174

Our secrets

Αρχείο Παίχτηκε από 14/11/2015 έως 15/10/2015
στο Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση
Συγγραφέας: Béla Pintér
Σκηνοθέτης: Béla Pintér
Ερμηνεύουν: Zoltán Friedenthal, Eszter Csákányi, Hella Roszik, Éva Enyedi, Zsófia Szamosi, Béla Pintér, Szabolcs Thuróczy, Angéla Stefanovics, György Póta, Gábor Pelva

Περιγραφή

Μυστικά και ψέματα των ουγγρικών '80s: Στην κομουνιστική Ουγγαρία, ένας αντικαθεστωτικός και ένας χαφιές της μυστικής αστυνομίας βρίσκονται σε μια αίθουσα χορού. Δεν είναι ανέκδοτο. Είναι μια πολυβραβευμένη ιλαροτραγωδία για μια σκοτεινή εποχή του Ανατολικού Μπλοκ.

Περισσότερα

Στις πατρίδες του «χαμένου» κομουνισμού, την Πολωνία, την Τσεχία και την Ουγγαρία, χτυπάει η καρδιά του τρίτου και τελευταίου κύκλου του γεωπολιτικού φεστιβάλ της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, από 11 έως 29 Νοεμβρίου 2015.
Our secrets: Μυστικά και ψέματα των ουγγρικών '80s: Στην κομουνιστική Ουγγαρία, ένας αντικαθεστωτικός και ένας χαφιές της μυστικής αστυνομίας βρίσκονται σε μια αίθουσα χορού. Δεν είναι ανέκδοτο. Είναι μια πολυβραβευμένη ιλαροτραγωδία για μια σκοτεινή εποχή του Ανατολικού Μπλοκ.

Ουγγαρία, 1980. Με φόντο μια αίθουσα χορού, οι ζωές μιας ομάδας ανθρώπων συνθλίβονται εν μέσω παραδοσιακών τραγουδιών, πεολειχιών, πασατέμπου, βιασμών ανηλίκων, αλκοόλ και συζητήσεων για το Σιδηρούν Παραπέτασμα...

Ακατάλληλο για ανηλίκους είναι το πολυβραβευμένο δράμα μετ’ ασμάτων του διεθνώς αναγνωρισμένου δραματουργού, σκηνοθέτη και ηθοποιού Μπέλα Πίντερ (γενν. 1970). Λογικό: κεντρικό πρόσωπο είναι ο παιδόφιλος Ίστβαν, ο οποίος συναινεί στον εκβιασμό της μυστικής αστυνομίας της κομουνιστικής Ουγγαρίας και συνεργάζεται μαζί της, προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψή του. Νοσηρή μυθοπλασία ή μήπως πραγματικό περιστατικό;

Μπροστά σε ένα υπερμέγεθες μπομπινόφωνο, ο Ούγγρος δημιουργός, ο οποίος μάλιστα ερμηνεύει στην παράσταση τον αντικαθεστωτικό χορευτή Ίμρε, στήνει ένα σκληρόκαρδο σύγχρονο δράμα, πλημμυρισμένο στο φολκλόρ και τη νεωτερικότητα, τη σεξουαλική διαστροφή, αλλά και μια αβάσταχτη ανθρωπιά.

Καμιά νοσταλγία για τα κομουνιστικά ‘80s δεν συναντάται στη δουλειά του Πίντερ. Με ωμό ρεαλισμό, σαρκαστικό χιούμορ, αλλά και υπόγειο λυρισμό, εκθέτει τις συλλογικές νευρώσεις και παθογένειες του πρόσφατου ουγγρικού παρελθόντος. Μεταξύ αυτών, είναι η δράση της περιβόητης AVH (η ουγγρική Στάζι), οι τακτικές στρατολόγησης χαφιέδων, η λειτουργία ενός ολόκληρου έθνους βάσει των μυστικών αναφορών και η μέχρι σήμερα συγκάλυψη των πρώην πρακτόρων...

 

Διαβάστε περισσότερα:

«Φανταστείτε την ταινία Οι ζωές των άλλων του Florian Henckel von Donnersmarck να συναντά το δηκτικό πνεύμα του Oscar Wilde και την ένταση των διαπροσωπικών σχέσεων που απαντάται στα δράματα του Harold Pinter». Έτσι περιγράφει το Our Secrets ο κριτικός της εφημερίδας Herald Scotland.

Το Our Secrets μας γυρίζει πίσω στα κομουνιστικά ‘80ς, έχοντας για φόντο το κραταιό τότε κίνημα των αιθουσών χορού, όπου, με τη συγκατάθεση των κυβερνώντων, αναβίωνε η λαϊκή μουσική και χορευτική παράδοση της Ουγγαρίας.

«Αν και δεν είμαι ειδικός, ξέρω πως η διερεύνηση και η δημοσιοποίηση των μυστικών αρχείων στην [Ανατολική] Γερμανία αποτέλεσε τη βάση για μεγαλύτερη διαφάνεια. Αυτό δεν συνέβη στην Ουγγαρία. Εμείς ακόμα δεν γνωρίζουμε ποιος ήταν πρώην κατάσκοπος… Ούτε η ουγγρική Αριστερά, όταν ήταν στην εξουσία, ούτε η σημερινή δεξιά κυβέρνηση έχουν δημοσιεύσει αυτά τα αρχεία. Μάλλον επειδή και οι δύο πλευρές έχουν κάτι να κρύψουν». Αυτά δήλωσε ο Μπέλα Πίντερ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Pester Lloyd.

Με έντονη παρουσία σε σημαντικά θεατρικά φεστιβάλ (Μάριμπορ Σλοβενίας, Βασιλείας Ελβετίας, Festwochen της Βιέννης κ.ά.), ο Μπέλα Πίντερ συγκροτεί, μαζί με τους ομότεχνούς του Árpád Schilling και Kornél Mundruczó, τη ριζοσπαστική τριανδρία του σύγχρονου πολιτικού θεάτρου της Ουγγαρίας, ενώ ταυτόχρονα αυτοί οι τρεις είναι και οι πιο διακεκριμένοι διεθνώς εκπρόσωποι της γενιάς τους.

Εμβληματικό έργο του Μπέλα Πίντερ –και αυτό που του απέφερε για πρώτη φορά τη διεθνή αναγνώριση– είναι η επική φάρσα The Peasant Opera (2002), στην οποία στηλιτεύει τις αήθεις πρακτικές, τα στρεβλωμένα έθιμα και τα νοσηρά ταμπού της ουγγρικής επαρχίας, συνοδεία ενός ηχητικού τοπίου που ενώνει ευρηματικά την μπαρόκ μουσική με τα παραδοσιακά τραγούδια.

Όπως μπορεί να διαβάσει κανείς στην επίσημη ιστοσελίδα της Πρεσβείας της Ουγγαρίας στην Ελλάδα: «Η παράδοση και η λαϊκή τέχνη είναι ζωντανές στην Ουγγαρία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους παραδοσιακούς χορούς. Οι ουγγρικοί χοροί είναι μοναδικοί παγκοσμίως, καθώς η αυθεντική μουσική και κινησιολογία τους είναι πλήρως τεκμηριωμένη. Παράλληλα με τα επαγγελματικά συγκροτήματα παραδοσιακών χορών που περιοδεύουν ανά τον κόσμο προβάλλοντας τις αξίες της ουγγρικής λαϊκής χορευτικής και μουσικής κουλτούρας, υπάρχουν στην Ουγγαρία αμέτρητα ερασιτεχνικά τμήματα παραδοσιακών χορών. Αν ρωτήσουμε τους ξένους τι τους έρχεται συνειρμικά στο μυαλό όταν ακούσουν τη λέξη “ουγγρικός χορός”, θα απαντήσουν “το τσάρντας”. Ο όρος “τσάρντας” προέρχεται από τη λέξη csárda (χάνι), απόδειξη ότι τα πανδοχεία της στέπας κάποτε ήταν και μέρη για χορό. Οι χοροί συνοδεύονται από παραδοσιακά μουσικά όργανα, αρκετές φορές όμως οι χορευτές, εκτός από το να χορεύουν, τραγουδούν κιόλας, εντυπωσιάζοντας ακόμη περισσότερο το κοινό. Ο χορός είναι γιορτή ή συνδέεται με γιορτές και για το λόγο αυτόν οι φορεσιές –ιδίως των γυναικών– είναι πλούσια διακοσμημένες και εντυπωσιακές.»

 

Συντελεστές:

Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Béla Pintér
Βοηθός σκηνοθέτη: Rozi Hajdú
Δραματουργία: Éva Enyedi
Σχεδιασμός κοστουμιών: Mari Benedek
Βοηθός σχεδιασμού κοστουμιών: Julcsi Kiss
Σκηνικά: Gábor Tamás
Φωτισμοί: László Varga
Ήχος: Zoltán Belényesi
Φροντιστήριο: László Quitt

Gábor Pelva: βιολί, βιόλα, κιθάρα
György Póta: συνθεσάιζερ, κοντραμπάσο, βιόλα
Hella Roszik: βιολί

 

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ

Σάββατο 14 Νοεμβρίου

Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές