έξυπνο τρόπο, ένα διηγημα με πολλες δυσκολιες.
    Οι δε ερμηνείες ήταν άριστες.
    Ο σκηνοθέτης επελεξε να κρατησει, εν μέρη, την αρχαΐζουσα γλώσσα του Παπαδιαμάντη. Ήταν πολύ ενδιαφερον.