660

Αντιγόνη, μία Ύβρις.

Αρχείο Παίχτηκε από 04/11/2018 έως 17/12/2018
στο Booze Cooperativa
Διάρκεια: 75'
Μετάφραση: Βίκυ Μαστρογιάννη-Ομάδα7
Διασκευή: Βίκυ Μαστρογιάννη-Ομάδα7
Σκηνοθέτης: Βίκυ Μαστρογιάννη
Σκηνογραφία: Δάφνη Αηδόνη
Κοστούμια: Δάφνη Αηδόνη
Φωτισμοί: Γιώργος Ζαφειρίου
Μουσική: Μάριος Τσάγκαρης(σύνθεση)
Μουσική σύνθεση: Μάριος Τσάγκαρης(σύνθεση)
Ερμηνεύουν: Μαίρη Λούση, Βίκυ Μαστρογιάννη, Δανάη Σπηλιώτη

Χορός:         Ανδρονίκη Αβδελιώτη, Δάφνη Αηδόνη, Γιώργος Ανδράκης, Μυρσίνη Γεωργάκη,  Ευδοκία Δεληπέτρου, Γιώργος Ζαφειρίου, Αλκιβιάδης Ζούπας, Σοφία Λιάκου, Βαγγέλης Παπαδάκης, Μάνος Παπαδάς, Βασιλική Σκευοφύλαξ, Θοδωρής Σκυφτούλης, Γιάννης Τζέμης, Μάριος Τσάγκαρης, Ραφαήλ-Ανάργυρος Τσάντες.

Περιγραφή

 Από τις 4 Νοεμβρίου και κάθε Κυριακή στις 20.00 και Δευτέρα στις 21:00 η Ομάδα7 παρουσιάζει στον πολυχώρο Booze Cooperativa την παράσταση «ΑΝΤΙΓΟΝΗ, μία Ύβρις». Ένα ταξίδι που ενώνει το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Πώς θα δρούσαν οι ήρωες της «Αντιγόνης» αν έρχονταν στο σήμερα και έβλεπαν ειδήσεις; Τι θα μας έλεγαν και τι θα θέλαμε εμείς να μάθουμε από αυτούς; Εξουσία, φόβος, υποταγή, ελευθερία, αγάπη, φρόνηση, αντίσταση, ύβρις, θάνατος. Τότε, Τώρα και Μετά.

Περισσότερα

«Ακόμα και όταν πιστεύετε ότι η δράση σας και η απόφασή σας βασίζονται στα καλύτερα κίνητρα του κόσμου, είναι πιθανό να παίρνετε τερατώδεις αποφάσεις ή αποφάσεις τα αποτελέσματα των οποίων θα είναι τερατώδη».

Κορνήλιος Καστοριάδης, Η Ελληνική Ιδιαιτερότητα

Στο  κέντρο μίας σκηνικής εγκατάστασης με έντονη την παρουσία οπτικοακουστικών μέσων, τρεις γυναίκες ερμηνεύτριες μοιράζονται όλους τους ρόλους, παρεμβάλουν τις προσωπικές τους απόψεις και εμπειρίες και επεμβαίνουν στη σκηνική δράση. Σ’ αυτόν τον κλειστό κύκλο ενός σάπιου οικονομικού κέντρου εξουσίας τα δεκαπέντε πρόσωπα του χορού μπορούν να φτάσουν μόνο διαμεσολαβημένα, μέσα από μια οθόνη, για να διαπραγματευτούν, να διεκδικήσουν ή να αρνηθούν τη δική τους ατομική ευθύνη.

Με όχημα τη σοφόκλεια τραγωδία, τις σκέψεις του Κορνήλιου Καστοριάδη και υλικά του θεάτρου της επινόησης, η Ομάδα7, ξαναδιαβάζει ένα κλασσικό έργο.  Συνδιαλέγεται με την διαχρονική τραγικότητα αυτού του «δεινότερου» απ’ όλα τα πλάσματα, του Ανθρώπου και  θέτει ερωτήματα: Είναι ηθικό χρέος του ανθρώπου να αντιστέκεται στην Ύβρη της  εξουσίας; Η αντίσταση μπορεί να γίνει ύβρις; Μπορούμε να αντισταθούμε σ’ αυτό; Είμαστε σε θέση να ακούσουμε πραγματικά την διαφορετική γνώμη, τον διαφορετικό άνθρωπο; Τι υπάρχει πριν τις αμετάκλητες αποφάσεις; Έχουμε δίκιο μόνο εμείς;

«…η Αντιγόνη του Σοφοκλή είναι μια κορυφή της δημοκρατικής πολιτικής σκέψης και στάσης, που αποκλείει και καταδικάζει το μόνος φρονείν, το οποίο αναγνωρίζει την έμφυτη ύβρη των ανθρώπων, και απαντά σε τούτη με τη φρόνηση» Κ. Καστοριάδης

 

Λίγα λόγια για την Ομάδα7

Η Ομάδα7 αποτελεί μια καλλιτεχνική ένωση  που σχηματίστηκε το 2003. Δεν διαθέτει θεατρική στέγη και δεν έχει επιχορηγηθεί ποτέ από το Υπουργείο Πολιτισμού ή άλλο δημόσιο φορέα. Έχει στόχο, την διερεύνηση  των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων  της χώρας σ’ ένα διάλογο με τις φόρμες και τις μεθόδους του μεταμοντέρνου θεάτρου.

Η δουλειά της ομάδας βασίζεται στην έρευνα και τον πειραματισμό, με άξονες:

-Την  χρήση και διερεύνηση του δημοσίου και ιδιωτικού χώρου (από τις site specific installations στις γειτονιές της Κυψέλης ως την Cairo Opera House, από το αίθριο του Μουσείου Μπενάκη, στην περιήγηση στον Ελαιώνα και το Site-specific στο Βυρσοδεψείο, από την πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα μέχρι την αυλή του Palace Colloredo στην  Πράγα).

-Την αξιοποίηση οπτικοακουστικού υλικού κάθε μορφής («Yapi, A very nice place, Project 2013-2014»,«Ενώ το πλοίο ταξιδεύει», «Chronοs/Topos»).

-Την επεξεργασία κειμένων ως μέρος ενός διαλόγου με τη σύγχρονη δραματουργία, από επινοημένα κείμενα μέχρι την διασκευή και σύνθεση υπαρχόντων, («Από την αρχή» , «Οίκοι Ανοχής» κ.α).

Δραματουργία/Επιμέλεια κειμένου: Ευδοκία Δεληπέτρου
Βοηθοί Σκηνοθέτη:  Γιάννης Τζέμης, Γιώργος Ανδράκης ,Νάντια Σιώκου.
Φωτογραφία/Video: Γιώργος Ζαφειρίου

Φωτογραφίες

7 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Διαβάζοντας τις κριτικές αλλά κι από τον τίτλο είχα υψηλές προσδοκίες ως προς τις έννοιες του τραγικού, ωστόσο η αλήθεια είναι ότι απογοητεύτηκα οικτρά. Δεν είναι ο τίτλος που θα έπρεπε να αναβαθμίσει την παράσταση αλλά η παράσταση αυτή καθ' αυτή να ξεπεράσει τις προσδοκίες του τίτλου. Πρόκειται για μια φτηνή κι επιπόλαιη προσέγγιση. Επειδή έχω παρακολουθήσει πολλές παραστάσεις, αυτό που έχω να πω είναι ότι με τα συνεχή χτυπήματα στον τοίχο ή στο πάτωμα δε μεταδίδεις το πάθος που θέλεις να μεταδώσεις στον θεατή, διότι αφενός είναι πράγματα τα οποία μπορεί να τα κάνει οποιοσδήποτε μη επαγγελματίας ηθοποιός κι αφετέρου δημιουργούν ένα οριακά γελοίο αποτέλεσμα στα όρια μιας παιδικής παράστασης. Χωρίς να είμαι ειδικός, νομίζω ότι χρειάζεται κάτι περισσότερο που θα το συνόψιζα στην έκφραση "θεατρική τέχνη/ταλέντο" το οποίο δεν το είδα. Μόνο ο ηθοποιός στον ρόλο της εξουσίας (Κρέοντας) είχε κάτι πραγματικά απίστευτες εκφράσεις προσώπου. Η πρώτη σκηνή επίσης μου άρεσε. Κατά τα άλλα δεν έσωσαν την κατάσταση ούτε οι υπερβολικά αργόσυρτες παύσεις ούτε οι συνεχείς μεταμορφώσεις (οι οποίες μάλιστα με μπερδέψαν) κι ανεβοκατεβάσματα από το τραπέζι στο πάτωμα. Να διευκρινίσω ότι δεν είμαι γενικά το στυλ της αυστηρής στις κριτικές θεατρικών παραστάσεων. Όλα τα παραπάνω τα λέω καλοπροαίρετα και με στόχο τη βελτίωση των εμπλεκομένων, εφόσον υπάρχει το αντίστοιχο ενδιαφέρον και διάθεση για εξέλιξη. Ευχαριστώ πάντως τη Θεατρομανία για την πρόσκληση.

  2. Η ιστορία της Αντιγόνης του Σοφοκλή σε παρουσίαση και εκτέλεση με σύγχρονα μέσα και πρωτότυπα σκηνοθετικά ευρήματα. Ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα και κατά την γνώμη μου επιτυχημένο - σίγουρα δεν απευθύνεται σε όλους, δεν είναι όμως όσο "δύσκολο" και "βαρύ" μπορεί να ακούγεται ώστε να αποτρέψει κάποιον από το να το παρακολουθήσει.