Ξανά

Αρχείο Παίχτηκε από 04/03/2022 έως 26/03/2022
στο String Theory (Βιομηχανικό Πάρκο ΠΛ.ΥΦ.Α)
Διάρκεια: 60'
Κείμενο: Νατάσα Νταϊλιάνη
Σκηνοθέτης: Νατάσα Νταϊλιάνη
Κοστούμια: Μαργαρίτα Δοσούλα
Φωτισμοί: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Κίνηση: Κατερίνα Δρακοπούλου
Ερμηνεύουν: Νατάσα Νταϊλιάνη, Τάσος Ράπτης

Περιγραφή

Η Νατάσα Νταϊλιάνη και η καλλιτεχνική ομάδα gaRTEen παρουσιάζουν το έργο με τίτλο «Ξανά» στην Αθήνα στο βιομηχανικό πάρκο "Πλεκτήρια - Υφαντήρια Αθηνών" μετά από την site specific παρουσίαση που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Λυκαβηττού τον Μαϊο του 2021 ("Φεστιβάλ Λυκαβηττού-Δύο Λόφοι").

Περισσότερα

Λίγα λόγια για το έργο:

Ένας άντρας, μια γυναίκα, δύο εραστές από τα παλιά, συναντιούνται για να μιλήσουν, επιστρέφουν στον «τόπο του εγκλήματος» ως μια ανάγκη να εξομολογηθούν ο ένας στον άλλον τον παρελθόντα έρωτά τους, να αποκαλύψουν, να εξηγήσουν την συντριβή τους μέσα από αυτόν, να καταλάβουν, να συμφιλιωθούν.

Το θεατρικό κείμενο, με τίτλο «Ξανά» εμπνέεται από προσωπικά βιώματά της Νατάσας Νταϊλιάνη. Από την προσωπική ιστορία των παππούδων της στην περίοδο του ελληνικού εμφυλίου, κατά την οποία εκείνοι βρισκόταν μονίμως σε φυγή, κρυμμένοι σε δάση, σε σπηλιές σε ακραίες σωματικές και συναισθηματικές καταστάσεις, στην προσπάθεια να υπερασπιστούν τις επιλογές τους.  Ο έρωτας ως προσωπικό βίωμα με κοινωνικές διαστάσεις, δεν είναι αποκομμένος από τον χώρο ο οποίος είναι άλλοτε φιλόξενος άλλοτε αφιλόξενος ή εχθρικός. Εμπεριέχει και το στοιχείο του κινδύνου, της απογύμνωσης, αλλά και εν δυνάμει της προστασίας. Τα δε σώματα των δύο ηρώων βρίσκονται σε μια συνεχή αποστέρηση και απουσία, που προσομοιάζει με τις σημερινές συνθήκες κοινωνικής αποστασιοποίησης που επέβαλλε η πανδημία.

Και οι λέξεις; Σαν από καιρό τοποθετημένες εκεί σε ένα φαινομενικά άδειο χώρο περιμένουν να ειπωθούν..

Τα δύο πρόσωπα θα τις αποκαλύψουν για να  περιγράψουν τις πληγές τους και να αρθρώσουν την βιωμένη αγριότητα της ύπαρξης και του έρωτα, θα τις κατανοήσουν και θα τις λυτρώσουν. Υποκαθιστώντας τελικά την επαφή, αυτές θα γίνουν επαφή. Μέσα από μια προσπάθεια διπλής επανοικειοποίησης, αυτής του χώρου και των λέξεων, οι ηθοποιοί θα περιπλανηθούν στις λέξεις των ηρώων, θα επανατοποθετηθούν στο χώρο, θα επιδιώξουν να ακούσουν και να ακουστούν, σε ένα διάλογο με τον εαυτό τους και τον άλλον.

Σημείωμα της Νατάσας Νταϊλιάνη

"Δύο πρόσωπα, ένας άντρας και μία γυναίκα, που αναπαριστάνουν τους εαυτούς τους, μιλάνε πότε για τον εαυτό τους και τον άλλον σε τρίτο πρόσωπο, πότε σε πρώτο, άλλοτε απευθύνονται στο άλλον και άλλοτε μιλάνε γ' αυτόν σαν να ήταν απών. Παράλληλες, ταυτόχρονες διαδρομές δύο ανθρώπων στο παρόν, στο παρελθόν, στα πάντα, στο πουθενά. Οι βασικοί ηθοποιοί είναι δύο. Ένας άνδρας και μία γυναίκα, απροσδιόριστης ηλικίας ούτε πολύ νέοι, ούτε πολύ μεγάλοι. Δεν αποκλείεται η παρουσία επιπλέον ατόμων."

Video παράστασης: Vago Tedosio

Φωτογραφίες: Ιουλία Λαδογιάννη

Επικοινωνία & Τύπος: Μαρία Κωνσταντοπούλου

Παραγωγή: gARTen AMKE

Facebook: https://www.facebook.com/%CE%9E%CE%91%CE%9D%CE%86-113526151247363

Πρωτόκολλα Covid:

Είσοδος με πιστοποιητικό εμβολιασμού ή πιστοποιητικό νόσησης εντός 6 μηνών. Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης.

Φωτογραφίες

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Το σενάριο ήταν εκπληκτικο, οι ερμηνείες εξαιρετικές.
    Η σκηνοθεσία ήταν κάπου χαμένη...
    Την προτελευταια σκηνή,
    θα μπορουσατε να την κάνατε πχ πισω απ το πιάνο κι εσείς εξαφανιστηκατε από προσωπου γης , ενώ τα λόγια ήταν εξαιρετικά, ακουγονταν τελείως χαμηλοφωνα... Κ κάποιοι δε μπορουσαν να σας ακουσουν καθόλου.
    Ενώ είχατε μια τεράστια αίθουσα θα μπορουσατε να την αξιοποιήσετε με καλυτερο τροπο..
    Γιατί οι σκηνές στο χαλί ηταν εκπληκτικές, το ίδιο κ στα παγκακια κάτω απ το παραθυρο.