2843

Βουρκόλακας

από 10/10
2ος χρόνος παραστάσεων
Διάρκεια: 60'
Συγγραφέας: Αργύρης Εφταλιώτης
Διασκευή: ΑΥΤΗ κ’ ΑΥΤΟΙ
Σκηνοθέτης: ΑΥΤΗ κ’ ΑΥΤΟΙ
Φωτισμοί: Γιάννης Καραλιάς
Μουσική: Ελένη Αληφραγκή
Μουσική σύνθεση: Ελένη Αληφραγκή
Ερμηνεύουν: Ελένη Αληφραγκή, Τάσος Χαλάς, Αντρέας Ψύλλιας

Περιγραφή

Η θεατρική ομάδα “Αυτή κ Αυτοί” και ο τεχνοχώρος Εργοτάξιον παρουσιάζουν για δεύτερη σεζόν, με το μοναδικό, δικό τους τρόπο, το Βουρκόλακα του Αργύρη Εφταλιώτη. Μετά την περσινή πρώτη εμφάνιση της ομάδας και το επιτυχές πέρασμά της, επιστρέφουν στη σκηνή για να ξαναζωντανέψουν το θρύλο του Νεκρού Αδερφού.

Περισσότερα

Μάνα με τους εννιά σου γιούς και με τη μιά σου κόρη
Τη κόρη τη μονάκριβη, τη πολυαγαπημένη.....

 

Η ομάδα ‘ΑΥΤΗ κ’ ΑΥΤΟΙ’ αποτελείται από τους Ελένη Αληφραγκή, Τάσο Χαλά και Αντρέα Ψύλλια, δυο ηθοποιούς και μία μουσικό και συστήθηκαν για πρώτη φορά στο κοινό το 2017 στα Duet Festival (2017) και Bob Theater Festival (2018) με κομμάτι του ίδιου έργου. Πλέον η ομάδα και ο δικός τους ‘Βουρκόλακας’ αποκτούν την πλήρη τους υπόσταση κάτω από τη στέγη  του Τεχνοχώρου Εργοτάξιον.

Το Έργο

Η Δέσπω ζει με τους εννιά γιους και τη μικρότερή της κόρη σε κάποιο χωριό της ορεινής Ελλάδας. Η Αρετή, κόρη της Δέσπως, σε ηλικία γάμου πολιορκείται από το Στεφανή, έναν νεαρό του χωριού ταπεινής καταγωγής. Ο Κωνσταντής, ο μεγαλύτερος από τους γιους, έχει διαφορετικά σχέδια και θέλει να παντρέψει την αδερφή του με έναν πλούσιο έμπορο από τη Βαβυλώνα. Ο Κωνσταντής έρχεται σε σύγκρουση με τη μητέρα του η οποία δε θέλει να αποχωριστεί τη μοναχοκόρη της και βάζει τον πρωτότοκό της να της ορκιστεί ότι αν συμβεί κάποιο κακό θα τη φέρει πίσω με κάθε κόστος….

«Ο Βουρκόλακας», το μοναδικό θεατρικό έργο του Αργύρη Εφταλιώτη (1900), αποτελεί ένα κείμενο βαθιά εμπνευσμένο από τον πλούτο των δημοτικών τραγουδιών, το οποίο αποτυπώνεται σε μια σύγχρονη διασκευή που συνδιαλέγεται με τη λαϊκή παράδοση, αλλά αγγίζει το σήμερα.

Τα όνειρα, οι προλήψεις και η λαϊκή σοφία εκτυλίσσονται μέσα από ένα μουσικό παραμύθι που ζωντανεύουν οι ηθοποιοί επί σκηνής σκιαγραφώντας την κοινωνική δομή, την πατριαρχική κοινωνία και το ρόλο της γυναίκας στον οικογενειακό ιστό. Μέσα από τον καταιγιστικό ρυθμό, το θεατρικό παιχνίδι και τις διαρκείς εναλλαγές συναισθημάτων, ο  θεατής εμπλέκεται στην εξέλιξη των δράσεων ενώ παράλληλα ενεργοποιούνται αισθήσεις και μνήμες από μια ιστορία που μοιάζει παλιά αλλά παραμένει μια βαθιά προσωπική ανάμνηση.

Φωτογραφίες: Αρίστος Ρούσης

Τη σεζόν 2018-2019 η διανομή ήταν: Ελένη Αληφραγκή, Σπύρος Αναστασίνης, Αντρέας Ψύλλιας

Φωτογραφίες

Πότε & Πού

Εργοτάξιον

από 10/10
Διογένους 1, Άγιος Δημήτριος (δίπλα στο μετρό της Δάφνης)
Τηλ: 6983930220 Email: [email protected]

Εισιτήρια: 10 ευρώ (κανονικό), 5 ευρώ (μειωμένα)

Ειδικές τιμές για γκρουπ άνω των 8 ατόμων στο τηλέφωνο 6983930220.
Πληροφορίες: 6983930220

Ημέρες & Ώρες
Δ
Τ
Τ
Π 21:15
Π
Σ
Κ
Πρόσβαση

Ακριβώς πίσω από τις αφετηρίες των λεωφορείων, στον Σταθμό Δάφνης του Μετρό. Εξυπηρετούν τα λεωφορεία 141,131, 212, 112, 219, 218, 206, 237, 816, 217, 229
Διατίθεται χώρος στάθμευσης για περιορισμένο αριθμό αυτοκινήτων.

14 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Από τη θεατρολόγο Μαρία Μαρή

    Στον εναλλακτικό χώρο "Εργοτάξιον" στη Δάφνη η ομάδα "ΑΥΤΗ κ’ ΑΥΤΟΙ", που αποτελείται από τους Ελένη Αληφραγκή, Σπύρο Αναστασίνη και Αντρέα Ψύλλια, μία μουσικό και δυο ηθοποιούς, παρουσιάζει το έργο του Αργύρη Εφταλιώτη "Βουρκόλακας" που βασίζεται στο δημοτικό τραγούδι «του Νεκρού Αδελφού» και σε λαϊκούς μύθους.

    Ο Αργύρης Εφτιαλιώτης (1849-1923) υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής διανόησης στη μάχη για την επικράτηση της δημοτικής γλώσσας, μαζί με τον Αλέξανδρο Πάλλη και τον Γιάννη Ψυχάρη. Γράφει με μια γλώσσα πλούσια σε μνήμες και συναίσθημα, και ύφος ευθυγραμμισμένο με τα εκφραστικά μοτίβα των ρομαντικών. Ο «Βουρκόλακας» γράφεται ως μια τραγωδία σε τρεις πράξεις στην οποία σκιαγραφείται η κοινωνική διάρθρωση της εποχής και όχι μόνο, με έναν εντελώς νέο, σύγχρονο τρόπο. Ο θεατής παρακολουθεί τα όνειρα των ανθρώπων, τις προκαταλήψεις τους, τις φοβίες τους, την πατριαρχική δομή της κοινωνίας, τη δύναμη του έρωτα, την ανεκπλήρωτη αγάπη, την καταπίεση της οικογένειας, τη μελαγχολία της ξενιτείας, τον πόνο του αποχωρισμού, την οδύνη του θανάτου.

    Το έργο έχει ως εξής : Η Περμαθιώ και η Πιπινιώ, δυο γειτόνισσες ανοίγουν το έργο εμφανιζόμενες στη συνέχεια σε αρκετά σημεία για να περιγράψουν τα γεγονότα ή να πλαισιώσουν τα κεντρικά πρόσωπα της δράσης. Κουβεντιάζουν στο δρόμο του χωριού, έξω από το σπίτι της Δέσπως, της μάνας με τους εννιά γιους και με τη μια την κόρη, την Αρετούλα. Το θέμα της κουβέντας είναι ο έρωτας του Στεφανή, του καλού αλλά φτωχού παπαδόπαιδου, για την αρχοντοπούλα Αρετή. Ο Στεφανής εξομολογείται τον έρωτά του στην Αρετή μα εκείνη, αν και συγκινημένη, δεν του δίνει θάρρος και τον στέλνει να μιλήσει στη μητέρα και στ’ αδέρφια της. Εκείνος ξέρει ότι δεν είναι από σόι, καθώς «είχε θειά μοιρολογήτρα», και δεν έχει πιθανότητες να πάρει την αρχοντοπούλα. Η Δέσπω περιγράφει το άσχημό της όνειρο στην κόρη της και στον πρωτότοκο γιο της Κωνσταντή κι έπειτα μάνα και γιος συζητούν για το γάμο της Αρετής. Η Δέσπω υποστηρίζει την αγνή αγάπη του Στεφανή, αλλά ο Κωνσταντής δε θέλει ούτε ν’ ακούσει για της «μοιρολογίστρας τ’ ανίψι».

    Ο γιος φέρνει στο σπίτι για γαμπρό τον Κράλη, «πραματευτή» από την Βαβυλώνα. Η μάνα πληγώνεται που η μονάκριβή της θα φύγει στα ξένα, αλλά δεν μπορεί να παρακούσει τη γνώμη του πρωτότοκου, ο οποίος έχει πάρει τη θέση του πεθαμένου πατέρα. Ο Κωνσταντής υπόσχεται πως θα φέρει την Αρετή για να κλείσει τα μάτια της μάνας τους. Ακολουθούν γλέντι, τραγούδια και χαρές στους αρραβώνες της - σαστισμένης από την ταχύτητα με την οποία την παντρεύουν - Αρετής και του Κράλη. Ο Στεφανής βρίσκεται έξω από το χωριό, κοντά στην Αγία Μαρίνα, νύχτα και έχει χάσει τα λογικά του από την πληγή που του άνοιξε η αγάπη για την Αρετή. Παραληρεί και στο τέλος κοιμάται. Στον ύπνο του βλέπει την Αγία Μαρίνα με τη μορφή της Αρετής, να του λέει να γίνει καλόγερος, να παρηγορεί και να σώζει τις ψυχές των χωριανών του, που θα τους βρει θανατικό μεγάλο.

    Όταν ξυπνά ο Στεφανής έχει πάρει την απόφαση. Ακολουθεί ο παραδοσιακός γάμος και η αναχώρηση της Αρετής και του Κράλη για τη Βαβυλώνα. Μετά από τρεις μήνες βαρύ θανατικό έχει πέσει και ο Στεφανής, τώρα πάτερ Συνέσιος, έχει αναλάβει το ρόλο του παρηγορητή και σωτήρα του χωριού. Η Δέσπω χάνει και τους εννιά γιους της και τη νύχτα, στο κοιμητήριο, ζητά από τον Κωνσταντή, που πέθανε τελευταίος, να τηρήσει την υπόσχεσή του, έστω και πεθαμένος: να φέρει την Αρετή από τα ξένα. Και ο «βουρκολακιασμένος» γιος τηρεί την υπόσχεσή του. Εμφανίζεται η Αρετή μοναχή με ξέπλεκα μαλλιά κι «αμελημένα φορέματα», μονολογεί και αναρωτιέται μήπως βλέπει όνειρο και ποια είναι η αλήθεια. Περιγράφει το ταξίδι της με τον Κωνσταντή και την αίσθηση της κρυάδας του θανάτου. Πέφτει μπροστά στην πόρτα της Δέσπως, κι όταν εκείνη βγαίνει, μάνα και κόρη αγκαλιάζονται και πεθαίνουν.

    Ωραία τραγούδια, κωμικές σκηνές, εξαιρετικές οι σκηνές με τις κουτσομπόλες γειτόνισσες, η τσιγγάνα που προμηνύει στην Αρετή ότι θα αποχωριστεί το περιβόλι της, η πίκρα του Στεφανή στην ταβέρνα, η αναπαράσταση του τραπεζιού με ένα σάλι για τραπεζομάντηλο. Μια παράσταση με ελάχιστα αντικείμενα, «καθαρή» υποκριτική , πολλά θεατρικά παιχνίδια, πολύ χιούμορ, όλα αντιστικτικά στο ρομαντικό και σκοτεινό αυτό κείμενο.

    « Νάσαι πάντα λαμπερή σαν τ’ αργυρό φεγγάρι!» η ευχή στη φοβισμένη στο γάμο Αρετή, η οποία καλείται να μείνει στην Βαβυλώνα με τον πλούσιο γαμπρό, μακριά από τη μάνα της. Κλαίνε και οι δυο τους: «Δώσε μου τα δάκρυά σου κόρη μου να τα κλάψω!»

    Κομβικό σημείο της παράσταση η εναλλαγή ρόλων, που ενσαρκώνονται με απόλυτη επιτυχία από τους δυο ηθοποιούς Τάσο Χαλά και Αντρέα Ψύλλια. Οι γειτόνισσες, η τσιγγάνα, οι περίοικοι, ο Κωνσταντής, η Μάνα, ο Στεφανής, η Αρετή, ο Κράλλης, ο δαίμονας.

    Σε όλους τους ρόλους τόσο γλαφυροί, αστείοι και παράλληλα δραματικοί για την απόδοση της μοίρας και εν τέλει του θανάτου. « Τα πουλάκια λένε ότι περπατούν οι ζωντανοί με τους αποθαμένους». Σε όλη την παράσταση η ζωντανή μουσική από την Ελένη Αληφραγκή, υπήρξε ο τρίτος «ηθοποιός», ο απόλυτος συναισθηματικός και όχι μόνο σχολιαστής, αλλά και ρυθμιστής της έντασης.

    Μια εξαιρετική παράσταση σε έναν χώρο που ευνοεί από μόνος του τη μέθεξη του θεατή στα διαδραματιζόμενα επί σκηνής.

  2. Εξαιρετική παράσταση! Αρμονικό αποτέλεσμα που προσφέρει γέλιο αλλά και συγκίνηση, με πολύ ωραία σκηνοθεσία! Η ομάδα των παιδιών πολύ δεμένη, με τους ηθοποιούς να εναλλάσσονται σε όλους τους ρόλους κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή και την μουσικό να έχει ντύσει μοναδικά την παράσταση με την ερμηνεία της. Θα ήθελα πολύ να τους δω και σε επόμενα έργα τους! Ευχαριστούμε πραγματικά την θεατρομάνια για τις προσκλήσεις, που μας έδωσε έτσι την ευκαιρία να ανακαλύψουμε μία υπέροχη παράσταση που αλλιώς μάλλον θα χάναμε!

  3. Δεν έχω να προσθέσω κάτι στα ήδη δημοσιευμένα σχόλια.
    ΠραγματικαΕξαιρετική θεατρική παράσταση από 3 νέα παιδιά.
    Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό!
    Πραγματικά τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια και ευελπιστώ να συνεχίσουν και τα επόμενα χρόνια στο ιδιο επίπεδο.

  4. Ο βουρκόλακας του Αργύρη Εφταλιώτη είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα. Η θεατρική του προσέγγιση απο τον συγκεκριμένο θίασο ηθοποιών είναι εξαιρετική, οι ερμηνείες τους πάρα πολύ δυνατές και επάξια ανταποκρινόμενες στην γρήγορη εναλλαγή των ρόλων τους. Η παράσταση βρίθει συναισθημάτων χαράς-λύπης, κωμικού τραγικού, γέλιων και δακρύων, που διαδέχονται το ένα το άλλο. Εκπληκτική και η κοπέλα που πλαισίωνε όμορφα τα διαλογικά μέρη του έργου με την μουσική της και την καταπληκτική φωνή της. Συγχαρητήρια και στους υπεύθυνους του θεάτρου Εργοτάξιον, που ενθαρρύνουν τέτοιες ποιοτικές παραγωγές. Ευχαριστώ πολύ Θεατρομανία για την πρόσκληση!!!

  5. Εξαιρετική παράσταση με υπέροχες ερμηνείες από τους δύο πραγματικά ταλαντούχους νέους ηθοποιούς που ανταποκρίνονται πλήρως στις γρήγορες εναλλαγές ρόλων και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή από την πρώτη έως την τελευταία στιγμή. Εξαιρετική και η νεαρή μουσικός που συνοδεύει με την ωραία φωνή της τους ηθοποιούς . Ευρηματική η σκηνοθεσία που έχει γίνει από τους ίδιους τους ηθοποιούς. Πολλά συγχαρητήρια!!!

  6. Πολύ καλή παρασταση.Οι ηθοποιοί πράγματι πολύ ταλαντούχοι.Μονο και μονο που κατάφεραν να κάνουν το συγκεκριμένο ποίημα θεατρική παράσταση είναι αξιοθαύμαστο.Ποσο μάλλον που έκαναν μια τόσο καλή παρασταση.Η έφηβη κόρη μου ενθουσιάστηκε όπως και εγώ.Να πάτε να τη δείτε.Τετοιες προσπάθειες πρέπει να επιβραβεύονται.

  7. Το χιλιοτραγουδισμενο "Του νεκρου αδελφου" εγινε θεατρικη παρασταση, πολυ δυνατη, με εκπληκτικες ηθοποιιες και μουσικη που εδενε αρμονικα. Πολυ πετυχημενες εναλλαγες προσωπων, με τους ιδιους ηθοποιους σε πολλαπλους ρολους( τους αποδιδανε τελεια) , και συνεχεις μεταβολες, χαρας-λυπης, κωμικου-τραγικου, γελιου-δακρυων. Και ηταν ολα τοσο ομορφα δοσμενα που δεν υπηρχε κατι να σε ξενιζει. Και ολα τοσο φυσικα και ευμεταβλητα.. Δειχνει τη δυναμη της αγαπης, του πονου της ψυχης και της τηρησης της υποσχεσης..

  8. Από τον Κωνσταντίνο Πλατή

    Το θέατρο "Εργοτάξιον" στη Δάφνη είναι από τους θεατρικούς χώρους που ενισχύουν την αποκέντρωση της θεατρικής τέχνης και επιπροσθέτως δίνει βήμα σε νέες ομάδες για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους.

    Μία από αυτές, η ομάδα "ΑΥΤΗ κ’ ΑΥΤΟΙ", αποτελείται από τους Ελένη Αληφραγκή, Σπύρο Αναστασίνη και Αντρέα Ψύλλια, δυο ηθοποιούς και μία μουσικό και παρουσιάζουν φέτος την παράσταση "Βουρκόλακας" που βασίζεται στο θεατρικό έργο του Αργύρη Εφταλιώτη. Αρχικά η δραματουργική επεξεργασία που έχει γίνει δεν αλλοιώνει σε τίποτα το πρωτότυπο κείμενο και βοηθάει ακόμα περισσότερο την κατανόηση του από το νέο ηλικιακά κοινό.

    Οι δύο ταλαντούχοι ηθοποιοί Σπύρος Αναστασίνης, Αντρέας Ψύλλιας ερμηνεύουν εξαιρετικά όλους τους ρόλους της παράστασης με εμπνευσμένους αυτοσχεδιασμούς και σκηνοθετικά ευρήματα, δημιουργόντας τις εικόνες που έχει ανάγκη ο θεατής για να ακολουθήσει ένα μη θεατρικό κείμενο. Επίσης, έχουν εμπλουτίσει την παράσταση με αρκετά κωμικά στοιχεία τα οποία συνδυάζονται αρμονικά με το δραματικό στοιχείο του έργου.

    Οι φωτισμοί του Γιάννη Καραλιά ακολουθούν αρμονικά τη ροή του κειμένου.

    Η μουσικός Ελένη Αληφραγκή επίσης έχει μια αξιόλογη παρουσία καθ όλη τη διάρκεια της παράστασης ερμηνεύοντας αλλά και συνθέτοντας τη μουσική για τα τραγούδια που ακούγονται.

    Συμπερασματικά πρόκειται για μια φρέσκια θεατρική απόδοση του γνωστού λογοτεχνικού κειμένου, το οποίο επιβίωσε στο πέρασμα του χρόνου, από μια νέα και ταλαντούχα θεατρική ομάδα η οποία δεν φοβήθηκε να έρθει αντιμέτωπη με ένα δύσκολο εγχείρημα και το αποτέλεσμα που συνοδεύεται από το χειροκρότημα του κοινού, τη δικαιώνει απόλυτα.