96

Η μέση διάρκεια ζωής των πλυντηρίων

Συγγραφέας: Elise Wilk
Μετάφραση: Βαγγέλης Δουκουτσέλης
Σκηνοθέτης: Νίκος Σακαλίδης
Μουσική: Αλέξανδρος Μέντης
Μουσική σύνθεση: Αλέξανδρος Μέντης
Ερμηνεύουν: Μαίρη Ραζή , Σωτήρης Τσόγκας, Κωνσταντίνα Κουτουλάκη

Περιγραφή

Αρχές Νοεμβρίου ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου «ΠΡΟΒΑ», η σύγχρονη κωμωδία «Η Μέση Διάρκεια Ζωής των Πλυντηρίων» της νέας και πολυβραβευμένης Ρουμάνας θεατρικής συγγραφέως Ελίζε Βίλκ.

Περισσότερα

Τους βασικούς ρόλους ερμηνεύουν η Μαίρη Ραζή,ο Σωτήρης Τσόγκας και η Κωνσταντίνα Κουτουλάκη. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο Νίκος Σακαλίδης και την μετάφραση ο Βαγγέλης Δουκουτσέλης. Την πρωτότυπη μουσική συνθέτει ο Αλέξανδρος Μέντης.

«Η Μέση Διάρκεια Ζωής των Πλυντηρίων» δεν έχει ξαναπαιχτεί στην Ελλάδα. «Η Πράσινη Γάτα» είναι το πρώτο έργο της Ελίζε Βίλκ που παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης το 2018 σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου και απέσπασε θερμότατες κριτικές.

 Το Θέατρο «ΠΡΟΒΑ» διανύει τον 36ο χρόνο συνεχούς καλλιτεχνικής πορείας και έχει στο ενεργητικό του 85 παραγωγές, συμμετοχή σε 4 διεθνή Φεστιβάλ, πολλές διακρίσεις και πολλά βραβεία συνόλου και ατομικά.

Περίληψη του Έργου

Η «Μέση διάρκεια ζωής των πλυντηρίων» είναι η ιστορία μιας τριμελούς οικογένειας που ζει και εργάζεται σε μία επαρχιακή πόλη. Το «εργάζεται», βέβαια, είναι σχετικό. Ο καταθλιπτικός πατέρας ερωτοχτυπημένος με τη Μαντόνα, η μπουχτισμένη μητέρα εθισμένη στις τηλεαγορές κι η εγκλωβισμένη κόρη σε παράνομο δεσμό με τον παντρεμένο γείτονα. Καθένας κάνει τα δικά του όνειρα. Τι είναι όμως αυτό που τους αλλάζει τη ζωή;

Βοηθός Σκηνοθέτη: Φλάβιος Νεάγκου
Φωτογραφίες: Μάνος Γαρυφάλλου
Υπεύθυνη Επικοινωνίας Θεάτρου ΠΡΟΒΑ: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου

Σημείωμα του Σκηνοθέτη

Η Elize Wilk είναι θεατρική συγγραφέας, Ρουμάνα, νέα, πολυβραβευμένη. Ξεκίνησε να γράφει για το θέατρο το 2008 με μεγάλη επιτυχία και τα έργα της έκτοτε έχουν ανέβει στη Ρουμανία, στην υπόλοιπη Ευρώπη και στην Αμερική. Θεωρείται από τις πιο ενδιαφέρουσες νέα ευρωπαίες θεατρικές συγγραφείς.

Το έργο της «Η Μέση Διάρκεια Ζωής των Πλυντηρίων» (2010) έχει σαν πρώτη διευκρίνιση τη λιτή δήλωση: «Η δράση ξεκινάει στις αρχές του 2008 και ολοκληρώνεται τον Αύγουστο του 2009 σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, όπου μερικά χρόνια πριν, το κλείσιμο του ενός και μόνο εργοστασίου έστειλε χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία». Γίνεται αμέσως  σαφές ποια είναι η βασική αιτία όλων αυτών που θα παρακολουθήσουμε στη διάρκεια του, άλλωστε το κλείσιμο του εργοστασίου θα υπενθυμίζεται συνεχώς κατά την εξέλιξη της δράσης. Έχουμε να κάνουμε λοιπόν, με ένα έργο κοινωνικού προβληματισμού. Αλλά η συγγραφέας αποφεύγει την παγίδα της σοβαροφάνειας και της πολιτικής μπροσούρας κι επιλέγει έναν πιο επικίνδυνο δρόμο: αυτόν της σάτιρας, της υπερβολής, της κωμωδίας, παντρεύοντας στοιχεία επιφανειακά αταίριαστα: νατουραλιστικές νύξεις και σουρεαλιστικές εκρήξεις, στιγμές αυθεντικού λυρισμού και ανθρωπιάς με παρανοϊκά ξεσπάσματα τόσο των ηρώων, όσο και των πραγμάτων που τους περιβάλλουν και που αποτελούν σύμβολα μιας ακραίας καταναλωτικής συμπεριφοράς, η ποία τους έχει επιβληθεί.

«Ένα κομμάτι ζωής» μιας οικογένειας σε μια κοινωνία σε κρίση: ο πατέρας, η μητέρα, η κόρη. Αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας, παραίτηση ή λάθος διεκδικήσεις, φυγή στις ψευδαισθήσεις, στις εμμονές, στους απατηλούς στόχους. Ο πατέρας με έναν εμμονικό έρωτα για τη ροκ σταρ Μαντόνα, αυταπόδεικτα απατηλό, παραιτημένος από οτιδήποτε άλλο, η μητέρα εγκλωβισμένη ανάμεσα στην παραδοσιακή της θέση στην οικογένεια, ξεπερασμένη εκ των πραγμάτων, και στη μανία της για κατανάλωση μέσω τηλεαγορών, πραγμάτων άχρηστων και στα όρια του γελοίου, η κόρη αιχμάλωτη ενός ρομαντικού, προφανώς δικής της επινόησης, έρωτα για έναν παντρεμένο, «επιτυχημένο» γείτονα. Και η πραγματικότητα, η οποία βεβαίως εκδικείται, χωρίς να μαθαίνουμε στο τέλος αν  αυτή της η «εκδίκηση» θα αφυπνίσει τους ήρωες, θα τους κάνει να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση τους, να κάνουν κάτι γι’ αυτήν ή αν θα συνεχίσουν στον ίδιο ή έναν παραπλήσιο φαύλο κύκλο.

‘Έργο με ενδιαφέροντα προβληματισμό, με μια φόρμα που παίζει με τα είδη, ανθρωποκεντρικό και διασκεδαστικό, φωτεινά απαισιόδοξο, με τρείς ισότιμους ρόλους που κάτω από την τρέλα τους κρύβουν βαθιές, ακαθοδήγητες ανθρώπινες ανάγκες, καλεί σε μια παράσταση αντισυμβατική και εξωφρενική, ποιητική και αφαιρετική. Ένα από τα πολλά δείγματα σύγχρονης θεατρικής γραφής, που περιμένει τη σκηνική του πραγμάτωση.

Νίκος Σακαλίδης

 

Σημείωμα Συγγραφέα

Είμαι πολύ χαρούμενη που ένα έργο που έγραψα το 2010 εξακολουθεί να παίζεται και να είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. «Η Μέση διάρκεια ζωής των πλυντηρίων» παίχτηκε αρκετές φορές στη Ρουμανία (το πιο πρόσφατο ανέβασμα ήταν αυτό στη πόλη Πιτέστι), αλλά και στη Γερμανία, όπου η Μαντόνα αντικαταστάθηκε από μία Γερμανίδα τραγουδίστρια που ήταν δημοφιλής τη δεκαετία του '80, την Nena. Το κείμενο παρουσιάστηκε με επιτυχία υπό μορφή αναλογίου στη Νέα Υόρκη και το Όσλο, παρόλο που το κοινό δεν ήταν πολύ εξοικειωμένο με την κατάσταση στη Ρουμανία (με το κλείσιμο πολλών εργοστασίων δημιουργήθηκε ένα μεγάλο ποσοστό ανεργίας και αρκετοί άνθρωποι μετανάστευσαν στο εξωτερικό) .

Χάρηκα πάρα πολύ που το κείμενο θα παρουσιαστεί στην Ελλάδα. Είχα μια θαυμάσια εμπειρία στην Ελλάδα, όταν ο Γιάννης Παρασκευόπουλος ανέβασε ένα άλλο έργο μου, την «Πράσινη Γάτα» στο Δημοτικό Θέατρο της Κοζάνης. Τώρα περιμένω με ανυπομονησία την παράσταση της Αθήνας στο Θέατρο Πρόβα.

Ήμουν πολύ χαρούμενη όταν επισκέφτηκα το Θέατρο Πρόβα  τον Μάιο όταν βρισκόμουν στην Αθήνα. Όλη η ομάδα της παραγωγής με υποδέχτηκε  με μεγάλη ζεστασιά. Χαίρομαι που γνωριστήκαμε και ελπίζω να έχουμε μια πολύ όμορφη συνεργασία.

Ελίζε Βιλκ

Φωτογραφίες

Πότε & Πού

Πρόβα

από 01/11
Ηπείρου 39 & Αχαρνών
Τηλ: 2108818326 Email: [email protected] Website: www.prova.gr/

Εισιτήρια: Γενική είσοδος 15€, Μειωμένο 10€
Πληροφορίες: 2108818326
Προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-prova/i-mesi-diarkia-zois-ton-plintirion/

Ισχύει προσφορά προπώλησης 8€.

Ημέρες & Ώρες
Δ
Τ
Τ
Π
Π 21:00
Σ 21:00
Κ 20:00