803

Θα πάντα εκεί...Πεθαίνω σαν χώρα

Αρχείο Παίχτηκε από 10/05/2019 έως 19/05/2019
στο Σταθμός
Διάρκεια: 80'
σύλληψη: Στέλιος Κρασανάκης
Συγγραφέας: Δημήτρης Δημητριάδης
Δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Κωνσταντινίδης(επεξεργασία και σύνθεση)
Σκηνοθέτης: Στέλιος Κρασανάκης
Σκηνογραφία: Κατερίνα Ζουράρη
Κοστούμια: Κατερίνα Ζουράρη
Κίνηση: Θάλεια Δίτσα
Ερμηνεύουν: Χρήστος Σαπουντζής, Μπέττυ Βακαλίδου

Περιγραφή

Η παράσταση «Θα πάντα εκεί...-Πεθαίνω σαν χώρα» με έναυσμα εκείνο το πρώτο θεατρικό γεγονός αξιοποιώντας και μεταγενέστερα άγνωστα κείμενα του Δημήτρη Δημητριάδη αποτελεί ένα σχόλιο για τη διαμόρφωση της ταυτότητας του Έλληνα τα τελευταία 30 χρόνια.

Περισσότερα

Πέρασαν 30 χρόνια από την εμβληματική πρώτη σκηνική παρουσίαση του «Πεθαίνω σαν χώρα» από τη Μονάδα απεξάρτησης 18ανω, ως αποτέλεσμα μιας δραματοθεραπευτικής διαδικασίας.

Εκείνες οι παραστάσεις αρχικά στον χώρο του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής και έπειτα στον συναυλιακό χώρο «Ρόδον» υπερέβησαν τον θεραπευτικό τους ρόλο, γνωρίζοντας σ’ ένα ευρύτερο κοινό το 18ανω, τη Δραματοθεραπεία και το ίδιο το κείμενο, γραμμένο από τον Δημήτρη Δημητριάδη μια δεκαετία πριν.

Έκτοτε το αποκαλυπτικό αυτό έργο γνωρίζει πολλές σκηνικές αποδόσεις που φροντίζουν να εστιάζουν στην αέναη επικαιρότητα του. Μια διαχρονικότητα που φαίνεται να επιβεβαιώνει όχι μόνο την προφητικότητά του αλλά και την αδυναμία ενός λαού να μάθει από τα λάθη του.

Η παράσταση «Θα πάντα εκεί...-Πεθαίνω σαν χώρα» με έναυσμα εκείνο το πρώτο θεατρικό γεγονός αξιοποιώντας και μεταγενέστερα άγνωστα κείμενα του Δημήτρη Δημητριάδη αποτελεί ένα σχόλιο για τη διαμόρφωση της ταυτότητας του Έλληνα τα τελευταία 30 χρόνια.

Συμμετέχουν ο Χρήστος Σαπουντζής, που έλαβε μέρος σε εκείνη την πρώτη παρουσίαση που του άλλαξε τη ζωή και τον οδήγησε στην υποκριτική και η Μπέττυ Βακαλίδου, πρωταγωνίστρια των έμφυλων ταυτοτήτων, που μετουσίωσε την εμπειρία της αυτή σε τέχνη.

Δύο πρόσωπα που διαμόρφωσαν την προσωπικότητα τους κόντρα στο νεοελληνικό πεπρωμένο.

Μια θεατρική-κοινωνική διαδρομή από το Πεθαίνω σαν χώρα έως ένα Πεθαίνω ως Έλλην.

Ένα εθνικό συλλογικό δράμα χωρίς αίσιο τέλος.

Διεύθυνση παραγωγής: Μάριος Βαζαίος
Παραγωγή: Θέατρο Σταθμός -Πολιτιστικός Οργανισμός ΑΙΩΝ

Φωτογραφίες

12 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Η παρασταση που ειδα σημερα θιγει πραγματικα το πρόβλημα της μη αντιδρασης του κοσμου στα σοβαρα θεματα της κοινωνιας με πολύ χαρακτηριστικο τροπο "δεν φταινε οι τραγωδοι αλλα ο χορος" μς αναφορα και συγκριση των γεγονοτων με την αρχαια τραγωδια. Όμως το πνευμα της παράστασης είναι πολύ απαισιοδοξο και καταδικαστικο πραγμα στο οποιο διαφωνω καθετα.Αν και η πλειοψηφια του λαου δεχεται ως μοιραιο και τετελεσμενο γεγονος την καταστροφή μας υπαρχει και η άλλη πλευρα της αντίστασης και ανατροπης της ασχημης καταστασης.
    Αυτά οσο αφορα το κειμενο,οι ερμηνείες όμως ηταν αρκετα καλες

  2. Μόλις γυρίσαμε από την πρεμιέρα της παράστασης σε ένα κατάμεστο θέατρο από κοινό όλων των ηλικιακών ομάδων και κοινωνικών στρωμάτων.
    Πολύ ενδιαφέρουσα και πρωτοποριακή θα έλεγα.
    Δεν είχα παρακολουθήσει κάτι παρόμοιο ποτέ.
    Το μόνο που με ''χάλασε'' ήταν ο υποβολέας που έλεγε τα λόγια στην κα Βακαλίδου.
    Ακουγόταν μέχρι ψηλά.