229

Inside – Out: Η δική μου Αλήθεια

Συγγραφέας: Λούις Κάρολ
Διασκευή: Φρειδερίκη Μπεκίρη
Σκηνοθέτης: Δημήτρης Δακτυλάς
Ερμηνεύουν: Γιώργος Γιατζιτζάκης, Ράνια Θεοχαροπούλου, Άλκηστις-Ελένη Κοσμά, ,Φρειδερίκη Μπεκίρη, Ειρήνη Μυλωνά, Γιώργος Παπαδόπουλος, Μάρθα Παπαθανασίου, Βάσια Στάμου

Περιγραφή

Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων-Η Αλίκη μέσα από τον καθρέφτη Όταν δεν ξέρεις πού πας, όλοι οι δρόμοι σε οδηγούν εκεί. Λούις Κάρολ.   Το ‘’έργο’’ «Inside – Out: Η δική μου Αλήθεια» παρουσιάστηκε στην έναρξη των εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Biennale της Σαντορίνης το Σεπτέμβριο του 2016 , η εγκατάσταση του έργου του […]

Περισσότερα

Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων-Η Αλίκη μέσα από τον καθρέφτη

Όταν δεν ξέρεις πού πας, όλοι οι δρόμοι σε οδηγούν εκεί.
Λούις Κάρολ.

 

Το ‘’έργο’’ «Inside – Out: Η δική μου Αλήθεια» παρουσιάστηκε στην έναρξη των εκδηλώσεων που πραγματοποιήθηκαν στην Biennale της Σαντορίνης το Σεπτέμβριο του 2016 , η εγκατάσταση του έργου του Κωνσταντίνου Κομνηνού απέσπασε το δεύτερο βραβείο.

Η σύλληψη και η εικαστική εγκατάσταση ανήκει στον εικαστικό και ζωγράφο Κωνσταντίνο Κομνηνό που δημιούργησε ένα μεγάλων διαστάσεων έργο (κύβο). Το installation πλαισιώνεται και βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με το kinetic art project – performance, που συνέλαβε και σκηνοθέτησε ο σκηνοθέτης – ηθοποιός, Δημήτρης Δακτυλάς .

Την διασκευή των κείμενων του Λούις Κάρολ. επιμελήθηκε η Φρειδερίκη Μπεκίρη  , το έργο πλαισιώνεται με την  πρωτότυπη μουσική του Βασίλη Παπαδόπουλου  , και υποστηρίζεται με την συμμετοχή των ηθοποιών Γιώργου Γιατζιτζάκη, Ράνιας Θεοχαροπούλου, Άλκηστις-Ελένης Κοσμά, ,Φρειδερίκης Μπεκίρη, Ειρήνης Μυλωνά, Γιώργου Παπαδόπουλου, Μάρθας Παπαθανασίου, Βάσιας Στάμου.

Η συνεχής διάδραση μεταξύ του άψυχου και του έμψυχου, του μηχανικού και του «ζώντος» - πραγματικού, αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο, που με πρωτοποριακό τρόπο αποδίδει την αρχική ιδέα της σύνθεσης. Ειδικότερα και βασιζόμενο στο θέμα της έκθεσης, το καλλιτεχνικό έργο, με πρόφαση το πρόσωπο της «Αλίκης», θέτει και πραγματεύεται ερωτήματα αναφορικά με έννοιες, φαινομενικά αντιφατικές, όπως η αλήθεια και το ψέμα, η ασφάλεια και η απομόνωση, ο αποκλεισμός ή κατ’ επιλογήν εγκλεισμός, η ελευθερία και η ανάγκη, η ατομικότητα και η συλλογική συνείδηση.

Μια μηχανική Αλίκη, εγκλωβισμένη μέσα σε έναν υπέροχο, γυάλινο κύβο – κελί; βρίσκεται σε συνεχή διάλογο με τις πολλαπλές εκδοχές του εαυτού της, τις οποίες μπορεί μόνον να παρακολουθεί ή τελικά μπορεί και να ενσωματώσει; Η «Αλίκη» είναι μία με πολλαπλές εκδοχές, ρόλους, ανάγκες, επιλογές ή είμαστε όλοι με τους ίδιους περιορισμούς, φόβους, ανάγκες; Κι αν η Αλίκη είναι εγκλωβισμένη, στο γυάλινο κελί της, ποιος είναι εκεί έξω, που σκέφτεται, αποφασίζει και δρα γι’αυτήν;