670

Περιμένοντας τον Γκοντό

Αρχείο Παίχτηκε από 06/05/2019 έως 28/05/2019
στο Χώρος Θέατρο
Συγγραφέας: Σάμιουελ Μπέκετ
Μετάφραση: Αλεξάνδρα Παπαθανασοπούλου
Δραματουργική επεξεργασία: Έλενα Μαυρίδου
Σκηνοθέτης: Έλενα Μαυρίδου
Σκηνογραφία: Έλενα Μαυρίδου
Κοστούμια: Ιωάννα Πλέσσα
Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης
Μουσική: Γιώργος Μαυρίδης (και σχεδιασμός ήχου)
Μουσική σύνθεση: Γιώργος Μαυρίδης (και σχεδιασμός ήχου)
Ερμηνεύουν: Γιάννης Κατσιμίχας, Δήμητρα Κούζα, Γιάννης Λεάκος, Έκτορας Λιάτσος, Μιχάλης Μιχαλακίδης, Φωτεινή Μποστανίτη

Περιγραφή

Το εμβληματικό έργο του Ιρλανδού Νομπελίστα Σάμιουελ Μπέκετ “Περιμένοντας τον Γκοντό” σε σκηνοθεσία Έλενας Μαυρίδου, μετά τον επιτυχημένο πρώτο κύκλο παραστάσεων, επιστρέφει στο θέατρο Χώρος απ’ τη Δευτέρα 8 Απριλίου με ανανεωμένη διανομή, έως 28 Μαΐου.

Περισσότερα

«Θα δημιουργηθεί μια καινούρια έκφραση στην τέχνη, που θα δεχθεί το χάος.
Έργο του καλλιτέχνη, σήμερα, είναι να βρει μια καινούργια έκφραση που να συνθέτει τα συντρίμμια.» 
Σάμιουελ Μπέκετ

Ο Βλαδίμηρος και ο Εστραγκόν ονειρεύονται, περιμένοντας κάποιον κύριο Γκοντό. Λίγο παραπέρα, κι άλλοι Βλαδίμηροι και Εστραγκόν, παραλλαγές του εαυτού τους. Όλοι κινούνται μέσα σ’ ένα τετράγωνο προκαλώντας την αίσθηση ότι στη θέση τους θα μπορούσαν να είναι κάποιοι άλλοι, οποιοιδήποτε άλλοι, όλοι όσοι έγιναν κατά καιρούς στη ζωή τους, όλοι όσοι θα μπορούσαν να γίνουν και δεν έγιναν ποτέ. Όλα τα πρόσωπα και προσωπεία του εαυτού τους. Το δέντρο, όμως, το σημείο συνάντησης του πιο διάσημου θεατρικού ραντεβού, δεν υπάρχει πια. Στη θέση του δέντρου έχει μείνει μόνο μια δεσμίδα φωτός. Μα πότε θα έρθει, επιτέλους, ο Γκοντό να τους σώσει;

Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα του Θεάτρου του Παραλόγου, μια «τραγικωμωδία σε δυο πράξεις», όπως τη χαρακτήρισε ο ίδιος ο Μπέκετ, το Περιμένοντας τον Γκοντό (En attendant Godot, 1948), αποτελεί ένα αριστούργημα της σύγχρονης δραματουργίας. Παρά τις διαφορετικές ερμηνείες που το συνέδεσαν με τις ψυχαναλυτικές θεωρίες του Φρόυντ και του Γιουνγκ, τον Ψυχρό Πόλεμο, τον Υπαρξισμό, ακόμη και με τον Χριστιανισμό, το έργο παραμένει μια διαχρονική παραβολή για την τάση του ανθρώπου να περιμένει πάντοτε την έξωθεν σωτηρία. Όπως, άλλωστε, υποστήριζε κι ο ίδιος ο Μπέκετ, το νόημα του έργου βρίσκεται στο Περιμένοντας και όχι στον ίδιο τον Γκοντό, την ταυτότητα του οποίου δε γνώριζε ούτε ο ίδιος ο συγγραφέας.

Σ’ αυτόν τον μη τόπο και μη χρόνο, ο Μπέκετ έρχεται να φωτίσει ακόμη μια φορά τα αδιέξοδα της πιο κωμικής, ποιητικής και θλιβερής ύπαρξης. Της δικής μας.

Training workshop: Δήμητρα Κούζα
Βοηθοί σκηνοθέτιδος: Γιάννα Αλ Νακά, Φωτεινή Μποστανίτη
Επιμέλεια κειμένων – Συνεργάτιδες δραματουργίας: Νατάσα Εξηνταβελώνη, Μαρία Μοσχούρη

Μεταφράσεις υλικού: Αγγελική Πασπαλιάρη
Οργάνωση παραγωγής: Κρίστελ Καπερώνη, Γιάννα Αλ Νακά

Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Ελεάννα Γεωργίου

Φωτογραφίες

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Περιμένοντας τον Γκοντό στο χώρος θέατρο...........
    όσες τελείες και να βάλω είμαι σίγουρη οτι δε θα φτάσουν για να δείξουν πόσα μου έδωσε αυτή η παράσταση!!!!! Πόσες σκέψεις, πόσα συναισθήματα και πόσες απορίες! Στην ίδια μου τη ζωή θεατής σκέφτηκα και μετά απο λίγο το είδα στη σκηνοθεσία! Όλοι κάτι περιμένουμε γιατί πιστεύουμε ότι θα μας κάνει ευτυχισμένους και ΑΝ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ? Ταλαντούχοι ηθοποιοί, καταπληκτική σκηνοθεσία και τέλεια μουσική, ότι και να γράψω είναι λίγο η χημεία των ηθοποιών ήταν φανερή,συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα! Το θέατρο λένε οτι μπορεί να είναι το μόνο μέρος που μπορούμε να πάμε για να ακούσουμε την αλήθεια! Είμαι σίγουρη ότι στη χθεσινή παράσταση όλη η ομάδα κατάλαβε τη δική μας αλήθεια στο χειροκρότημα μας!!! Σας ευχαριστώ πολύ για την ευκαιρία που μου δώσατε να δω μια τόσο εξαιρετική παράσταση.

  2. Πρψτη φορά στο χώρο. Οι υπεύθυνες κυρίες στην είσοδο ευγενέστατες και χαμογελαστές. Το έργο είναι από τη φύση του πολύ ιδιαίτερο. Σίγουρα βοηθάει πολύ το θεατή να έχει διαβάσει αρκετά, πριν δει την παράσταση, για την υπόθεση του έργου. Η ομάδα έχει δουλέψει πάρα πολύ. Έχει πολύ καλή χημεία και έχει προσθέσει αρκετές πινελιές νεωτερικότητας στο ανέβασμα. Ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα. Ευχαριστούμε τη Θεατρομανία!

  3. Ένα δυσνόητο - δύσκολο έργο που αποδόθηκε με ένα πολύ ενδιαφέρον εικαστικά τρόπο. Πολλοί ωραίες ερμηνείες από το σύνολο σχεδόν των ηθοποιών που όμως ορισμένες φορές μου φάνηκαν ποιο υπερβολικές από ότι θα έπρεπε.