1331

Reigen - Δέκα διάλογοι για το Σεξ

από 16/10 έως 12/01
Συγγραφέας: Άρτουρ Σνίτσλερ
Σκηνοθέτης: Αλίκη Δανέζη Knutsen
Σκηνογραφία: Πάρις Μέξης
Κοστούμια: Πάρις Μέξης
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Μουσική: Blaine Reininger
Μουσική σύνθεση: Blaine Reininger
Κίνηση: Θανάσης Ακοκαλίδης
Ερμηνεύουν: Θεοδώρα Τζήμου, Γιώργος Χρανιώτης

Περιγραφή

Η Stefi & Lynx Productions παρουσιάζει στο «θησείον-ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ» σε σκηνοθεσία και μετάφραση της Αλίκης Δανέζη Knutsen, το πολυσυζητημένο έργο του Αυστριακού Άρτουρ Σνίτσλερ «Reigen-Δέκα διάλογοι για το Σεξ», που έγινε γνωστό στην Ελλάδα με τον τίτλο «Το Γαϊτανάκι του Έρωτα». Η πρεμιέρα είναι προγραμματισμένη για τις 16 Οκτωβρίου.

Περισσότερα

Ένα έργο για το σεξ και τις ανθρώπινες και κοινωνικές σχέσεις που αλλάζουν μορφή, μέσα από τις ιστορίες δέκα ζευγαριών. Όλους τους ρόλους υποδύονται η Θεοδώρα Τζήμου και ο Γιώργος Χρανιώτης, μέσα από ένα παιχνίδι μεταμορφώσεων και συνεχών εναλλαγών.

Μια περίτεχνη σκυταλοδρομία ερωτικών συνευρέσεων, όπου οι ήρωες κινούνται πέραν της κοινωνικής τους θέσης και της οικονομικής και οικογενειακής τους κατάστασης,  δημιουργώντας ένα κύκλο διαδοχικών ιστοριών, που σκιαγραφούν το πορτρέτο μιας ολόκληρης κοινωνίας.

To έργο γράφτηκε το 1897, εκδόθηκε το 1903 και στη συνέχεια απαγορεύτηκε ως προκλητικό και αιρετικό. Χρειάστηκε να περάσουν 20 χρόνια για να ανέβει για πρώτη φορά στη σκηνή.

Ακόμα και ο Φρόιντ παραδέχθηκε πως ο Σνίτσλερ, «καίτοι δεν διέθετε τα επιστημονικά εργαλεία, έψαυσε τα μύχια της σεξουαλικότητας».

Σε έργα του Άρτουρ Σνίτσλερ βασίστηκε το σενάριο σημαντικών ταινιών όπως το «Eyes Wide Shut» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, «360» του Φερνάρντο Μεϊρέγιες κ.α.

Την πρωτότυπη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Blaine Reininger (Tuxedomoon).

 

Σημείωμα Αλίκης Δανέζη Κnutsen

 Το σεξ δεν έχει κάποιο βαθύτερο νόημα.

Όλοι θα θέλαμε να είχε. (Δρ. Μάρτιν Κλάιν, «The meaning of sex»)

Γραμμένο στη Βιέννη του 1900, το «Reigen» είναι ένα έργο για το σεξ. Ένα έργο για το σεξ  που, παράλληλα, φωτίζει τις πολλαπλές πτυχές της ανθρώπινης φύσης. Πολλά έργα αφορούν στο σεξ, όμως λίγα έχουν το σεξ στο επίκεντρο της πλοκής τους. Σαν ένας Άντρας και μια Γυναίκα να βρίσκονται σε ένα ερωτικό παιχνίδι ρόλων, να αποκαλύπτουν και δοκιμάζουν τις πολλαπλές τους «όψεις» σε διαφόρους συνδυασμούς μεταξύ τους, να προβληματίζονται για τις έννοιες της ζωής, της αγάπης και της ευτυχίας. Ο νάρκισσος, η γυναίκα αντικείμενο, η άπιστη σύζυγος, ο αποστασιοποιημένος διανοούμενος, η πόρνη, ο ορμητικός νεαρός και αρκετοί άλλοι χαρακτήρες, στροβιλίζονται σε ένα χορό  ερωτικής επιθυμίας και στη συνέχεια, παγιδευμένοι από τις κοινωνικές και ηθικές επιταγές, ψάχνουν απεγνωσμένα να δώσουν νόημα σε αυτό που έχει συμβεί, ζητώντας όρκους αγάπης και αφοσίωσης. Εκπληκτικό στοιχειό,  για ένα έργο γραμμένο στη Βιέννη στις αρχές του 20ου αιώνα, ότι οι χαρακτήρες, συχνά βγαίνουν έξω από τα στερεότυπα συμπεριφοράς και προσδίδουν στο έργο τον ανατρεπτικό και συχνά κωμικό χαρακτήρα του, ενώ παράλληλα εξερευνούν, με ένα βαθιά ψυχολογικό τρόπο, την πολυπλοκότητα των σχέσεων και της ίδιας της ύπαρξης τους.

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Παπαναστασάτου
Κατασκευή κοστουμιών: Μαρία Σιαφάκα
Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Γεωργοπούλου
Επικοινωνία: Ανζελίκα Καψαμπέλη
Παραγωγή: Stefi Productions-Γιάννης Μ. Κώστας

Φωτογραφίες

Πότε & Πού

Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες

από 16/10 έως 12/01
Τουρναβίτου 7, Θησείο
Τηλ: 210 3255444 Email: [email protected]

Εισιτήρια: Γενική είσοδος 10 ευρώ, για τα πρώτα 500 εισιτήρια

            Κανονικές τιμές
Τετάρτη, Πέμπτη, Σάββατο και Κυριακή
Κανονικό: 15 ευρώ, Φοιτητικό: 12 ευρώ, ΟΑΕΔ, ΑΜΕΑ: 10 ευρώ

Παρασκευή
Γενική είσοδος 12 ευρώ
Πληροφορίες: 210 3255444
Προπώληση: Γενική είσοδος 10 ευρώ, για τα πρώτα 500 εισιτήρια

Α. Θέατρο
Τηλεφωνικές κρατήσεις: 210 - 3255444 (Δευτέρα - Παρασκευή 10:00 - 17:00)
Στο ταμείο του θεάτρου 18:00 - 21:00
(ανοικτό ΜΟΝΟ τις ημέρες των παραστάσεων)

Β. Ticket Services
https://www.ticketservices.gr/event/reigen-deka-dialogoi-gia-to-sex-theatro-thiseion
τηλεφωνικά: 210-7234567
εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39 - Στοά Πεσμαζόγλου

Γ. Public
tickets.public.gr/event
από όλα τα καταστήματα PUBLIC

Ημέρες & Ώρες
Δ
Τ
Τ 21:15
Π 21:15
Π 19:00
Σ 21:15
Κ 21:15

16 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ευχαριστώ θεατρομανία για τις προσκλήσεις. Η ερμηνεία των ηθοποιών ήταν πολύ καλή, αντίθετα το σενάριο και οι διάλογοι ήταν κατώτεροι των προσδοκιών μου. Μπορεί να οφείλεται στο ότι οι διάλογοι γίνονται σε κοινωνία προηγούμενων αιώνων που δεν έχει και πολύ σχέση με την σύγχρονη.

  2. Υπέροχη παράσταση !!ευχαριστώ πολύ Θεατρομάνια!! καταπληκτική κίνηση κ απόδοση κ από τους δυο ηθοποιούς όπως κ η μουσική!! ! το είχα δει κ παλιά στην πρωτότυπη του συγγραφή με τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο Μπράβο σε όλους τους συντελεστές!!!

  3. Ανάλαφρη παράσταση με πολύ καλές ερμηνείες. Εξαιρετική αφαιρετική σκηνοθεσία, που δίνει χώρο στις ερμηνείες δύο πολύ ικανών ηθοποιών,''ιδιαίτερα''κοστούμια κ ωραία μουσική.
    Έργο γραμμένο στις αρχές του 20ου αιώνα (1900) που ενώ ανήκει σε μια άλλη εποχή μπορεί να μιλάει για το σήμερα με τόσο απλό τρόπο, όπου οι χαρακτήρες του έργου,δημιουργούν ένα κύκλο διαδοχικών ιστοριών ερωτικής επιθυμίας . Παγιδευμένοι από τις κοινωνικές και ηθικές επιταγές,συχνά βγαίνουν έξω από τα στερεότυπα συμπεριφοράς και προσδίδουν στο έργο τον ανατρεπτικό και κωμικό χαρακτήρα , ενώ παράλληλα εξερευνούν,την πολυπλοκότητα των σχέσεων και σκιαγραφούν το πορτρέτο μιας ολόκληρης κοινωνίας.

  4. Παρακολούθησα την παράσταση μετά από πρόσκληση του theatromania.gr την Πέμπτη 24/10.
    Το Reigen όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά ή La Ronde όπως επικράτησε στα γαλλικά, μάλλον ως γαϊτανάκι (του έρωτα) θα το μεταφράζαμε ελληνικά. Πολύ πέραση εσχάτως ο Σνίτσλερ με συνεχή ανεβάσματα έργων του, ενώ αν συνυπολογίσω και τα αντίστοιχα του Βέντεκιντ φαίνεται ότι μετά τον περσινό βομβαρδισμό με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης το ελληνικό θέατρο φέτος στοχεύει φέτος στην πρώιμη σεξουαλική απελευθέρωση των αστικών ηθών των γερμανόφωνων χωρών στα τέλη του 19ου-αρχές 20ου αιώνα.

    Παρακολουθώντας το έργο το κύριο ερώτημά μου είναι το κατά πόσον ανταποκρίνονται οι τότε αστικές ανησυχίες στη σημερινή κοινωνία που δεν εμφορείται πια από τις τυπικές αστικές επιδιώξεις παρά μόνο από την εμμονή για το χρήμα ανεξαρτήτως της προέλευσης αυτού. Εξού και οι τότε διαχωρισμοί των πάσης φύσεως εξουσιαστικών σχέσεων (κύριος-υπηρέτρια-κόμης-πόρνη) δεν έχουν αντίστοιχη βαρύτητα στον πολτό του σημερινού πολυπολιτισμικού mix and match. Δηλαδή στο σήμερα είναι πολύ ξεπερασμένο να προσπαθεί να αναδειχτεί μέσω ενός θεατρικού έργου ότι οι άνθρωποι κοιμούνται με περισσότερους από έναν ανθρώπους. Πόσο μάλλον όταν η πάλαι ποτέ αστική αξία της μονιμότητας των σχέσεων και της αρμονικής συμβίωσης έχει καταρρεύσει ακόμα και σαν ιδέα. Θα το θεωρούσα πιο βατό να δουλευτεί με τους όρους του θεάματος σε μεγάλη σκηνή με χορευτικά ή και επεμβάσεις στο κείμενο προσαρμόζοντάς το στα σημερινά δεδομένα όπου οι σεξουαλικές διαφοροποιήσεις έχουν εξελιχθεί έτη φωτός από την εποχή της συγγραφής του έργου. Άλλωστε όποτε επανακάμπτει στο εξωτερικό το έργο αυτό συμβαίνει με πειραγμένες εκδοχές ώστε να προσελκύσει το ενδιαφέρον. Με σοκάρει που το γράφω αυτό, εγώ που είμαι ο κατεξοχήν υπέρμαχος των κλασσικών ανεβασμάτων αλλά σε όλη τη διάρκεια της παράστασης αυτό με κατέτρυχε.

    Κατά τα άλλα η Τζήμου (που την εκτιμώ πολύ από τη Σαλώμη του Γλυνάτση) μου φάνηκε ότι μανιέριζε. Ειδικά στο πρώτο σκετς ήταν σαν να ξεπατίκωνε τον χαρακτήρα που ενσάρκωνε πέρσι στο Λα Πουπέ, ίδιο ηχόχρωμα, ίδιες γκριμάτσες. Θα περίμενα να κυμανθεί περισσότερο ανάλογα με το αρχέτυπο κάθε ρόλου και να είναι πιο διακριτή η εναλλαγή. Ο Χρανιώτης τίμιος σε κάθε σκετς μπόρεσε να μεταδώσει είτε την αρρενωπότητα, είτε την αφέλεια, είτε τον δεσποτισμό κάθε χαρακτήρα. Η σκηνοθεσία μου φάνηκε κάπως επίπεδη και διεκπεραιωτική χωρίς φαντασία πέρα από το προφανές ημίφως, δεν απέδωσε ούτε τη σαγήνη του απαγορευμένου όπως θα επιθυμούσε ο Σνίτσλερ, ούτε την αμαρτία που συνείρει η αποκάλυψη ενός οικογενειακού μυστικού. Τα κουστούμια επίσης ήταν λίγα και ανέμπνευστα συγκριτικά με την τελευταία παραγωγή της σκηνοθέτιδος που είχα παρακολουθήσει με τον Καλιγούλα. Τουλάχιστον τότε η πρόκληση είχε συμπλεύσει με το αισθητικό αποτέλεσμα και ήταν σαφώς επιτυχημένη.

    Εξαιρετική η μουσική πάντως, άψογα ταιριαστή με το κείμενο και την εποχή. Αν και για το τελευταίο ομολογώ τον εκ των προτέρων θαυμασμό μου για τον Blaine Reininger και από την προαναφερθείσα σκηνοθετική δουλεία.

    Καλή θεατρική σεζόν να έχουμε! Ευχαριστώ Θεατρομάνια!