438

Παρασκευή παλιμπαιδισμού

Αρχείο Παίχτηκε από 06/11/2015 έως 11/03/2016
στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
Διάρκεια: 60'
Συγγραφέας: Δημήτρης Κουρούμπαλης
Σκηνοθέτης: So7
Ερμηνεύουν: Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Τάσος Καραχάλιος, Ίριδα Μάρα, Χριστίνα Μπίτου, Πηνελόπη Μωρούτ, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Βασιλική Τρουφάκου

Περιγραφή

Στο «Λε Λουβρ» γίνονται όργια κάθε Παρασκευή. Αιτία ο Quadrápod, που επιλέγοντας μουσική, υποβάλλει σε εγρήγορση σεξουαλική όλους τους θαμώνες με τρόπο υποβολιμαίο, προς το παρόν ασύλληπτο και γι’ αυτό αμίμητο.

Περισσότερα

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου και η Εταιρεία θεάτρου So7 ολοκληρώνουν την Παρασκευή 11 Μαρτίου τις παραστάσεις του έργου  «Παρασκευή παλιμπαιδισμού» του Κουρούμπαλη.

Εταιρεία θεάτρου So7

Στο «Λε Λουβρ» γίνονται όργια κάθε Παρασκευή. Αιτία δεν είναι η σαξονική μεταφυσική της ημέρας αυτής, όσο η παρουσία ενός συγκεκριμένου ανθρώπου στην επιλογή της μουσικής: λέγεται Quadrápod, είναι αγνώστου καταγωγής και ικανός να υποβάλει σε εγρήγορση σεξουαλική όλους τους θαμώνες με τρόπο υποβολιμαίο, προς το παρόν ασύλληπτο και γι’ αυτό, αμίμητο.

Κανείς δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει τι ακριβώς κάνει. Το μόνο σίγουρο είναι πως κυριαρχεί ένα μπιτ, που αντιγράφει το ρυθμό της συνουσίας και μια μελωδία, που λιγώνει τις αισθήσεις.

• κι όλο αυτό στολίζεται από ερωτόλογα σε στίχους, σεμνούς ή καθόλου. Τα θέματα δρομολογούνται κι η φύση αναλαμβάνει τα υπόλοιπα.

Κάπως έτσι τις βραδιές αυτές το «Λε Λουβρ» μεταμορφώνεται σ’ ένα καράβι αισθησιασμού και οι άνθρωποι που παρευρίσκονται σπάνια φεύγουν αζευγάρωτοι

• ακόμα κι αν μετανιώνουν την επόμενη μέρα.

Η νέα παράσταση της So7 στην κεντρική σκηνή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου παρουσιάζει ένα μπαρ, ένα βράδυ και μια παρέα που διασκεδάζει με συγκλονιστικό κέφι. Με τολμηρές καταβολές στην παγκόσμια ερωτική λογοτεχνία και με μουσική, που δεν χαρίζεται σε κανέναν, η παράσταση Παρασκευή Παλιμπαιδισμού θυμίζει ότι μια νύχτα έξω μπορεί να μην είναι καθόλου μπανάλ.

Συντελεστές της παράστασης:
Κείμενο: Κουρούμπαλης
Σκηνοθεσία: So7
Επιμέλεια Κίνησης – Χορογραφίες: Φρόσω Κορρού
Μουσική επιμέλεια – live dj set: Γιώργος Κωνσταντινίδης
Σκηνικά - Κοστούμια: Κenny Μaclellan
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Sound design: Studio 19
Βοηθός Σκηνοθέτη: Έλενα Σταμουλακάτου

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Από τη θεατρολόγο Μαρία Μαρή.

    Βράδυ Παρασκευής μετά τα μεσάνυχτα, η παράσταση αρχίζει ενώ οι ηθοποιοί μιλούν σε μικρόφωνο, χορεύουν ή τραγουδούν ή και διηγούνται σκηνές συνεύρεσης, με το αντίστοιχο , πολλές φορές προκλητικό λεξιλόγιο. «ναι,ναι,ναι…» « Ουπς το έκανα πάλι.[…] Μ’ αρέσει ζεστό. Με κοιτάει και με κάνει να λιώνω. Θέλω…» Στο χώρο υπάρχει μόνο ένα γυάλινο μεγάλο τραπέζι με πολλά ποτά, που φωτίζεται. Πίνουν όλοι και συντονίζει ή ενορχηστρώνει ο μπάρμαν, ο οποίος βέβαια συμμετέχει στο όργιο.

    Όλοι οι ηθοποιοί ανεβαίνουν προς το κοινό με ποτά στα χέρια προσέχοντας και πατώντας στα χερούλια των καθισμάτων. Η παράσταση αφορά όλους. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Η παράσταση προκύπτει από το κοινό, το κοινό είναι μέρος της παράστασης, οι ηθοποιοί «παίζουν» το κοινό.

    Όλα γίνονται μέσα σε απόλυτη μέθη και καπνό. « Έχετε τεκίλα ;» «Το μικρό με φόρτωσε φιλιά και πως φιλάει έτσι ;» « Θα πιω όσο μπορώ !»

    Παρασκευή, η ημέρα της ασυδοσίας, της ελευθεριότητας, του ξεφαντώματος, του άκρατου πάθους, του έρωτα. Το βράδυ είναι έτοιμο να εκραγεί.

    Η κίνηση των ηθοποιών μελετημένη, υποστηρικτική του θέματος, με αισθητική, ρυθμό , τραγούδι.

    Η μέθη οδηγεί στο φιλοσοφικό στοχασμό. Ακούγονται διάφορες απόψεις όπως ότι ο ιδεαλισμός απέκλισε τον άνθρωπο από τη φύση του, ότι δεν θα βρούμε ποτέ την αλήθεια. Αυτό είναι το δράμα της επιστήμης ! Επίσης ότι ο κόσμος εκτείνεται ως εκεί που φτάνουν οι αισθήσεις μας. Γνώριμες σε κάποιους αυτές οι σκηνές μέθης, σε παρέα νεαρών ενηλίκων, όπου η αναζήτηση της ωριμότητας θέτει ερωτήματα. Όμως η ανωριμότητα του παλιμπαιδισμού δράττει κάθε ευκαιρία συνεύρεσης με οποιοδήποτε ταίρι , μέσα σε μια άκρατη, φιλήδονη , ελαστική , ελευθεριάζουσα ατμόσφαιρα , όπου κάθε αφορμή για ανεξέλεγκτη λάγνα συμπεριφορά δεν πάει χαμένη.

    Ξαφνικά το ενθουσιώδες κάλεσμα « Σεξ !!!» πυροδότησε αναζήτηση συντρόφου από όλους. Libido είναι θα περάσει. Όλοι ξέρουν το βραχύ αυτής της ασύδοτης συμπεριφοράς , όμως το απολαμβάνουν ή κιόλας βυθίζονται σε μια ατέρμονη μοναξιά, σε ένα αδιέξοδο από έλλειψη συντροφικότητας. Leitmotiv για μια σχέση που έχει ξεκινήσει κάποιος με μια νεαρή « Και η μικρούλα σου ; »

    Σκηνές οργίου. Η πράξη για την πράξη. Σώματα σε κάθε περίπτυξη, σε κάθε σχηματισμό. Μέσα σε αυτό το συνονθύλευμα ακούγεται ότι όταν κάτι έχει προσωπικότητα δεν κρύβεται.

    Μετά το όργιο, συνωστισμός στην τουαλέτα. Ήχος ούρων. Το ποτό που έχουν πιει. Μια πινακίδα ανάβει στο σκηνικό LUST - ΛΑΓΝΕΙΑ.

    Παίζουν παιχνίδι σαν το RPG, σαν τη μπουκάλα, σαν ένα απλό παιχνίδι ερωτήσεων με διαιτητή (GM) τον μπάρμαν. Σε κάθε ερώτηση πίνουν όλοι μαζί και μετά πετούν τα ποτήρια τους και συνεχίζουν με κέφι, μεθύσι και χαρά. Στόχος να κρατήσουν το βράδυ πολύ !!!! Παιγνιώδες, ερωτικό, χωρίς αντέρεισμα, χωρίς περιεχόμενο. Νεολαίοι , που επιδίδονται στην εξερεύνηση των ορίων τους και της απόλαυσής τους.

    Ωραία κίνηση, καλά στημένη παράσταση, με σαφείς αναφορές στον Jan Fabre . Πίσω από το ξεφάντωμα διαβλέπει κανείς την μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου, την έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας , κατανόησης και συντροφικότητας.