364

Το Τάβλι

Αρχείο Παίχτηκε από 02/05/2019 έως 30/05/2019
στο Faust
Διάρκεια: 60'
Συγγραφέας: Δημήτρης Κεχαΐδης
Σκηνοθέτης: Πέρης Μιχαηλίδης
Ερμηνεύουν:

Κόλιας: Φίλιππος Σοφιανός
Φώντας: Πέρης Μιχαηλίδης

Περιγραφή

Mετά τη μεγάλη επιτυχία της παράστασης, τόσο από το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας (περιοδεία) το καλοκαίρι του 2018, όσο και στη θεατρική σκηνή του Faust τον Σεπτέμβριο του 2018, το κλασσικό αριστούργημα «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη σε σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη, επανέρχεται από τις 2 Μαΐου 2019 και για λίγες μόνο παραστάσεις, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη, στη σκηνή του Faust. Τους δύο εμβληματικούς ήρωες του έργου ερμηνεύουν ο Φίλιππος Σοφιανός και ο Πέρης Μιχαηλίδης.

Περισσότερα

Λίγα λόγια για το έργο

Το έργο του Κεχαΐδη παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Τέχνης το 1972 μαζί με «Τη Βέρα» σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν και είναι το κλασσικό δίπτυχο που καθόρισε το νεοελληνικό θέατρο. Όπως έγραψε ο κριτικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος, με αφορμή αυτό το έργο, «Αν θέλουμε να δημιουργήσουμε νεοελληνικό θέατρο πρέπει να ξεκινήσουμε από εκεί που έφτασε ο Κεχαΐδης».

 

Υπόθεση

Η ιστορία είναι απλή. Δύο μεσήλικες, αντιπροσωπευτικοί τύποι της νεοελληνικής πραγματικότητας, προσπαθούν να σκαρώσουν ένα «σχέδιο» που θα τους βγάλει από το οικονομικό αδιέξοδο και θα τους δώσει τα φόντα για μια καλύτερη ζωή.

Η συζήτηση για το περιβόητο «σχέδιο» διαδραματίζεται στη διάρκεια μιας παρτίδας τάβλι με ξεκαρδιστικούς διαλόγους από πρόσωπα οικεία, αναγνωρίσιμα, που πασχίζουν να «πιάσουν την καλή» για να βγουν από την καθημερινή μιζέρια.

Οι ήρωες του Κεχαΐδη, Φώντας και Κόλιας, είναι πρόσωπα της μεταπολεμικής Ελλάδας που ζουν μέσα στις αυταπάτες του παρελθόντος τρέφοντας μάταιες ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον. Άνθρωποι που πασχίζουν να βγουν από το περιθώριο ζουν και ονειρεύονται το μεγάλο «κόλπο» που θα τους οδηγήσει στην οικονομική και κοινωνική καταξίωση.

Ένα έργο με αναφορές στη σημερινή Ελλάδα και πάντα επίκαιρο.

 

Σκηνοθετικό σημείωμα

«Το κλασσικό αυτό έργο με τη ρεαλιστική γραφή και την εξαιρετική πλοκή αποτελεί πάντα μια μεγάλη πρόκληση. Ο Κεχαΐδης γράφει: “αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω για τον λαϊκό Έλληνα γενικά. Για τις χαρές και τις πίκρες του, για τα προβλήματά του, καθώς και την προσπάθειά του να βγει από το κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο. Και πιο πέρα για τη σπαραχτική αισιοδοξία του πώς, αν πάρει το δρόμο της πρωτεύουσας ή της ξενιτιάς, θα δημιουργήσει μια καλύτερη ζωή. Για τον Έλληνα που δεν έχει συνειδητοποιήσει την κατάστασή του και τη θέση του μέσα στον κοινωνικό του περίγυρο και προσπαθεί να δώσει λύση στα προβλήματά του με τη «φυγή»”. Τα λόγια αυτά του συγγραφέα συναντούν και τη σκηνοθεσία που αφήνει απλά το έργο να αναπνεύσει σκηνικά, χωρίς πρόσθετες παρεμβάσεις τόσο στο κείμενο όσο και στο ύφος των ηρώων. Η παράσταση με δύο ήρωες ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό μοιάζει με τη γελοιογραφία της σημερινής Ελλάδας».

Φωτογράφιση: Κατερίνα Αρβανίτη
Προβολή-επικοινωνία: Νατάσα Παππά

Φωτογραφίες