Αρχική Κριτικές Κριτική για την παράσταση "Αγάπη (ή Φαντάσματα ενός Μη Τόπου)"

Κριτική για την παράσταση "Αγάπη (ή Φαντάσματα ενός Μη Τόπου)"

436

Από τη θεατρολόγο Μαρία Μαρή

Το καλλιτεχνικό εγχείρημα της ομάδας Blow- Up, με τίτλο Αγάπη (ή Φαντάσματα ενός Μη Τόπου) έκανε πρεμιέρα την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2019  κερδίζοντας τις καρδιές των θεατών που βρέθηκαν στο Ξενοδοχείο Μπάγκειον.

Πρόκειται για μια διαδραστική παράσταση και εικαστική έκθεση συγχρόνως, που αναπτύσσεται στον ιστορικό αυτόν χώρο της Πλατείας Ομονοίας.

Οι συντελεστές αυτού του πρωτότυπου εγχειρήματος στο ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό περιβάλλον ενός μνημειακού κτηρίου με τις διαφορετικές χρήσεις, επιχειρούν να αναπλάσουν το χρόνο, να ανακινήσουν μνήμες, να αναβιώσουν τις αγάπες και τις φωνές, τους ανεκπλήρωτες έρωτες, την καταπιεσμένη αγάπη και τον φιμωμένο πόθο, μέσα από φαντάσματα δοσμένα με ποιητικότητα, με υπέροχη κίνηση και όμορφα κοστούμια, ώστε να είναι τόσο οικεία στον θεατή και τόσο άμεσα και φιλικά για να προβληματίσουν και να συγκινήσουν.  Σώματα κρέμονται από την μεγάλη σκάλα, φωνές εκλιπαρούν την αγάπη ζητιανεύοντας ψήγματά της, μια τρυφερή ματιά, ένα ανάερο άγγιγμα.

Η Αγάπη (ή Φαντάσματα ενός Μη Τόπου) στο Μπάγκειον της Πλατείας Ομονοίας, σε ένα περιβάλλον με πολλές στρώσεις χρόνου στοιβαγμένες, με πολύ πόνο και δυστυχία περικυκλωμένη, αλλά και με μεγάλη ανάγκη για αγάπη διαχρονικά.

Η παράσταση αντλεί υλικό από κλασικά και σύγχρονα κείμενα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και φιλοσοφίας όπως: Μπερνάρ Μαρί Κολτές, Τζόρτζιο Αγκάμπεν, Αντόνιο Νέγκρι, Ίταλο Καλβίνο, Πολ Ρικέρ, Χάνα Άρεντ, Τζελαλεντίν Ρουμί, Σάρα Κέην, Χ. Λ. Μπόρχες, Απόστολος Παύλος, Άσμα Ασμάτων, Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Νίκου Γ. Πεντζίκη, Κώστα Κωστάκου, Σάββα Μιχαήλ, Σταύρου Ζουμπουλάκη, Ιωάννη Χρυσοστόμου, Μαρίνας Τσβετάγιεβα, Χέρμαν Μελβίλ, όπως και από προσωπικές αφηγήσεις. Το θέατρο αντιμετωπίζεται σαν ζωντανό υλικό, όπως και οι άνθρωποι που το ερμηνεύουν και το απολαμβάνουν. Ο στόχος είναι τόσο η αφύπνιση όλων των αισθήσεων όσο και η διέγερση της μνήμης και της συνείδησης.

Τι σημαίνει αγαπώ; Πως ενεργεί ένας που αγαπά; Πόσο πράγματι μπορεί να αγαπήσει ένας άνθρωπος; Πόσα μπορεί να υπερβεί για το αγαπημένο πρόσωπο;

Ηθοποιοί, χορευτές – περφόρμερ, εικαστικοί, μουσικοί, συγγραφείς συνεργάζονται για αυτό το πληθωρικό θέαμα άρτια σκηνοθετημένο από την Ελένη Καλαρά, με τον άριστο φωτισμό του Χάρη Δάλλα.

Το αποτέλεσμα εμπνευσμένο από τον κόσμο των παραμυθιών, ή από ταινία του Τιμ Μπάρτον, ευαισθητοποιεί, συγκινεί και αφήνει μια γλυκόπικρη, μελαγχολική  αίσθηση.

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αισθητικά εγχείρημα με ερμηνευτές τους Ηλία Βογιατζηδάκη, Αλεξάνδρα Χασάνη, Μυρτώ Δελημιχάλη, Ελένη Καλαρά, Ορφέας Γεωργίου, Βαγγέλη Παπαδάκη, Ευαγγελή Φίλη, Χάρη Φραγκούλη και Αναστασία Κατσιναβάκη να κινούνται μέσα στους διαδρόμους του Ξενοδοχείου Μπάγκειον κάνοντας το θεατή να νομίζει ότι ακούει φωνές που έχουν στοιχειώσει τους τοίχους, ή απόκοσμες υπάρξεις να ίπτανται σχεδόν εκτός κτιρίου αναζητώντας απελπισμένα να αγαπηθούν.

Οι εικαστικοί  Μαργαρίτα Αθανασίου, Αντώνης Αντωνίου, Μανώλης Δασκαλάκης-Λεμός, Γιάννης Ισιδώρου, Αλεξία Καραβέλα, Χριστίνα Κατσάρη, Καρολίνα Κρασούλη,  Άννα Λάσκαρη, Κυριακή Μαυρογεώργη, Βασίλης Παπαγεωργίου πλαισιώνουν το χώρο με αντικείμενα, συνθέσεις, γλυπτά, φωτογραφίες, πίνακες, και δίνουν εντελώς αυτή την αίσθηση του στοιχειωμένου που ζητά όσα του οφείλει η ζωή.

Μια παράσταση πολύ διαφορετική, βασισμένη στο devised theater, ένα πείραμα ώστε να διερευνηθεί αν η αγάπη υφίσταται, αν πραγματικά μπορούμε να τη διακρίνουμε δίπλα μας, μαζί με όλες τις άλλες ανάγκες.

Πληροφορίες για την παράσταση: Εδώ