3771

Ο Καναδάς είναι ένα συναίσθημα που δε μοιάζει με καλοκαίρι σε ελληνικό νησί

Αρχείο Παίχτηκε από 05/03/2018 έως 22/05/2018
στο Μπιπ - Bar Theater
Κείμενο: Μαριτίνα Πάσσαρη
Δραματουργική επεξεργασία: Μαριτίνα Πάσσαρη
Σκηνοθέτης: Μαριτίνα Πάσσαρη
Σκηνικά: Ολυμπία Σιδερίδου
Κοστούμια: Ολυμπία Σιδερίδου
Φωτισμοί: Αργύρης Θέος
Ερμηνεύουν: Μαριλένα Γερμανού, Τάσος Κορκός, Μαριτίνα Πάσσαρη

Περιγραφή

Μια παράσταση με τρεις ηθοποιούς που εμπνέεται από ένα διήγημα της Άλις Μονρό, ένα ποίημα του Γουίλιαμ Γουέρντσγουερθ, ένα τραγούδι των Μπητλς, ένα σκίτσο του Πικάσο.

Περισσότερα

Η Μαριτίνα Πάσσαρη εμπνέεται από τον κόσμο της Καναδής συγγραφέως Άλις Μονρό που πρόσφατα πήρε το Νόμπελ λογοτεχνίας, και φέρνει στη σκηνή μια παράσταση, σε δική της σύνθεση και δραματουργία με πρωταγωνιστές δυο νέους ταλαντούχους ηθοποιούς τον Τάσο Κορκό του επιτυχημένου μονολόγου Ταπ Άουτ του Αντρέα Φλουράκη, και τη Μαριλένα Γερμανού του “κοριτσίστικου" Περιμένοντας τον Γκοντό, που παίζεται δυο χρόνια και επαναλαμβάνεται και φέτος στο θέατρο  Skrow. Το ρόλο της μεγαλύτερης γυναίκας και αφηγήτριας της ιστορίας κρατάει η ίδια η σκηνοθέτης.

“Υπάρχουν σχέδια με σκληρό πυρήνα που μπορείς να τα περιγράψεις με μια λέξη και άλλα πιο μαλακά και απρόβλεπτα. Αυτά είναι που μου αρέσουν", υποστηρίζει η Μαριτίνα Πασσαρη. " Όταν πριν από μερικά χρόνια διάβασα για πρώτη φορά διηγήματα της Άλις Μoνρό, αγόρασα όσα βιβλία της βρήκα στα βιβλιοπωλεία. Με ενθουσίασε η ευαίσθητη και συγχρόνως σκληρή ματιά της στο γυναικείο σύμπαν, με εντυπωσίασε που μια γυναίκα συγγραφέας αγαπάει τις γυναίκες όσο και τους άνδρες, που έχει κατανόηση, χιούμορ και σοφία στον τρόπο που χειρίζεται την ανθρώπινη φύση. Άρχισα να φαντάζομαι τα πρόσωπά της επί σκηνής. Ή μήπως καλύτερα στην οθόνη; Είδα την περσινή Χουλιέτα του Αλμοδόβαρ,  έμαθα πώς ανέβηκαν στη σκηνή σε διάφορα μέρη του κόσμου τα γραπτά της: με μεγάλη πιστότητα και σεβασμό.

Ο δικός μας  Καναδάς είναι διαφορετικός, εμπνέεται μεν από ένα διήγημα αλλά δε μένει πιστός στο γράμμα, όσο στο πνεύμα της συγγραφέως. Ανοίγεται στην ποίηση, τη μουσική αλλά και τη ζωγραφική, σε τραγούδια, ποιήματα και εικόνες  που πιστεύουμε ότι συνομιλούν με την ιστορία.

Η αφετηρία είναι απλή. Μια συναισθηματικη σχέση ανάμεσα σε μια γυναίκα, που έχασε πρόσφατα τον άντρα της κι επιστρέφει στον Καναδά από ένα παρηγορητικό ταξίδι στην Ελλάδα, και σε μια κοπέλα πιο φτωχή, λιγότερο μορφωμένη που έχει προβλήματα με το φίλο της. Το θέμα: η φιλία και ο έρωτας. Το ερώτημα: ελευθερία ή ευτυχία;

Μια παράσταση σχέσεων, αντιθέσεων ανάμεσα στις γενιές και τα φύλα, με το σασπένς των συναισθημάτων, μυστικά, ψέμματα και συγκίνηση. "

επιμέλεια μουσικής και ήχων: Νίκος Σαββάτης
Πρωτότυπο μουσικό θέμα: Στάθης Ιωάννου
βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Κόκου
παραγωγή Red Moonlight Productions

Φωτογραφίες

10 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το Μπιπ είναι μια σχετικά νέα θεατρική σκηνή σε μια από παλιά χαρακτηρισμένη θεατρική γειτονιά της Αθήνας. Είναι χώρος συμπαθητικός, φιλικός, παρεϊστικος, με ωραία διακριτική μουσική που μπορεί προς στιγμήν να σε κάνει να χάσεις τον προσανατολισμό σου και να νομίσεις ότι έφτασες μέχρι εκεί για να πιεις ένα ποτάκι με κάνα δυο φίλους και να τα πείτε. Αυτό δε σημαίνει ότι υπολείπεται σε ατμόσφαιρα η σκοτεινή, αμιγώς θεατρική αίθουσα που διαθέτει. Μικρή σκηνή, παράδοξα μακρόστενη με πατάρι αξιοποιήσιμο και με στενή επαφή με το κοινό που κάθεται σε μικρή απόσταση και σχεδόν ακούει τις ανάσες των ηθοποιών. Η συγκεκριμένη παράσταση έχει έναν περίεργο τίτλο, ακατανόητο θα έλεγα, που καθώς δεν είχαμε προϊδεαστεί σχετικά πριν τη θέασή της, μας έκανε να νομίσουμε ότι πρόκειται για κωμωδία. Στην πραγματικότητα, αυτό που ξεκινά ως μια ανάλαφρη αφήγηση με φόντο την καναδική επαρχία και τη βουκολική ζωή, εξελίσσεται σε ανάδειξη των σκοτεινών (και ενίοτε φωτεινών) πλευρών των ανθρώπινων σχέσεων που ενισχύονται από την κοινωνική απομόνωση και τη μοναχικότητα του βόρειου τοπίου. Η δράση αναπτύσσεται ως σύγκρουση διπόλων, όπως νιάτα-γηρατειά, διανοητικότητα-απλοϊκότητα, οργάνωση-συγκυρία, σχεδιασμός-αυθορμητισμός, φιλία-εκμετάλλευση, φως-σκοτάδι, εργασία-διακοπές, εγκλωβισμός-εξωστρέφεια, άγριος, εχθρικός χειμώνας (Καναδάς)-γλυκό, φιλικό καλοκαίρι (Ελλάδα). Παραδόξως οι «νικητές» της σύγκρουσης δεν είναι οι αυτονόητα ευνοημένοι και συνήθως επικρατέστεροι, δηλαδή οι νέοι, ωραίοι, με το χρονικό μέλλον μπροστά τους, εκπρόσωποι του αυθορμητισμού και της επιφανειακής ανεμελιάς. Μήπως τελικά η απελευθέρωση του ανθρώπου από τα κοινωνικά αλλά και τα προσωπικά του δεσμά μπορεί να συντελεστεί μόνο μέσα από την καλλιέργεια και τη διανοητικότητα; Και μήπως αυτή είναι η ασφαλέστερη διαδρομή που οδηγεί στην ολοκλήρωση και την ατομική ανεξαρτησία; Η Μαριτίνα Πάσσαρη, υπεύθυνη και για τη σύλληψη, τη δραματουργία και τη σκηνοθεσία της παράστασης δίνει στο ρόλο της ποιητικό βάθος και αίσθημα, η Μαριλένα Γερμανού δεν μένει μόνο επιφανειακά στην ορμή της νεανικής φιγούρας που υποδύεται αλλά φτιάχνει ένα πρόσωπο με ένταση και υπαρξιακές αναζητήσεις, ο Τάσος Κορκός, πολύ πειστικός στο ρόλο του στιβαρού αλλά κατά βάθος ανασφαλούς καναδού αγρότη. Ωραία παράσταση, προτείνεται με θέρμη! Ευχαριστούμε τη Θεατρομάνια για τη διπλή πρόσκληση που μας πρόσφερε.

  2. Μία πολύ γλυκιά παράσταση, οι ηθοποιοί εξαιρετικοί, η σκηνοθεσία άψογη, το ίδιο και η μουσική. Όταν φύγαμε από το θέατρο είχαμε την αίσθηση ότι παρακολουθήσαμε κάτι πολύ όμορφο. Ευχαριστούμε ΘΕΑΤΡΟΜάΝΙΑ για την υπέροχη βραδιά.

  3. Πολύ ωραία παράσταση που δείχνει τις έννοιες της αγάπης και της ελευθερίας από διαφορετικές οπτικές γωνίες χωρίς τελικά να μπορούμε να καταλήξουμε στο που αρχίζει το ένα και που τελειώνει το άλλο. Όμορφο κείμενο και ερμηνείες. Ευχαριστώ Θεατρομάνια.

  4. Πολύ ωραία παράσταση!
    Καταπληκτικές οι ερμηνείες και των 3 ηθοποιών!
    Βυθιζόσουν στον κόσμο τους και το μαρτύριο που περνούσαν αποσπώντας σε από το περιβάλλον μέχρι και το τέλος της παράστασης! Υπέροχη μουσική κινηματογραφική εκτέλεση ευχαριστώ πολύ για τη πρόσκληση

  5. Μπορεί τελικά η μοναξιά, η απόγνωση και η συναισθηματική ψύχρα του Καναδά να μην αλλάζει και οι ήρωες να μην οδηγούνται στη ζεστασιά και την ελευθερία ενός ελληνικού νησιού, όμως όλοι εμείς που παρακολουθήσαμε αυτή την απέλπιδα προσπάθεια φυγής, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μια υπέροχη παράσταση. Συγχαρητήρια σε όλους!