290

Crave

Αρχείο Παίχτηκε από 09/01/2016 έως 13/03/2016
στο Μπιπ
Διάρκεια: 70’
Συγγραφέας: Σάρα Κέιν
Μετάφραση: K. Αλέξης Αλάτσης
Σκηνοθέτης: Μαρία Ξανθοπουλίδου
Ερμηνεύουν: Μυρτώ Δελημιχάλη, Παναγιώτης Καλαντζής, Ρίτα Λυτού, Γιάννης Παπαδόπουλος

Περιγραφή

«Μόνο ο Έρωτας μπορεί να με σώσει και ο Έρωτας με καταστρέφει». Το «Crave» (Δίψα) της Σάρα Κέιν, ορόσημο στην σύγχρονη παγκόσμια θεατρική δραματουργία, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου στο Θέατρο ΜΠΙΠ από τo Σάββατο 9 Ιανουαρίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21.30. Μιλάνε για τον έρωτα. Τέσσερις. Μιλάνε για την απόγνωση, τη μοναξιά, […]

Περισσότερα

«Μόνο ο Έρωτας μπορεί να με σώσει και ο Έρωτας με καταστρέφει».

Το «Crave» (Δίψα) της Σάρα Κέιν, ορόσημο στην σύγχρονη παγκόσμια θεατρική δραματουργία, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου στο Θέατρο ΜΠΙΠ από τo Σάββατο 9 Ιανουαρίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21.30.

Μιλάνε για τον έρωτα. Τέσσερις. Μιλάνε για την απόγνωση, τη μοναξιά, τις ελπίδες και τους πόθους τους. Σε καμιά στιγμή δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά εάν μονολογούν και πότε απευθύνονται ο ένας στον άλλον. Εάν συναντήθηκαν τυχαία ή έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους. Εάν είναι πράγματι τέσσερις ή ένα μόνο πρόσωπο.

Το «Crave», που σύστησε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό ο Λευτέρης Βογιατζής, είναι το πρoτελευταίο έργο της Σάρα Κέιν (1998), που η ίδια επέλεξε να δημοσιοποιήσει με το ψευδώνυμο Marie Kelvedon και όχι με το πραγματικό της όνομα.

Ένα ποιητικό κείμενο, στο οποίο οι αφηγήσεις των προσώπων έχουν ως αφετηρία την προσωπική τους αντίληψη για την έννοια της επιθυμίας.

{…}Και θέλω να παίζω κρυφτό και να σου δίνω τα ρούχα μου και να σου λέω πως μ’ αρέσουν τα παπούτσια σου και να κάθομαι στα σκαλιά όσο θα κάνεις μπάνιο και να σου τρίβω το λαιμό και να σου φιλάω τα πόδια και να κρατάω το χέρι σου και να πηγαίνουμε για φαγητό και να μη με νοιάζει όταν τρώς απ’ το πιάτο μου και να σε συναντώ στου Rudys και να μιλάμε για τη μέρα που πέρασε και να δακτυλογραφώ τα γράμματά σου και να κουβαλάω τα κιβώτιά σου και να σκάω στα γέλια με την παράνοιά σου{…}

To «Crave» της Σάρα Κέιν, με το ακραίο συναισθηματικό περιεχόμενο και την πρωτοποριακή ποιητική φόρμα, δεν έχει σκηνικές οδηγίες.

«Δεν έχω ιδέα πως θα τα βγάλω πέρα τα επόμενα σαράντα χρόνια».

Μετάφραση: K. Αλέξης Αλάτσης
Σκηνοθεσία: Μαρία Ξανθοπουλίδου
Κίνηση: Μαριέλα Νέστορα
Μουσική: Λόλεκ
Video και εικαστικά παράστασης: Αλέξανδρος Κακλαμάνος
Σκηνικά, Κοστούμια: Μαρία Ξανθοπουλίδου
Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Χαρίτα Αρβανίτη, Θεώνη Δέδε
Φωτογραφίες παράστασης, Αφίσα: Ζωή Μυλωνά
Μακιγιάζ Φωτογράφησης: Δήμητρα Λάσκου
 

Σάρα Κέιν
Η Σάρα Κέιν (3 Φεβρουαρίου 1971-20 Φεβρουαρίου 1999) γεννήθηκε στο Μπρέντγουντ του Έσσεξ. Σπούδασε θέατρο στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα συγγραφής θεατρικών έργων του Πανεπιστημίου του Μπέρμινγχαμ.

Το πρώτο της θεατρικό έργο, Blasted, ανέβηκε το 1995 στο Royal Court Upstairs στο Λονδίνο, προκαλώντας σκάνδαλο σε κοινό και κριτικούς, εξαιτίας του περιεχομένου ωμής βίας και κανιβαλισμού. Είχε πει τότε: «Αυτό που με σοκάρει περισσότερο είναι ότι οι άνθρωποι ενοχλούνται από την παρουσίαση της βίας περισσότερο από την ίδια τη βία».

Η Κέιν, το νέο κορίτσι που αγαπούσε το ποδόσφαιρο και τον David Beckam, υπέφερε από κατάθλιψη και νοσηλεύτηκε στην ψυχιατρική κλινική Maudsley στο Λονδίνο. Αυτοκτόνησε το Φεβρουάριο του 1999.

Από 7/2 οι παραστάσεις την Κυριακή θα ξεκινούν στις 19.30

Προπώληση:

hygΠαραγωγή
KART Productions
www.kartproductions.gr

Ευχαριστούμε το χώρο ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ, όπου πραγματοποιήθηκε η φωτογράφηση.

Το «Crave» της Σάρα Κέιν σε μετάφραση Κ. Αλέξη Αλάτση κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις KOAN

14 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Παρακολούθησα την παράσταση το Σάββατο, 21/02. Πολύ ιδιαίτερη παράσταση, όπως και το κείμενο κι ησυγγραφέας! Αξιοπρεπείς ερμηνείες από τους 4 ηθοποιούς που ενσαρκώνουν το Λαχταρώ της Κέιν. Μου άρεσε το σκηνοθετικό τρικ του να μην ξέρεις αν απευθύνεται ο ένας στον άλλον ή στον ίδιο του τον εαυτό. Εξάλλου ο παραλληρηματικός, κατακερματισμένος λόγος της Κέιν βοηθά σε αυτό. Ευχαριστώ πολύ το Θεατρομάνια για την διπλή πρόσκληση!

  2. Ευχαριστώ πάρα πολύ τη Θεατρομάνια για την ευκαιρία να παρακολουθήσω την παράσταση στις 20/2
    Αν και υπήρξε ένα θέμα στην αρχή (δεν με έβρισκαν στη λίστα) πρέπει να πω ότι η συνέχεια με δικαίωσε!!!! Πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση που ξεχείλιζε από Κέιν...!

  3. ειχαμε τη τυχη να την παρακολουθησουμε, αλλα δεν μας αρεσε και πολυ! το ιδεατο θα ηταν να καταλαβαιναμε λιγο, εστω και λιγο, το ψυχισμο ή το πονο της ηρωιδας. Σίγουρα, δεν οφειλεται μονο στους ηθοποιους ,αλλα και στη σκηνοθεσια, που σε πολλα σημεια μπερδευει το θεατη.

  4. Το κείμενο είναι δύσκολο, με κάποιες ποιητικές στιγμές, αλλά χωρίς αρχή, μέση και τέλος και σε πολλά σημεία θυμίζει παραλήρημα καταθλιπτικού. Συγχαρητήρια στους ηθοποιούς που το αποστήθισαν! Η σκηνοθεσία ήταν αρκετά καλή, με άριστη εκμετάλλευση του χώρου. Από τους ηθοποιούς ο Γιάννης Παπαδόπουλος εξέφρασε καλύτερα την εσωτερική ένταση της συγγραφέως. Το θέατρο Μπιπ είναι ζεστός και φιλόξενος χώρος. Ευχαριστώ Θεατρομάνια!

  5. Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά σε όλους !! Κέρδισα πρόσκληση για την παράσταση τα τέσσερα τετραγωνικά και πραγματικά μου άρεσε πολύ το σενάριο και οι ηθοποιοί πραγματικά ήταν πολύ καλοί, στην ερμηνεία τους. Επείσις η μουσική επένδυση ήταν εξαιρετική.