227

Graffito, όπως άγριο

Αρχείο Παίχτηκε από 08/03/2016 έως 26/04/2016
στο Cartel
Συγγραφέας: Παύλος Μάτεσις
Σκηνοθέτης: Κατερίνα Παπαναστασάτου
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Δημητρόπουλος, Αθηνά Κουτσιανούλη, Νατάσα Παπαδάκη, Μάρω Ρίζου, Τάσος Σωτηράκης, Δημήτρης Τσολάκης, Ερρίκος Λίτσης

Περιγραφή

Η παράσταση «Graffito, όπως άγριο» είναι βασισμένη σε θεατρικά έργα του Παύλου Μάτεσι, και σκηνοθεσία Κατερίνας Παπαναστασάτου.

Περισσότερα

Σύνθεση θεατρικών έργων του Παύλου Μάτεσι

«Στις 18 Δεκεμβρίου μηνός, ημέρα που χιόνιζε απαλά σε όλο το Έθνος και έκανε άγριο κρύο, εκδηλώθηκε στην κρατική Βουλή του Έθνους μία θανατηφόρος μεταδοτική αστική ασθένεια και πέθαναν διαδοχικά όλοι οι κάτοικοι της Βουλής σε ημέρα απαρτίας. Υπουργοί, κυβερνήτες, βουλευτές, σερβιτόροι, καθαρίστριες της Εθνικής Τουαλέτας, οι λοιποί υπάλληλοι, καθώς και οι τριακόσιοι φρουροί των τριακοσίων πατέρων του Έθνους. Ο θάνατος ολοκληρώθηκε σε τρεις ή τέσσερις μέρες. Πέθαιναν ανεξαρτήτως ιδεολογίας και φρονημάτων, και άλλων παρατάξεων εθνοπατέρες και εθνομητέρες - της μίας μάλιστα της είχε πέσει η περούκα στο μούτρο. Για τη διασφάλιση του Έθνους, την εξουσία έλαβαν η σέχτα των Μαυροφορεμένων σε συνεργασία με την αυτοκέφαλη Εκκλησία και την Τηλεόραση».

Η ολοκληρωτική αποδόμηση μιας τυπικά δημοκρατικής κοινωνίας λόγω αιφνίδιας θανατηφόρας ασθένειας στη Βουλή αποτελεί ιδανική ευκαιρία για να καταλάβουν την εξουσία πραξικοπηματικά η σέχτα των Μαυροφορεμένων σε συνεργασία με την Αυτοκέφαλη εκκλησία και την Τηλεόραση, που αρθρώνει το λόγο των εξουσιαστών. Τη νέα τάξη πραγμάτων βλέπουμε μέσα από τις ζωές τεσσάρων σοφά επιλεγμένων χαρακτήρων δοσμένων με το μοναδικό χιούμορ του Μάτεσι.

Μαζί με την κατάρρευση της άλλοτε δημοκρατικά φερόμενης κοινωνίας καταρρέει και ολόκληρο το σύστημα σχέσεων και αξιών των ανθρώπων. Ο έρωτας δεν χωράει πουθενά, το μητρικό και το πατρικό πρότυπο είναι πιο απειλητικά από ποτέ. Τα παιδιά δεν αποτελούν ελπίδα, αλλά πιθανούς καταδότες. Υπάρχουν μόνο εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι. Η ελευθερία και η αυτοδιαχείριση μετρούν τις τελευταίες τους ανάσες. Κάθε νέο μέτρο, που επιβάλλει η Τηλεόραση και οι πολίτες δέχονται μοιρολατρικά είναι απλά ένα σκαλοπάτι για να πάνε στο επόμενο, ακόμα πιο σκληρό μέτρο, κι ύστερα στο επόμενο, μέχρι που η μόνη ελευθερία που τους εκχωρείται είναι να στέκονται ακίνητοι, φιμωμένοι, παίρνοντας το πολύ δυο ανάσες το λεπτό…

Συγγραφέας: Παύλος Μάτεσις
Σύνθεση κειμένου- Σκηνοθεσία: Κατερίνα Παπαναστασάτου
Κίνηση: Μαρίζα Τσίγκα
Σκηνικά - Κοστούμια: Ζωή Αρβανίτη
Μουσική: Σταύρος Διαμαντόπουλος
Σχεδιασμός ήχων - Μουσική διδασκαλία: Τάσος Σωτηράκης
Φωτισμοί/Φωτογραφίες: Γιώργος Αγιαννίτης
Βοηθός ενδυματολόγου: Έλενα Στρατηγοπούλου
Γραφιστικά: Αριάδνη Μιχαηλάρη

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ...ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΑΤΕΣΙ ΠΑΝΤΑ ΣΟΥΡΡΕΑΛ,ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ...Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕ ΑΛΛΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΗΤΑΝ ΦΙΛΟΤΙΜΗ ΚΑΙ ΠΕΙΣΤΙΚΟΤΑΤΗ..ΕΥΧΑΡΙΣΡΩ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!!!