1044

Όλο σπίτι, κρεβάτι κι εκκλησία

Συγγραφέας: Φράνκα Ράμε & Ντάριο Φο
Μετάφραση: Αχιλλέας Καλαμάρας
Σκηνοθέτης: Κωστής Καπελώνης
Σκηνογραφία: Έλλη Λιδωρικιώτη
Κοστούμια: Έλλη Λιδωρικιώτη
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Μουσική σύνθεση: Σταμάτης Κραουνάκης
Ερμηνεύουν: (αλφαβητικά):  Αντωνία Καμπάκου, Τζένη Κόλλια, Γιάννα Μαλακατέ, Ράνια Παπαδάκου

Περιγραφή

Ο Κωστής Καπελώνης σκηνοθετεί και ο Σταμάτης Κραουνάκης συνθέτει. Ένα θεατρικό έργο για την κατάσταση της γυναίκας και ιδίως τη σεξουαλική σκλαβιά της. Μια παράσταση που σχεδιάζεται να ταξιδέψει ανά την Ελλάδα.

Περισσότερα

H κατάσταση της γυναίκας είναι παντού και πάντα ίδια. Γυναίκες, αδελφές, μητέρες, φίλες, με ανάγκη για αγάπη και σεβασμό. Μια κραυγή απόγνωσης και σημαία επανάστασης. Σεξουαλική δουλεία και εξέγερση στην κοινωνική και οικογενειακή καταπίεση. Το ισχυροαδύναμο φύλο ανά τους αιώνες. Ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Ένα έργο με λόγο καθημερινό και υπερβατικό που ακουμπάει στην καρδιά, αλλά δίνει γροθιά στο στομάχι. Όλοι μας σε όλες τις φράσεις. Τόσο τρομακτικά οικείο. Ένα υπέροχο κράμα, με δραματικό γέλιο και κωμικό δάκρυ.

Το έργο πρωτοανέβηκε το 1977, με τη Φράνκα Ράμε να παίζει όλους τους ρόλους. Έκτοτε παίζεται συνεχώς σε όλο τον «πολιτισμένο» κόσμο.

Επιμέλεια κίνησης: Ειρήνη Στρατηγοπούλου

Φωτογραφίες

Πότε & Πού

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν - Φρυνίχου

από 03/12
Φρυνίχου 14, Αθήνα
Τηλ: 210 3222464, 210 3236732 Email: [email protected] Website: www.theatro-technis.gr

Πληροφορίες: 210 3222464, 210 3236732

Ημέρες & Ώρες
Δ 21:00
Τ 21:00
Τ
Π
Π
Σ
Κ
Πρόσβαση

Στάση μετρό Ακρόπολη

15 ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΜΕΤΡΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ.ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ.Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΜΟΝΟΛΟΓΟΥ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΤΥΧΗΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΜΕ ΕΝΟΧΛΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΑ ΜΗΔΑΜΙΝΑ ΣΚΗΝΙΚΑ.ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΜΕΝΑΝ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΕΣΤΩ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΚΗΝΙΚΑ.ΣΙΓΟΥΡΑ ΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕΒΟΝΤΑΝ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΕΝΟΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ, Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΗ.

  2. ΚΑΤ' ΑΡΧΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΗΝ ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ.
    Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ (ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ) ΜΕΣΑ Σ' ΕΝΑ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ, Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗΓΟΡΙΚΗ. ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΗ Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΘΕΛΕΙ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ. ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΜΕ ΚΑΛΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ, ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΟΛΩΝ Η ΡΑΝΙΑ ΠΑΠΑΔΑΚΟΥ.

  3. ΤΕΛΙΚΑ, ΟΥΤΕ ΣΠΙΤΙ,ΟΥΤΕ ΚΡΕΒΑΤΙ ,ΟΥΤΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ...
    ΠΟΥ ΠΑΜΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ;;;
    ΜΗΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ,"ΣΚΛΑΒΩΘΗΚΑΜΕ" ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ;;;
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ,ΕΝ ΕΙΔΕΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΩΣ...

  4. Η παράσταση πραγματεύεται την καταπίεση που υφίσταται η γυναίκα στην κοινωνία. Αποτελείται από τέσσερις μονολόγους, τους οποίους ερμηνεύουν με χιούμορ αλλά και βαθιά δραματικότητα τέσσερις γυναίκες με διαφορετικές ζωές που συναντιούνται και αλληλεπιδρούν σε ένα δεύτερο επίπεδο. Ίσως με κάποια νιώσουμε οικεία, ίσως και όχι, πάντως σίγουρα και θα γελάσουμε και θα προβληματιστούμε.
    Ευχαριστώ την κυρία Αργυρώ Γκίλα για την παραχώρηση, ευχαριστώ πολύ Θεατρομάνια!

  5. Πολύ ανάλαφρη, κάπως ευχάριστη παράσταση με  βωμολοχίες
    Δεν ξέρω και αμφιβάλω αν το κείμενο της παράστασης αντιπροσωπεύει το έργο του Ντάριο Φο και Φρανκα Ραμε.
    Από τους 4 μονόλογους γυναικών χαμηλής αυτοεκτίμησης και νοημοσύνης, ο πρώτος μονόλογος ξεχώριζε για το κείμενο και την ερμηνεία του!
    Μοντέρνα σκηνοθεσία χωρίς σκηνικό, παρά μόνο 4 καρέκλες με τις τέσσερις γυναίκες να φορούν νυχτικά - κομπινεζόν και λευκά αδιάβροχα ??? 
    Δεν ενθουσιάστηκα, μάλλον απογοητεύτηκα , αλλά
    αυτή είναι η προσωπική μου γνώμη

  6. Προβληματισμοί σχετικά με τους πολλαπλους ρόλους της γυναίκας (σύζυγος, μητέρα, ερωμένη, εργαζόμενη) και έκφραση αγανάκτησης όταν βιώνεται καταπίεση (...). Πολύ καλές ερμηνείες.
    Ευχαριστούμε για τις προσκλήσεις!