1924

Το πορτοφόλι

Αρχείο Παίχτηκε από 18/12/2019 έως 18/03/2020
στο Εργοτάξιον
Διάρκεια: 90'
Κείμενο: Κατερίνα Λιαποπούλου
Σκηνοθέτης: Κατερίνα Λιαποπούλου
Σκηνογραφία: Άννα Αβραμιάν 
Κοστούμια: Κατερίνα Λιαποπούλου & 92 Art
Ερμηνεύουν: Αλέξανδρος Ιωαννίδης & Ειρήνη Λιγάτου

Περιγραφή

Μία κωμωδία ταχύτητας, συμπτώσεων και καταστάσεων έχει δημιουργηθεί με την ενσάρκωση όλων των ηρώων από 2 ηθοποιούς, οι οποίοι μεταμορφώνονται σε κάποιο άλλο πρόσωπο της ουράς αλλάζοντας θέση, ρούχο και ρόλο σε αυτή. Ένα έργο που σκοπό του έχει να προσφέρει γέλιο, να θυμίσει πως όλοι μέσα στην τσατίλα μας ξεχνάμε συχνά πως για όλα υπάρχει εξήγηση, αλλά και ίσως και δεύτερη ευκαιρία. Ε, και τέλος πάντων ας πει και κάποιος πως οι πιο κουφές συμπτώσεις δεν είναι ψέμα! 
Ε, μα! ! !  

Περισσότερα

Στην ουρά ενός αεροδρομίου, στον κισσέ όπου όλοι περιμένουν τη σειρά τους για να το check in για Ελβετία, μία ξαφνική αναστάτωση θα κάνει τη γραμμή να μην μετακινείται… Η ακινησία προκαλεί αναστάτωση και σύντομα ο τελευταίος ρωτάει τι συμβαίνει τον προ-τελευταίο, οι προ-προ-τελευταίοι μιλούν μεταξύ τους, οι προ-προ-τελευταίοι με άλλους, που νομίζουν πως είναι οι τελευταίοι και πάει λέγοντας! Μετά από λίγη ώρα θα ανακαλύψουν πως η αιτία είναι η απώλεια ενός πορτοφολιού από κάποιον, ο οποίος βρίσκεται σε αυτή την ουρά! Κλοπή ή κάτι άλλο; Τι κρύβει αυτό το πορτοφόλι; Μπορεί κάποιοι να συνδέονται και να μην το έχουν ακόμα ανακαλύψει; Πόσο η αναμονή μπορεί για κάποιους να σπάσει νεύρα, αλλά για άλλους να είναι ευεργετική; Πώς συνδέονται ένας ποδοσφαιριστής με έναν καθηγητή πανεπιστημίου; Είναι όντως πρόβλημα η διαφορά ηλικίας σε μια σχέση; Είναι πιο σύντομο να έρθεις από Αγρίνιο ή από Καλλιθέα στο Ελ. Βενιζέλος; Ποια ανακοίνωση ακούστηκε μόλις από τα μεγάφωνα; Αυτά και άλλα πολλά απαντώνται, ανακαλύπτονται, θίγονται και θίγουν κόσμο και ντουνιά!

Φωτογραφίες: Διάφραγμα 26 (https://diafragma26.gr/) | Λευτέρης Πολυχρονίδης & Σοφία Γιαννοπούλου
Δημόσιες σχέσεις/επικοινωνία: Γιώργος Κάλτσας

Φωτογραφίες

22 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μια παράσταση με εναλλαγές πολλών ρόλων και κοστουμιών που σε κουράζει λίγο,άλλα με πολλά μηνύματα για το σύγχρονο τρόπο ζωής και το καλό παίξιμο των ηθοποιών αποθεώνουν την κωμωδία.
    Ευχαριστώ πολύ Θεατρομάνια .!!!!!!!

  2. Ευχάριστη παράσταση με δύο ταλαντούχους ηθοποιούς που έπαιξαν πολύ καλά. Το μόνο που μου έλειψε ήταν η μουσική και επίσης θα βοηθούσε πολύ αν τα σκετσάκια είχαν μεγαλύτερη διάρκεια.
    Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση θεατρομάνια.

  3. Μετά από παραχώρηση της κυρίας Κρητικού Αγάπης παρακολούθησα την παράσταση και ήταν πολύ ευχάριστη. Οι ηθοποιοί έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και καταχειροκροτήθηκαν από το κοινό. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση

  4. Ένα θέατρο γεμάτο από κοινό που γελά και χειροκροτεί, αυτό είναι το «Εργοτάξιον» στην παράσταση «το πορτοφόλι», σε σενάριο και σκηνοθεσία της Κατερίνας Λιαποπούλου. Κι αυτό γιατί το έργο είναι απλό και ταυτόχρονα ευρηματικό, σπονδυλωτό, με τους δύο ταλαντούχους ηθοποιούς, τον Αλέξανδρο Ιωαννίδη και την Ειρήνη Λιγάτου να ερμηνεύουν πολλαπλούς ρόλους.
    Ο χώρος του αεροδρόμιου, ο δημόσιος χώρος που κυριαρχείται από το φευγαλέο των διαρκών πτήσεων, «παγώνει» για κάποιο χρόνο λόγω της έρευνας για ένα πορτοφόλι. Η ουρά της αναμονής στην πύλη γίνεται, έτσι, πεδίο συνάντησης ή «συνάντησης» αγνώστων αλλά και γνωστών. Άνθρωποι κάθε τάξης και φύλου, κάθε ηλικίας και επαγγελματικής δραστηριότητας, με το κινητό ή το ηλεκτρονικό παιχνίδι ανά χείρας, συγκροτούν μια μικρο – κοινωνία, μια γειτονιά υπό αναχώρηση. Στο δημόσιο πεδίο «εκτίθενται» οι εσωτερικοί μικρόκοσμοι, οι προβληματισμοί και τα προβλήματα, οι προσδοκίες και οι διαψεύσεις, τα προσχήματα και οι αλήθειες. Αυτή η υπό διάλυση μικρο - κοινότητα ψυχογραφείται, μέσω των τύπων που την συγκροτούν, χωρίς μονομέρειες και σε ευρύ «φάσμα συχνοτήτων». Από τις συζεύξεις πλέκεται ένα συνολικό γαϊτανάκι απροσδόκητων επιλογών, μια συνάντηση της τυχαιότητας με την αναγκαιότητα, γεμάτο χιούμορ, με μια – δυο σταγόνες πίκρας…. Ένα έργο «γειωμένο» κοινωνικά, χωρίς χαζοχαρούμενες και άσκοπες ατάκες.
    Η πρωτότυπη μουσική του Νίκου Γιαννακάκη, κρατά τον εύθυμο και καταιγιστικό ρυθμό των εξελίξεων, ενώ τα σκηνικά της Άννας Αβραμιάν, όντως σε μεταφέρουν στο περιβάλλον του αεροδρομίου.

  5. Στο είδος της, κομωδια καταστάσεων όντως, πολύ ευχάριστη κ με νοήματα, στην διακριτική ευχέρεια του θεατή να ασχοληθεί ή όχι! Φρέσκο κείμενο! Παρότι ήμουν σούπερ άυπνη κ με πυρετό, πραγματικά πέρασα υπέροχα! Κ οι δύο ηθοποιοί πολύ χαριτωμένοι στους ρόλους τους! Το θέατρο πολύ φιλόξενο!