424

Θεέ μου, τι σου κάναμε;

Αρχείο Παίχτηκε από 05/11/2015 έως 24/04/2016
στο Γκλόρια
Συγγραφέας: Philippe de Chauveron
Διασκευή: Λάκης Λαζόπουλος
Σκηνοθέτης: Λάκης Λαζόπουλος
Ερμηνεύουν: Λάκης Λαζόπουλος, Μαρία Καβογιάννη, Τζένη Θεωνά, Νίκος Γκέλια, Kenny Moses Adetu, Ελεάνα Στραβοδήμου, Ισιδώρα Δωροπούλου, Μάγια Ανδρέου, Chalil Alizada, Κουέι Φανκ Γιανγκ, Κωνσταντίνος Καλαγκμπόρ, Νάταλι Ερνέστα. 

Περιγραφή

Αν η γαλλική ταινία της προηγούμενης σεζόν (Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu?, 2014) συζητήθηκε για την ευρηματικότητά της, το χιούμορ της, την εύστοχη κριτική της απέναντι στον συγκαλυμμένο ρατσισμό της καθημερινότητας με τον «παλιό καλό τρόπο» των λαϊκών ταινιών του '60, όπου ο μέσος άνθρωπος ταυτιζόταν με τους ήρωες, καθώς ήταν πράγματι ένας από αυτούς, η θεατρική μεταφορά του Λάκη Λαζόπουλου ίσως είναι κάτι περισσότερο.

Περισσότερα

Γνωρίζοντας πολύ καλά τον μέσο Έλληνα του σήμερα, ο ταλαντούχος σκηνοθέτης -συγγραφέας - ηθοποιός αναδεύει για μια ακόμη φορά τον «ψυχισμό της φυλής», αναδεικνύοντας τις καλά κρυμμένες αλήθειες, τα κοινά μυστικά και τα ακατάληπτα ψεύδη, που διαμορφώνουν τα αντανακλαστικά της συμπεριφοράς μας απέναντι σε ένα τόσο σημερινό και τόσο ιδιότυπο ζήτημα, όπως αυτό της πολυπολιτισμικότητας και της ανάγκης συμβίωσης με τον «άλλον».

Οι χαρακτήρες παίρνουν την ελληνική τους υπόσταση, δημιουργώντας άλλοτε σκηνές αβίαστου γέλιου, άλλοτε εύστοχου σαρκασμού και άλλοτε λεπταίσθητου - υποδόριου χιούμορ μέσα από τη γνώριμη, συνειδητή, αξεπέραστη - σχεδόν τελετουργική - κίνηση του Λάκη Λαζόπουλου προς το κοινό του: «Παρακαλώ, ορίστε ένας καθρέπτης».

Η επιστροφή του Λάκη Λαζόπουλου στο θέατρο έρχεται να σηματοδοτήσει την "ανάγκη"   του καλλιτέχνη να μας φορτίσει με τη μοναδική του ενάργεια και ενέργεια, εδώ, τώρα σ' αυτή την εποχή, όπου όλα αλλάζουν.

Συντελεστές:
Θεατρική διασκευή - σκηνοθεσία: Λάκης Λαζόπουλος
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
Κίνηση: Φρόσω Κορρού
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Μουσική επιμέλεια: Άγγελος Τριανταφύλλου
Παραγωγή: Κάρολος Παυλάκης

Το τραγούδι της παράστασης υπογράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης

Βίντεο

6 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Από τον Κωνσταντίνο Πλατή.

    Οι γαλλικές κομεντί διανύουν μια περίοδο «έξαρσης» και οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι οι γάλλοι έχουν βρει μια συνταγή επιτυχίας που μόνο αυτοί φαίνεται να ξέρουν καλά τα «συστατικά» της.

    Κατά τη γνώμη μου βέβαια θα μπορούσαν να εισχωρούν ακόμα περισσότερο στα κοινωνικό-πολιτικά ζητήματα με τα οποία καταπιάνονται και να μη μένουν μόνο στη σάτιρα η οποία είναι εύπεπτη από το θεατή χωρίς να του δημιουργεί έντονο προβληματισμό ,αφού οι χαρακτήρες των έργων αυτών βρίσκονται και στη καθημερινότητα μας αν δεν είμαστε εμείς οι ίδιοι.

    Το έργο του Philippe de Chauveron , λοιπόν, αποφάσισε να ανεβάσει φέτος ο Λάκης Λαζόπουλος και σίγουρα έπραξε πολύ σωστά αφού το πρόβλημα του ρατσισμού, στις μέρες μας ,δεν αφορά μόνο τη Γαλλία αλλά τον κόσμο ολόκληρο. Η θεατρική διασκευή που έκανε είναι αρκετά καλή προσθέτοντας μέσα και ατάκες που θυμίζουν «Αλ Τσαντίρι» και είναι ήδη δοκιμασμένες για την επιτυχία τους στο ευρύ κοινό.

    Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι που συγκροτεί με τη Μαρία Καβογιάννη είναι εξαιρετικό γιατί δεν επαναπαύεται ο καθένας στο ταλέντο του αλλά δημιουργούν μαζί ένα αναγνωρίσιμο τύπο ζευγαριού .

    Ο Λάκης Λαζόπουλος ερμηνεύει αρκετά καλά το ρόλο του και έχει εξαιρετικές εκφράσεις στο πρόσωπο που προκαλούν γέλιο για αρκετά δευτερόλεπτα στο κοινό. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποιον άλλο ηθοποιό καλύτερο σε αυτό το ρόλο.

    Η Μαρία Καβογιάννη είναι επίσης εξαιρετική και επιβεβαιώνει ακόμα μια φορά τον τίτλο της μεγάλης ηθοποιού που τη συνοδεύει τα τελευταία χρόνια. Μπορεί να σου προκαλέσει γέλιο και δάκρυ την ίδια στιγμή και σε μεγάλο βαθμό και αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που την κάνουν να ξεχωρίζει και δεν το βρίσκεις εύκολα σε γυναίκα ηθοποιό.

    Η Τζένη Θεωνά είναι επίσης πολύ καλή σε ένα ρόλο που ταιριάζει στην εξωτερική της εμφάνιση αλλά δεν κάνει το λάθος να μείνει στην εύκολη ερμηνεία και παίρνει επάξια το χειροκρότημα του κοινού όπως και ο Νίκος Γκέλια στο ρόλο ενός από τους «ανεπιθύμητους» γαμπρούς.

    Το ζευγάρι των πεθερικών όμως μαζί με το γιο τους είναι η πολύ ευχάριστη έκπληξη της παράστασης. Ο πατέρας είναι εξαιρετικός και κινείται με μεγάλη άνεση στη σκηνή όπως και η σύζυγος του. Ο γιος τους Κωνσταντίνος Καλαγκμπόρ παρά την απειρία του στη σκηνή, καθότι ήταν η πρώτη του συμμετοχή σε θεατρική παράσταση, δεν πτοήθηκε και με το ταλέντο που διαθέτει νομίζω ότι θα μας απασχολήσει αρκετά και στο μέλλον.

    Τα σκηνικά της παράστασης από το Γιώργο Γαβαλά είναι αρκετά εμπνευσμένα και έχουν εξαιρετική εφαρμογή και λειτουργικότητα στις αλλαγές των σκηνών όπως και οι φωτισμοί του Αλέκου Γιάνναρου.

    Η Έλλη Παπαγεωργακοπούλου έκανε πολύ καλή δουλειά στην επιλογή των κουστουμιών και η Φρόσω Κορρού παρουσίασε ένα καλοκουρδισμένο σύνολο στην κίνηση των ηθοποιών.

    Το τραγούδι που έγραψε ο Σταμάτης Κραουνάκης ειδικά για την παράσταση είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα που σερβίρεται με εξαιρετικό τρόπο στο κοινό το οποίο φεύγει με αίσθημα πληρότητας από το θέατρο Γκλόρια.