Κατερίνα Γώγου: Το γαμώτο που δεν έζησα

Αρχείο Παίχτηκε από 06/10/2025 έως 02/02/2026
στο ΣΚΗΝΗ BRECHT - 2510

5ος χρόνος παραστάσεων
Διάρκεια: 90'
Κείμενο: Ανδρέας Ζαφείρης
Σκηνοθέτης: Ανδρέας Ζαφείρης
Ερμηνεύουν: Μαρία Ανδρίτσου, Χαρά Νικολάου, Χάρης Γεωργιάδης

Περιγραφή

Το Γαμώτο που Δεν Έζησα», βασισμένο στη ζωή και το έργο της πιο σημαντικής δημιουργού της νεοελληνικής λογοτεχνίας, αλλά και στην πυκνή, ιστορικά φορτισμένη εποχή που έζησε.

Περισσότερα

Η άγρια μοναδικότητα των στίχων της, η ενσυναίσθηση της για τη σύγχρονη ζωή στο αστικό τοπίο, η αγάπη της για το περιθώριο και τους «κολασμένους» της κοινωνίας, αλλά και η αυτοκαταστροφική της πορεία που καθρέφτιζε μια ολόκληρη εποχή, την ανέδειξαν ως κορυφαία μορφή της λεγόμενης «Αγίας Τριάδας των Εξαρχείων» (Σιδηρόπουλος, Άσιμος, Γώγου), ενώ σε αναγνωσιμότητα στέκεται ισάξια δίπλα στους Ελύτη, Ρίτσο και Σεφέρη.

Στη σκηνή, τρεις σπουδαίοι ηθοποιοί (Μαρία Ανδρίτσου, Χαρά Νικολάου και Χάρης Γεωργιάδης) ζωντανεύουν τον εύθραυστο ψυχισμό της Γώγου, δημιουργώντας μια θεατρική εικόνα-ξυράφι που θυμίζει τους πίνακες του Hieronymus Bosch, τα φτερά του Antoine de Saint-Exupéry και τις σελίδες του Antonin Artaud.

Η παράσταση πρωτοπαρουσιάστηκε τον Οκτώβριο του 2021 και συνεχίζει δυναμικά την πορεία της, συναντώντας το κοινό για μια ακόμη σεζόν.

Και φέτος, την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου, ημέρα θανάτου της Κατερίνας Γώγου, θα πραγματοποιηθεί μία μοναδική παράσταση στη μνήμη της.

 

  • Φωτογραφίες & τρέιλερ: Μάρκος Κιμιωνής

 

Φωτογραφίες

Βίντεο

12 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πραγματικά δεν ξέρω τι να πρώτο σχολιάσω. Την υπέροχη αισθητική και τον φωτισμό του θεάτρου, το ποσό καλογραμμένο είναι το σενάριο, το ποσό καταπληκτικές είναι οι ερμηνείες των ηθοποιών!! Ότι και να ειπωθεί είναι λίγο για αυτήν την παράσταση. Την οποία όχι απλά την παρακολουθείς αλλά, την ζεις ζωντανά μαζί με όλους που βρίσκονται εκεί μαζί σου!! Κλείνοντας, οφείλω να το πω και εγώ ότι είναι ένα έργο αφύπνισης της πεζής και ρηχής καθημερινότητας που ζούμε όλοι μας. Που αν και έχουμε την αντίληψη της, συνεχίζουμε να εθελοτυφλουμε γιατί είναι η εύκολη διαδρομή! Την οποία η καλλιτέχνης στην οποία είναι αφιερωμένο το έργο δεν πήρε ποτέ!

  2. Ερμηνευτικά και σκηνοθετικά, καταπληκτική παράσταση, αποδίδει με ακρίβεια την εποχή στην οποία έζησε η μοναδική Κατερίνα Γώγου. Και σε πηγαίνει στον ψυχισμό της και την ειλικρινή θεώρηση ζωής της που εχει ως τίμημα την αυτοκαταστροφή της. Γνήσια ποιήτρια, αληθινή επαναστάτρια. Η πρωταγωνίστρια εκπληκτική! Μην το χάσετε! Ευχαριστώ πολύ το θεατρομάνια για την πρόσκληση!

  3. Θα ήθελα να συγχαρώ τους ηθοποιούς, τον σκηνοθέτη και όλους όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία αυτής της παράστασης. Παράλληλα, θα ήθελα να τους ευχαριστήσω προσωπικά, καθώς χθες μου δόθηκε η ευκαιρία να ξαναζήσω τη ζωή μου μέσα από τις ερμηνείες των ηθοποιών και την πλοκή της παράστασης

  4. Τι χρειάζεται μία παράσταση; Δυνατό κείμενο, καλή σκηνοθεσία και ερμηνείες που θα σε σημαδέψουν. Τα έχει όλα η Κατερίνα Γώγου του Ανδρέα Ζαφείρη. Σε μια ειδικά διαμορφωμένη ταράτσα του Χώρου 2510 των Εξαρχείων η Θεατρική Ομάδα 2510 θα καθηλώσουν και τον πιο σκληρό θεατή. Σκηνικό απλό. Δε θες κάτι άλλο γι’ αυτό που θα ακολουθήσει. Σβήνουν τα φώτα και ξαφνικά μεταφερόμαστε στη δεκαετία του 40. Τα υπόλοιπα στη ταράτσα των Εξαρχείων. Η Έλια Βεργανελάκη (νέα διανομή σε αντικατάσταση της Δάφνης Ατία) απέδωσε με απόλυτη σοβαρότητα την εμβληματική προσωπικότητα της Κατερίνας Γώγου. Η Χαρά Νικολάου και ο Χάρης Γεωργιάδης εναλλάσσονταν στους ρόλους τους σαν χαμαιλέοντες. Μας χάρισαν μοναδικές στιγμές ερμηνειών, συναισθημάτων και τροφή για σκέψη. Μια παράσταση που σε αφήνει με την ελπίδα ότι υπάρχει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από «υπερπαραγωγές» της πόλης με ονόματα κράχτες. Η δεύτερη φορά που θα απολαύσω αυτή τη δουλειά θα γίνει άμεσα. Ελπίζω να εκδοθεί και σε έντυπη μορφή το κείμενο. (Αξίζει να σημειωθεί ότι το κείμενο γράφτηκε αφού διαμορφώθηκε η ταράτσα του Χώρου. Μαγεία!!!) Πολλά συγχαρητήρια σε όλους. Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών. Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα στα χέρια σας. Στο λαιμό σας. Οι φίλοι μου...

    (Από τη κριτική μου για τη παράσταση στη σελίδα Αθηνόραμα)