5413

Δείπνο ηλιθίων

Αρχείο Παίχτηκε από 05/10/2017 έως 22/04/2018
στο Κάππα

3ος χρόνος παραστάσεων
Διάρκεια: 100' (χωρίς διάλειμμα)
Συγγραφέας: Francis Veber
Μετάφραση: Νικολέτα Κοτσαηλίδου
Σκηνοθέτης: Σπύρος Παπαδόπουλος
Σκηνικά: Αθανασία Σμαραγδή
Κοστούμια: Νικόλ Παναγιώτου
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Ερμηνεύουν: Σπύρος Παπαδόπουλος, Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Βασίλης Ρίσβας, Χρήστος Σπανός, Άννα Μενενάκου, Ξανθή Γεωργίου και ο Δημήτρης Μαυρόπουλος

Περιγραφή

Το Δείπνο Ηλιθίων, η sold out παράσταση των δύο τελευταίων ετών, συνεχίζεται για τρίτη χρονιά στο Θέατρο Κάππα. Η πολυβραβευμένη κωμωδία του Φρανσίς Βεμπέρ, που έχει ενθουσιάσει κοινό και κριτικούς,ανοίγει αυλαία στις 17 Οκτωβρίου.

Ο Σπύρος Παπαδόπουλος με τους συνεργάτες του, παρουσιάζουν την κλασσική πλέον κωμωδία του Francis Veber, έχοντας μαζί τους νέους συνδαιτημόνες. Τον Δημήτρη Μαυρόπουλο στον ρόλο του εισβολέα εφοριακού, που ενώ έρχεται με τις καλύτερες προθέσεις, τελικά πυροδοτεί αλλεπάλληλες καταστροφές και εκρήξεις γέλιου και τον Χρήστο Σπανό στον ρόλο του νεαρού καθηγητή της ορθοπεδικής που συμβάλλει κι αυτός άθελά του στον γενικό... τραγέλαφο!

Περισσότερα

Το έργο

Το Δείπνο Ηλιθίων (Le Dîner des Cons) γράφτηκε από τον Φρανσίς Βεμπέρ το 1993. Έκανε πρεμιέρα στο Théâtre des Variétés τον Σεπτέμβριο του 1993 και έμεινε στο ρεπερτόριο του θεάτρου μέχρι τον Ιανουάριο του 1996.  Τους κεντρικούς ρόλους ερμήνευσαν οι Jacques Villeret (ως Φρανσουά Πινιόν) και Claude Brasseur (ως Πιερ Μπροσάν).

Το 1998 έγινε ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του ίδιου του Βεμπέρ με πρωταγωνιστές τον Jacques Villeret (στον ρόλο και πάλι του Φρανσουά Πινιόν) και τον Thierry Lhermitte (ως Πιερ Μπροσάν), κάνοντας τεράστια επιτυχία (σχεδόν 9,5 εκατομμύρια εισιτήρια). Η ταινία τιμήθηκε επίσης με μία σειρά από βραβεία César και Lumières.

Έκτοτε, το έργο ανεβαίνει συνεχώς σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ αρκετές είναι και οι κινηματογραφικές του μεταφορές.

Εκδοχές του ήρωα του Βεμπέρα, Φρανσουά Πινιόν υπάρχουν και σε προηγούμενα αλλά και σε επόμενα έργα του.

Η υπόθεση

Ο Πιερ Μπροσάν (Πυγμαλίων Δαδακαρίδης), πλούσιος μεγαλοεκδότης στο Παρίσι, οργανώνει κάθε εβδομάδα με τους πλούσιους φίλους του ένα… ιδιότυπο δείπνο: Καθένας βρίσκει έναν «ηλίθιο», τον καλεί στο δείπνο, τρώνε, πίνουν, διασκεδάζουν, γελούν εις βάρος των ανυποψίαστων καλεσμένων τους και στο τέλος, αυτός που έχει φέρει τον πιο τέλειο «ηλίθιο», στέφεται νικητής!

Ο Φρανσουά Πινιόν (Σπύρος Παπαδόπουλος), ένας αθώος, αφελής, καλοπροαίρετος άνθρωπος, είναι ο πολλά υποσχόμενος «ηλίθιος» του Πιερ γι’ αυτήν την εβδομάδα. Τον καλεί στον σπίτι του για να γνωριστούν και εν συνεχεία να πάνε στο δείπνο. Κι εδώ αρχίζει μία σειρά από ανατροπές, όπου διαλύονται τα πάντα. Ο Πινιόν με την αφέλεια και την αθωότητά του, προκαλεί απανωτούς σεισμούς. Μέσα σε λίγη ώρα, ο άτρωτος “man of the year”, Πιερ, αποδομείται και γίνεται αξιοθρήνητος ανθρωπάκος.

Τελικά, ποιος απ’ τους δύο είναι ο ηλίθιος;

Ο ευρών αμειφθήσεται!

 

Φωτογραφίες

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολύ καλή παράσταση.
    Ο κ. Παπαδόπουλος ανέλπιστα πολύ καλός, όπως και ο κ. Δαδακαρίδης.
    Οι υπόλοιποι ηθοποίοι με εξαίρεση του κ. Μαυρόπουλο και Σπανό με πολύ (μικρού ρόλους όμως), μέτριοι.
    Η παράσταση, μια "κλασική" Γαλλική κωμωδία, που περνάει όμορφα μηνύματα μέσα από αστείες καταστάσεις.

  2. Καλή και ευχάριστη παράσταση.
    Ο κος Δαδακαρίδης πάρα πολύ καλός στην ερμηνεία του όπως επίσης καλός και ο κος Παπαδόπουλος του οποίου ο ρόλος πιστεύω πως του ταίριαζε. Το σκηνικό επίσης πολύ ωραίο, "πλούσιο" που επιβεβαίωνε το ύφος του έργου. Δεν μου άρεσε ο ρόλος και η ερμηνεία της κας Μενενάκου. Ανακυκλώνει μάλλον στερεότυπα της γυναικείας συμπεριφοράς για χάρη της κωμωδίας. Το θέατρο όμορφο και ζεστό.

  3. καλή παράσταση με μέτριες ερμηνείες και εξαιρετική ερμηνεία του Πυγμαλίων Δαδακαρίδη.Η Άννα Μενενάκου πιστεύω είχε πολύ κακή ερμηνεία του ρόλου (ας πούμε σε ένα σημείο που έκανε την μεθυσμένη δεν ήταν καθόλου πειστική).Εντύπωση μου προκάλεσε η δουλειά που είχαν κάνει στο σκηνικό και στα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν που πλέον αποφεύγουν η περισσότεροι την πιστότητα στο κείμενο και αφήνουν πολλά πράγματα στην φαντασία αλλά σε αυτή τη περίπτωση είχε επιμελημένο σκηνικό και διάφορες άλλες μικρολεπτομέρειες που δεν τις βλέπεις συνήθως π.χ. πίνανε κανονικό κρασί , έτρωγαν όντως ομελέτα κτλ.
    Επίσης η ερμηνεία του Σπύρου Παπαδόπουλου ήταν συμπαθητική αλλά πιστεύω ευνοήθηκε κυρίως από το κείμενο καθώς οι εκφράσεις του ήταν στην πλειονότητα τους κοινότυπες και δεν έδειχναν το βάθος ενός ηθοποιού που "ζεί την ερμηνεία του" όπως έκανε ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης.

    Συνοψίζοντας θα καταλήξω ότι ήταν συμπαθητική κωμωδία χωρίς να αφήνει κάτι ιδιαίτερο πίσω -σε αντίθεση με τα κλασσικά έργα- όμως δεδομένης και της μερικής έλλειψης κωμωδιών στο θέατρο θα την συνιστούσα για μία παρακολούθηση.

  4. Πολυ ωραια και αναλαφρη παρασταση....με χιουμορ. Ο Σπυρος Παπαδοπουλος οπως παντα απολαυστικος αλλα επισης πολυ καλος και ο Πυγμαλιων Δαδακαριδης. Περνας ευχαριστα και στο τελος η παρτασταση σου αφηνει και πολυ ωραια μηνυματα!!!