Ο χορός του θανάτου

Αρχείο Παίχτηκε από 04/03/2022 έως 17/04/2022
στο Εκάτη
Συγγραφέας: Αυγουστος Στρίντμπεργκ
Διασκευή: Γιούλη χρονοπουλου
Δραματουργική επεξεργασία: Βαλεντίνη Λουρμπά
Σκηνοθέτης: Βαλεντίνη Λουρμπά
Κοστούμια: Σώτη Λάμδα
Μουσική: Νίκος Ανδρουλής
Ερμηνεύουν: Μάνος χατζηγεωργίου, Αμαλία κλημοπούλου , Βασίλης Ασημάκης

Περιγραφή

Ο Έντγκαρ και η Άλις σε ένα Σουηδικό νησί επιθυμούν να γιορτάσουν την επέτειο των γάμων τους, αλλά ο πληγωμένος εγωισμός τους δεν τους το επιτρέπει, και ο ένας καταδιώκει τον άλλον. Η ήττα τους, τους οδηγεί σε ψυχικά γρονθοκοπήματα. Ο χορός του θανάτου είναι ένα χρονικό ψυχικής λεηλασίας που ο ένας υπονομεύει τον άλλον τον συρρικνώνει, με σκοπό να τον εξαφανίσει, κατηγορούμενοι οι ίδιοι, και συγχρόνως δικαστές, πρόσωπα ενός σκοτεινού και ταραγμένου υποσυνείδητου, ακροβάτες και πρωταθλητές υπαρξιακού κενού, υποτάσσονται ρυθμικά στο τέλος που ελαύνει. Η σκέψη της μετάβασης στο τίποτα, είναι οδυνηρή και χρησιμοποιούν την ζωή σαν οχυρό προκειμένου να ποδηγετήσει, ο ένας τον άλλο. Η παρουσία του Κουρτ δημιουργεί συγκίνηση μυστήριο και πυροδοτεί εσωτερικές καταστάσεις.

Περισσότερα

Οι δημιουργοί των φωτογραφιών και του teaser είναι ο Ζώης Τριανταφύλλου - Σφακιανάκης (Zois Triantafilloy Sfakianakis) και ο Γιάννος Καλτσονουδης (Giannos Kaltsonoudis)

Φωτογραφίες

Βίντεο

11 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολύ καλή παράσταση, οι ερμηνίες καταπληκτικές, όλοι μας "χαμένοι" στην καθημερινότητα, αλλα και στην τραγικότητα της υπαρξής μας, Παρακολουθόντας την παράσταση μας φανερόνονται μπροστά μας στην σκηνή, η τραγικότητα, η μικρότητα και πολλά αδιέξοδα στην προσωπική ζωή ενος εκάστου εξ ημών.

  2. Πολὺ καλὴ παράσταση. Ἕνα (1) δραματουργικὸ λάθος σχετικὰ σοβαρό: τὸ τρίτο πρόσωπο εἶναι ὁ Χριστός, παραπιάνονται μὲ τὴν γυναίκα στὴν πρώτη πράξη κυρίως. Δὲν πρέπει νὰ πολυπιάνονται καὶ ἂς ὑπάρχει ἐρωτισμός. Παραπλανᾷ αὐτὸ δραματουργικά. Παρομοίως δὲν πρέπει (2) τὰ κεριὰ νὰ εἶναι μεταξὺ ὀρθίου καὶ γερτοῦ, πρέπει νὰ εἶναι σαφῶς ὄρθια ἢ γερτὰ στὰ κηροπήγια. Πρέπει κάπως νὰ ξεκαθαριστοῦν οἱ πληροφορίες ἐποχῆς καὶ τὰ συγκεκριμένα σημεῖα: 3) ποιὸ παιχνίδι εἶναι αὐτὸ μὲ τὴν τράπουλα; 4) ἡ "εἴσοδος τῶν Βογιάρων" τοῦ Μπάχ; ἀποκλείεται. Βλ. https://en.wikipedia.org/wiki/Entry_March_of_the_Boyars 5) "Νὰ γιορτάσουμε τοὺς ἀργυρούς μας γάμους". Εἶναι ἀπὸ τὸν Σαίξπηρ; Πρέπει νὰ διευκρινιστῇ αὐτὸ σκηνικά. 6) "Δὲν ὑπάρχουν οὔτε μεταφορὲς οὔτε ποιητικὲς ἄδειες". Ὁ τόνος στὸ α, ὄχι "ἀδεῖες". Γιὰ νὰ ὑπάρξῃ εὐκολία, ἴσως ἡ μετάφραση νὰ γίνῃ "δὲν ὑπάρχει τίποτα ποιητικῇ ἀδείᾳ" (δοτική). Οἰ νεὠτεροι ἠθοποιοὶ δείχνουν τάσεις αὐτονόμησης, κάτι καταρχὴν καλό. Ὁ μὲν ἄνδρας ποὺ παίζει τὸν Κοὺρτ μὲ τὰ χέρια (7), ἡ δὲ γυναῖκα (8) μὲ τὴν σπονδυλικὴ στήλη. Αὐτὸ ἴσως θὰ βοηθιόταν ἀπὸ μιὰ κάποια ἀνεπαίσθητη ἀλλαγὴ στὸν χρόνο (9) τῶν παύσεων, παρόλο ποὺ αὐτὸς εἶναι τὸ διαφαινόμενο ἀτοὺ τῆς σκηνοθεσίας, καὶ τέλος (10) νὰ μὴν γελᾶνε ψεύτικα ἐπὶ σκηνῆς, τὸ θέατρο πρέπει νὰ ὠριμάσῃ καὶ νὰ ἐξοβελίσῃ τὴν μίμηση τοῦ γέλιου. Κωσταντῆς Λοῦκος

  3. Ένας πολύ όμορφος χώρος, με άνετα και σωστά τοποθετημένα καθίσματα, ιδιαίτερο χρώμα και διακόσμηση και έξυπνους καθρέπτες, που αναδείκνυαν ακόμα περισσότερο την ομορφιά. Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη στην αρχή του έργου, με την πρωταγωνίστρια να κάθεται στο πιάνο, να παίζει και να τραγουδά ζωντανά! Πολύ ενδιαφέρουσες ερμηνείες (ιδίως του ζευγαριού) και εύστοχη σκηνοθεσία, που δεν κούρασε, παρά το βαρύ θέμα του έργου. Και η μουσική εξαιρετική, αν και η επιλογή του μοντέρνου requiem for e dream ως επαναλαμβανόμενου μοτίβου δεν ταίριαζε απόλυτα με το υπέροχο κλασσικό ύφος της όλης παράστασης. Σας ευχαριστούμε!

  4. Η παράσταση ήταν πολύ ωραία. Ένα ζευγάρι κλειστό και απομονωμένο από τους πάντες. Η είσοδος ενός άντρα στην ζωή τους κάνει τα πράγματα ακόμη πιο πολύπλοκα από ότι είναι.
    Ο χώρος και το προσωπικό ζεστό και φιλόξενο.
    Ευχαριστούμε θεατρομάνια.