369

Βιοτεχνία Υαλικών

Διαγωνισμός από 13/03 έως 18/04
4ος χρόνος παραστάσεων
Διάρκεια: 80'
Συγγραφέας: Μένης Κουμανταρέας
Διασκευή: Άγγελος Χατζάς
Σκηνοθέτης: Άγγελος Χατζάς
Σκηνογραφία: Γιάννης Γκαρδιακός
Κοστούμια: Αλέξανδρος Κομπόγιωργας
Φωτισμοί: Αλέξανδρος Κομπόγιωργας
Μουσική: Βασίλης Χρηστακέας
Μουσική σύνθεση: Βασίλης Χρηστακέας
Κίνηση: Άρτεμις Ιγνατίου
Ερμηνεύουν: Αργυρώ Λογαρά, Γιάννης Νικολάου,Διονύσης Ποταμίτης, Άγγελος Χατζάς
Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση Βιοτεχνία Υαλικών για την ημέρα Πέμπτη 21/03 στις 21:15
Ελάτε στην Κοινότητα της Θεατρομάνια και λάβετε μέρος στους διαγωνισμούς

Περιγραφή

Η Θεατρική Ομάδα Νεάπολις επαναλαμβάνει για τέταρτη σεζόν  τις παραστάσεις του έργου του Μένη Κουμανταρέα «Βιοτεχνία Υαλικών», στο Studio Μαυρομιχάλη από την Τετάρτη 13 Μαρτίου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη  μέχρι την Πέμπτη 18 Απριλίου.

Περισσότερα

Μία παράσταση που γνώρισε μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία και η επανάληψή της ήταν επιβεβλημένη!

Μια βιοτεχνία, βγαλμένη από τα σπλάχνα αυτής της πόλης. Της πόλης του αγαπημένου συγγραφέα, που συνεχίζει να συντροφεύει τα όνειρά μας. Το έργο, (Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 1975), γραμμένο στο λυκόφως της δικτατορίας, με την προσδοκία της μεταπολίτευσης, μοιάζει να κλείνει το μάτι στο σήμερα, ν’ ακουμπάει τις ίδιες δυσκολίες και αγωνίες των μικρών, ταπεινών και σπουδαίων ανθρώπων.

Αντιφάσεις, διλήμματα, συγκρούσεις. Όλα είναι εύθραυστα. Το γυαλί έτοιμο να σπάσει. Η αγάπη θα δείξει το δρόμο.

Βυθιζόμαστε πάλι στο μαγικό κόσμο του μικρού μαγαζιού των γυαλικών, που παλεύει να επιβιώσει και ξανασυναντάμε, τη Μπέμπα και το Βλάση Ταντή, το Βάσο Ραχούτη και το Σπύρο Μαλακατέ. Τους υπέροχους και κοινούς αυτούς ανθρώπους. Τους φέρνουμε με συγκίνηση στο σήμερα, στην τραυματισμένη Αθήνα του 2019, που μας τυλίγει με τα μυστικά της, παλεύοντας κι αυτή να επιβιώσει, ακροβατώντας και ρισκάροντας.

Καλλιτεχνικοί Συνεργάτες: Σωτήρης Τσακομίδης, Γόνη Λούκα
Παραγωγή: Εταιρία Θεάτρου «Νεάπολις» http://neapolis160.blogspot.gr/

Φωτογραφίες

Πότε & Πού

Studio Μαυρομιχάλη

από 13/03 έως 18/04
Μαυρομιχάλη 134, Νεάπολη Εξαρχείων, Αθήνα
Τηλ: 210 6453330 Email: [email protected] Website: www.studiomavromihali.gr/

Εισιτήρια: Γενική είσοδος:12 ευρώ, Άνω των 65: 10 ευρώ, Φοιτητικό: 8 ευρώ, Άνεργοι, ΑΜΕΑ, ατέλειες: 5 ευρώ
Πληροφορίες: 210 6453330

Ημέρες & Ώρες
Δ
Τ
Τ 21:15
Π 21:15
Π
Σ
Κ

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Άνθρωποι μόνοι, εγκλωβισμένοι στις καταστάσεις που άλλοι διαμορφώνουν γι’ αυτούς, αδιέξοδες καταστάσεις και αδιέξοδες αναζητήσεις φυγής. Περίοδος της Χούντας, γύρω από τη «βιοτεχνία υαλικών», που μόνο μια υποψία φόβου και μια ισχνή παρουσία στρατιωτικών στο έργο την ακουμπά. Οι ιδιοκτήτες της, ένα ζευγάρι με τη γυναίκα κληρονόμο από τον έμπορο – κομμουνιστή πατέρα και τον δεξιών οικογενειακών καταβολών άνδρα με εμπειρία φοιτητή και πειθαρχικών τιμωριών για πεποιθήσεις στο στρατό, ζουν με την ανάμνηση των ηρωικών στιγμών του παρελθόντος, στη λήθη της χαμένης συλλογικότητας και του σβησμένου έρωτά τους. Τα περασμένα ιδανικά εμφανίζονται νεκρά στην καθημερινότητα που δεν ακουμπούν την καθημερινότητα και τις επιλογές των ηρώων μας. Μαζί τους οι δυο εργάτες της βιοτεχνίας, οι μόνοι φίλοι και έμπιστοί τους. Η βιοτεχνία «σβήνει» μέσα στο περιβάλλον της οικοδομικής ανάπτυξης, των μεγάλων έργων της εποχής, των νέων τζακιών που αναδύονται ανεξαρτήτως πολιτικού παρελθόντος. Καμία προσπάθεια να κρατηθεί δεν αποδίδει. Μαζί της καταρρέει το ζευγάρι, η σχέση του.
    Ο άνδρας δεν βρίσκει νόημα στην επαφή με τους φίλους και συναγωνιστές του παρελθόντος που τώρα έχουν μετατραπεί σε συνδαιτημόνες στο οικονομικό φαγοπότι που έχει στηθεί. Όντας ο πιο ευαίσθητος, φεύγει από την πραγματικότητα μέσα από την ψυχασθένεια που όλο και τον αγκαλιάζει. Η γυναίκα, που αρνείται να αφήσει τη βιοτεχνία για να μην ζήσει μια ζωή φτωχή, φθάνει να κάνει εφήμερες σχέσεις με μεγαλεμπόρους και έναν στρατιωτικό, ευελπιστώντας στη βοήθειά τους στα οικονομικά της επιχείρησης ή στις δικές της φυγές. Οι δύο εργάτες δελεάζονται να πάρουν δάνειο για τη βιοτεχνία και για δική τους δουλειά (όταν η αφεντικίνα τους αφήνει τη διαχείριση) με εγγυητή ένα βιομήχανο - «λαμόγιο» της εποχής, που τους ξεγελά. Όνειρο η μεταστέγασή στα Μελίσσια ή στα Πετράλωνα, τις αναπτυσσόμενες κοινωνικά περιοχές. Όνειρο που εκπίπτει στη σχέση του πρώτου με την «φαφούτα» σπιτονοικοκυρά (που έχει πουγκί που κουδουνάει το βράδυ στο μαξιλάρι) και του δεύτερου με ένα γέρο φαρμακοποιό (που πάσχει από πάρκινσον). Ο θάνατος του ιδιοκτήτη της βιοτεχνίας και η τελική μετεγκατάστασή της αλλού, λόγω παραχώρησης του οικοπέδου της ως αντιπαροχή, αποτελεί το τέλος μιας αποτυχημένης πορείας ενσωμάτωσης στο αστικό γίγνεσθαι που αφήνει ανεξίτηλα ίχνη στις ψυχές και πολλαπλές «παράπλευρες απώλειες.
    Η μόνη (;) αχτίδα αισιοδοξίας που εμφανίζεται είναι μια αναφορά στα νεαρά ζευγάρια που συνεχίζουν να ερωτεύονται… Στο πλαίσιο του Κουμανταρέα απουσιάζουν παντελώς οι υπόγειες και υπέργειες διαδρομές συλλογικής δράσης που είναι υπαρκτές στη διάρκεια της χούντας και προετοιμάζουν νέα δεδομένα και για τις ανθρώπινες σχέσεις. Στην παράσταση αποτυπώνεται με ακρίβεια το πλαίσιο των ατομικών αδιεξόδων και της ατμόσφαιρας που ο συγγραφέας θέλει να αποδοθεί. Χωρίς σκηνοθετικά τεχνάσματα, με λιτότητα και δωρικότητα, ο φακός στρέφεται στις εσωτερικές διαδικασίες των ανθρώπων. Φτασμένοι ηθοποιοί με ζήλο και αφοσίωση, «κόντρα» στον καιρό, αποδίδουν με υψηλή αίσθηση καθήκοντος τους ρόλους τους. Οι ερμηνείες όλων πολύ καλές και ειδικά οι δύο πρωταγωνιστές φθάνουν σε επίπεδα αξιομνημόνευτα. Μέσα στο σκούρο έως ολόμαυρο περιβάλλον μας επιτρέπουν να αναγνώσουμε πολλαπλά και υπό διάφορα πρίσματα τον περιβάλλοντα και εσωτερικό κόσμο που καταρρέει.