Ο δράκος μέσα μου

Υπόθεση

Χωρίς χρόνο, χωρίς τόπο. Ένας άντρας αποφασισμένος να νιώσει ανώτερος, φορώντας τη στρατιωτική στολή του σκορπίζει τρόμο, αίμα, πόνο και πανικό σε όλη τη βόρεια Ελλάδα. Τα δικά του βήματα βαριά και αργά, των γυναικών ανάλαφρα. Ο στόχος του να πάρει την προσοχή τους, να κερδίσει τη δική του ικανοποίηση μέσα απ’ τον πόνο τους, απ’ τα τρομαγμένα μάτια τους. Το καταφέρνει; Ναι! Πόσες φορές; Αμέτρητες! Τον έπιασαν; Ναι! Σταμάτησε να σκορπίζει τρόμο και πόνο; Όχι! Η ζωή του ένας ατελείωτος ήχος από τακούνια γυναικών, αίμα, μίσος και λαχτάρα για εξουσία. Κανένας δε μπορεί να τον σώσει, κανένας δε μπορεί να σωθεί. Φοράει τη στολή και νιώθει… Θεός!

Θα έρθει η λύτρωση; Θα μας μάθει κάτι που δε ξέρουμε ήδη αλλά φοβόμαστε να δούμε κατάματα;

Σκηνοθετικό σημείωμα

Υπάρχουν γεγονότα που δεν ανήκουν μόνο στην ιστορία. Ανήκουν στη μνήμη μιας πόλης.

Κάποιες φορές οι ιστορίες αυτές μετατρέπονται σε μύθο. Και μέσα στον μύθο γεννιούνται μορφές που παύουν να είναι απλώς άνθρωποι. Γίνονται σύμβολα. Γίνονται φόβοι. Γίνονται «δράκοι».

Το έργο «Ο δράκος μέσα μου» δεν επιχειρεί να αφηγηθεί ένα συγκεκριμένο γεγονός. Επιχειρεί να κοιτάξει στο σκοτάδι που μπορεί να γεννηθεί μέσα στον άνθρωπο. Εκεί όπου η μοναξιά, η βία και η απώλεια μεταμορφώνουν ένα πρόσωπο σε κάτι άλλο.

Ο «Δράκος» της παράστασης δεν είναι ένα ιστορικό πρόσωπο. Είναι μια αντανάκλαση.

Μια σκιά που γεννιέται όταν μια κοινωνία κοιτάζει τον φόβο της χωρίς να τον κατανοεί.

Η σκηνική προσέγγιση αντιμετωπίζει το έργο σαν μια εξομολόγηση. Έναν χώρο όπου ο λόγος, το σώμα και η σιωπή συνυπάρχουν. Ο θεατής δεν παρακολουθεί απλώς μια ιστορία. Βρίσκεται απέναντι σε μια ανθρώπινη παρουσία που παλεύει με τη μνήμη της.

Φωτογραφίες: Ειρήνη Αγγελίδη – ΑΠStudio

Graphic design – Video: Στάθης Στασινός - ΑΠStudio