489

Κύριος Και Κυρία Λοτ - Καλοκαίρι στην έρημο της αγάπης

Αρχείο Παίχτηκε από 12/06/2019 έως 16/06/2019
στο Faust
Διάρκεια: 90’
Συγγραφέας: Αντιγόνη Σταυροπούλου
Δραματουργική επεξεργασία: Νικόλας Ανδρουλάκης
Σκηνοθέτης: Νικόλας Ανδρουλάκης
Σκηνογραφία: Δημήτρης Κωνσταντάρας
Κίνηση: Έμιλυ Νικόλα
Ερμηνεύουν: Νικόλας Ανδρουλάκης, Αντιγόνη Σταυροπούλου

Περιγραφή

Η Καλλιτεχνική Συμμορία Ντουέντε παρουσιάζει -σε σκηνοθεσία Νικόλα Ανδρουλάκη («Κούκλες», «Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α.», «Δείπνο με τον Σατανά»), το νέο, καλοκαιρινό, σχεδίασμα μιας ιστορίας αγάπης και πόνου που ταξίδεψε από το Κάμελοτ και τη Βενετία ως τον Πειραιά, την Αθήνα και την Πάτρα. Στο πρωτόγνωρο δραματουργικό και ερμηνευτικό σύμπαν του ολιστικού Θεάτρου της Πραγματικότητας. Σε μία παράσταση στα όρια μεταξύ τέχνης και ζωής. Που γράφεται κάθε βράδυ από την αρχή. Βουτηγμένη στο γέλιο και το δάκρυ. Στ’ αλήθεια.

Περισσότερα

#SummerLot

| Ησυχία |
- Να φύγουμε από ‘δω.
- Πού θα πάμε;
- Να βρούμε μία όαση.
- Μια γούβα με νερό.
- Όαση!
- Αληθινή;
- Όσο εμείς.
| Σιωπή |

ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ: Μία λαίδη. Το πρόσωπο μοιάζει με νεκρής από καιρό γυναίκας.  Μαλλιά ξασμένα. Τεντωμένα νεύρα στον λαιμό. Τα πόδια της μοιάζουν με ουρά. Ίσως φοράει νυφικό και κρατά μια ανθοδέσμη. Πιστεύει πως έχει γενέθλια κάθε μέρα. Ακούει στο όνομα Λοτ. Κυρία Λοτ. Την αναζητά ένας ιππότης.

ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ: Ένας ιππότης. Το πρόσωπο γαμψό. Ρυτίδες στο μέτωπο. Μπούκλες. Παλεύει συχνά με αόρατους εχθρούς. Στο στέρνο του μέσα, ένα σβηστό κερί. Ενδέχεται να φοράει μαύρα και να βαστά ένα σπαθί. Πιστεύει πως δεν έχει γενέθλια ποτέ. Ακούει στο όνομα Λοτ. Κύριος Λοτ. Τον ψάχνει μια λαίδη.

Χάθηκαν στο Κάμελοτ, πριν δεκαπέντε αιώνες. Συναντήθηκαν, κάποτε, σε ένα τρένο ιταλικό, σε ένα μικρό βαγόνι. Κάποιοι τους είδαν σε μια γέφυρα της Βενετίας. Είπαν πως μοιάζουν με Ρωμαίο και Ιουλιέτα. Άλλοι, πως είναι δυο αυτόχειρες ανώνυμοι. Ύστερα, βρέθηκαν σε έναν δρόμο της Αθήνας κι αμέσως χάθηκαν ξανά. Ακούγεται πως είναι Εύα και Αδάμ, ο Λωτ και η γυναίκα του, μια Σάρρα με δύο ρω ενωμένα. Ορφέας και Ευριδίκη. Δυο αστερισμοί, η Ανδρομέδα κι ο Περσέας. Πίνακες του Γουοτερχάουζ και φιγούρες του Πικάσο, μοιάζουν με όλους αυτούς και με άλλους τόσους και αρνούνται όλα τα ονόματα. Μονάχα ψάχνει ο ένας τον άλλον. Σε αεροδρόμια, σε λιμάνια και προβλήτες και σταθμούς. Στα Σόδομα, στα Γόμορρα. Παντού. Για πάντα. Μέχρι να κοιτάξουν δίπλα και να δουν πως παν’ μαζί. Εκεί γεννιούνται και βαφτίζονται απ’ την αρχή. Εκεί, αγκαλιά, πεθαίνουν. Εκεί, μες στην μπανιέρα του σπιτιού τους. Περιμένοντας μια γόνδολα να τους πάει κάπου μακριά. Ή ένα φέρι μποτ. Τον πελαργό. Κάτι. Μέχρι να φτάσουν στον τερματικό σταθμό. Γιουκάλι.

Ένα ιπποτικό παραμύθι παραλόγου για έναν αδικοχαμένο έρωτα δεκαπέντε αιώνων και κάτι.  Σαν σε κυβιστικό πίνακα ζωής, ο Sir Lancelot και η Lady of Shalott μάχονται ενάντια στη λήθη των καιρών, για μια ευκαιρία στην αγάπη.

Το έργο γράφτηκε στο 3ο στούντιο συγγραφής θεατρικού έργου του Εθνικού Θεάτρου.

Φωτογραφίες: Ίρις Κάτσουλα
Οργάνωση Παραγωγής: Γιάννης Βερβενιώτης
Επικοινωνία: Κωνσταντίνος Πλατής
Βοηθός σκηνοθέτη: Γιάννης Αξιώτης
Παραγωγή: Ντουέντε

Φωτογραφίες

Βίντεο

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολύ ιδιαίτερη παράσταση, με πολλά ασαφή για εμένα μηνυματα που δεν μπόρεσα, μερικές φορές να παρακολουθήσω. Επίσης το κείμενο ήταν λίγο δυσνοητο, σε συνδυασμό με το γεγονός οτι μεγάλο μέρος της παράστασης, οι προβολείς ήταν στραμένοι στο κοινό, τυφλώνοτας του θεάτες. Σας ευχαριστώ πολύ ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ για την πρόσκληση.

  2. Μια μοντέρνα παράσταση σε ένα μυσταγωγικο χώρο...δυστυχώς το κοινό, τουλάχιστον την μέρα που πήγα εγώ, δεν είχε την ανάλογη παιδεία..πρωτοποριακές ερμηνείες από δύο νέα παιδιά..σκηνοθετικά ευρήματα..πρωτόγνωροι ηχοι... ευχαριστώ θεατρομανια!!

  3. Μια παράσταση που απαιτεί ιδιαίτερη συγκέντρωση καθώς μερικές φορές δεν ακούγονται καλά τα λόγια των ηθοποιών. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται ο φωτισμός ,γιατί τυφλώνει τα μάτια των θεατών. Οι ηθοποιοί μοιάζει να έχουν βγει από πίνακα ζωγραφικής. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση