339

Το όνειρο της Κίκι

Αρχείο Παίχτηκε από 14/12/2015 έως
στο Άλμα
Διάρκεια: 70’
Συγγραφέας: Δημήτρης Οικονόμου
Σκηνοθέτης: Κωνσταντίνος Τσονόπουλος
Ερμηνεύουν: Νταίζυ Σεμπεκοπούλου

Περιγραφή

Η θεατρική εταιρεία Art Noir ξεκινά την καλλιτεχνική της πορεία με «Το όνειρο της Κίκι», το οποίο θα ανέβει στις 14/12/2015 στο θέατρο Άλμα (Αγίου Κωνσταντίνου και Ακομινάτου 15-17, Αθήνα). Πρωταγωνιστεί η Νταίζη Σεμπεκοπούλου η οποία, στα τόσα χρόνια πορείας της στο θέατρο, επιχειρεί για πρώτη φορά να μαγέψει το θεατρικό κοινό με έναν μονόλογο. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Τσονόπουλος και την καλλιτεχνική επιμέλεια ο Γιάννης Βούρος.

Περισσότερα

Το όνειρο της Κίκι είναι το τελευταίο δημιούργημα του Δημήτρη Οικονόμου και όπως ο ίδιος λέει το πιο γλυκό του όνειρο. Η ιδέα ήρθε από τον Κωνσταντίνο Τσονόπουλο και αμέσως ήρθε και ο έρωτας για την Κίκι του Μονπαρνάς. Μια προσωπικότητα άπιαστη σε μια εποχή που στη Γαλλία τα όνειρα γινόντουσαν πραγματικότητα μέσα από καλά κρυμμένους εφιάλτες.

Το έργο μας ταξιδεύει στη Γαλλία του 1920, στη Γαλλία των χρωμάτων, της ποίησης, του τραγουδιού, της τέχνης. Σε μια εποχή που το αλκοόλ έρρεε και ο έρωτας καθόριζε τη ζωή των ανθρώπων. Κάπου εκεί βρίσκουμε την Κίκι. Την Κίκι μοντέλο, την Κίκι ηθοποιό, την Κίκι τραγουδίστρια, την Κίκι χορεύτρια. Μια γυναίκα που κατέκτησε το Μονπαρνάς και εγκαινίασε την περίοδο που έμεινε γνωστή σαν τα «τρελά χρόνια». Αναστάτωσε το Παρίσι με την ελευθεριάζουσα και επαναστατική αθωότητα της και έφτασε να γίνει το πιο φημισμένο μοντέλο του 20ου αιώνα ποζάροντας για τους πιο γνωστούς φωτογράφους της εποχής όπως ο Μαν Ρέι και ο Μπρασάι και ζωγράφους όπως ο Φουζίτα, ο Κίσλιγκ, ο Περ Κρόγκ και ο Πικάσο. Βασίλεψε στο καλλιτεχνικό στερέωμα του μεσοπολέμου σαν το υπέρλαμπρο σύμβολο του ερωτισμού. Μια γυναίκα που επέλεξε να ζήσει τη κάθε στιγμή, το κάθε λεπτό σαν να είναι το τελευταίο της και που απέδειξε με τις πράξεις της ότι για να ζήσεις δεν χρειάζεται να είσαι όμορφος, αλλά να μπορείς να δεις την ομορφιά μέσα σου. Να είσαι ο εαυτό σου και να κάνεις την κάθε σου μέρα ξεχωριστή.

«Δεν ήμουν όμορφη, αλλά δεν με ένοιαζε. Ήμουν ο εαυτός μου, ήμουν εγώ…»

«Αν μπορούσα θα ζούσα γυμνή, σαν την Εύα…»

«Για να πληρώσω το νοίκι μου έκανα και πορνεία. Άντρες, σεξ, ποτό...»

«Είμαι ερωτευμένη, ερωτευμένη, ερωτευμένη...είμαι ερωτευμένη με το Παρίσι…»

«Εντάξει γιαγιά μου, μην φωνάζεις, θα γυρίσω…»

www.to-oneiro-tis-kiki.com

ΚΕΙΜΕΝΟ - ΣΥΓΓΡΑΦΗ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: ΘΑΛΕΙΑ ΧΑΡΑΡΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΥΡΟΣ
ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ: Η ΝΤΑΙΖΗ ΣΕΜΠΕΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΣΟΥΛΗΣ
ΣΤΟ ΠΙΑΝΟ: Η ΔΕΥΤΕΡΕΒΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΦΩΤΙΣΜΩΝ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΝΤΕΚΩ
ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ: MILTOS COUTURE
ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ SUGAHTANK
ΜΑΚΙΓΙΑΖ:
ΆΝΝΑ-ΜΑΡΙΑ ΚΟΡΥΖΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ:
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ARTNOIR
ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ:
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΣΚΟΤΙΡΗΣ

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη τις ώρες της παράστασης 21:00-23:00 θα μπορεί όποιος θέλει να φέρνει ρούχα και τρόφιμα για τον φορέα "κλίμακα"

13 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Χαίρετε,
    Αυτό είναι να ενημερώσει το ευρύ κοινό που κα Jane Alison, ένα ιδιωτικό πιστωτικό ίδρυμα δάνειο έχει ανοίξει μια οικονομική ευκαιρία για όλους που έχουν ανάγκη από κάθε οικονομική βοήθεια. Δίνουμε έξω δάνειο με επιτόκιο 2% σε ιδιώτες, επιχειρήσεις και εταιρείες κάτω από ένα σαφή και κατανοητό τρόπο και την κατάσταση. Επικοινωνήστε σήμερα μαζί μας μέσω e-mail στο: ([email protected])

  2. Χαίρετε,
    Αυτό είναι να ενημερώσει το ευρύ κοινό που κα Jane Alison, ένα ιδιωτικό πιστωτικό ίδρυμα δάνειο έχει ανοίξει μια οικονομική ευκαιρία για όλους που έχουν ανάγκη από κάθε οικονομική βοήθεια. Δίνουμε έξω δάνειο με επιτόκιο 2% σε ιδιώτες, επιχειρήσεις και εταιρείες κάτω από ένα σαφή και κατανοητό τρόπο και την κατάσταση. Επικοινωνήστε σήμερα μαζί μας μέσω e-mail στο: (sain[email protected] hotmail.com)

  3. Φωτίζει την προσωπικότητα της γυναίκας που κατέκτησε το Montparnasse - αριστερή όχθη του Παρισιού - ζώντας με πάθος κάθε στιγμή !..
    Δεκαετία του ’20, εποχή μεγάλης τέχνης και μεγάλων ανθρώπων, που όταν ερχόταν το βράδυ συνέρρεαν στο Le Jockey Bar, όπου μια γυναίκα με αξιοσημείωτη γοητεία τραγουδούσε προκλητικά, σατιρικά ή γλυπόπικρα τραγούδια. Η γυναίκα αυτή, μοντέλο τέχνης και τραγουδίστρια καμπαρέ, συνήθιζε να ανεβαίνει στα τραπέζια και να σηκώνει τη φούστα της, δείχνοντας τις καλτσοδέτες της. Για το κοινό της ήταν κάτι περισσότερο από μια τραγουδίστρια. Με τον καιρό η Kiki de Montparnasse είχε γίνει φίλη των περισσοτέρων, έμπνευση σε μερικούς και ερωμένη και μούσα του Man Rey (Emmanuel Radnitsky).
    Γεννήθηκε στη Βουργουνδία και η ανύπαντρη μητέρα της γρήγορα έφυγε για το Παρίσι, αφήνοντάς την στη γιαγιά της. Η μικρή συχνά δούλευε στους γείτονες για το φαγητό της...
    Στα 12 χρόνια της πήγε στο Παρίσι για να ζήσει με τη μητέρα της. Δούλεψε με ένα τυπογράφο, βοηθώντας στην εκτύπωση του Κάμα Σούτρα... Μετά σε ένα φούρναρη όπου τσακώθηκε με τη γυναίκα του και τότε άρχισε να ποζάρει γυμνή για ένα γέρο γλύπτη.
    Η μητέρα της την έδιωξε από το σπίτι και η Kiki άρχισε να ζει στους δρόμους. Πλενόταν στις τουαλέτες των Café του Montparnasse, όπου γνώρισε και τους καλλιτέχνες της ζωής της και πόζαρε για τους περισσότερους από αυτούς.
    Η σχέση με το Man Rey κράτησε έξι χρόνια, διάστημα στο οποίο της τράβηξε εκατοντάδες φωτογραφίες και δημιούργησε την περσόνα της. Η πιο αξιομνημόνευτη εικόνα της είναι η φωτογραφία του «Το βιολί του Ενγκρ», γυμνή με γυρισμένη την πλάτη όπου πάνω της βρίσκονται δύο f ... Είναι ένα εγκώμιο των καμπυλών της που μοιάζουν με του βιολιού και μια ομολογία ότι είναι όργανο για τη δημιουργία τέχνης !.
    Οταν ένας καφετζής στη Νίκαια την αποκάλεσε πόρνη, αυτή τον χτύπησε και κατέληξε στη φυλακή. Ο δικηγόρος του Man Rey μπόρεσε να την απελευθερώσει αφού προσκόμισε μια ιατρική βεβαίωση ότι είναι ανισόρροπη... Λίγο μετά, ο Man Rey την εγκατάλειψε για μια μαθήτρια του.
    ..........
    http://www.revistafram.com/dgen/album/1389120143.jpg
    Το 1929 η Kiki ζωγράφισε ένα κορίτσι που περπατά πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί, ισορροπώντας επικίνδυνα πάνω στο πανηγύρι ενός δρόμου. Το πλήθος είτε αποθαυμάζει το νούμερό της ή προσπαθεί να δει μέσα στη φούστα της... Δίχτυ ασφαλείας δεν υπάρχει, όπως ποτέ δεν υπήρξε στη ζωή της !
    Στα τελευταία της χρόνια, η Kiki έπεσε στην αυτοπαρωδία, τραγουδώντας για τουρίστες στα Café του Montparnasse, να προσπαθεί να βρει χρήματα για τις πολυδάπανες έξεις της - την κοκαΐνη και το αλκοόλ. Το 1953, στα 52 της χρόνια, κατέρρευσε και πέθανε...
    ..........
    Ευχαριστώ τη Θεατρομάνια για την πρόσκλησή της !. Η παράσταση είναι ανάλαφρη, χωρίς να κουράζει με περιττές αναφορές και πολλές εναλλαγές και η πρωταγωνίστρια ενσαρκώνει με θέρμη το ρόλο της . Τα σκηνικά και οι φωτισμοί είναι συμβατικοί, ενώ τα μουσικά θέματα καθώς και τα μελοποιημένα ποιήματα ερμηνεύονται με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής με τη βοήθεια της νεαρής Κατερίνας στα πλήκτρα. Θα την πρότεινα όμως κυρίως σε αυτούς που θέλουν να μεταφερθούν νοερά στον τόπο και χρόνο που αναφέρω παραπάνω! Η διάρκεια του εγχειρήματος περί τα 60 λεπτά!
    Μειονέκτημα είναι ότι η σκηνή (στην αίθουσα 2) του θεάτρου Άλμα δεν είναι υπερυψωμένη και από την τρίτη σειρά και πίσω υπήρχε πρόβλημα λόγω των μπροστινών θεατών στο να βλέπεις διάφορα αντικείμενα που περιγράφονταν στην πορεία του έργου, καθώς και να παρακολουθείς την πρωταγωνίστρια σε διάφορες θέσεις και γωνίες.

  4. Μια υπεροχη παρασταση σε ενα εξαιρετικο κειμενο με την εκπληκτικη ερμηνεια της Σεμπεκοπουλου που σε μαγευει με το μπριο την ζωντανια και την ευαισθησια της, μαζι με την υπεροχη μουσικη μας ταξιδεψε στο Παρισι μιας αλλης εποχης .Ευχαριστουμε παρα πολυ ολους τους συντελεστες για την υπεροχη θεατρικη βραδια οπως κυριως και την ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ για την ευκαιρια που μας εδωσε να δουμε αυτη την παρασταση.

  5. Νταίζυ Σεμπεκοπούλου:Υποκλίνομαι!!Δεν την είχα δει ποτέ επί σκηνής.΄Ομως να παίζεις,να τραγουδάς και να χορεύεις μόνος σου κρατώντας ζωντανό διαρκώς το ενδιαφέρον του κοινού σου,χρειάζεται ικανότητα και ταλέντο.Με ευχαρίστηση θα την ξαναπαρακολουθούσα!!Ευχαριστώ θερμά το Θεατρομάνια για την ευκαιρία.

  6. Πολύ καλή δουλειά, ένα καλογραμμένο και πρωτότυπο έργο, σκηνοθεσία ευρηματική και βέβαια η Νταίζη Σεμπεκοπούλου καταπληκτική! Μεταμορφώνεται με ταχύτητα και δυναμισμό πότε σε femme fatale, πότε σε αστεία γυναίκα και πότε σε πολύ δραματική ύπαρξη. Δεν χάνονται τέτοιες παραστάσεις. Μπράβο σε όλους!!!

  7. Μπράβο στην Κ.Σεμπεκοπούλου ήταν one woman show!!! με πολύ ωραία μουσική, σκηνικά,φωτισμοί,κ η εμβόλιμη μουσική με μελοποιημένα ποιήματα έδεσε πολύ ωραία!!! επίσης να πούμε οτι το θέατρο Άλμα είναι ένας καταπληκτικός χώρος που ελπίζουμε να βρει τον δρόμου που του αξίζει......λίγοι χώροι σέβονται έτσι τον θεατή προσφέροντας του άρτια αισθητική κ ευγένια!! Ευχαριστώ Θεατρομάνια!!!
    Μικρή εκπληξούλα το άρωμα της Κίκι 😉