155

Η πρώτη φλέβα

Αρχείο Παίχτηκε από 05/03/2019 έως 15/03/2019
Διάρκεια: 70'
Κείμενο: βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Μακριδάκη
Διασκευή: Αρκαδία Ψάλτη
Σκηνοθέτης: Αρκαδία Ψάλτη
Σκηνογραφία: Μάρθα Φωκά
Κοστούμια: Μάρθα Φωκά
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Τσολάκης, Αρκαδία Ψάλτη

Σχετικά

Πειραιάς
Cabaret, Hotel Lux (Φίλωνος 115)
Παρασκευή 8 & 15 Μαρτίου
21:00

Κηφισιά
Buba Bistrot Exotique, (Παπαδιαμάντη 4)
Τρίτη 5 & 12 Μαρτίου
21:00

Μαρούσι
ΒΑΒΕΛ, πυρήνας τέχνης, (Βασιλίσσης Σοφίας 87)
6 &13 Μαρτίου
21:00

Την ώρα που έμπαινε το βαπόρι για το λιμάνι, λέει ο πιλότος, κράτει. Ήμουνα στο τιμόνι εγώ. Λέει, καπετάνιε θα κάνουμε κράτει για να περάσουνε τα πουλιά. Δισεκατομμύρια πουλιά, κοπάδια· σμήνη ολόκληρα. Σταμάτησε το βαπόρι και περάσανε από μπροστά μας. Μιλιούνια· χάθηκε ο ουρανός. Δέκα λεπτά περνούσανε. Οι γλάροι.

Ένας ναυτικός και μια πόρνη αφηγούνται ιστορίες από τις ζωές τους.

Η Αρκαδία Ψάλτη διασκευάζει και σκηνοθετεί την νουβέλα του Γιάννη Μακριδάκη, με τίτλο  «Η πρώτη φλέβα», (Εκδόσεις Εστία) τοποθετώντας το έργο σε χώρους στους οποίους θα μπορούσαν να έχουν συμβεί και ακουστεί οι ιστορίες αυτές.

Η παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Cabaret, Hotel Lux, με μεγάλη επιτυχία, στο πλαίσια του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΤΛΑΣ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά τον Ιούλιο του 2018 και επιστρέφει με έναν κύκλο παραστάσεων στον ίδιο χώρο αλλά και σε διαφορετικές περιοχές και χώρους της Αττικής .Στον Πειραιά, στο Μαρούσι και στην Κηφισιά.

 

ΤΟ ΕΡΓΟ

Η Λόλα βρέθηκε να δουλεύει στην Ντάπια των Χανίων από τη δεκαετία του ’60 έως και τη δεκαετία του ’80. Ο Γιώργης ταξίδευε το ίδιο διάστημα από την Ιαπωνία μέχρι τη Βραζιλία και είχε περιστασιακές σχέσεις με πόρνες.

Οι δυο τους εξιστορούν φουρτούνες και απαγωγές, αρραβώνες και βαφτίσια, αυτοκτονίες και έρωτες με φόντο μια ολόκληρη εποχή, αλλά κυρίως την καθημερινότητα της ζωής στα βαπόρια, τα λιμάνια και τα «σπίτια».

Ημερολόγια σκέψεων και εναλλάξ αφηγήσεις δύο ανθρώπων που έζησαν παράλληλα σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη με μια σχέση και ένα σύνδεσμο ιερό, χωρίς να το γνωρίζουν.

Πως το σεξ γίνεται πανοπλία και όπλο ενάντια στην αγάπη; Τί μας κάνει να θάβουμε τις πιο βαθιές επιθυμίες μας τόσο βαθιά σαν να μην έχουν υπάρξει ποτέ; Πως παραδινόμαστε σε λειψή κι ανάπηρη ζωή νιώθοντας νικητές και δικαιωμένοι; Τί είναι αυτό που ενώνει τις ζωές μας και δεν το γνωρίζουμε; Πού είναι εκείνο το λιμάνι-άνθρωπος που αράζει η αγάπη;

Οι ιστορίες ταξιδεύουν τον θεατή, ο οποίος παρακολουθεί την παράσταση σε άμεση επαφή με τους ηθοποιούς αφού κινούνται ανάμεσα τους,  πότε πάνω στον παγκόσμιο χάρτη και πότε πάνω στον άλλο, σε αυτόν τον εσωτερικό των δύο προσώπων.

Σημείωμα σκηνοθέτη

 

Τα εν οίκω εν δήμο για πλιά θεράπεψή μας

 Σε λαικές ταβέρνες,έχω ζήσει κάποιες φορές συγκινητικές, ανθρώπινα αυθεντικές στιγμές. Εκεί που είσαι ο ξένος και σε κοιτούν κλεφτά μα είναι όλο πάνω σου και ανταποκρίνονται ακούσια σε κάθε κίνηση και κάθε λόγο σου, φτιάχνεται σιγά σιγά με λίγο κρασί λίγο τσίπουρο κάτι τραγούδια,μια άκρως εξομολογητική συνθήκη που παρασύρει ακόμη και τα στρείδια να ανοίξουν έστω για μεζέ λίγο αέρα. Έχω ακούσει και έχω πει, παρασυρμένη απ΄ό,τι ακούω, πράγματα που μπορεί να μην τα έχω πει σε φίλους καλούς ή και ακόμη στον ίδιο μου τον εαυτό. Αυτό,που ακούς και ανοίγεις, θες να πεις, σε κατακλύζει αυτή η ανάγκη, κάτι να βγει από μέσα σου και να ανασάνεις, να το δεις μέσα από  μάτια άλλα, και μέσα από του τώρα σου τα μάτια. Αυτό που την ώρα που το λές πλημμυρίζεις από συναισθήματα κουβάρι και εκτίθεσαι σε σένα πρώτα και εκπλήσσεσαι. Αυτή την άκρως ιαματική διαδικασία που ακόμη και ό ίδιος ο Χάρος στην ''Ερωφίλη'' του Χορτάτση δεν μπόρεσε να αντισταθεί ''Μ’ ὅλον ἐτοῦτο πεθυμῶ γιὰ πλιὰ θαράπεψή μου,ποιός εἶμαι νὰ σᾶς δηγηθῶ καὶ ποιά ’ναι ἡ μπόρεσή μου''

Όταν μου διάβασε την νουβέλα του ο Γιάννης Μακριδάκης, αυτή η συνθήκη ήρθε στο μυαλό μου.Ο ναυτικός και η πόρνη, ο Γιώργης και η Λόλα, ν΄αρχίζουν το αλισβερίσι της ρουτίνας τους, κάτι να θέλει να πάρει ο ένας κάτι να θέλει να δώσει ο άλλος και τούμπαλιν, ποτέ να μην ονοματίζεται αυτό, και όλο γύρω γύρω μες στα θολά νερά της μνήμης. Και κουβέντα στην κουβέντα, να σπρώχνει ο ένας τον άλλον στον βυθό.Και να αναδύονται από κει στο τέλος καθαροί, αθώοι και αναβαπτισμένοι. Έχοντας πια αυτό που είναι βάλσαμο για τις πληγές τους. Ωραία διαδρομή.

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δέσποινα Γιαννούλη
Φωτογραφίες: Θάλεια Νουβάρου
Επικοινωνία: Μαρία Κωνσταντοπούλου
Οργάνωση παραγωγής : ΑΜΚΕ αγγελοπετριά

Εισιτήρια: 10€ (γενική είσοδος), 8€ μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, +65, ΑμεΑ)
Κρατήσεις: 697 2313738


Φωτογραφίες