4571

Σοκ

Αρχείο Παίχτηκε από 30/04/2019 έως 14/05/2019
στο Studio Κυψέλης
Σκηνοθέτης: Γιώργος Λιβανός
Σκηνογραφία: Δέσποινα Βολίδη
Κοστούμια: Δέσποινα Βολίδη
Φωτισμοί: Γιώργος Λιβανός
Μουσική: Σάκης Τσιλίκης σε στίχους Γιώργου Σκούρτη
Μουσική σύνθεση: Σάκης Τσιλίκης σε στίχους Γιώργου Σκούρτη
Ερμηνεύουν: Καίτη Ιμπροχώρη, Γιάννης Τσιώμου, Μάνος Χατζηγεωργίου, Νίκος Χαλατζίδης, Όλγα Πρωτονοταρίου, Σοφία Μπεράτη, Λίλη Τέγου, Ζωρζέτ Μιρόν και ο Ανδρέας Ζαχαριάδης.
Παίζουν μουσική: Στο πιάνο συνοδεύει ζωντανά η Νίκη Γκουντούμη.

Περιγραφή

Μετά το «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε» της περσινής θεατρικής σεζόν, το οποίο συγκέντρωσε εξαιρετικές κριτικές από κοινό και κριτικούς, οι «Θεατρίνων Θεατές» ετοιμάζουν τη νέα τους φιλόδοξη παραγωγή. Πρόκειται για το πολυαναμενόμενο άπαιχτο έργο του Γιώργου Σκούρτη, «ΣΟΚ», που θα φιλοξενηθεί μεταξύ άλλων στο στέκι τους, στο Studio Κυψέλης, στις αρχές Νοεμβρίου.

Περισσότερα

Ο Γιώργος Σκούρτης είχε δει παραστάσεις των «Θεατρίνων Θεατές» κι όταν τον προσέγγισε ο Γιώργος Λιβανός, ο οποίος λατρεύει το ακριβό θεατρικό του έργο, τού έδωσε το «ΣΟΚ» που πιστεύει πολύ. Πρόκειται για ένα σύγχρονο πολιτικό έργο, το οποίο καυτηριάζει με δεινότητα τα κακώς κείμενα της καθημερινότητάς μας. Άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή, παλεύουν να επιβιώσουν, συγκρούονται με τους εφιάλτες της καθημερινότητας και τα γεγονότα τούς καθιστούν διαρκώς σε καταστάσεις ΣΟΚ... Ο Λιβανός άρχισε ήδη την προετοιμασία του φιλόδοξου εγχειρήματος, στηριζόμενος πρωτίστως στη δυνατή ομάδα του που δίνει τον καλύτερο εαυτό της στις παραγωγές του.

Φωτογραφίες: Zώης Τριανταφύλλου Σφακιανάκης & Κώστας Βολιώτης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ανδρέας Ζαχαριάδης &  Βασίλης Θεοδώρου
Κινηματογράφηση: Αντώνης Μανδρανής
Γραφιστική επιμέλεια: Ειρήνη Γκολέμη
Κατασκευές: Αλτίν Τόλα
Φωτομοντάζ : Λεονάρντο Θίμο
Εκδόσεις : Θεατρίνων Θεατές
Προβολή - επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Το βιβλίο - πρόγραμμα της παράστασης θα εκδοθεί από τις εκδόσεις «Αιγόκερως».

Βίντεο

77 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Παρακολούθησα την παράσταση και θα μπορούσα να πω ότι εξεπλάγην από την επιμέλεια που δόθηκε από μια τόσο μεγάλη ομάδα συντελεστών στο να προκύψει ένα άρτιο αποτέλεσμα. Η ατμόσφαιρα αρκετά μυσταγωγική, υπήρχε διαρκής ροή στην παράσταση που κρατούσε το θεατή σε εγρήγορση. Τα κείμενα αγγίζουν πολύ ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα και εγείρουν προβληματισμούς. Κάποιες ερμηνείες ήταν καθηλωτικά δυνατές και κάποιες άλλες αδύναμες. Δεν εντυπωσιάστηκα, προσωπικά, από την περιστασιακή χρήση στοιχείων ακραίας φρασεολογίας και υπερρεαλισμού. Η μουσική που ντύνει την παράσταση είναι εξαιρετική και η μουσικός χρήζει συγχαρητηρίων. Ευχαριστώ πολύ Θεατρομάνια για την πρόσκληση.

  2. Μια μέτρια για μένα παράσταση πολύ μεγάλης διάρκειας χωρίς ιδιαίτερο λόγο, που κουράζει και λόγω αυτής. Το κείμενο φλύαρο με έντονο διδακτικό – καταγκελτικό ύφος. Τα περισσότερα πρόσωπα δοσμένα ως καρικατούρες. Το δε τέλος ένας χείμαρρος από «τσιτάτες» φράσεις χωρίς λόγω ύπαρξης. Μέσα σε όλα αυτά ξεχωρίζουν και κάποιες δυνατές στιγμές και ερμηνείες (πχ το πρεζόνι, ο κ. Τσιώμου, ο κ. Χατζηγεωργίου) που όμως κάνουν εμφανέστερη την αδυναμία κάποιων άλλων στιγμών και ηθοποιών της παράστασης.

  3. Πήγα με χαμηλές προσδοκίες γιατί μερικές κριτικές είναι πολύ κακές.
    Στο τέλος της παράστασης έμεινα με ένα πλατύ χαμόγελο και γεμάτος ευγνωμοσύνη που μου δόθηκε η αφορμή και η ευκαιρία να δω αυτή την παράσταση!
    Ο τέλειος συνδυασμός προβληματισμού και διασκέδασης! Οι ηθοποιοί καταπληκτικοί και οι συνεχώς εναλλασσόμενες ιστορίες σε κρατούν σε εγρήγορση και κάνουν τον χρόνο να κυλήσει και να μην φανεί κι ας μην υπάρχει διάλειμμα.
    Πολλά μπράβο στους συντελεστές της παράστασης και ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Θεαυρομανια για την πρόσκληση!!

  4. Εξαιρετική παράσταση με πολύ επίκαιρα μηνύματα. Λίγο μεγάλη σε διάρκεια, αλλά η μουσική, οι ερμηνείες και η σκηνοθεσία την κάνουν μια αξέχαστη εμπειρία... Μεγάλο "μπράβο" σε ένα ειλικρινές "Ευχαριστώ" σε όλη την ομάδα!

  5. Είδαμε απόψε την παράσταση και μας άρεσε πολύ, επίκαιρο κείμενο, σύγχρονο και 'σοκαριστικές' οι αλήθειες που λέγονται και σκιαγραφούν τη σημερινή κοινωνία. Εξαιρετικές ερμηνείες και μαγευτική η μουσική της Νίκης Γκουντούμη, μπράβο σε όλους τους συντελεστές!! Ευχαριστούμε πολύ τη Θεατρομάνια για τις προσκλήσεις!

  6. Η υπόγεια αίθουσα όχι, δεν είναι τόσο προβληματική όσο παρουσιάζεται σε προηγούμενα σχόλια, αντίθετα δημιουργεί συνθήκες μύησης. Η παράσταση; Καλή προσπάθεια από τους ηθοποιούς (μάλλον κάποιοι αδικήθηκαν από το έργο) αλλά πολλά μαζί και όλα στενάχωρα. Προβλήματα, προβλήματα, προβλήματα και μόνο προβλήματα, πολλά και ατάκτως ερριμμενα... Ειδικά η τελευταία σκηνή όπου επί 7-8' στο δήθεν πάρτυ παρουσιάζονται σε σειρά 15-20 ατάκες που κυκλοφορούν σε memes στο f/b με ξεπέρασε.... Ευχάριστη έκπληξη η πιανίστρια και η ζωντανή συνοδεία μουσικά της παράστασης!

  7. Τα έχουμε ξαναπει... η υπόγα είναι λίγο ...ΣΟΚ!!! ειδικά για τους αμύητους ή τους κλειστοφοβικούς.
    Για παράδειγμα η γυναίκα μου μέχρι ν αρχίσει κάθε φορά η παράσταση, ανεβάζει 200 παλμούς.
    Είναι λίγο θρίλερ όπως και να το κάνουμε.
    Εχουμε δει καλλές παραστάσεις εκεί, όπως και φόλλες που δεν ξέρεις απο που να φύγεις (κυριολεκτικά...).
    Αυτή ήταν από τις αρκετά καλές (τηρουμένων των αναλογιών).
    Αξιοπρεπής προσπάθεια και πιό πολύ απ τους ηθοποιούς.

  8. Πολύ καλή για "ανεκτικούς" θεατές.
    Γενικά θα αφήσει θετικές εντυπώσεις, εκτός αν είσαι αρκετά ιδιότροπος ή ασχετος με το που πας.
    Οταν ταξιδεύεις μια απόσταση για να πάς (με πρόσκληση!) σε μικρά εναλλακτικά θεατράκια χωρίς ιδιαίτερα έσοδα, πρέπει να έχεις και τις ανάλογες προσδοκίες και να μην κρίνεις σα να πηγαίνεις στο ...Μέγαρο!

  9. Ευχαριστώ πολύ για τις προσκλήσεις αλλά η παράσταση είναι ότι χειρότερο έχω δει. Υπερπροσπάθεια να χωρέσει ότι πιθανόν έχει απασχολήσει τον μέσο Έλληνα κατά την τελευταία δεκαετία μέσα σε 2 ώρες (χωρίς διάλειμμα) με αποτέλεσμα να χάνεται το νόημα στο τέλος και να κουράζεται ο θεατής. Παρόλα αυτά οι ηθοποιοί το προσπάθησαν όσο δεν πάει. Επίσης ένα καλό καθάρισμα στο χώρο δεν θα έβλαπτε...μύριζε τρομερά άσχημα σε σημείο ασφυξίας..

  10. Παρακολούθησα την παράσταση την Παρασκευή το βράδυ. Πρόκειται για μια σπονδυλωτή σύγχρονη ιστορία με θέμα την επιβίωση στην εποχή της κρίσης. Ο χώρος μου έφερε αναμνήσεις και μου αρέσει να υπάρχουν τέτοια μικρά θέατρα με αυτήν την ατμόσφαιρα στην Αθήνα.
    Στα συν της παράστασης είναι η συνοδεία πιάνου, οι προσπάθειες των ηθοποιών σε μια 2ωρη παράσταση και οι ερμηνείες τους. Σε πολλά σημεία προβληματίζουν μέσα απο το χιούμορ.
    Στα πλην της παράστασης είναι η παρατεταμμένη χρήση βωμολοχιών, πολλές φορές χωρίς να απαιτείται με εμμονές σε συγκεκριμένες φράσεις και οι κλισέ καταστάσεις.

  11. Πολύ δυνατό έργο που δίνει με γλαφυρό τρόπο το χάος μέσα στο οποίο ζούμε κατά τη διάρκεια της κρίσης.
    Οι ηθοποιοί εξαιρετικοί και αν λάβουμε υπόψη μας ότι είχαν να αποδώσουν ένα τόσο μεγάλο κείμενο σε 2ωρη παράσταση, αλλάζοντας διαρκώς κουστούμια, θα ελεγα οτι δίνουν πραγματικά έναν τεράστιο αγώνα και καταπληκτικό αποτέλεσμα.
    Η ζωντανή μουσική και το τραγούδι ανεβάζουν ακόμα περισσότερο την ποιότητα ενώ σκηνοθετικά ο τρόπος που εναλλάσσονται οι σκηνές ειναι τόσο έντεχνος που ο θεατής σχεδόν το καταλαβαινει........αποχωρούσαν οι ηθοποιοί της προηγούμενης σκηνής και έμπαιναν άλλοι, μ' έναν μαγικό τρόπο χωρίς να κάνει κοιλιά η ροή του έργου.
    Το μόνο που πιστεύω ότι χρειάζεται είναι ίσως ένα μικρό διάλειμμα.
    Ευχαριστώ πολύ θεατρομανια για τις προσκλήσεις και ζητώ συγνώμη από τους συντελεστές που σε μια τόσο προσεγμένη δουλειά ήρθαμε δωρεάν.

    • Πολύ δυνατό έργο που δίνει με γλαφυρό τρόπο το χάος μέσα στο οποίο ζούμε κατά τη διάρκεια της κρίσης.
      Οι ηθοποιοί εξαιρετικοί και αν λάβουμε υπόψη μας ότι είχαν να αποδώσουν ένα τόσο μεγάλο κείμενο σε 2ωρη παράσταση, αλλάζοντας διαρκώς κουστούμια, θα ελεγα οτι δίνουν πραγματικά έναν τεράστιο αγώνα και καταπληκτικό αποτέλεσμα.
      Η ζωντανή μουσική και το τραγούδι ανεβάζουν ακόμα περισσότερο την ποιότητα ενώ σκηνοθετικά ο τρόπος που εναλλάσσονται οι σκηνές ειναι τόσο έντεχνος που ο θεατής σχεδόν δεν το καταλαβαινει........αποχωρούσαν οι ηθοποιοί της προηγούμενης σκηνής και έμπαιναν άλλοι, μ' έναν μαγικό τρόπο χωρίς να κάνει κοιλιά η ροή του έργου.
      Το μόνο που πιστεύω ότι χρειάζεται είναι ίσως ένα μικρό διάλειμμα.
      Ευχαριστώ πολύ θεατρομανια για τις προσκλήσεις και ζητώ συγνώμη από τους συντελεστές που σε μια τόσο προσεγμένη δουλειά ήρθαμε δωρεάν.

  12. Μετα την παραχωρησει της προσκλησης απο τον κυριο Γιαννη Σαμπαριωτη παρακολουθησαμε την παρασταση ΣΟΚ .Πολυ καλη η παρασταση ολοι οι ηθοποιοι ηταν εξαιρετικοι στις ερμηνιες τους μας αρεσε παρα πολυ συγχαρητηρια σε ολους και ευχαριστουμε θεατρομανια

  13. Μέτριο προς κακό κείμενο με πολλές βωμολοχίες οχι δεν βριζουν ολοι οι ελληνες σαν φορτηγατζίδες ουτε ζουν στα χείλος του γκρεμού. πολύ μεγάλο κείμενο χωρίς λόγο που προσπάθησε να προκαλέσει θέλησε κάτι να πεί αλλα κούρασε ανακατεύοντας πολλά τσιτάτα για την εντύπωση, άνευ ουσίας.. Κάποιες ερμηνείες μου άρεσαν πολύ και ας μην υποστήριζε τους ηθοποιούς το κείμενο κάποιες τις βρήκα μέτριες. Ωραία νότα το ζωντανό πιάνο.

  14. "Σοκ"αριστικο? Δεν θα το έλεγα. Μια παράσταση με καλές εντάσεις που "επιμένει" στο παρόν.. της κρίσης. Η μουσική, πιάνο δίπλα στη σκηνή, υπεροχη. Οι ερμηνείες συνολικά ουσιαστικές. Ο φωτισμός σωστός. Οι βωμολοχιες στα πλαίσια της καθημερινότητας. ΠΕΡΑΣΑ πολύ όμορφα. Μμμμ....Δεν κατάλαβα την αναγκαιότητα της καθυστερησης της παράστασης κατά.. 20 λεπτά. Ο χωρος του θεατρου (φουαγιε) ομορφη αναδρομη στο παρελθον. Ευχαριστώ για την πρόσκληση.

  15. Εξαιρετική προσπάθεια απο τους ηθοποιούς. Απο την άλλη ο χώρος ήταν σε υπόγειο και ήταν λίγο μικρός. Αυτό που δεν άρεσε ηταν η πολύ βρωμολοχια που δεν χρειάζονταν, σε σημείο που ήταν ενοχλητικό. Συγχαρητήρια για την προσπάθεια των ηθοποιών. Ευχαριστούμε θεατρομανια για την πρόσκληση.

  16. Το κείμενο πολύ μέτριο με πολλά κλισέ και τσιτάτα. Πολύ μεγάλη διάρκεια. Θα μπορούσαν να κόψουν αρκετά σημεία. Στη αρχή ξεκινάει καλά και εκεί που περιμένεις οι ιστορίες να συνδέονται με κάποιον τρόπο μέχρι τέλους, δεν συμβαίνει αυτό. Εξαιρετική η κυρία Ιμπροχώρη. Η μουσική και οι στίχοι πολύ καλοί. Ο χώρος ενδιαφέρον. Οι ηθοποιοί γενικά βάζουν τα δυνατά τους, ωστόσο το κείμενο είναι αδύναμο.

  17. Όμορφη παράσταση. Υπεροχες ερμηνείες. Η μουσικη ουσιαστικη. Οι βωμολοχιες που σχολιαζει εδώ το κοινό, ίσως να έχει κάποιο δίκιο, μα, δυστυχως, έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ είναι ΚΑΙ οι διάλογοι του κόσμου εξω στην πραγματικότητα σε τετοιες καταστασεις. Απλά εδώ "κάθεται" πιο βαρύ το εν λόγω γεγονός. Εμένα δεν με ενοχλησε. Να την δειτε την παράσταση. Ευχαριστώ για την πρόσκληση θεατρομανια.

  18. Το "Σοκ" ήταν ένα έργο πολύ ιδιαίτερο, με τους περισσότερους πρωταγωνιστές να δίνουν εξαιρετικές ερμηνείες, αλλά μ' ένα κείμενο που ήθελε να προκαλέσει με τους λάθος τρόπους. Η συνεχής βωμολοχία δεν προσέφερε κάτι, και η όλη οπτική του "πως βιώνεται η κρίση" ήταν σαν να προσπαθούσε κάποιος άνθρωπος μεγάλης ηλικίας να ακουστεί "σημερινός". Αυτό που μ' έκανε να παραβλέψω το κείμενο ήταν οι ηθοποιοί οι οποίοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό καθώς και η μουσική επένδυση της παράστασης η οποία ταίριαζε εκπληκτικά.

  19. Μία πολλή καλή παράσταση με δυνατές ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς.Υπέροχη μουσική ζωντανά στο πιάνο.Το θέμα επίκαιρο ,κάποιες φορές λίγο υπερβολικό.Το παρακολούθησα καθηλωμένη χωρίς να χάσω λέξη,με συνεπήρε.Μία παράσταση ,που τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.Θα ήθελα επίσης,να τονίσω,ότι ο χώρος του θεάτρου από τον είσοδό σου θυμίζει χώρο τέχνης και πολιτισμού και όχι εμπορίου.Επίσης μου άρεσε η αμεσότητα ,που υπάρχει μεταξύ κοινού και ηθοποιών λόγω του μεγέθους της θεατρικής αίθουσας
    Ευχαριστώ πολύ τη θέατρο,ανία για τις προσκλήσεις,που μου χάρισε

  20. Πολύ καλές ερμηνείες απ τους ηθοποιούς. Θεωρώ πως δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό... Το σενάριο αποτελείται από έντονη κ κυρίως άστοχη βωμολοχια που σε οδηγεί στο να χάνεις το οποιο νόημα. Ευχαριστούμε θεατρομανια για την πρόσκληση.

  21. Στο έργο παρουσιάζεται η κοινωνία κατά την διάρκεια της κρίσης. Τα μέλη της χωρίς πραγματική επικοινωνία μεταξύ τους και πολλά από αυτά να την αναζητούν και μέσω του έρωτα(γι’ αυτό αποτυγχάνουν) , οπότε πολλές φορές αυτό προσπαθούν να το εξαγοράσουν μέσω του χρήματος ακόμα και αν χρειαστεί να πουλήσουν τον εαυτό τους. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι σε ένα θεατρικό έργο πρέπει να παρουσιάζονται τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα μιας κοινωνίας. Πολλές φορές παρουσιάζονται σχετικά ακραία παραδείγματα τα οποία απλά δεν τολμάνε να κάνουν όλοι αλλά χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα το έκαναν αν είχαν την ευκαιρία. Σε γενικές γραμμές ένα καλό έργο όχι όμως και κάτι το ιδιαίτερο

  22. Η «κρίση» αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πληθώρα έργων τα τελευταία χρόνια. Παρότι το ζήτημα προσεγγίσθηκε με ποικίλους τρόπους, μια κοινή συνισταμένη των περισσοτέρων υπήρξε η παντελής έλλειψη αυτοκριτικής στο μέσο νεοέλληνα. Η «κρίση» αναγνώσθηκε μονομερώς ως προς το συστημικό της χαρακτήρα, αγνοώντας ωστόσο πως γρανάζι του συστήματος υπήρξε και ο ίδιος ο πολίτης. Το όποιο, λοιπόν, ΣΟΚ μεταδόθηκε στο κοινό, κυρίως, ως επιβαλλόμενο δόγμα.

    Ο Σκούρτης μπορεί να αποτέλεσε σημαντική προσωπικότητα στο χώρο των τεχνών και ειδικά του θεάτρου, ωστόσο το «ΣΟΚ» δύσκολα μπορεί να πάρει μια θέση ανάμεσα στο πάνθεον των έργων του. Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς έγραψε το έργο ο Σκούρτης, αν και φαντάζομαι ότι αυτό συνέβη κατά τα μνημονιακά χρόνια, το αντίθετο θα μου προκαλούσε μάλλον έκπληξη. Εντούτοις, το έργο αναδίδει μια βαριά οσμή περασμένων δεκαετιών, μια μπαγιάτικη οπτική στο νεοέλληνα, κάνοντας ξεκάθαρο και για τον ποιο αδαή πως γράφτηκε από έναν μεγάλο ηλικιακά άνθρωπο, με όρους και λόγια του χτες (βλ. την εμμονή του Σκούρτη για τα χλαμύδια). Παράλληλα, ενώ ο συγγραφέας επιχειρεί να προσεγγίσει ιδανικά το μέσο νεοέλληνα, τελικά καταλήγει να μας ξεδιπλώνει τις πιο λούμπεν εκδοχές του, αποκλίνοντας σημαντικά από το σύγχρονο – θα έλεγε κανείς – μέσο ή τουλάχιστον την κρίσιμη μάζα της νέας γενιάς. Μπορεί κανείς να κατανοήσει πως το έργο δύναται να μιλήσει, ενδεχομένως και πετυχημένα, σε ένα κοινό παλαιάς κοπής, ωστόσο κρίνεται αδύνατο να απευθυνθεί δραστικά σε ένα πιο νέο κοινό.

    Η ροή της ιστορίας στο πρώτο μισό του έργου διατηρεί ένα ενδιαφέρον, καθώς παρουσιάζει μια αλληλουχία προσώπων, καταστάσεων, ιδεών και αντικειμένων, η οποία δείχνει πως θέλει να οδηγήσει κάπου, προς αξιοποίηση και ανάδειξη των κεντρικών νοημάτων. Και πάλι, όμως, ο Σκούρτης φαίνεται να σπάει αυτή την αλληλουχία με έναν άτσαλο τρόπο, οδηγώντας τη δομή της πλοκής σε μια σειρά σπονδυλωτών ιστοριών, η οποία μάλιστα καταλήγει σε έναν ανεξήγητο σουρεαλισμό. Μπορεί κανείς να αναγνωρίσει, σαφώς, το σκόπιμο του εγχειρήματος, όμως ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, αυτό γίνεται εξαιρετικά αδέξια. Σε τελική ανάλυση, η μεταπήδηση του νεοέλληνα από το ρεαλισμό-υλισμό στην ψυχεδέλεια-απώλεια δεν έγινε ούτε συνειδητά, αλλά ούτε και εντελώς τυχαία. Και πάλι αυτό που λείπει είναι μια δόση αυτοκριτικής. Είναι σαν οι χαρακτήρες του Σκούρτη να είναι παγιδευμένοι σε μια μόνιμη κρίση αρνούμενοι να παραδεχτούν τους λόγους για τους οποίους εισήλθαν σε αυτή, και με αυτό τον τρόπο αναβάλλουν επ’ άπειρο την κάθαρσή τους.

    Μοναδική εξαίρεση σε αυτή την σεναριακή παράνοια αποτελεί το «σκετς» του ηλικιωμένου ζευγαριού που συζητά στο σαλόνι του, μπροστά από την τηλεόραση. Έχοντας κάτι από θέατρο του παραλόγου, η σκηνή είναι φρέσκια και σύγχρονη, με ισχυρές αναφορές στη λογοτεχνία μετα-αποκαλυπτικών περιόδων και δυστοπικού μέλλοντος (βλ. Philip K. Dick ή ακόμη και τηλεοπτικών προγραμμάτων όπως το Black Mirror).

    Η σκηνοθεσία του Λιβανού είναι συμπαθητική, χωρίς ωστόσο να αποτελεί κάτι το ξεχωριστό, αν και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι δεν τον βοηθούσε ιδιαίτερα και το κείμενο.

    Κλείνοντας, το «ΣΟΚ» αδυνατεί και αποτυγχάνει να προκαλέσει το οτιδήποτε στο θεατή, ειδικά σε ένα πιο σύγχρονο κοινό. Εκτός, βέβαια, αν το όποιο σοκ επιχειρείται να προκληθεί από την επανάληψη βωμολοχιών, την εκτεταμένη υστερία και τη ντέκα των ηρώων, κατά την προσφιλή συνήθεια των έργων και σειρών των Ρήγα-Αποστόλου ή των ταινιών του Οικονομίδη. Η παρακαταθήκη του Σκούρτη καλό είναι να μείνει στο επίπεδο των «νταντάδων», αφήνοντας το «ΣΟΚ» στη δύναμη της λήθης!

  23. Μετρια παράσταση, μέτριες ερμηνείες (με εξαίρεση αυτή της κυρίας Ιμπροχωρη). Το κείμενο δυστυχώς γραμμενο με χρήση όρων και φρασεολογίας άλλης δεκαετίας.

    Ενδιαφέρουσες σπονδυλωτες ιστορίες στο πρώτο μέρος, οι οποίες εγκαταλειφθηκαν στην πορεία. Απανωτά, άστοχα τσιτάτα προς το τέλος (μόνο 5-6 εκ των οποίων είχαν ένα ενδιαφέρον).

    Μόνη ιστορία που άξιζε, αυτή του ηλικιωμένου ζευγαριού με την κυρία Ιμπροχωρη.

    Ευχαριστώ θερμά τη θέατρομανια για την πρόσκληση.

  24. Εξαιρετικη παράσταση. Αξιόλογοι ηθοποιοί , ενδιαφέρον κείμενο ,κουκλίστικος χώρος , φιλόξενοι άνθρωποι. Ευχαριστούμε θερμά θεατρομανια για την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε αυτό το διαμαντακι.
    ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΤΕ . Α Ξ Ι Ζ Ε Ι .

  25. Πολιτικό, όπως μια πουτάνα σε μπουρδέλο στη Φιλής

    Άγριο, όπως το νυχτολούλουδο όταν μαραίνεται στον δυνατό ήλιο του καλοκαιριού

    Σκληρό, όπως ένα πακέτο μάλμπορο στην κωλότσεπη ενός οικοδόμου

    Ηθικοπλαστικό, όπως τα λόγια της μάνας στον άσωτο υιό της

    Μουσικό, όπως μια πολύχρωμη, ανοιξιάτικη πεταλούδα που χορεύει σε υπόνομο

    Πρόστυχο, όπως οι ανομολόγητες αμαρτίες μας στα κουρασμένα αυτιά ενός άπιστου παπά

    Χορταστικό, όσο μισή μπουγάτσα από Θεσσαλονίκη

    Διδακτικό, όπως ο Βοριάς όταν ξεριζώνει τις σκεπές στο Άνω Πέραμα  

    Φανταστικό, όπως αυτό που αντικρίζουμε ανοίγοντας κάθε πρωί τα μάτια μας, αλλά ξυπνόντας, τελικά, στον δρόμο

    Κριτικό, όπως τσακωνόμαστε με τον εαυτό μας για λάθη που ξανακάναμε

    Χορευτικό, όπως μία ξεχασμένη ντίσκο στην επαρχεία

    Άμεσο, όπως ένα ανιδιοτελές φιλί στο στόμα

    Βρώμικο, όπως ο ιδρώτας κάτω από τα λευκά εσώρουχα ευκατάστατων εραστών

    Ρεαλιστικό, όπως η ζωή χωρίς διπλό προφυλακτικό

    Σοκ, όπως ηλεκτροσόκ, με φορτιστή Αϊ Φον, στα καθωσπρέπει αυτιστικά όνειρα μας

  26. Είναι μια πολύ ιδιαίτερη παράσταση, που σου δίνει γροθιά στο στομάχι. Μέσα απο τις σπονδυλωτές της ιστορίες παρουσιάζεται έντονα η παράνοια και η παρακμή μιας κοινωνίας τόσο ανήθικης με τους πρωταγωνιστές της να παραπαίουν μέσα της. Το θεατρικό αυτό έργο, παρά την αιχμηρή του γλώσσα διαθέτει κάποια ψήγματα ελπίδας και προσμονής για ένα καλύτερο αύριο. Υπήρχαν κάποια πολύ όμορφα διαλογικά μέρη που σε ταξίδευαν νοερά στην αγωνία αυτών των ανθρώπων. Δυνατές οι ερμηνείες όλων των ηθοποιών της παράστασης με ιδιαίτερη αναφορά στην εξαιρετική ερμηνεία της κυρίας Καίτης Ιμπροχώρη. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την διπλή πρόσκληση θεατρομανία, συνεχίστε δυνατά!!!!!!!!!!!!!

  27. Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο ( Σκούρτης είναι αυτός) που όμως κατά τη γνώμη μου δεν ευτύχησε στην απόδοση. Πολύ δυνατές ερμηνείες από τη κα Λίλη Τέγου και Γιάννη Τσιώμου . Εκτιμάω ότι με μία σκηνοθετική προσέγγιση χωρίς τις υπερβολές και τα πλατιάσματα θα υπηρετούσε πιο πιστά το κείμενο. Πάντα κατά την άποψή μου. Όσο για το θέατρο μπορεί να είναι φορτωμένο με αναμνήσεις και ζεστασιά όπως πάντα όμως όσες φορές και αν έχω πάει πάντα έχω το ερώτημα. Και αν γίνει κάτι πώς θα φύγουμε?
    Ευχαριστώ πολύ

  28. Εξαιρετικες ερμηνειες,μπραβο στους ηθοποιους και στους συντελεστες.Ενα σοκ,αγγιζε ολα τα προβληματα τις εποχης.Στα δικα μου ματια καποιες υπερβολες που στο τελος του εργου με κουρασαν,ισως επειδη δεν υπηρχε και διαλειμμα.Ευχαριστω για τις προσκλησεις.Καλη συνεχεια.

  29. Καλή προσπάθεια , κάποιες στιγμές με υπερβολές, οι ηθοποιοί όμως προσπαθησαν πολύ για την απόδοση του εργου.
    Υπέροχος χώρος φουλ στις αναμνήσεις.
    Χαρά μεγάλη που είδα την κα Ιμπροχωρη.
    Ευχαριστώ για τις προσκλησεις.