2822

Σοκ

Σκηνοθέτης: Γιώργος Λιβανός
Σκηνογραφία: Δέσποινα Βολίδη
Κοστούμια: Δέσποινα Βολίδη
Φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός
Μουσική: Σάκης Τσιλίκης σε στίχους Γιώργου Σκούρτη
Μουσική σύνθεση: Σάκης Τσιλίκης σε στίχους Γιώργου Σκούρτη
Ερμηνεύουν: Καίτη Ιμπροχώρη, Γιάννης Τσιώμου, Μάνος Χατζηγεωργίου, Νίκος Χαλατζίδης, Όλγα Πρωτονοταρίου, Σοφία Μπεράτη, Λίλη Τέγου, Ζωρζέτ Μιρόν και ο Ανδρέας Ζαχαριάδης.
Παίζουν μουσική: Στο πιάνο συνοδεύει ζωντανά η Νίκη Γκουντούμη.
Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση Σοκ για την ημέρα Σάββατο 23/02 στις 21:00
Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση Σοκ για την ημέρα Κυριακή 24/02 στις 21:00
Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για την παράσταση Σοκ για την ημέρα Παρασκευή 01/03 στις 22:30
Ελάτε στην Κοινότητα της Θεατρομάνια και λάβετε μέρος στους διαγωνισμούς

Περιγραφή

Μετά το «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε» της περσινής θεατρικής σεζόν, το οποίο συγκέντρωσε εξαιρετικές κριτικές από κοινό και κριτικούς, οι «Θεατρίνων Θεατές» ετοιμάζουν τη νέα τους φιλόδοξη παραγωγή. Πρόκειται για το πολυαναμενόμενο άπαιχτο έργο του Γιώργου Σκούρτη, «ΣΟΚ», που θα φιλοξενηθεί μεταξύ άλλων στο στέκι τους, στο Studio Κυψέλης, στις αρχές Νοεμβρίου.

Περισσότερα

Ο Γιώργος Σκούρτης είχε δει παραστάσεις των «Θεατρίνων Θεατές» κι όταν τον προσέγγισε ο Γιώργος Λιβανός, ο οποίος λατρεύει το ακριβό θεατρικό του έργο, τού έδωσε το «ΣΟΚ» που πιστεύει πολύ. Πρόκειται για ένα σύγχρονο πολιτικό έργο, το οποίο καυτηριάζει με δεινότητα τα κακώς κείμενα της καθημερινότητάς μας. Άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή, παλεύουν να επιβιώσουν, συγκρούονται με τους εφιάλτες της καθημερινότητας και τα γεγονότα τούς καθιστούν διαρκώς σε καταστάσεις ΣΟΚ... Ο Λιβανός άρχισε ήδη την προετοιμασία του φιλόδοξου εγχειρήματος, στηριζόμενος πρωτίστως στη δυνατή ομάδα του που δίνει τον καλύτερο εαυτό της στις παραγωγές του.

Φωτογραφίες: Zώης Τριανταφύλλου Σφακιανάκης & Κώστας Βολιώτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρέας Ζαχαριάδης &  Βασίλης Θεοδώρου
Κινηματογράφηση: Αντώνης Μανδρανής
Γραφιστική επιμέλεια: Ειρήνη Γκολέμη
Κατασκευές: Αλτίν Τόλα
Φωτομοντάζ : Λεονάρντο Θίμο
Εκδόσεις : Θεατρίνων Θεατές
Προβολή - επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Το βιβλίο - πρόγραμμα της παράστασης θα εκδοθεί από τις εκδόσεις «Αιγόκερως».

Φωτογραφίες

Βίντεο

Πότε & Πού

Studio Κυψέλης

από 16/11
Σπετσοπούλας 9 και Κυψέλης, Κυψέλη
Τηλ: 210 8819571

Εισιτήρια: Κανονικό: 15,00 ευρώ (με ποτό)
Μειωμένο (φοιτητικό-ανέργων-θεατών άνω των 65 ετών - ΑΜΕΑ): 10, 00 ευρώ
Ατέλειες (ΣΕΗ & ΕΕΣ) δεκτές με την αγορά του βιβλίου - προγράμματος
Πληροφορίες: κρατήσεις θέσεων: 210 8819571 & 6944535261

Ημέρες & Ώρες
Δ
Τ
Τ
Π
Π 22.30
Σ 21.00
Κ 21.00

52 ΣΧΟΛΙΑ

  1. "Σοκ"αριστικο? Δεν θα το έλεγα. Μια παράσταση με καλές εντάσεις που "επιμένει" στο παρόν.. της κρίσης. Η μουσική, πιάνο δίπλα στη σκηνή, υπεροχη. Οι ερμηνείες συνολικά ουσιαστικές. Ο φωτισμός σωστός. Οι βωμολοχιες στα πλαίσια της καθημερινότητας. ΠΕΡΑΣΑ πολύ όμορφα. Μμμμ....Δεν κατάλαβα την αναγκαιότητα της καθυστερησης της παράστασης κατά.. 20 λεπτά. Ο χωρος του θεατρου (φουαγιε) ομορφη αναδρομη στο παρελθον. Ευχαριστώ για την πρόσκληση.

  2. Εξαιρετική προσπάθεια απο τους ηθοποιούς. Απο την άλλη ο χώρος ήταν σε υπόγειο και ήταν λίγο μικρός. Αυτό που δεν άρεσε ηταν η πολύ βρωμολοχια που δεν χρειάζονταν, σε σημείο που ήταν ενοχλητικό. Συγχαρητήρια για την προσπάθεια των ηθοποιών. Ευχαριστούμε θεατρομανια για την πρόσκληση.

  3. Το κείμενο πολύ μέτριο με πολλά κλισέ και τσιτάτα. Πολύ μεγάλη διάρκεια. Θα μπορούσαν να κόψουν αρκετά σημεία. Στη αρχή ξεκινάει καλά και εκεί που περιμένεις οι ιστορίες να συνδέονται με κάποιον τρόπο μέχρι τέλους, δεν συμβαίνει αυτό. Εξαιρετική η κυρία Ιμπροχώρη. Η μουσική και οι στίχοι πολύ καλοί. Ο χώρος ενδιαφέρον. Οι ηθοποιοί γενικά βάζουν τα δυνατά τους, ωστόσο το κείμενο είναι αδύναμο.

  4. Όμορφη παράσταση. Υπεροχες ερμηνείες. Η μουσικη ουσιαστικη. Οι βωμολοχιες που σχολιαζει εδώ το κοινό, ίσως να έχει κάποιο δίκιο, μα, δυστυχως, έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ είναι ΚΑΙ οι διάλογοι του κόσμου εξω στην πραγματικότητα σε τετοιες καταστασεις. Απλά εδώ "κάθεται" πιο βαρύ το εν λόγω γεγονός. Εμένα δεν με ενοχλησε. Να την δειτε την παράσταση. Ευχαριστώ για την πρόσκληση θεατρομανια.

  5. Το "Σοκ" ήταν ένα έργο πολύ ιδιαίτερο, με τους περισσότερους πρωταγωνιστές να δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες, αλλά μ' ένα κείμενο που ήθελε να προκαλέσει με τους λάθος τρόπους. Η συνεχής βωμολοχία δεν προσέφερε κάτι, και η όλη οπτική του "πως βιώνεται η κρίση" ήταν σαν να προσπαθούσε κάποιος άνθρωπος μεγάλης ηλικίας να ακουστεί "σημερινός". Αυτό που μ' έκανε να παραβλέψω το κείμενο ήταν οι ηθοποιοί οι οποίοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό καθώς και η μουσική επένδυση της παράστασης η οποία ταίριαζε εκπληκτικά.

  6. Μία πολλή καλή παράσταση με δυνατές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς.Υπέροχη μουσική ζωντανά στο πιάνο.Το θέμα επίκαιρο ,κάποιες φορές λίγο υπερβολικό.Το παρακολούθησα καθηλωμένη χωρίς να χάσω λέξη,με συνεπήρε.Μία παράσταση ,που τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.Θα ήθελα επίσης,να τονίσω,ότι ο χώρος του θεάτρου από τον είσοδό σου θυμίζει χώρο τέχνης και πολιτισμού και όχι εμπορίου.Επίσης μου άρεσε η αμεσότητα ,που υπάρχει μεταξύ κοινού και ηθοποιών λόγω του μεγέθους της θεατρικής αίθουσας
    Ευχαριστώ πολύ τη θέατρο,ανία για τις προσκλήσεις,που μου χάρισε

  7. Πολύ καλές ερμηνείες απ τους ηθοποιούς. Θεωρώ πως δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό... Το σενάριο αποτελείται από έντονη κ κυρίως άστοχη βωμολοχια που σε οδηγεί στο να χάνεις το οποιο νόημα. Ευχαριστούμε θεατρομανια για την πρόσκληση.

  8. Στο έργο παρουσιάζεται η κοινωνία κατά την διάρκεια της κρίσης. Τα μέλη της χωρίς πραγματική επικοινωνία μεταξύ τους και πολλά από αυτά να την αναζητούν και μέσω του έρωτα(γι’ αυτό αποτυγχάνουν) , οπότε πολλές φορές αυτό προσπαθούν να το εξαγοράσουν μέσω του χρήματος ακόμα και αν χρειαστεί να πουλήσουν τον εαυτό τους. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι σε ένα θεατρικό έργο πρέπει να παρουσιάζονται τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα μιας κοινωνίας. Πολλές φορές παρουσιάζονται σχετικά ακραία παραδείγματα τα οποία απλά δεν τολμάνε να κάνουν όλοι αλλά χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα το έκαναν αν είχαν την ευκαιρία. Σε γενικές γραμμές ένα καλό έργο όχι όμως και κάτι το ιδιαίτερο

  9. Η «κρίση» αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πληθώρα έργων τα τελευταία χρόνια. Παρότι το ζήτημα προσεγγίσθηκε με ποικίλους τρόπους, μια κοινή συνισταμένη των περισσοτέρων υπήρξε η παντελής έλλειψη αυτοκριτικής στο μέσο νεοέλληνα. Η «κρίση» αναγνώσθηκε μονομερώς ως προς το συστημικό της χαρακτήρα, αγνοώντας ωστόσο πως γρανάζι του συστήματος υπήρξε και ο ίδιος ο πολίτης. Το όποιο, λοιπόν, ΣΟΚ μεταδόθηκε στο κοινό, κυρίως, ως επιβαλλόμενο δόγμα.

    Ο Σκούρτης μπορεί να αποτέλεσε σημαντική προσωπικότητα στο χώρο των τεχνών και ειδικά του θεάτρου, ωστόσο το «ΣΟΚ» δύσκολα μπορεί να πάρει μια θέση ανάμεσα στο πάνθεον των έργων του. Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς έγραψε το έργο ο Σκούρτης, αν και φαντάζομαι ότι αυτό συνέβη κατά τα μνημονιακά χρόνια, το αντίθετο θα μου προκαλούσε μάλλον έκπληξη. Εντούτοις, το έργο αναδίδει μια βαριά οσμή περασμένων δεκαετιών, μια μπαγιάτικη οπτική στο νεοέλληνα, κάνοντας ξεκάθαρο και για τον ποιο αδαή πως γράφτηκε από έναν μεγάλο ηλικιακά άνθρωπο, με όρους και λόγια του χτες (βλ. την εμμονή του Σκούρτη για τα χλαμύδια). Παράλληλα, ενώ ο συγγραφέας επιχειρεί να προσεγγίσει ιδανικά το μέσο νεοέλληνα, τελικά καταλήγει να μας ξεδιπλώνει τις πιο λούμπεν εκδοχές του, αποκλίνοντας σημαντικά από το σύγχρονο – θα έλεγε κανείς – μέσο ή τουλάχιστον την κρίσιμη μάζα της νέας γενιάς. Μπορεί κανείς να κατανοήσει πως το έργο δύναται να μιλήσει, ενδεχομένως και πετυχημένα, σε ένα κοινό παλαιάς κοπής, ωστόσο κρίνεται αδύνατο να απευθυνθεί δραστικά σε ένα πιο νέο κοινό.

    Η ροή της ιστορίας στο πρώτο μισό του έργου διατηρεί ένα ενδιαφέρον, καθώς παρουσιάζει μια αλληλουχία προσώπων, καταστάσεων, ιδεών και αντικειμένων, η οποία δείχνει πως θέλει να οδηγήσει κάπου, προς αξιοποίηση και ανάδειξη των κεντρικών νοημάτων. Και πάλι, όμως, ο Σκούρτης φαίνεται να σπάει αυτή την αλληλουχία με έναν άτσαλο τρόπο, οδηγώντας τη δομή της πλοκής σε μια σειρά σπονδυλωτών ιστοριών, η οποία μάλιστα καταλήγει σε έναν ανεξήγητο σουρεαλισμό. Μπορεί κανείς να αναγνωρίσει, σαφώς, το σκόπιμο του εγχειρήματος, όμως ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, αυτό γίνεται εξαιρετικά αδέξια. Σε τελική ανάλυση, η μεταπήδηση του νεοέλληνα από το ρεαλισμό-υλισμό στην ψυχεδέλεια-απώλεια δεν έγινε ούτε συνειδητά, αλλά ούτε και εντελώς τυχαία. Και πάλι αυτό που λείπει είναι μια δόση αυτοκριτικής. Είναι σαν οι χαρακτήρες του Σκούρτη να είναι παγιδευμένοι σε μια μόνιμη κρίση αρνούμενοι να παραδεχτούν τους λόγους για τους οποίους εισήλθαν σε αυτή, και με αυτό τον τρόπο αναβάλλουν επ’ άπειρο την κάθαρσή τους.

    Μοναδική εξαίρεση σε αυτή την σεναριακή παράνοια αποτελεί το «σκετς» του ηλικιωμένου ζευγαριού που συζητά στο σαλόνι του, μπροστά από την τηλεόραση. Έχοντας κάτι από θέατρο του παραλόγου, η σκηνή είναι φρέσκια και σύγχρονη, με ισχυρές αναφορές στη λογοτεχνία μετα-αποκαλυπτικών περιόδων και δυστοπικού μέλλοντος (βλ. Philip K. Dick ή ακόμη και τηλεοπτικών προγραμμάτων όπως το Black Mirror).

    Η σκηνοθεσία του Λιβανού είναι συμπαθητική, χωρίς ωστόσο να αποτελεί κάτι το ξεχωριστό, αν και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι δεν τον βοηθούσε ιδιαίτερα και το κείμενο.

    Κλείνοντας, το «ΣΟΚ» αδυνατεί και αποτυγχάνει να προκαλέσει το οτιδήποτε στο θεατή, ειδικά σε ένα πιο σύγχρονο κοινό. Εκτός, βέβαια, αν το όποιο σοκ επιχειρείται να προκληθεί από την επανάληψη βωμολοχιών, την εκτεταμένη υστερία και τη ντέκα των ηρώων, κατά την προσφιλή συνήθεια των έργων και σειρών των Ρήγα-Αποστόλου ή των ταινιών του Οικονομίδη. Η παρακαταθήκη του Σκούρτη καλό είναι να μείνει στο επίπεδο των «νταντάδων», αφήνοντας το «ΣΟΚ» στη δύναμη της λήθης!

  10. Μετρια παράσταση, μέτριες ερμηνείες (με εξαίρεση αυτή της κυρίας Ιμπροχωρη). Το κείμενο δυστυχώς γραμμενο με χρήση όρων και φρασεολογίας άλλης δεκαετίας.

    Ενδιαφέρουσες σπονδυλωτες ιστορίες στο πρώτο μέρος, οι οποίες εγκαταλειφθηκαν στην πορεία. Απανωτά, άστοχα τσιτάτα προς το τέλος (μόνο 5-6 εκ των οποίων είχαν ένα ενδιαφέρον).

    Μόνη ιστορία που άξιζε, αυτή του ηλικιωμένου ζευγαριού με την κυρία Ιμπροχωρη.

    Ευχαριστώ θερμά τη θέατρομανια για την πρόσκληση.

  11. Εξαιρετικη παράσταση. Αξιόλογοι ηθοποιοί , ενδιαφέρον κείμενο ,κουκλίστικος χώρος , φιλόξενοι άνθρωποι. Ευχαριστούμε θερμά θεατρομανια για την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε αυτό το διαμαντακι.
    ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΤΕ . Α Ξ Ι Ζ Ε Ι .

  12. Πολιτικό, όπως μια πουτάνα σε μπουρδέλο στη Φιλής

    Άγριο, όπως το νυχτολούλουδο όταν μαραίνεται στον δυνατό ήλιο του καλοκαιριού

    Σκληρό, όπως ένα πακέτο μάλμπορο στην κωλότσεπη ενός οικοδόμου

    Ηθικοπλαστικό, όπως τα λόγια της μάνας στον άσωτο υιό της

    Μουσικό, όπως μια πολύχρωμη, ανοιξιάτικη πεταλούδα που χορεύει σε υπόνομο

    Πρόστυχο, όπως οι ανομολόγητες αμαρτίες μας στα κουρασμένα αυτιά ενός άπιστου παπά

    Χορταστικό, όσο μισή μπουγάτσα από Θεσσαλονίκη

    Διδακτικό, όπως ο Βοριάς όταν ξεριζώνει τις σκεπές στο Άνω Πέραμα  

    Φανταστικό, όπως αυτό που αντικρίζουμε ανοίγοντας κάθε πρωί τα μάτια μας, αλλά ξυπνόντας, τελικά, στον δρόμο

    Κριτικό, όπως τσακωνόμαστε με τον εαυτό μας για λάθη που ξανακάναμε

    Χορευτικό, όπως μία ξεχασμένη ντίσκο στην επαρχεία

    Άμεσο, όπως ένα ανιδιοτελές φιλί στο στόμα

    Βρώμικο, όπως ο ιδρώτας κάτω από τα λευκά εσώρουχα ευκατάστατων εραστών

    Ρεαλιστικό, όπως η ζωή χωρίς διπλό προφυλακτικό

    Σοκ, όπως ηλεκτροσόκ, με φορτιστή Αϊ Φον, στα καθωσπρέπει αυτιστικά όνειρα μας

  13. Είναι μια πολύ ιδιαίτερη παράσταση, που σου δίνει γροθιά στο στομάχι. Μέσα απο τις σπονδυλωτές της ιστορίες παρουσιάζεται έντονα η παράνοια και η παρακμή μιας κοινωνίας τόσο ανήθικης με τους πρωταγωνιστές της να παραπαίουν μέσα της. Το θεατρικό αυτό έργο, παρά την αιχμηρή του γλώσσα διαθέτει κάποια ψήγματα ελπίδας και προσμονής για ένα καλύτερο αύριο. Υπήρχαν κάποια πολύ όμορφα διαλογικά μέρη που σε ταξίδευαν νοερά στην αγωνία αυτών των ανθρώπων. Δυνατές οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών της παράστασης με ιδιαίτερη αναφορά στην εξαιρετική ερμηνεία της κυρίας Καίτης Ιμπροχώρη. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την διπλή πρόσκληση θεατρομανία, συνεχίστε δυνατά!!!!!!!!!!!!!

  14. Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο ( Σκούρτης είναι αυτός) που όμως κατά τη γνώμη μου δεν ευτύχησε στην απόδοση. Πολύ δυνατές ερμηνείες από τη κα Λίλη Τέγου και Γιάννη Τσιώμου . Εκτιμάω ότι με μία σκηνοθετική προσέγγιση χωρίς τις υπερβολές και τα πλατιάσματα θα υπηρετούσε πιο πιστά το κείμενο. Πάντα κατά την άποψή μου. Όσο για το θέατρο μπορεί να είναι φορτωμένο με αναμνήσεις και ζεστασιά όπως πάντα όμως όσες φορές και αν έχω πάει πάντα έχω το ερώτημα. Και αν γίνει κάτι πώς θα φύγουμε?
    Ευχαριστώ πολύ

  15. Εξαιρετικες ερμηνειες,μπραβο στους ηθοποιους και στους συντελεστες.Ενα σοκ,αγγιζε ολα τα προβληματα τις εποχης.Στα δικα μου ματια καποιες υπερβολες που στο τελος του εργου με κουρασαν,ισως επειδη δεν υπηρχε και διαλειμμα.Ευχαριστω για τις προσκλησεις.Καλη συνεχεια.

  16. Καλή προσπάθεια , κάποιες στιγμές με υπερβολές, οι ηθοποιοί όμως προσπαθησαν πολύ για την απόδοση του εργου.
    Υπέροχος χώρος φουλ στις αναμνήσεις.
    Χαρά μεγάλη που είδα την κα Ιμπροχωρη.
    Ευχαριστώ για τις προσκλησεις.