909

Η ζωή μου στην τέχνη

από 04/02
Διάρκεια: 90'
Συγγραφέας: Andrew Cowie
Μετάφραση: Κατερίνα Βαϊμάκη
Σκηνοθέτης: Θοδωρής Βουρνάς
Σκηνογραφία: Σοφία Λεγάτου
Κοστούμια: Σοφία Λεγάτου
Φωτισμοί: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
Κίνηση: Ντέπυ Γοργογιάννη
Ερμηνεύουν: Φιόνα Γεωργιάδη, Δημήτρης Γκοτσόπουλος, Βαγγέλης Σαλευρής

Περιγραφή

Η κωμωδία καταστάσεων «Η ζωή μου στην τέχνη» του Andrew Cowie παρουσιάζεται από τις 4 Φεβρουαρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15 στο Θέατρο 104, σε μετάφραση Κατερίνας Βαϊμάκη και σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά.

Περισσότερα

Τι  συμβαίνει όταν οι ηθοποιοί αρχίζουν να ταυτίζονται με το ρόλο τους;

 

Τελικά μήπως δεν σταματάμε ποτέ να παίζουμε θέατρο;

Τρεις άνθρωποι. Μία παράσταση. Ένα ερωτικό τρίγωνο που ο καθένας κοιτά προς… διαφορετική κατεύθυνση.

Ο Γκράχαμ, ένας νεαρός σκηνοθέτης που ανεβάζει τον «Δον Ζουάν», είναι κρυφά ερωτευμένος με τον πρωταγωνιστή του, Στίβεν, ο οποίος φαντασιώνεται τη συμπρωταγωνίστρια του, Ρεβέκκα, αλλά εκείνη έχει την προσοχή της στραμμένη στον λάθος άντρα...

Μυστικά, εξομολογήσεις, αποκαλύψεις μέσα και έξω από το θέατρο. Τα όρια ανάμεσα στη ζωή και την τέχνη μπερδεύονται. Ένα έργο μέσα στο έργο. Τι  συμβαίνει όταν οι ηθοποιοί αρχίζουν να ταυτίζονται με το ρόλο τους; Πώς μπορεί κανείς να σκηνοθετήσει την ίδια τη ζωή;

Μία καυστική κωμωδία που με αφορμή τον μικρόκοσμο του θεάτρου βάζει στο μικροσκόπιο τις ανθρώπινες σχέσεις, το ζωτικό μας ψεύδος και την ανάγκη μας να αλλάζουμε συνεχώς προσωπεία προκειμένου να κερδίσουμε την αγάπη και την αποδοχή. Τελικά μήπως δεν σταματάμε ποτέ να παίζουμε θέατρο;

Ο Andrew Cowie τοποθετεί τους ήρωες του στην καρέκλα του ψυχολόγου αποκαλύπτοντας τους φόβους, τις ελπίδες και τις σεξουαλικές επιθυμίες τους.  Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Birmingham τον Ιούλιο του 1998. Έκτοτε έχει παιχτεί σε διάφορες χώρες αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές.

 

Σημείωμα Σκηνοθέτη:

«Η ζωή μου στην τέχνη» είναι ένα έργο μέσα στο έργο που σχολιάζει τη σοβαροφάνεια στο χώρο του θεάτρου, τόσο στην επαγγελματική όσο και στην προσωπική σχέση των συντελεστών στη διάρκεια της πρόβας. Ένα μπρος πίσω στο ποιοι πραγματικά είναι οι χαρακτήρες των ανθρώπων και τους ρόλους που παίζουν για να είναι συμπαθείς, να κερδίσουν τις εντυπώσεις και να πετύχουν τους στόχους τους. Όλοι οι ήρωες του έργου είναι δεμένοι με την ψεύτικη εικόνα τους. Τι συμβαίνει όμως όταν οι ηθοποιοί αρχίζουν να ταυτίζονται με το ρόλο τους; Όταν οι ερωτικές σκηνές ζωντανεύουν, μόλις τα φώτα σβήσουν; Ο συγγραφέας Andrew Cowie διακωμωδεί τις καταστάσεις που δημιουργούνται μέσα στις πρόβες, με σκοπό να δημιουργήσει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί κανείς να παρατηρήσει τους ανθρώπους και τις σχέσεις τους, την προσπάθεια για αυτογνωσία και την εγγενή τους ανασφάλεια.

Θοδωρής Βουρνάς

Βοηθός Σκηνοθέτη: Λυδία Τριγώνη
Φωτογραφίες: Ιάσονας Κονταίος

Φωτογραφίες

Πότε & Πού

104

από 04/02
Ευμολπιδών 41, Γκάζι (στάση Μετρό: «Κεραμεικός»)
Τηλ: 210 3455020 Email: [email protected] Website: www.104.gr

Εισιτήρια: 12 κανονικό και 8 μειωμένο
Πληροφορίες: 210 3455020

Ημέρες & Ώρες
Δ 21:15
Τ 21:15
Τ
Π
Π
Σ
Κ

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Από τη θεατρολόγο Μαρία Μαρή
    Πρόβα δύο ηθοποιών για τον Δον Ζουάν του Μπάυρον. Μέσα από το θέατρο αποκαλύπτεται η πραγματική ζωή. Με αφορμή το κείμενο καθένας ξεδιπλώνει τις δικές του ανασφάλειες, τις δικές του επιθυμίες, γίνεται καθρέφτης ο ένας του άλλου, άλλοτε στήριγμά του κι άλλοτε ανταγωνιστής του. Όλοι οι δυνατοί ρόλοι που κάποιος παίρνει στη ζωή αναπτύσσονται με αφορμή την πρόβα και τις σχέσεις που καλλιεργούνται γύρω από αυτήν. Μια κωμωδία καταστάσεων του Andrew Cowie σε μετάφραση Κατερίνας Βαϊμάκη και σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά.

    Μια θεατρική άσκηση για τη διερεύνηση του ρόλου, η «καυτή καρέκλα» που μοιάζει πολύ με το « θάρρος ή αλήθεια», δίνει την ευκαιρία στον άλλο να αποκαλύψει τις κρυφές του σκέψεις, να μιλήσει έμμεσα στον άλλο ή να βολιδοσκοπήσει τις προθέσεις του. Πολλές φορές εκεί που πρέπει πειθαρχημένα να μιλήσει για το ρόλο ρου μιλά για τον εαυτό του.

    Τα ίδια γεγονότα έχουν διαφορετική νοηματοδότηση για τον καθένα, τον κάθε ρόλο, τον κάθε ηθοποιό. Ο ίδιος άνθρωπος είναι διαφορετικός απέναντι σε κάποιον άλλον. Το τρίο αυτό, οι τρεις αυτοί ηθοποιοί , που θυμίζουν λίγο, όμως με κωμικό ύφος το « Κεκλεισμένων των θυρών» του Σαρτρ καλούνται να φέρουν σε πέρας μια παράσταση, ένα έργο , μια αποστολή, που συντονίζει ο μονίμως απών Ρόμπερτ, ο οποίος έχει βάλει υπεύθυνο στο πόδι του τον Γκράχαμ. Αυτός βγαίνοντας από μια σχέση πληγωμένος, έχει ανάγκη να ερωτευτεί και έτσι ερωτεύεται κρυφά τον πρωταγωνιστή του, Στήβεν, ο οποίος ενώ είναι σε μια σχέση, έλκεται από τη συμπρωταγωνίστριά του Ρεβέκκα. Αυτή πάλι είναι φιλόδοξη και ανασφαλής, οπότε αναλώνεται σε λάθος σχέσεις.

    Τα πράγματα φτάνουν στα όριά τους, ενώ η σκληρή καθημερινότητα πιέζει, με την ανεργία, τους συμβιβασμούς της δουλειάς, την οικονομική ανασφάλεια, την απέραντη μοναξιά και των τριών.

    Η σκηνοθεσία του Θοδωρή Βουρνά δημιουργεί μια κωμωδία με ροή, με γέλιο, θίγοντας, ωστόσο, πάρα πολύ σοβαρά ζητήματα. Οι ηθοποιοί ενεργούν σαν ένα σώμα και υποστηρίζουν βαθιά τα τεκταινόμενα επί σκηνής. Ο καθένας έχει κάποια φιλοδοξία. Η Ρεβέκκα θέλει να εξελίχθη επαγγελματικά, ο Γκράχαμ θέλει να ολοκληρώσει την παράστασή του και ο Στήβεν θέλει να κάνει επιτέλους θέατρο, μιας και μέχρι εκείνη την ώρα έκανε κάτι διαφημιστικά και έπαιζε σε σειρές.

    Η Φιόνα Γεωργιάδη, είναι η Ρεβέκκα, η οποία υποδύεται το ρόλο της Δόνα Τζούλια. Ανασφαλής, εξαιρετικά φιλόδοξη, σχεδόν χαμένη σε έναν συναισθηματικό λαβύρινθο είναι έτοιμη να κάνει οτιδήποτε για να ανέλθει. Εξαιρετική ηθοποιία, λαγαρό ύφος, διαπνέεται από μια φρεσκάδα, που εξυπηρετεί την κωμωδία.

    Ο Βαγγέλης Σαλευρής, στο ρόλο του Γκράχαμ, καταφέρνει να υποδυθεί τον ομοφυλόφιλο, ειδικά στη σκηνή, που αντικαθιστά τη Ρεβέκκα στο ρόλο της και πρέπει να υποδυθεί εκείνος τη Δόνα Τζούλια. Τα βλέμματα, οι υπαινιγμοί, οι κινήσεις, προκαλούν το γέλιο, ενώ αποκαλύπτουν έναν ηθοποιό, που ελίσσεται στους ρόλους.

    Στο ρόλο του Στήβεν ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος, ένας αθώος, ερωτευμένος νέος ηθοποιός, με εξαιρετική σωματική διάπλαση, έτσι που να γίνεται επιθυμητός, από του άλλους δύο ρόλους. Κωμικά ανυποψίαστος στη σκηνή με τον Βαγγέλη Σαλευρή στο ρόλο της Δόνας Τζούλιας, αλλά διεκδικητικός ως προς τη Ρεβέκκα την οποία φλερτάρει ανοιχτά.

    Τα σκηνικά, όπως και τα κοστούμια της Σοφίας Λεγάτου, λιτά και απολύτως χρηστικά, εξυπηρετούν το θεατρικό παιχνίδι. Είναι όλα πολυχρηστικά και εύκολα, εντελώς απλά. Αλλάζοντας ένα ρούχο, φορώντας το πάνω από ένα άλλο διαμορφώνεται το εκάστοτε επιθυμητό θεματικό πλαίσιο, όπως ας πούμε όταν για τις ανάγκες του ρόλου της Δόνα Τζούλια, η Ρεβέκκα φορά έναν κορσέ πάνω από την μπλούζα της και κρατά και μια βεντάλια. Αυτή την ίδια βεντάλια και μόνο όταν την κρατά ο Γκράχαμ και με την κατάλληλη υπόδηση, γίνεται Δόνα Τζούλια.

    Μια σπαρταριστή κωμωδία, με ωραίες ερμηνείες, επιμελημένη σκηνοθεσία και έξυπνα σκηνικά και κοστούμια.