171

Rendez-vous? Meat me on Facebook

Αρχείο Παίχτηκε από 14/07/2017 έως 15/07/2017
στο Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες
Σκηνοθέτης: Βαγγέλης Κοσμίδης
Ερμηνεύουν: Αποστόλης Βαράνος, Γιώργος Γκρίνιας, Χάρης Ηλιάδης, Εμμανουέλλα Κοντογιώργου, Μάριος Μορφίδης, Ελευθερία Μελίνα Παμπουκίδου, Χριστίνα Σαπουνίδου.

Περιγραφή

Τι σημαίνει σχέση σήμερα; Με πόσους έχεις πάει; Ποιος είναι ο φυσιολογικός αριθμός; Υπάρχει κάτι που να διαρκεί;

Περισσότερα

Νέοι άνθρωποι, οι σχέσεις τους, ένα party και… τα social media. Πολύ προσωπικές ιστορίες, πραγματικές μαρτυρίες από ραντεβού δικά μας ή άλλων που συνέβησαν στο παρελθόν. Ιστορίες για ανθρώπους νέους που θέλουν να συνάψουν σχέσεις. Ψάχνουν να μην είναι μόνοι.

Με όχημα την αφήγηση και τις μαρτυρίες νέων ανθρώπων από διαφορετικά μέρη, με διαφορετικές εμπειρίες, στήνεται ένα όχι και τόσο συνηθισμένο party, όπου το internet και το Facebook παίζουν κυρίαρχο ρόλο. Τo έργο πραγματεύεται τα διαχρονικά προβλήματα της νέας γενιάς στις σημερινές συνθήκες όπου τα γεγονότα της ζωής είναι μικρά, οι γνωριμίες εύκολες, οι αναρτήσεις άπειρες, τα λόγια λίγα για να περιγράψουν τα συναισθήματα, ο χρόνος πάντα λίγος, αλλά την ίδια στιγμή τόσο αφόρητα πολύς.

Το «Rendez-vous?-Meat me on facebook» είναι η δεύτερη δουλειά της ομάδας από τη Θεσσαλονίκη Ensemble 23 και αρχικά παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της Σχολής Θεάτρου του Α.Π.Θ.

Στο 2ο Reborn in Athens 2017

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Κοσμίδης
Δραματολογία: Ματίνα Παγουλάτου, Χάρης Ηλιάδης
Σκηνογραφία: Μάγδα Δήμου
Φωτισμοί: Βαγγέλης Μαρούλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Όλια Πανίδου
Βοηθός φωτιστή - βίντεο: Αρσινόη Πηλού
Μουσική: Μάριος Μορφίδης

Λίγα λόγια από τον σκηνοθέτη:

Η παράσταση αυτή ήταν ένα όνειρο μου εδώ και πολλά χρόνια: ήθελα να κάνω μια παράσταση που να μην έχει προϋπάρχον κείμενο, να μιλάει για τις ερωτικές σχέσεις των νέων ανθρώπων σήμερα και για το πως αυτές επηρεάζονται από τα Social Medea. Το υλικό τις παράστασης ήθελα να είναι αρχικά οι πολύ προσωπικές ιστορίες των μελών της ομάδας που μοιραστήκαμε μεταξύ μας αλλά και αποτέλεσμα έρευνας και συνεντεύξεων, που θα παίρναμε από φίλους και γνωστούς. Θεωρώ ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα κατανοήσεις πραγματικά σε βάθος αυτό που έρευνας, θα το δεις πολυπλεύρως και δεν θα βασιστείς απλά σε κάποια γεγονότα ζωής που άκουσες ή έζησες και σε διέγειραν, ώστε να ασχοληθείς με τούτο το θέμα. Έτσι και έγινε. Γενικά είμαι ένας άνθρωπος, που γοητεύομαι από το να βάζω κάθε φορά πιο δύσκολους και πιο μεγαλεπήβολους στόχους, οπότε ένα βασικό ζήτημα, το οποίο με τράβηξε στο να ξεκινήσω να δουλεύω αυτήν την παράσταση ήταν η δυσκολία του εγχειρήματος και το ρίσκο που πήραμε με την ομάδα όταν ξεκινούσαμε ένα χρόνο πριν να δουλεύουμε. Δεν ξέραμε που θα μας οδηγούσε όλο αυτό που ετοιμάζαμε: τα πάντα προέκυψαν μέσα από την πολύ δουλειά την έρευνα και μετά απλά αφήσαμε το ίδιο το υλικό να μας οδηγήσει.

To κείμενο: ήταν μια αρκετά επίπονη διαδικασία γιατί αυτό το είδος θεάτρου απαιτεί την συγκέντρωση ενός μεγάλου όγκου ιστοριών και πληροφοριών το οποίο ζητά πολύ χρόνο ώστε να ζυμωθεί. Αρχικά μοιραστήκαμε μέσα στην ομάδα τις ιστορίες από τις ζωής μας και παράλληλα ξεκινήσαμε συνεντεύξεις σε φίλους και γνωστούς από διαφορετικά μέρη. Καταγράφαμε όλες τις ιστορίες, μετά τις μελετούσαμε και έτσι καταλήξαμε σε κάποιες κοινές θεματικές που υπήρχαν ανάμεσα τους: οι 10 ιστορίες εγγράφηκαν σε 1. Έτσι καταφέραμε να πυκνώσουμε το υλικό και να κάνουμε τις ιστορίες, όσο γινόταν, καθολικές. Παράλληλα με τούτη την εργασία, δουλεύαμε και την σκηνή πραγμάτωση όλων αυτών με αποτέλεσμα τα κείμενα συνεχίζουν να αλλάζουν με βάση την οικονομία και πυκνότητα που ζητά η σκηνή. Η σύνδεση και ο τελικός ειρμός της παράστασης μας αποκαλύφθηκε πολύ λίγο πριν την πρεμιέρα μας. Όλο αυτό μας πήρε ένα χρόνο για να φτάσει στην τελική μορφή του.

Για εμάς είναι πολύ σημαντικό να παίξουμε στο Reborn in Athens καθώς αποτελεί έναν από τους στόχους μας κατά την διάρκεια των προβών. Θέλαμε πολύ να έρθουμε σε επαφή με πολύ κόσμο, να παρουσιάσουμε την δουλειά μας σε ένα διαφορετικό κοινό, το κοινό της Αθήνας, και να παίξουμε σε ένα τόσο ωραίο χώρο όπως το θέατρο Θησείο. Όποτε αυτό αναμένουμε με μεγάλη ανυπομονησία.

Φωτογραφίες