759

Κατανόησέ με ή σε καταβροχθίζω

Αρχείο Παίχτηκε από 20/11/2019 έως 27/02/2020
στο Vault
Διάρκεια: 80' (χωρίς διάλειμμα)
Κείμενο: Κοραής Δαμάτης(Επιλογή, τελική μορφή κειμένων)
Σκηνοθέτης: Κοραής Δαμάτης
Σκηνογραφία: Παύλος Ιωάννου
Κοστούμια: Παύλος Ιωάννου
Μουσική: Χρήστος Κότσι
Ερμηνεύουν: (αλφαβητικά) Φανή Γρύλλη, Αντώνης Καραθανασόπουλος, Ντίνα Κούκου, Δημήτρης Μακρής, Σοφία Ρούβα, Γιάννης Τριαντάκης, Αναστασία Τσούτση

Περιγραφή

O Πολυχώρος Vault παρουσιάζει την παράσταση “Κατανόησέ με ή σε Καταβροχθίζω” από τη θεατρική ομάδα Ανδρομέδα. Μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο για την κακοποίησή τους και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους. Επιλογή, τελική μορφή κειμένων και σκηνοθεσία : Κοραή Δαμάτη. Από την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου (Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού), έως την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9 μ. μ.

Περισσότερα

Μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο για την κακοποίησή τους και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους

 ... “Στο μέλλον θα πρέπει να λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας όχι τόσο για τις άσχημες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών”...

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ

Το έργο βασίζεται σε μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο, στοιχεία από έγκυρους οργανισμούς, γραπτά σημαντικών ανθρώπων για το παιδί, ιστορικά ντοκουμέντα των τελευταίων εβδομήντα ετών, μαζί με αναφορές σε στατιστικές, συγκρίσεις και έρευνες πάνω στον γενικό όρο κακοποίηση του παιδιού, αλλά και στις άπειρες υποδιαιρέσεις του.

Μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο για την πολλαπλής μορφής κακοποίησή τους.

Παρόλο που, κατά γενική ομολογία, έχει βελτιωθεί το επίπεδο ζωής των παιδιών σε σχέση με το παρελθόν, υπάρχουν ακόμη εκατομμύρια παιδιά που ζούνε σε τραγικά άσχημες συνθήκες.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας, 168 εκατομμύρια παιδιά –το ένα στα δέκα παγκοσμίως–, εργάζονται στους τομείς της γεωργίας, στις κατασκευές, τη βιοτεχνία και τη βαριά βιομηχανία, αμειβόμενα με ψίχουλα.

Παιδιά ζητιανεύουν όλη μέρα στους δρόμους προκειμένου να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για να ζήσουν.

Παιδιά πρόσφυγες αφήνουν μια εμπόλεμη ζώνη προσπαθώντας με δυσκολία να επιβιώσουν και να ενταχθούν σε ένα ξένο γι’ αυτά κοινωνικό σύνολο.

Παιδιά του τρίτου κόσμου πεθαίνουν καθημερινά από την ασιτία και από επιδημίες.

Παιδιά στρατολογούνται χωρίς τη θέλησή τους βιώνοντας  καθημερινά απάνθρωπες καταστάσεις.

Παιδιά πέφτουν  θύματα βίαιης και σκληρής μεταχείρισης είτε από τους ίδιους τους γονείς, είτε από συγγενείς, είτε από διάφορα εγκληματικά κυκλώματα.                       

Παιδιά δέχονται μορφές κακομεταχείρισης μέσα σε διάφορα ιδρύματα από τους υπαλλήλους που εργάζονται εκεί.                                                                      

Παιδιά έχουν τιμωρηθεί με βάναυσο τρόπο, έχουν υποστεί ξυλοδαρμό, έχουν διωχθεί από το σπίτι, έχουν γίνει αποδέκτες απειλών και μόνιμου εκφοβισμού.

Κούκλες-μάσκες: Ελένη Σουμή
Φωνές: Περικλής Μοσχολιδάκης, Κοραής Δαμάτης
Παραγωγή: Θεατρική Ομάδα Ανδρομέδα
Έρευνα για την επιμέλεια κειμένων: Κοραής Δαμάτης & Θεατρική Ομάδα Ανδρομέδα
Καλλιτεχνική επιμέλεια προγράμματος παράστασης: Δημήτρης Μακρής
Τυπογραφείο για την έκδοση του προγράμματος:  Εκδόσεις ΚΨΜ
Φωτογραφίες παράστασης: Χρήστος Κοτσιρέας
Trailer παράστασης: Πάτροκλος Σκαφίδας

*Ευχαριστούμε θερμά την μικρή Αθανασία Γκόγκα και τον μικρό Μαρίνο Παπαγεωργίου που μας χάρισαν τις φωνές τους για την ολοκλήρωση του ακουστικού υλικού της παράστασης.

 *Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ.

*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ

Φωτογραφίες

Βίντεο

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Έδωσα την πρόσκληση μέσω της σελίδας ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ στο facebook στην Α. Τσιμικάλη. Μεταφέρω ακριβώς όσα μου έστειλε για την παράσταση. "Οι μοναδικές κούκλες και οι εκπληκτικές μάσκες ήταν ανήμπορες να πάρουν την σκέψη των θεατών απο την παιδική αθώοτητα που ενω σε κάποια μέρη είναι αυτονόητη η προστασία της σε κάποια αλλά είναι θύμα εκμετάλλευσης.Κινήσεις αργές των ηθοποιών που σε παραπέμπουν σε αργά βασανιστήρια της παιδικής ψυχής.Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση".

  2. Από τη θεατρολόγο Μαρία Μαρή

    «Στο μέλλον θα πρέπει να λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας όχι τόσο για τις άσχημες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών.»
    Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

    Η παράσταση «Κατανόησέ με ή σε Καταβροχθίζω» από τη θεατρική ομάδα Ανδρομέδα παρουσιάζει μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο για την κακοποίησή τους και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.

    Τα στοιχεία προέρχονται από έγκυρους οργανισμούς, από γραπτά σημαντικών ανθρώπων για το παιδί, από ιστορικά ντοκουμέντα των τελευταίων εβδομήντα ετών, συνοδευόμενα από στατιστικά δεδομένα, συγκρίσεις, έρευνες, φωτογραφίες, και στοιχεία γύρω από το φλέγον αυτό ζήτημα, στο οποίο εμπλέκονται με τον ένα ή άλλο τρόπο όλοι οι άνθρωποι: οι «κακοί», στυγνοί εκμεταλλευτές και οι άλλοι, οι «καλοί» που σιωπούν επιτρέποντας με τη στάση τους να συμβαίνουν όλα αυτά τα αποτρόπαια πράγματα.

    Όλα ξεκινούν με ένα παιχνίδι. Εξάλλου ένα «μαύρο» παιχνίδι είναι όλη η παράσταση με έντονο και ακτιβιστικό χαρακτήρα έχοντας ως στόχο να συγκινήσει, να προβληματίσει και να παρακινήσει σε δράση.

    «Εκκλησιά μολυβωτή μολυβδοκοντυλοπελεκητή, ποιος την μολυβδοκοντυλοπελέκησε; Ο γιος του μολυβδοκοντυλοπελεκητή με την μολυβδοκοντυλοκοντυλοπελεκητή μαχαίρα». Το παιδικό παιχνίδι είναι συνυφασμένο με το γέλιο. Μετά τα «βγάζουν». «Πότε θα πας εκεί στην Βόρεια Αμερική, να βρεις και τον Ερμή που παίζει μουσική» Αυτό το τραγουδάκι για το κρυφτό δίνει την αφορμή για τις ιστορίες των παιδιών μεταναστών προσφύγων, που έχουν δεχθεί όλη τη βία την ενδοοικογενειακή και κυρίως την ενδοκοινωνική. Αμέσως μετά ξεκινά η ιστορία του Μπενετίτο, ή Ντίτο και όλες οι άλλες ιστορίες αυτών των παιδιών που ενώ βάσει δικαιωμάτων θα έπρεπε να ζουν σε ασφαλές περιβάλλον και να ευημερούν, αυτό δεν συμβαίνει. Στην πολιτισμένη μας κοινωνία, με όλες τις εξελίξεις και τις επιστημονικές ανακαλύψεις, φαίνεται να παραγνωρίζουμε το γεγονός, ότι κάθε παιδί έχει δικαίωμα στη ζωή και την επιβίωση, ότι κάθε παιδί έχει δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο κατάλληλο για τη σωματική, πνευματική, ηθική και κοινωνική του ανάπτυξη. Οι γονείς ή οι κηδεμόνες του έχουν πάνω απ’ όλα την ευθύνη για τη διασφάλιση αυτών των αγαθών. Σε αυτή τους την προσπάθεια πρέπει να επικουρούνται από το κράτος και όχι μόνο από τους εθελοντές ή τις ανθρωπιστικές οργανώσεις. Το κράτος πρέπει να διασφαλίζει ότι τα παιδιά και οι νέοι πρέπει να αναπτύσσονται απρόσκοπτα. Επίσης το κράτος είναι υπεύθυνο για την προστασία του παιδιού από κακοποίηση προερχόμενη είτε από τους γονείς είτε από άλλους ανθρώπους. Το παιδί πρόσφυγας, που ζητά άσυλο, έχει δικαίωμα σε ειδική προστασία από το κράτος. Τα παιδιά στρατιώτες αποτελούν ίσως την πλέον απεχθή περίπτωση εκμετάλλευσης και κακοποίησης. Παιδιά κάτω των 15 ετών γίνονται αναγκαστικά στρατιώτες, που για να μετατραπούν σε φονικές μηχανές εθίζονται στη χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ αποκομμένα βίαια από την παιδικότητά τους αλλά και γενικότερα από την ανθρώπινη φύση τους. Τα δε κορίτσια στρατιώτες γίνονται πέραν όλων των άλλων και θύματα σεξουαλικής κακοποίησης από εκείνους που τις στρατολογούν. ‘Όταν ένα παιδί εργάζεται παρανόμως, ή οδηγείται σε επαιτεία, όταν ένα παιδί γίνεται αντικείμενο σεξουαλικής κακοποίησης, τότε όλοι όσοι γνωρίζουμε, όσοι γινόμαστε μάρτυρες τέτοιων φαινομένων και δεν τα καταγγέλουμε μη ενεργώντας για την εξάλειψή τους, γινόμαστε συνένοχοι. Η σιωπή μας είναι συνενοχή.

    Όλοι οι ηθοποιοί (Φανή Γρύλλη, Αντώνης Καραθανασόπουλος, Ντίνα Κούκου, Δημήτρης Μακρής, Σοφία Ρούβα, Γιάννης Τριαντάκης, Αναστασία Τσούτση) αναπαριστούν διάφορες ιστορίες παιδιών φορώντας μάσκες ή φορώντας ολόσωμες, πανέμορφες χειροποίητες κούκλες, κατορθώνοντας στην κυριολεξία να γίνουν όχι μόνο η φωνή των παιδιών, κρυμμένοι πίσω από την κούκλα που φορούν, αλλά και το σώμα τους. Ηθοποιός, κούκλα και ρόλος γίνονται ένα.

    Η παράσταση εξυπηρετεί το στρατευμένο θέατρο, το θέατρο αυτό που θα κλονίσει το θεατή, θα τον προβληματίσει και θα τον παρακινήσει σε κάποια «επαναστατική» διαδικασία. Σύμφωνα με έρευνες εκατομμύρια παιδιά ζούνε σε τραγικά άσχημες συνθήκες. Παιδιά σαν τον Ικμπάλ στο Πακιστάν που δουλεύουν αλυσοδεμένα κάτω από άθλιες συνθήκες κατασκευάζοντας χαλιά εισπράττοντας μια πενιχρή αμοιβή. Παιδιά που ονειρεύονται να σπουδάσουν και δουλεύουν σε φυτείες καφέ. Παιδιά που βιάζονται μέσα στην οικογένεια και απειλούνται να μην μιλήσουν. Παιδιά που οδηγούνται στον θάνατο ή ακόμη και στην αυτοκτονία προκειμένου να λυτρωθούν από μια ζωή - κόλαση που δεν τους αξίζει. Παιδιά που η οικογένεια η ίδια τα ωθεί στην πορνεία, όπως την Εστέρ, που ο θείος της την έβαλε «ζωντανό έπαθλο» στο παιχνίδι σκοποβολής στο Λούνα Παρκ, αφού πρώτα την είχε βιάσει ο ίδιος. Στην Ελλάδα του 1930 μικρά κορίτσια δούλευαν στην κατασκευή κούκλας και ίσως ακόμα και τώρα μικρά παιδιά να δουλεύουν σε πολιτισμένες, δημοκρατικές χώρες σαν την Ελλάδα.

    Όσο παρακολουθούμε την παράσταση, στην οποία με άρτιο σκηνοθετικό τρόπο από τον Κοραή Δαμάτη συνδυάζονται στοιχεία έρευνας, φωτογραφικό υλικό, μαρτυρίες αλλά και θεατρικό παιχνίδι, που είναι συνυφασμένο με το παιδί και τον ψυχισμό του, οραματιζόμαστε έναν κόσμο που επιτέλους θα σέβεται τα δικαιώματα του παιδιού και του ανθρώπου. Εξαιρετική η κίνηση και η ερμηνεία των ηθοποιών και η επιμέλεια του σκηνικού χώρου και των κοστουμιών του Παύλου Ιωάννου μαζί με τις ευφάνταστες κούκλες-μάσκες της Ελένης Σουμή, φτιαγμένες από γνώριμα υλικά που παρέπεμπαν στη γη, στη θάλασσα, στις χώρες προέλευσης των προσφύγων. Η μουσική του Χρήστου Κότσι, έντυσε όπως ταίριαζε την παράσταση με το κατάλληλο ήχο σε κάθε περίσταση.

  3. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές! Η παράσταση παρουσιάζει μαρτυρίες παιδιών από όλο τον κόσμο που έχουν πέσει θύματα βίας, κακομεταχείρισης είτε από το οικογενειακό τους περιβάλλον, είτε θύματα εκμετάλλευσης από διάφορα κυκλώματα. Παιδιά πρόσφυγες, εγκαταλελειμμένα παιδιά, παιδιά στρατιώτες, παιδιά ορφανά, παιδιά αποδέκτες άγριου ξυλοδαρμού, παιδιά σκλάβοι ή θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Είναι όλα αυτά τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού; Το πολιτικό σύστημα και η κοινωνία τι κάνει για όλα αυτά; Μήπως ήρθε η ώρα να επαναστατήσουμε και να αγωνιστούμε για το μέλλον και τα δικαιώματα των παιδιών όλου του κόσμου; Η παράσταση με άγγιξε ψυχικά και με προβλημάτισε. Έχει βαθυστόχαστα νοήματα που περνάνε στο κοινό με απλό και κατανοητό τρόπο. Οι μάσκες, οι υπέροχες κούκλες και η μουσική επιμέλεια συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό που σε συγκινεί και σε ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο. Αξίζει να την δείτε, τέτοιες παραστάσεις αποτελούν σπάνιο είδος! Ευχαριστώ θερμά αγαπημένο μου θεατρομάνια που μου έδωσες την δυνατότητα να παρακολουθήσω αυτό το αριστούργημα και να φύγω από την παράσταση ψυχικά πλουσιότερη! Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους!!!
    “Στο μέλλον θα πρέπει να λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας όχι τόσο για τις άσχημες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών”… -Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ-

  4. Για άλλη μια φορά το θέατρο vault με δικαίωσε. Παρακολούθησα αυτή την παράσταση μετά από πρόσκληση της θεατρομανια και έφυγα εκστασιασμένη. Εξαιρετικό έργο, αξιόλογοι οι ηθοποιοί και πολύ έξυπνη η σκηνοθεσία. Φεύγεις από το θέατρο με προβληματισμό για το θέμα και με ικανοποίηση για την απόδοση των παιδιών. Λυτά σκηνικά αλλά κατάλληλα για το έργο, ένα μεγάλο μπράβο στους ηθοποιούς και στο vault για τις αξιόλογες, προσεγμένες και με τόσα μηνύματα παραστάσεις!!!! Την προτείνω σε αυτούς που θέλουν να δουν ποιοτική παράσταση, που είναι ευαίσθητοι γνωρίζοντας ότι θα πονέσουν ψυχικά

  5. Πολύ δυνατή παράσταση με εξαιρετικές ερμηνείες , εκπληκτική σκηνοθεσία, κουστούμια, φώτα, κίνηση, όλα ήταν άψογα καλοστημένα, για να μας συγκινήσουν και να μας ταξιδέψουν. Ίσως κατάφερε η ομάδα Ανδρομέδα να φεύγουν οι θεατές από το θέατρο λίγο καλύτεροι ανθρωποι.
    Σπεύσατε..., τέτοιες παραστάσεις σπανίζουν!!!