Το υπουργείο της υπέρτατης ευτυχίας

από 18/12 έως 30/01
Διάρκεια: 90'
Συγγραφέας: Αρουντάτι Ρόϊ
Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου
Διασκευή: Έλλη Μερκούρη
Σκηνοθέτης: Έλλη Μερκούρη
Σκηνογραφία: Γεωργία Μπούρδα
Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Μουσική: Κωστής Βοζίκης
Χορογραφία: Μάτα Μάρρα
Ερμηνεύουν: (κατά αλφαβητική σειρά): Δαλέκου Όλγα, Μερκούρη Έλλη, Ρίκκου Μαρία, Φεσάκη Τσαμπίκα
Συμμετέχει η διερμηνέας Μυρτώ Γκανούρη
Συμμετέχουν: Τζάνος Μάζης (βίντεο), Αφροδίτη Γεωργούση (φωνητική ερμηνεία)

Περιγραφή

Στην παράσταση «Το Υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας» πραγματοποιείται ταυτόχρονη συμμετοχή κωφών και ομιλούντων ηθοποιών με τη χρήση του σωματικού θεάτρου, της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας και της φωνητικής ερμηνείας, αναδεικνύοντας με τον τρόπο αυτόν την ομορφιά της πολύμορφης και πολύπλοκης ινδικής κουλτούρας, που δεν παύει να αποτελεί ένα κράμα λαών, θρησκειών και γλωσσών.

Περισσότερα

Θεατρική Ομάδα Κωφών «Τρελά Χρώματα»

Για 15 παραστάσεις

H Θεατρική Ομάδα Κωφών «Τρελά Χρώματα» με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζει την παράσταση «Το Υπουργείο της Υπέρτατης Ευτυχίας» της σπουδαίας ακτιβίστριας και βραβευμένης συγγραφέας Αρουντάτι Ρόϊ (Booker για το βιβλίο Ο Θεός των Μικρών Πραγμάτων) για 15 παραστάσεις στο Θέατρο Άβατον από τις 18 Δεκεμβρίου.

Η Ρόϊ είναι βραβευμένη συγγραφέας με Booker, ενώ παράλληλα είναι ακτιβίστρια και αγωνίστρια υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανεξαρτησίας του Κασμίρ, της ρύπανσης του περιβάλλοντος και των πυρηνικών όπλων. Για τον λόγο αυτόν δεν γράφει μονάχα για ιστορίες αγάπης και πολέμου, αλλά και για τους αγώνες του ανθρώπου για μια καλύτερη ζωή.

Η ιστορία διαδραματίζεται στη Σαχτζαχαναμπάντ, όπου ένα μικρό αγόρι ο Αφτάμπ γίνεται Αντζούμ, εγκαταλείπει το πατρικό του σπίτι για το Κβάμπγκα, το Σπίτι των Ονείρων για να γίνει Χίτζρα – γυναίκα παγιδευμένη σε κορμί αντρικό-, και να καταλήξει τελικά σε ένα νεκροταφείο, που θα γίνει το δικό της σπίτι, ενώ ένα μωρό θα εμφανιστεί έτσι ξαφνικά στο πεζοδρόμιο. Μια κραυγή διαμαρτυρίας ενάντια σε κάθε πόλεμο, σε κάθε διαμάχη, σε κάθε διαφορετικότητα και ένα μήνυμα ελπίδας «όταν το φως είναι ακόμα εδώ, υπάρχουν τόσα πολλά να περιμένει κανείς και να προσδοκά...».

Η σκηνική δράση πραγματοποιείται συνδυάζοντας διαφορετικά είδη θεάτρου, όπως το σωματικό θέατρο, την παντομίμα, ενώ χρησιμοποιούνται οι συμβολικές χειρονομίες (mudras) των ασιατικών παραδόσεων σε συνδυασμό με τον ινδικό κλασικό χορό Bharat Natyam. Η παράσταση αποτελεί ένα καλλιτεχνικό έργο, που απευθύνεται τόσο σε κωφούς, όσο και ακούοντες θεατές, ενώ συνοδεύεται από Ελληνικούς Υπέρτιτλους (ΤΚΒ) για Κ(κ)ωφούς και βαρήκοους.

H Θεατρική Ομάδα Κωφών δημιουργήθηκε το 2009 και αποτελεί μια σύμπραξη κωφών και ομιλούντων ηθοποιών. Μέσα από μια συστηματική ενασχόληση με την θεατρική δράση, έχει αναδείξει νέους κώδικες στην υποκριτική έκφραση, αξιοποιώντας με ανανεωτική ματιά την νοηματική γλώσσα, παράλληλα με την φωνητική ερμηνεία, τις αρχές του αυτοσχεδιασμού και τις τεχνικές του σωματικού θεάτρου. Η Ομάδα είχε την τιμή να συνεργαστεί με σημαντικούς πολιτιστικούς φορείς. Ενδεικτικά, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, την Αρχαία Ολυμπία, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε), τον Πολιτιστικό Όμιλο της Τράπεζας Πειραιώς, την Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδος, την Ένωση Κωφών, το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών Ελλάδος,  κ.α. Είναι η τρίτη φορά που επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού.

 *Υπό την αιγίδα του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος

 *Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Ελένη Εξαδακτύλου
Απόδοση κειμένων στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα: Μυρτώ Γκανούρη, Όλγα Δαλέκου
Βοηθός φωτιστή: Τζάνος Μάζης
Γραφιστικά: Μαρία Στεφανή
Φωτογραφίες promo-Βίντεο: Δάφνη Δρακούλη
Υπηρεσίες Προσβασιμότητας: Πολιτιστικός Οργανισμός Liminal
Μακιγιάζ: Στέλλα Χατζοπούλου
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός

Ακολουθήστε την Θεατρική Ομάδα Κωφών "Τρελά Χρώματα":

Facebook (σελίδα) : https://www.facebook.com/TheatricalGroupofDeafCrazyColors

Facebook (γκρουπ): https://www.facebook.com/groups/171594649596850

Φωτογραφίες

Πότε & Πού

Άβατον

από 18/12 έως 30/01
Ευπατριδών 3, Γκάζι
Τηλ: 210 3412689 Email: [email protected] Website: www.theatroavaton.gr/

Εισιτήρια: Γενική είσοδος: 12 ευρώ
Μειωμένο, Ειδική Τιμή ΑΜΕΑ:10 ευρώ
Άνεργοι, Ατέλειες: 5 ευρώ
Πληροφορίες: 210-3412689 6939381354 (SMS)
Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/to-ypourgeio-tis-ypertatis-eftychias/

Ημέρες & Ώρες
Δ
Τ
Τ
Π
Π
Σ 21:00
Κ 19:00

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολύ ιδιαίτερη παράσταση. Συγχαρητήρια αρχικά για την θεματολογία του έργου. Το ζήτημα των μεσοφυλικών (ερμαφρόδιτων) και διεμφυλικών (τρανς) ατόμων χρειάζεται να τίθεται ενώπιον του ακροατηρίου γιατί γίνεται βήμα για την εξάλειψη των διακρίσεων σε βάρος των ατόμων αυτών.
    Άψογος επαγγελματισμός, πολύ ωραία σκηνοθεσία, κινησιολογία και πολύ ωραίες και αληθινές ερμηνείες. Και ενδυματολογικά είχε ενδιαφέρον. Το φροντιστήριο της παράστασης πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο. Είναι παράσταση με απίστευτα πολληηηή λεπτοδουλειά και δυσκολία, αλλά που κυλά σαν νερό και σε ταξιδεύει χωρίς να κουράζει καθόλου.
    Σε ταξιδεύει σε άλλη περιοχή του κόσμου, σε μία άλλη κουλτούρα, σε άλλη χρονική εποχή.
    Η δραματοποιημένη αφήγηση της ιστορίας της ζωής του πρωταγωνιστικού προσώπου γίνεται με αμεσότητα και ανθρώπινα. Η ζωή του γίνεται και δικό μας βίωμα.
    Η παράσταση δεν μένει σε μία ιστορία διαφορετικότητας μόνο. Σε όλη την πορεία του έργου η πολυτάραχη ιστορία της Ινδίας και στοχοποίηση των μουσουλμάνων ινδών από τους ινδουϊστές εξτρεμιστές είναι παρούσα. Το πρόβλημα αυτό εξακολουθεί να υπάρχει.
    Μορφώνεσαι ιστορικά πριν να το αντιληφθείς.
    Είναι ένα μάθημα που δεν είναι γραμμένο δασκαλίστικα.
    Ο σεβασμός στην θρησκεία κάθε ατόμου και στον αυτοπροσδιορισμό του, η αξία της δημοκρατίας, ο αγώνας και η εναντίωση στον φασισμό, είναι στον πυρήνα του έργου. Στην τελική ανάλυση δύο πράγματα μένουν η ζωή κι ο θάνατος.
    Και όσον αφορά την προσβασιμότητα:
    Μπράβο για την χρήση υποτίτλων και νοηματικής γλώσσας σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.
    Η συμμετοχή κωφών και ομιλούντων ηθοποιών απογειώνει το έργο πρώτα από όλα λόγω της πολύ καλής δουλειάς που έχουν κάνει και του ταλέντου τους, αλλά και σαν συμβολισμός το πηγαίνει σε άλλο επίπεδο.
    Μακάρι να βλέπαμε συχνότερα και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση κωφούς ηθοποιούς.
    Ευχαριστούμε πολύ και καλή συνέχεια 🙂

  2. Πολύ όμορφη σαν σκέψη αλλα και στην πράξη η συμπερίληψη με άτομα με αναπηρία. Εθιξε ενα θέμα των intersex ανθρώπων και είδαμε λίγο την οπτική τους και τι βιώνουν.
    Έθεσε κοινωνικά ζητήματα όπως ειναι το φύλο, η κάστα απο την οποία κατάγεται ο κάθε άνθρωπος, τον πόλεμο και τις συνέπειες στον ψυχισμό τους.
    Καλή σαν σκέψη, αλλα αρκετά φορτωμένο τόσο σκηνοθετικά όσο και στην θεματολογία, πολλές πληροφορίες και ιστορίες μέσα σε δύο ώρες συμπυκνωμένα, με πολλές αλλαγές στην σκηνή, αυτό με δυσκόλεψε στο να αφομοιώσω.
    Στα θετικά θα προσθέσω το θέμα με το οποίο καταπιάνεται, τα κοστούμια, και τις κινήσεις που έκαναν με το σώμα τους, καθώς και το τρόπο που λειτούργησαν ως ομάδα.

  3. Πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση. Η ιστορία της Αρουντάτι Ρόι έχει πολυεπίπεδες αναγνώσεις που μπορεί να δυσκολέψει ενδεχομένως αυτούς/ες που δεν έχουν έρθει σε επαφή με την ινδική κουλτούρα. Ίσως να χρειαζόταν μικρές επεξηγήσεις από τη υπεύθυνη της διασκευής για τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται στην παράσταση. Νομίζω ότι η επιλογή ενός κειμένου από την Ινδία για ένα τέτοιο συνεργατικό εγχείρημα δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Το σωματικό θέατρο και η νοηματική γλώσσα ταιριάζουν απόλυτα με την κίνηση και το ρυθμό του λόγου και της πράξης των Ινδών.
    Επιτέλους ένα θέατρο που μπορούν να παρακολουθήσουν περισσότεροι άνθρωποι! Η ορατότητα είναι αναγκαία για όλους, όλες και όλα.

  4. Διαφορετική παράσταση από τα συνηθισμένα. Πραγματικά χαρισματικες όλες οι κοπέλες που πήραν μέρος. Όμορφα ρούχα και πολύχρωμα. Η θεματολογία του έργου στα σημεία των καιρών. Θεωρώ άστοχη την τοποθέτηση του στην Ινδία με την όλη εξέλιξη εκεί, γιατί αφήνει πολλά κενά στην ιστορία και κουράζει η φυσιολογία της πλοκής, χωρις ουσιαστικά να προσδίδει κάτι στο έργο. Η παράσταση είναι εξοντωτικη για το κοινό. Έφτασε σχεδόν τις 2 ώρες (χωρίς διάλειμμα).