195

Η Δράκαινα

Αρχείο Παίχτηκε από 13/07/2019 έως 14/07/2019
στο Εργοτάξιον
Διάρκεια: 80'
Συγγραφέας: Δημήτρης Μπόγρης
Σκηνοθέτης: Τάσος Σταθάς
Σκηνογραφία: Έμμυ Καγιά
Κοστούμια: Έμμυ Καγιά
Φωτισμοί: Τάσος Σταθάς
Ερμηνεύουν:

Διανομή
Δράκαινα: Ελένη Ληξουργιώτη
Γιάννης: Δημήτρης Βουλγαρίδης
Κώστας: Νίκος Σταθας
Ανθούλα: Σωτηρία Μιχα
Καρύνης: Τάσος Σταθας
Κατίγκω: Εμμυ Καγιά

Περιγραφή

Το 1927 ο Δημήτρης Μπόγρης γράφει ένα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής θεατρικής δραματουργίας... Η «Δράκαινα» αποτελεί μια συγκλονιστική καταγραφή του πολύπαθου ελληνικού σπιτικού που όλο και «μικραίνει» κάνοντας τα μέλη της οικογένειας να εγκλωβίζονται μέσα του

Περισσότερα

Από το Θεατρικό Εργαστήρι Διστόμου «ΘΕΑΤΡΟΦΡΕΝΕΙΑ».

Για δύο μόνο παραστάσεις!

Η πόρτα του παλιού σπιτιού έκλεισε βιαστικά...Όπως κάθε μέρα τέτοια ώρα... Λίγες κουβέντες πια... Οι γειτόνοι άλλωστε το έχουν συνηθίσει... Χρόνια τώρα... Η βαριά πόρτα που πάντα έκλεινε πίσω της αυτόν τον πνιχτό πόνο που φέρνει η αγανάκτηση των τόσων χρόνων μιας άρρωστης κατάστασης. Οι φωνές εναλλάσσονται...η ένταση αυξομειώνεται...το κλάμα διαδέχεται τη φωνή της λογικής. Στο τέλος μια φωνή μόνο επικρατεί... Μια κοφτή...απότομη... Η φωνή Εκείνης... Η Μάνα... Η Δράκαινα... Αντιμέτωπη με όλα... Με το παρελθόν... Τα μυστικά που μόνο εκείνη γνωρίζει... Τα μυστικά που έκαναν το σπίτι αυτό να σκοτεινιάσει... Η ώρα όμως έφτασε... Η στιγμή της μοιρασιάς... Οι δυο γιοί της θέλουν να «πάρουν αυτό που τους ανήκει» και να πάρει ο καθένας τον δρόμο του... Όλοι έχουν δίκιο... Όλοι έχουν άδικο... Η στιγμή φτάνει... Η σύγκρουση θα είναι σφοδρή! Το κρίμα στο λαιμό τους... Το κρίμα στο λαιμό της... Η Μάνα... Η Δράκαινα....

Το 1927 ο Δημήτρης Μπόγρης γράφει ένα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής θεατρικής δραματουργίας... Η «Δράκαινα» αποτελεί μια συγκλονιστική καταγραφή του πολύπαθου ελληνικού σπιτικού που όλο και «μικραίνει» κάνοντας τα μέλη της οικογένειας να εγκλωβίζονται μέσα του... Τα μυστικά του παρελθόντος μένουν κρυμμένα για χρόνια, δίνοντας στους τοίχους του σπιτιού την ωχρότητα που έχουν τα μονίμως μελαγχολικά πρόσωπα που περιδιαβαίνουν στους διαδρόμους του παλιού αρχοντικού. Οποιαδήποτε θετικη εξέλιξη, οποιοδήποτε χαμόγελο έρχεται εκεί μέσα, σβήνει άμεσως. Όλα περιστρέφονται γύρω από την ηγεμονική φυσιογνωμία μιας γυναίκας...της Μάνας... Μιας γυναίκας που κάποτε την έλεγαν Φωτεινή... Τώρα όμως... Είναι η Δρακαινα... Οι δυο γιοί της...ανήμποροι να αντιδράσουν... «Τόσα χρόνια...τα κεφάλια τους κατεβασμένα...στην ιδιοτροπία της μάνας...» Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτό. Πρέπει όλα να τελειώσουν... Απόψε.

Αφίσα-Πρόγραμμα: Παναγιώτης Χονδρός-Πενταριτσας
Φωτογραφίες: Γιάννης Λεμονής
Κονσόλα ήχου: Γιώργος Μπρούζας

Φωτογραφίες