1242

Εκκλησιάζουσες

Σε περιοδεία από 30/06 έως 04/10
Συγγραφέας: του Αριστοφάνη
Μετάφραση: Πολύβιος Δημητρακόπουλος
Διασκευή: Αλέξανδρος Ρήγας
Σκηνοθέτης: Αλέξανδρος Ρήγας
Σκηνικά: Γιάννης Σπανόπουλος
Κοστούμια: Έβελιν Σιούπη
Φωτισμοί: Πέτρος  Γάλλιας
Χορογραφία: Ιβάν Σβιτάιλο
Ερμηνεύουν:

Διανομή
Πραξαγόρα: Αντώνης Λουδάρος
Βλέπυρος: Μελέτης Ηλίας
Ευφροσύνη: Δημήτρης Σταρόβας
Μελπομένη: Σοφία Μουτίδου
Κέφαλος: Ησαΐας Ματιάμπα
Χρέμης: Χάρης Γρηγορόπουλος
Φιλόδωρος: Ιβάν Σβιτάιλο
Πασιφάη: Γιάννης Κρητικός
Μοσκόρφω: Τάκης Βαμβακίδης
Αγλαΐα: Κωνσταντίνος Ζαμπάρας
Νεοκλής: Θανάσης Πατριαρχέας

Στον ρόλο του «Έλληνα»  ο  Γιώργος Κωνσταντίνου

Συμμετέχουν (με αλφαβητική σειρά) Μάριος Δερβιτσιώτης, Δημήτρης Διακοσάββας, Τιμόθεος Θάνος, Γιώργος Καρατζιώτης, Γιάννης Κουκουράκης, Αστέρης  Κρικώνης, Δημήτρης Κρίτας, Γιώργος Μπανταδάκης, Μάρκος Μπούγιας, Στέφανος Οικονόμου, Δημήτρης  Παπαδάτος, Βασίλης Παπαδημητρίου, Βασίλης Παπαδόπουλος, Θανάσης Τούμπουλης, Δημήτρης Τσέλιος, Γιώργος Φλωράτος.

Σχετικά

400 π.Χ. Αθήνα. Ο Αριστοφάνης γράφει ένα από τα σημαντικότερα έργα του. Μία από τις  εμβληματικότερες πολιτικές σάτιρες της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Μία κωμωδία που φέρνει στο προσκήνιο τις γυναίκες. Που τολμάει να «εκθέσει» και να εκθειάσει την δημοκρατία, προπαγανδίζοντας κατ’ ουσίαν την ίδια της τη δύναμη ως ταυτόχρονη αδυναμία της και ανάποδα.

Οι γυναίκες αποφασίζουν να πάρουν τα ηνία της πόλης. Με ηγέτιδα την πολυμήχανη Πραξαγόρα καταφέρνουν το ακατόρθωτο. Χωρίς καμία επανάσταση. Χωρίς κανέναν πόλεμο. Χωρίς κανέναν εκβιασμό… οι γυναίκες ντύνονται άντρες και παρεισφρέουν στην Εκκλησία του δήμου, ψηφίζοντας νόμο ώστε η εξουσία της πόλης να περάσει στα χέρια των γυναικών.

Ο Αριστοφάνης προτείνει την ισότητα, την οικονομική και ερωτική κοινοκτημοσύνη, εξαίρει τη δημοκρατία, προλαβαίνει το φεμινιστικό κίνημα κατά κάτι αιώνες, στήνει ένα σχεδόν αστυνομικό σκηνικό με παρασκηνιακές δράσεις και επιβεβαιώνει ότι το χιούμορ και η κωμωδία είναι άρρηκτα δεμένα με την ευφυΐα, με τον πολιτισμό, με την εξέλιξη, με το ίδιο το DNA των αρχαίων ελληνικών πόλεων. Την ίδια στιγμή στήνει στον τοίχο τους σ σύγχρονούς του Αθηναίους, καυτηριάζοντας ανελέητα τον άσχημό τους εαυτό, που τον θεωρεί υπεύθυνο για τα δεινά της φυλής.

Αυτές τις Εκκλησιάζουσες, τις αρχαίες μα τόσο μοντέρνες, τις πολιτικοποιημένες μα τόσο αθώες, τις ατίθασες, τις ανέμελες, τις δυνατές, τις προφητικές… παρουσιάζει και υπενθυμίζει στο θεατρικό κοινό ο Αλέξανδρος Ρήγας το καλοκαίρι του 2018.

Με απεριόριστο σεβασμό και αγάπη στον Αριστοφάνη, διατηρώντας τον λόγο και το ύφος του αρχαίου κειμένου, μέσα από την αριστουργηματική μετάφραση του Πολύβιου Δημητρακόπουλου, ο Αλέξανδρος Ρήγας εντάσσει την σύγχρονη ματιά στη διαχρονική αυτή κωμωδία, την οποία προσαρμόζει στο εικαστικό και δραματουργικό πλαίσιο του πρωτότυπου έργου.

Οι Εκκλησιάζουσες το καλοκαίρι του 2018, έρχονται κατευθείαν από την Αρχαία Αθήνα του 400π.Χ. με τη μοναδική διαφορά ότι είναι διανθισμένες με μουσικές από όλη την Ελλάδα. Από τα δημοτικά τραγούδια και Βυζαντινούς ύμνους έως διασκευές στον πυρρίχιο, στο πεντοζάλι, σε Κερκυραϊκά  τραγούδια, σε νησιωτικούς ρυθμούς και σε βαλκανικά τέμπο.

Οι Εκκλησιάζουσες στήνουν έναν χορό γεμάτο κέφι και όρεξη και δίνουν στη ζωή τον χώρο και το χρώμα που της ανήκει. Η ζωή, η πολιτική, η ισότητα, το γέλιο, η χαρά, η δημοκρατία και το θέατρο… ανήκουν σε όλους. Και οι Εκκλησιάζουσες του Αλέξανδρου Ρήγα έρχονται αυτό το καλοκαίρι να μας θυμίσουν ποιες είναι και ποιοι είμαστε…

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Μουσική Διδασκαλία: Λία Βίσση
Ενορχήστρωση Τραγουδιών: Αποστόλης Στίκας
Κομμώσεις: Τρύφωνας Σαμάρας by Bergmann Kord
Κοσμήματα: Viki ‘s Workshop by Viki Dasouki
Ραφή κοστουμιών: Ρούλα Ζαχαράκη και Πανωραία Πολυζωγοπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αγνή Χιώτη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αναστασία Μανιάτη
Φωτογραφίες παράστασης: Τζοάννα Βρακά
Βοηθός χορογράφου: Παλούκη Αρετή
Λύρα κρητική: Γιάννης Κρητικός
Λαούτο: Αντώνης Αναδρανιστάκης
Ενορχήστρωση κρητικών τραγουδιών Γιάννης Κρητικός

Τα τραγούδια της παράστασης είναι βασισμένα στην ελληνική δημοτική μουσική παράδοση.

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2018 

 

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 6/30/2018 ΝΙΚΑΙΑ ΚΑΤΡΑΚΕΙΟ
ΚΥΡΙΑΚΗ 7/1/2018 ΑΡΓΟΣ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΓΟΥΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 7/2/2018 ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ
ΤΡΙΤΗ 7/3/2018 ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ ΣΚΗΝΗ ΒΟΛΑΝΑΚΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 7/7/2018 ΧΙΟΣ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 7/8/2018 ΧΙΟΣ ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 7/9/2018 ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΚΑΣΤΡΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
ΠΕΜΠΤΗ 7/12/2018 ΒΥΡΩΝΑΣ ΑΘΗΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΒΡΑΧΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/13/2018 ΒΟΛΟΣ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 7/14/2018 ΒΟΛΟΣ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 7/15/2018 ΕΔΕΣΣΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΑΒΑΛΙΩΤΙΣΣΑΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 7/16/2018 ΒΕΡΟΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΣΟΥΣ ΒΕΡΟΙΑΣ
ΤΡΙΤΗ 7/17/2018 ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΒΕΡΟΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
ΤΕΤΑΡΤΗ 7/18/2018 ΔΙΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΔΙΟΥ
ΣΑΒΒΑΤΟ 7/21/2018 ΚΩΣ  ΝΕΟ ΣΤΑΔΙΟ ΑΝΤΑΓΟΡΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 7/22/2018 ΡΟΔΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΑΦΡΟΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ 7/23/2018 ΡΟΔΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΤΑΦΡΟΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 7/25/2018 ΠΑΤΡΑ ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ
ΠΕΜΠΤΗ 7/26/2018 ΠΑΤΡΑ ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ 7/28/2018 ΔΕΛΦΟΙ ΘΕΑΤΡΟ ΦΡΥΝΙΧΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 7/29/2018 ΙΩΑΝΝΙΝΑ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟ Ε.Η.Μ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 7/30/2018 ΛΕΥΚΑΔΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΛΕΥΚΑΔΑΣ
ΤΡΙΤΗ 7/31/2018 ΠΡΕΒΕΖΑ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ
ΠΕΜΠΤΗ 8/2/2018 ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΟ ALEX
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/3/2018 ΞΥΛΟΚΑΣΤΡΟ ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8/4/2018 ΗΛΙΔΑ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΗΛΙΔΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 8/5/2018 ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΣΤΡΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΑ 8/6/2018 ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΣΤΡΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 8/8/2018 ΣΠΑΡΤΗ ΣΑΙΝΟΠΟΥΛΕΙΟ
ΠΕΜΠΤΗ 8/9/2018 ΑΙΓΙΟ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΠΑΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/10/2018 ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ & ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8/11/2018 ΛΑΥΡΙΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ 8/12/2018 ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ ΑΜΘΙΘΕΑΤΡΟ ΒΑΣΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8/18/2018 ΚΟΖΑΝΗ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΚΥΡΙΑΚΗ 8/19/2018 ΜΟΥΔΑΝΙΑ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΝΕΩΝ ΜΟΥΔΑΝΙΩΝ
ΔΕΥΤΕΡΑ 8/20/2018 ΚΙΛΚΙΣ ΘΕΑΤΡΟ ΛΟΦΟΥ
ΤΡΙΤΗ 8/21/2018 ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΑΣΠΡΟΒΑΛΤΑΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 8/22/2018 ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΠΕΜΠΤΗ 8/23/2018 ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ ΑΝΟΙΧΤΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/24/2018 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΚΟΥ ΑΛΤΙΝΑΛΜΑΖΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ 8/25/2018 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΚΟΥ ΑΛΤΙΝΑΛΜΑΖΗ
ΚΥΡΙΑΚΗ 8/26/2018 ΞΑΝΘΗ ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
ΔΕΥΤΕΡΑ 8/27/2018 ΞΑΝΘΗ ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
ΤΕΤΑΡΤΗ 8/29/2018 ΚΑΒΑΛΑ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
ΠΕΜΠΤΗ 8/30/2018 ΚΙΛΚΙΣ ΘΕΑΤΡΟ ΛΟΦΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ 8/31/2018 ΔΡΑΜΑ ΦΑΡΑΓΓΙ ΠΕΤΡΟΥΣΑΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/31/2018 ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ 9/1/2018 ΛΑΡΙΣΑ ΑΛΚΑΖΑΡ
ΚΥΡΙΑΚΗ 9/2/2018 ΒΕΑΚΕΙΟ ΒΕΑΚΕΙΟ
ΤΡΙΤΗ 9/4/2018 ΑΜΜΟΥΔΑΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 9/5/2018 ΑΜΜΟΥΔΑΡΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ
ΠΕΜΠΤΗ 9/6/2018 ΡΕΘΥΜΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΩΦΙΛΛΗ ΦΟΡΤΕΤΣΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/7/2018 ΡΕΘΥΜΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΡΩΦΙΛΛΗ ΦΟΡΤΕΤΣΑ
ΣΑΒΒΑΤΟ 9/8/2018 ΧΑΝΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ 9/9/2018 ΧΑΝΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΤΑΦΡΟΥ
ΤΕΤΑΡΤΗ 9/12/2018 ΠΑΠΑΓΟΥ ΚΗΠΟΘΕΑΤΡΟ
ΣΑΒΒΑΤΟ 9/15/2018 ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΣΟΥΣ
ΤΡΙΤΗ 9/18/2018 ΒΡΙΛΗΣΙΑ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ
ΠΕΜΠΤΗ 9/20/2018  

ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

ΘΕΑΤΡΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΝΤΗΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9/21/2018 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 9/22/2018 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 9/23/2018 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ
ΠΕΜΠΤΗ 10/04/2018 ΑΘΗΝΑ ΗΡΩΔΕΙΟ


Φωτογραφίες

Βίντεο

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Παρακολουθήσαμε την παράσταση αρχές Αυγούστου στο θεατρο της Καλαμάτας! Εξαιρετική παράσταση , μεγαλος θίασος, ωραια σκηνικά κ κοστούμι! Ωραιες ατάκες (κάποιες επίκαιρες) τελειες ιερμηνείες απο ολους τους ηθοποιούς ( ιδιαίτερα της καλαματιανιας). Θα πηγαινα ξανα!

  2. Από την κριτικό θεάτρου Βαλεντίνη Δαφνούλη

    Στο θέατρο Αλτιναλμάζη της Αλεξανδρούπολης βρέθηκε για δύο παραστάσεις η νέα διασκευή του Αριστοφάνη Εκκλησιάζουσες, σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα, με έναν θίασο τουλάχιστον 28 ηθοποιών, και με το ξεκαρδιστικό κείμενο του Πολύβιου Δημητρακόπουλου, πρόσφερε κυρίως γέλιο και διασκέδαση.

    Το συγκεκριμένο έργο του Αριστοφάνη είναι από τα βασικά του, αποτελώντας μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές σάτιρες, ξεγυμνώνοντας και εκθέτοντας την πολιτική κατάσταση στην Αθήνα του 400 πΧ, μαζί με τις τρύπες της δημοκρατίας, προτείνοντας ισότητα και εξέλιξη, σε ένα έργο που κανείς μπορεί να χαρακτηρίσει ως βήμα πρώιμου φεμινισμού (ή και βαθιά σεξιστικό, βασισμένο στην ιδέα ότι ακόμα και οι γυναίκες μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα από αυτά τα λαμόγια τους πολιτικούς, αλλά όπως το βλέπει κανείς) έννοιες στριμωγμένες κάτω από την ομπρέλα της σάτιρας και της κωμωδίας, κάνοντας ακόμα πιο εμφανή ελαττώματα και ψεγάδια μιας ολόκληρης κοινωνίας.

    Η πλοκή είναι απλή: η Πραξαγόρα προτείνει στις γυναίκες να ντυθούν άντρες ώστε να περάσουν με τις ψήφους τους νόμο στην Αγορά, που αφορά την ανάληψη της εξουσίας μόνο από τις γυναίκες, αφού αυτές δουλεύουν σκληρότερα, τρέφουν τους γιούς-στρατιώτες και είναι οι αρχηγοί των σπιτιών τους, μεταξύ άλλων. Το αρχαίο κείμενο, πολύ εύστοχα και με βεβιασμένους ρυθμούς, δείχνει πόσο εύκολα μπόρεσαν οι γυναίκες να περάσουν για άντρες κατά την ψηφοφορία, θίγοντας ξεδιάντροπα τη φύση των πολιτικών -αλλά και τη νοημοσύνη τους- που δε διαφέρουν από μεταμφιεσμένες γυναίκες. Το έργο αναφέρεται στα κοινωνικά πρέπει που αναγκάζουν και δεσμεύουν τα φύλα, τον πόλεμο και την εξουσία. Η Πραξαγόρα προτείνει ριζικές και δραστικές πολιτικές αλλαγές, όπως την κοινοκτημοσύνη και την σεξουαλική απελευθέρωση, με νόμο -γραμμένο με μικρά γράμματα- να ορίζει τους άσχημους και γερασμένους ως πρώτες επιλογές συντρόφων, ώστε να μη ξεμείνει κανείς εκτός σεξουαλικής ικανοποίησης. Ο Αριστοφάνης στο έργο του δεν προτείνει κυριολεκτικά αυτές τις ιδέες ως εναλλακτικές, εξού και το σατιρικό στοιχείο, αλλά προσπαθεί να προκαλέσει μια πάλη μεταξύ πολιτικών ιδεών, δημοκρατικών και κομμουνιστικών, ώστε απλά να τις (κατα)κρίνει, σε μια πανδαισία χιούμορ και γέλιου.

    Ο Ρήγας ξεκίνησε υπέροχα και ευφυέστατα αυτήν την παράσταση με τη μοναδική ιδέα του να συστήσει στο κοινό μία-μία αυτές τις γυναίκες-συνοδοιπόρους της πρωταγωνίστριας, πνιγμένες στα στερεότυπα, κάτι που με αγάπη αποδέχεται το συγκεκριμένο είδος, περιλαμβάνοντας ποικίλες καταγωγές, ελληνικές και μη, συνοδευμένες από τις ντόπιες διαλέκτους και συνήθειές τους (Γιάννης Κρητικός ως Κρητικιά, Μάρκος Μπούγιας ως Καλαματιανή, Δημήτρης Διακοσάββας ως “Γύφτισσα'', Βασίλης Παπαδόπουλος ως Μυτιληνιά, Γιάννης Κουκουράκης ως Κύπρια, Τιμόθεος Θάνος ως Μακεδόνισσα, μεταξύ άλλων) θυμίζοντας κάτι από το έργο του στους Στάβλους, και ομολογουμένως παρουσιάζοντας χαρακτήρες τόσο σφαιρικά δομημένους από τον σκηνοθετικό τους πυρήνα, μέχρι και την ενσάρκωσή τους από τους ίδιους τους ηθοποιούς, που όλοι είχαν ένα ιδιαίτερο στοιχείο για να είναι ξεχωριστά αρεστοί και να μονοπωλήσουν τη συμπάθεια του κοινού. Εξαιρετική ήταν και η προσθήκη του ρόλου της Σοφίας Μουτίδου, που ενσάρκωσε το κλασικό και ευρέως γνωστό στο πανελλήνιο στερεότυπο της Ελληνίδας μάνας, με τρόπο αβίαστο, αψεγάδιαστο και απόλυτα ξεκαρδιστικό, όπως μόνο αυτή γνωρίζει και μπορεί. Τον ρόλο του γιού της Βλέπυρου πηγαία ερμήνευσε ο Μελέτης Ηλίας, η χημεία μεταξύ των οποίων ήταν συναρπαστική.

    Στα θετικά της παράστασης πρέπει να συμπεριληφθεί και η ομοιόμορφη κατανομή των ρόλων στην πλειοψηφία τους, αφού ο σκηνοθέτης δεν άφησε τα μεγάλα ονόματα να επισκιάσουν τα μικρότερα, δίνοντας γραμμές και χώρο στο καθένα ξεχωριστά να υπάρξει επί σκηνής και να μαγέψει το κοινό με την ενέργεια, τις ατάκες, και το μοναδικό του ρόλου του, με μερικούς ηθοποιούς να είναι τόσο μέσα στον χαρακτήρα τους κατά τη διάρκεια της παράστασης, που έπεισαν στο εκατό τοις εκατό. Εκτός της Μουτίδου, άλλα γνωστά ονόματα ήταν ο Αντώνης Λουδάρος, ως Πραξαγόρα σέξυ, πονηρή και δυναμική, αλλά με μια εσάνς αρκετά αναμενόμενη, ο Δημήτρης Σταρόβας (Ευφροσύνη) σε έναν ρόλο και γραμμές κομμένες και ραμμένες για αυτόν και μόνο, ο Χάρης Γρηγορόπουλος ως εξαιρετικός Χρέμης, και ο βετεράνος Γιώργος Κωνσταντίνου, που εμφανίστηκε ως Ξένος και αναρχικός, ξεκινώντας το δεύτερο μισό της παράστασης με πολύ παράδοξο τρόπο. Για την ακρίβεια, σε έναν μονόλογο γεμάτο ξεπερασμένα και αναχρονιστικά -αν μη τι άλλο- παραδείγματα για το τι εστί Ελλάδα (βλέπε την μοναδικά Ελληνική λέξη φιλότιμο, τη σκληρή Ελληνίδα μάνα που στέλνει το παιδί της στον πόλεμο ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς, τη γενικολογία του λαμόγιου που κρύβει καταβάθος μέσα του ο Έλληνας, αλλά πάνω απ’ όλα την αλητεία που τον χαρακτηρίζει, και τον θρήνο που μόνο μέσα από το Ελληνικό ζεϊμπέκικο μπορεί κανείς να εκφράσει), το έργο τάισε με επιτυχία το εθνικιστικό φρόνημα του κοινού και γλύκανε τον πατριωτισμό του, δη μέσω της Μακεδόνισσας με τη σημαία της Βεργίνας, που επανέφερε την πρόσφατη επικαιρότητα μαζί με τα κακώς κείμενά της στο προσκήνιο, χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος πατριωτικής χροιάς στο έργο του Αριστοφάνη, που είναι εξ ορισμού, τόσο ελληνικό, όσο και αρχαίο.

    Ο Ιβάν Σβιτάιλο επιμελήθηκε με επιτυχία τις χορογραφίες που ήταν ανάλογες της παράστασης, ενώ βρέθηκε και στον ρόλο του Φιλόδωρου, που χαρακτηριστικά χόρεψε μια αλήτικη ζεϊμπεκιά, και σήμανε την έναρξη και τη λήξη της παράστασης. Στο φινάλε, όταν η πολιτική της Πραξαγόρας φάνηκε να μη βγάζει καρπούς και να αργοσβήνει, προκαλώντας σκέψεις στους πολίτες για μια δεύτερη επανάσταση, ο Φιλόδωρος αποφάσισε να δεχτεί τις δωροδοκίες της στρατηγίνας του, με τη λογική του «όλοι οι πολιτικοί είναι λαμόγια, οπότε γιατί να διαφέρω εγώ», ξεφεύγοντας από το νόημα του πρωτότυπου και συνάμα κλέβοντας κάθε ελπίδα για αλλαγή, ειδικά σε σχέση με την πολιτική επικαιρότητα, που ήταν αυτοσκοπός να θίξει.

    Με λίγα λόγια, λοιπόν, αυτή η προσέγγιση του Ρήγα στις Εκκλησιάζουσες, ξεκίνησε πολλά υποσχόμενη, καινοτόμα, κι απεριόριστα αστεία και σατιρική, παρόλα αυτά κατέληξε από το δεύτερο μισό της επιφανειακή σε θέμα πλοκής και συγκεντρωμένη σε ανώριμο χιούμορ και κλισέ αστεϊσμούς, δεμένη με υπερβολική μουσική επένδυση (Αποστόλης Στίκας), γρατζουνώντας τη λεπτή γραμμή μεταξύ κωμωδίας και επιθεώρησης. Οι ερμηνείες παρέμειναν εξαίσιες, οι χαρακτήρες πολύπλευροι και με φανερή προσοχή εκτελεσμένοι, με συνοχή δυόμιση ωρών επί σκηνής. Τα κοστούμια από την Έβελιν Σιούπη ήταν ανάλογα της περίστασης, και σε ισορροπία με το σκηνικό από τον Γιάννη Σπανόπουλο. Εν τέλη, αναμφίβολα οι θεατές γέλασαν και διασκέδασαν με τη συγκεκριμένη διασκευή, και έφυγαν με τις ερμηνείες μιας ολόκληρης διανομής χαραγμένες στο μυαλό τους.

  3. Εξαιρετική παράσταση!
    Άριστη σκηνοθεσία, υπέροχα σκηνικά και κουστούμια και καταπληκτικές οι ερμηνείες όλων!
    Διασκεδάσαμε με ένα αριστουργηματικό σατυρικό έργο που θα είναι πάντα επίκαιρο! Ίσως είναι η καλύτερη παγκοσμίως, πολιτική σάτυρα που γράφτηκε ποτέ!
    Όλο το θέατρο αποθέωσε τους ηθοποιούς!
    Μην τη χάσετε!

    (Προσοχή όμως είναι ακατάλληλο για ανήλικους.)